Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

Wat te zijn

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 772
Een gat graaf ik in de aarde dan kom ik tot bedaren niet om te zijn of te beminnen het verzet alleen mijn zinnen de stenen keer ik om en om leg ze op elkander zonder reden stapel ze ergens anders weer op om ze weer te keren,andersom.…
rudy paans8 december 2010Lees meer >

Een koude witte kerst

netgedicht
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.058
zacht zingt het jingle bells door dennengeur uit stenen met een ecokeur de natuur is niet belazerd de kluit krijgt regelmatig water geen kaarsen in de boom maar licht gesluierd met groene stroom een stal met dubbel glas spuitbussneeuw zonder gevaarlijk gas een koude witte kerst die ons nog lang zal heugen alleen de co2 uitstoot…
wil melker25 december 2010Lees meer >

je leeft nog steeds

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 493
- Een mens heeft maar één hart Een ziel wel duizenden Het maakt dat de mens Een mens verdragen kan - hier sta ik dan tien jaar verder van jouw dood verwijderd als zachte tikken van koper tegen ’t mahoniehout gaat de tijd voorbij al wat ik hoor is jouw stem tussen het steen en het mos de kiezels bewijzen dat jouw adem niet…

Vruchteloze devotie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Je gedachten revalideren het onvermogen beurtelings linksom/ rechtsom Blindelings werp jij de stenen tafelen van wijlen Mozes als loden molenstenen om je starre hals en trekt je ruggengraat dan weer recht, dan weer krom “Kijk me toch aan!”…

ondervinding

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
je oude huid spreidt zich over de lakens en met een pen trek je contouren over continenten jij zocht ze nimmer op in het niemandsland staat een huis met het licht nog aan doch jij gaat vanavond buiten slapen onder de nieuwe maan op het koude steen kijk je naar het leven ginds de uiteindelijke stap uit je lichaam een hemel…

bewinterde aarde

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
bewinterde aarde je versteent alle wereldse geluiden slechts hier en daar vallen scherven gekraai her en der en woorden vervriezen in de mond je hardheid mildert plots het bestaan er rest nu geen lawaai als is het leven van overtolligheid ontdaan stil als steen zacht het kristallen gras en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren de ochtenden…

steenvrouwe

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 528
ze gaf me Engeland en meer nog kreeg ik paarse prikkels in een rode lach en voelde ze de maan -ik bladerde- vond warme steen -en zag het alziend oog zomaar langs de weg wit water zuiverde een klankschaal tot haar schone toon me toezong van haar elfenwoon ze glimlacht rond mijn kaken in de tussenwereld woont mijn hart en ook mijn…

Lappenpop

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
met messen achter prikkeldraad, hoop op mijn steen gewet. Uit de bundel : “Tot lappenpop gesneden” Pama.…
Pama9 oktober 2012Lees meer >

Beeld, recreatie, pensioen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 813
Beeld Steen is ouderwetse plastic harder en ook zwaarder nu lopen lichtvoetig haastig de mensen geen indruk is bestendig Recreatie Fijne dag slampampen eten op het strand in de bossen kuieren ’s avonds futloos humeur en afval blijven liggen Pensioen Vier decennia succes of catastrofe verplichting of plezier hoe dan ook…

Nebula

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
het oog voorbij gaan voor zon noch schaduw opzij - als de mist, die licht doorlaat maar niet helemaal - als de bomen van het bos en het schijnsel van een plek open en kaal - als een geheugen dat herinnert en vergeet zoals een bekend gezicht waarvan je de naam niet weet - als een zonnescherm dat filtert en afwendt - als een verweerde steen…
Iniduo31 januari 2013Lees meer >

de laatste Mono Lisa

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 628
laat de wind stil gaan liggen wanneer we het vlees van elkaar afschrapen niets meer gaat van mij naar jou naaktheid tot op het bot geen kracht meer geeft verberg regen in stenen de verwarring van gedichten in een lichaam dat zichzelf verdrinkt zwalkend door verlamming laat het stil zijn tot in het meest argeloze woord ik ben de…

Een doorgang

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Warme stenen of glad asfalt. Opengebroken straten, verlaten. Waardoor scheiding vervalt. Verboden plaatsen, bedrukte emotie. Opklaringen links als rechtsom. Op asfalt voelt grind als een parodie. Besproken wonderen illustreren. Als bijzaak van de realiteit. Eén doorgang valt niet te evalueren.…

Zoals ik in jou

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 870
Stenen bewegen de liefde niet die is omheind door dikke muren. Maar een lichte ademhaling overwint de geluiden die blokkeerden het verhaal van genade, overwinning en van kracht. En een diep verlangen roept vanuit de stilte volkomen nieuw: Woon in de liefde zoals de liefde wil wonen in jou.…
Gerjo Gerrits29 augustus 2013Lees meer >

Lot

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
ze kerft namen in haar ziel die niets is wat 't lijkt ergens sijpelt bloed uit 'n hart dat onomkeerbaar schijnt de stenen weg omhoog ligt er verlaten bij evenals zij wiens lot bezegeld lijkt ontrafelt ze raadselen uit de hemel onontgonnen gedachten spreken zeker tot de verbeelding die 'n sinister spoor achterlaat gelijk de kruistochten…
LadyLove22 september 2013Lees meer >

riet

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
winden sierlijke vingers wijzen het oog van de blinde op de schoonheid alom verbinden het wonder buigen gracieus voor rimpels en vlonder In het knisperende gefluister beluister ik het applaus terwijl het zuiden de wangen streelt troostend met hoop in het verschiet dragen zij die geknakt en vertrapt zijn ondraaglijk verdriet maar stenen…
bimo15 oktober 2013Lees meer >

Uitzicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
omzomen mijn water in de woestijn gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond vloeibaar naar weiden of een verworpen stad bevangen aan uiterste randen van trillende lucht op een morgen ontwaakt nog beschonken van donker de volgende dag na vandaag met daarboven eeuwig hemel het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan mijn steen…

Muren sleuren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
Zo graag had ik de muren Die ik om me heen heb opgebouwd Nu eens voorgoed geslecht 'k Heb wel mijn best gedaan, Maar lukken wil het niet echt - Onmacht die te groot is, Kracht die te gering is, Muren die om mij heen Zijn opgetrokken uit stenen Van angst, het cement gemengd Met argwaan, uitgehard tot Onbreekbaar beton, zijn het…

De middelmaat

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
weer heb ik geprobeerd mijn horizon te verticaliseren het is mij niet gelukt droeg stenen aan voor babel talen spraken vloeiend hun cement op weg naar het ultiem moment maar woorden braakten stilte uit wij raakten onze hoogte kwijt in een chaos die geen hemel kent erosie heeft de klus geklaard ambities kennen weer hun aardse plaats…
wil melker29 september 2014Lees meer >

Bondgenoot

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
lente ze gaf pijn ze troost in tere kleuren in het kwetsbare van spikkeltjes op vogeleitjes lente ze laat tranen ze droogt met zachte wind ontvouwt, plooit haar helder licht over een winterhuid lente ze laat sterven ze laat leven een nieuw begin groene blaadjes uitlopers slingerend langs de steen lente ze bezingt ze omringt…

Schreeuwen hun vergeten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
steeds schroeit slecht nieuws langs kwetsbare plekken ik heb niets om ze af te dekken mijn stenen schreeuwen hun vergeten uit in de woestijn van mijn leven ik heb ze achter gelaten omdat ik hun zwaarte niet meer kon dragen want de meute jaagt de schaduwen na van verblekende sterren ik ben de eenling zonder taal die stilte spreekt…

blikken

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Blikken, van mensen om me heen zien me als 'n vrouw met een gebrek niet hoe ik als mens ook kan wezen "heus" ik ben echt niet van steen! Blikken, ja ik ken ze maar al te goed dan zeggen ze ook nog fijne dingen dat de eerste indruk vaak de beste is nou, dat ontneemt 't bij me vaak de moed.…

Bij het afscheid van Suzy B.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 647
Jouw sympathie had de wolf die jammerlijk verdronk met stenen in zijn buik maar de Zeven Geitjes en Roodkapje waren gered. Dat had ook wel wat.…

De lach van je ziel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
jouw steen kende het fenomeen van ontwijken heb talloze keren geprobeerd het dwarse stukje te splijten wilde diep in je kijken naar de lach van je ziel jouw vormen spreken in licht provoceren dagen uit om te leren accepteren of voortdurend schuren met wanhoop en pijn pas toen het vroege zonlicht je raakte zag ik dat in…
wil melker7 oktober 2015Lees meer >

Om er even te wonen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
ik heb stenen letters gebakken woorden gemetseld tot zinnen en met strofen muren en dak mijn gedicht lijkt af niet iedereen weet plaats en bestemming het pad naar de deur die altijd open staat voor allen die komen om er even te wonen in het huis bepaalt ieder zijn kleuren richt kamers in naar voorkeur en smaak mijn thuis is dit…
wil melker19 oktober 2015Lees meer >

Flits van bekoring.

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.171
getrippel van hakken op de stenen fraaie benen; rank en slank even model tegen wil en dank mooi rood gelakte nagels van haar tenen het is de eenvoud van haar houding zo normaal en niet overdreven zo heerlijk vrouwelijk als ware door god gegeven maak voor haar zowat een buiging ze schrijdt voort tussen 't winkelend publiek nog een keer kijkt…
Leonardo17 januari 2016Lees meer >

In een meer

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.946
Stevige korte massieve gedaante zag ik door het doorschijnende water optornen tegen onzichtbare stormen, een steen gekoesterd aan de borst. Voorovergebogen kluizenaar verzonken in gedachten, stap na stap behoedzaam vorderend op de van keien vergeven grond.…

Nacht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Komt nacht komt gedacht Aan steil verlangen Een geil behangen kamer Om in te spelen Tussen teen en deken Komt morgen komt zee Grijs van zorgen Komt heroprichting van stenen Gebouwen uit discipline gehouwen Komt dag komt dagen Dat ik het niet meer kan verdragen Dat de morgen volstroomt Met klaar water Uit de nacht vloeiend geklater…

De eenvoud van het aanwezig zijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Wat is de steen van de wijsheid, die balanceert op een mensentong. Die nimmer naar zijn materie gemeten de eenvoud van de menselijke tongval overwon. Eenvoud kan soms sprakeloos zijn; maar tegelijkertijd effectief. Het heeft niet nodig wat aan grootspraak lijdt. Het heeft woordeloos het leven lief.…

Oerkracht

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
losgeraakt, Door gletsjerijs Naar beneden gesleurd Tot aan de plek waar ik woon - Je ligt nu in mijn tuin, Ik hou je tegen het licht En zie de levenslijnen Door je doorzichtig lichaam gaan - Je hebt aders, net als ik, Je hebt geleefd, net als ik, Hier komen we elkaar tegen En erkennen elkaars bestaan - Ik leg mijn hand op je, steen…

overeind

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 785
overeind een spoor van licht op zwarte bodem verandert bruusk in een cirkel van steen op afstand kleurt verbrokkeld licht de vlakken vierkant aan de witte wand oranje, blauw en geel duizenden driehoeken steunend op twee spanten doen me danig duizelen vele verwarde vormen figuren op het fotofeest doen mijn zinnen dansen houden…