3578 resultaten.
Allegro ma non troppo
gedicht
2.9 met 93 stemmen
48.482 De baby slaapt
en zijn vader slaapt,
de witte kater wulps
tegen hem aangevleid
op de divan.
Het huis vol suizend geluid
het licht komt gesluierd
de kamer binnen
en in de keuken
komt de waterketel
ruisend klaarop de gloeiende plaat.…
Zuigplek
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
1.280 ‘rustig aan,’ zei vader,
‘plaats het in een helder
kader!’
rolde zijn col en toonde
zijn nek
‘vannacht moeder, jij
bent alles, behalve
een loeder!’…
Zachtmoedig binnendringen
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.215 Vader was een oude aardappel,
wees op het kaboutertje
in de pinda
Moeder was een gapende wonde
die schreeuwde om verzorging
De oudste dochter, Soen, een
slapend spoor in droge aarde
verzamelde afval, at en genas
verborg heel kunstig haar kracht
verbond via sluipende wegen
Bij verandering van klimaat
groeide zij uit tot een boom…
schilderij in vele teinten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
961 gloeiend hete zon
op gekrijte kassen
diefjes af te rukken
tomaten hangend
in gekleurde trossen
aan ijzerdraden
met touwtjes
opgebonden planten
langs de paden
nu vader nog
met vele jaren
in vaal groen
uitgeslagen alpino
op het hoofd
die kwam de tuin
niet meer uit
flessen thee
aan touwtjes
in de koele sloot
schilderijen
in vele…
Mail teruggestuurd
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.039 Je bent nog vader voor die drie en
alhoewel ze bij hun moeder wonen
blijft toch die band. Ik weet ervan
al kan ik weinig meer vertellen
want er is zoveel pijn geweest
en misverstanden allerwege.
Hoe gaat het maar met jou?
Mijn mail kwam terug. Waar ben je nu?…
Ontvallen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.093 Een steen valt in het water
langzaam dalend naar
de schoot van de rivier
wat eens zo'n sterke muur leek
'n onneembare vesting
lijkt door de tijd brozer dan ooit
gestreeld door kabbelend water
veredelt sereen licht de luister
bomen wiegen geruisloos in de wind
©Lady Love
~* Voor Gabriel die op 26-03'09 zijn vader verloor *~…
Mimicry
gedicht
2.1 met 51 stemmen
13.271 Mijn moeder wacht nog altijd
aan een doorgangsweg, mijn vader in de boerderij.
Mijn baas krijgt een bureau in het poppenhuis.
Later ontmoet ik minnaars in een hut onder de tafel.
Wij spelen tot het donker wordt, dan sta ik op
uit een slaapzak die naar anderen ruikt.
-----------------------
uit: 'Receptie', 2007.…
De Toverspiegel
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.401 poort tot ongekende visie
als spiegel vermomd
als glas geschapen
uit gesmolten toversteen
met zilver beplakt
in gouden lijst omhuld
met ornamenten gekruld
zie ik het beeld van een man
die ik niet plaatsen kan
uit de spiegel getreden
mijn geest overreden
mijn lichaam vertreden
denk ik in mijn droom
mijn vader of zijn zoon
wie…
Nostalgie.
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
628 Warme chocolademelk voor de kou
herinnering aan mijn vader die
de slede trok waarop wij zaten.…
Illusie en belevenis
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
1.169 Honderden gebeurtenissen van
dezelfde aard, waarvan de herinnering
een gevoel is, een illusie bijna
De dochter, die haar gescheiden vader
ontmoet. Het haar al zo ver over de
ogen heeft laten groeien, dat het
verdriet maar enkele seconden lang is
om daarna ze uit haar gezicht te zwaaien.…
Van kroeg tot kaap
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
967 wier waait met de netten mee
de zon rust op een mistbank
boven hare majesteit, de zee
het stromeisje schenkt ruimschoots
wijn en dein, turft de dekzwabbers
geronseld per dozijn
de zeilen bol, het zeeschuim op de rol
recht ze haar rug
met haar kop pal voor de wind
verdwijnt het schip
op de valreep wankelt een vader
schreeuwend om zijn…
PAPA
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.001 Het overlijden van mijn vader, acht jaar geleden
Losjes wandelde ik verder tot op heden.
Hij was en bleef mijn afgod; de liefste man ter wereld
Mijn verdriet is groot, ik heb het hem verteld.
Geliefde zielen houden steeds contact
We troosten elkaar en dat verzacht.
Papa, ik zie je toch zo graag.…
februaridag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 vandaag verjaart mijn broer
ik vraag me af of hij aan me denkt
ik schenk hem mijn gedachten, in
weerwil van
een vreemd gevoel maakt ruime sprongen
herwaarts, naar een tijd waarin
een kleine jongen op zijn step
de helm van mijn vader en een oude
schuit
morgen gaat mijn tijd weer door
ik blaas de laatste kaarsen uit
en schenk
aandachtig…
Dementie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
852 Altijd zal ik me herinneren
wie je was
nooit zal ik vergeten
wat je deed
Altijd zal ik me herinneren
hoe lief je was
nooit zal ik vergeten
hoe gezellig je altijd kon zijn
Altijd zal ik me herinneren
wat een goede man, vader, opa en oom je was
nooit zal ik vergeten
hoe eigenwijs je kon zijn
altijd zal ik me herinneren
hoe een harde werker…
Geloof
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
599 Mijn vader die de aarde schiep
Met mens, dier en elf
Zeeen van onmetelijk diep
Mineralen die men delft
Een kind die om zijn moeder riep
De zon die de dagen telt
De 37 jaren die ik sliep
Als een muisje in het veld
Zij die mij wakker heeft gepiept
Maakte mij een ware held
Met woorden als een oude iep
Over maan en sterren verteld
En sinds ik…
VREEMD....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
600 straten
stegen,een stadspoort
Een plattegrond
met wat over is
van verleden over blijft
Je gaat voort
geeft je ogen
...de kost
Opent kerkdeuren
-niet met een hand-
deuren van cafés
Waar bier klokt
en aan wijn
wordt genipt
Het verschil
lost
nimmer en niet op
Vreemd wordt
niet eigen
je blijft:wees
Het is er noch
je vader…
Reusachtige grootvaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 Als oudste zoon moest mijn opa,
na de dood van zijn vader,
kostwinner worden.
Moeder verkocht heet water en vuur.
Opa werkte in een stinkende fabriek.
Twee oorlogen en de grote crisis,
heeft hij moedig overleefd.
Nu we even oud zijn besef ik pas goed,
dat ik onverdiend veel geluk heb,
en dat mijn opa reusachtig is geweest.…
Niemand ben ik niet.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 Een zoon van mijn vader ben ik.
Zelf twijfelde hij daaraan.
Wie ik wel ben weet ik bijna zeker.
Een huidzak met daarin wat botten,
ingewanden, zenuwen en wat bloed.
Grijze cellen in een ouwe hersenpan.
Een geest, die ik niet begrijpen kan.
Van primaten voel ik mij familie,
maar aapachtig ben ik, hoop ik, niet.…
Icaros
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 de oevers van de avond
in zijn vlucht de aarde nakend
zwoof hij als een grijze reiger
onvermoeibaar eigenwijzig
't einde van zijn leven nader
onder wakend argusoog
van een bruine kiekendief
die niet, zo wist hij te ontwaren,
een aardedonkere donderwolk
noch paardenspan van Helios,
teugelloos hun baan ontvaren,
maar zijn eigen vader…
Pinksterfeest
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
467 De zon schijnt en de
vogels
zingen
voorbij mei
Pinksteren komt naderbij
het vreugdevolle feest
van
de uitstorting van de
Heilige Geest
voor al Uw kinderen
o liefdevolle
Mensen Zoon
wij gedenken Uw
belofte
van de Trooster
die in ‘t harte woon
geheeld en rein
ons zelf
weer kunnen zijn
dank o Vader Zoon en
Heilige Geest…
Troostrijk voor onbekend kind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 met een
niet eerder
gehoorde hemelse
stem
dankbaar weet
ik jij
bent zeker
bij Hem
ik denk
mij in
eindelijk een
Vader die
je eeuwig
niet in
de steek
laat een
paradijselijk begin
Hij die
jou oprecht
lief heeft
nooit eerder
werd jij
zo bemind
lief kind
in mijn
aardse gedachten
hoor ik
jou zingen
en dansen…
Herbegrafenis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
647 Er woont een nieuweling in haar
Voor Kerstmis uit de dood herrezen
Hersteld, geheeld, bevrijd, genezen
Haar vaders urn kreeg voor elkaar
Wat eerder aan haar werd bewezen
Er woont een nieuweling in haar
Voor Kerstmis uit de dood herrezen
Ze is op tijd van zessen klaar
Haar leven is zeer uitgelezen
De dood hoeft ze niet meer te vrezen
Bestaand…
DE MOEDER EN HAAR KIND
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
768 Je kind dragen
Is de grote verwondering
Je kind wegdragen
Is de grootste opdondering
Die een mens, een vrouw, de moeder
Kan krijgen, moet zien te verwerken
En ik als buitenstaander
Sta erbij en kijk ernaar
En weet niet wat te doen, wat te zeggen
Het is niet uit te leggen
Een moeder hoort haar kind niet te verliezen
Een vader ook niet…
't Ogenblik wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
404 's Avonds het bed opzoeken
omringd door
het drievuldig beschermende
lakens muren en zoldering
is een weergaloze zegen
om te rusten na de dag
zich overgeven aan
aangename schemer
die overgaat in
alles vergetend zwart
om de volgende morgen
op te staan aan Gods hand
waar kracht en levensmoed uit komt
de nabije uren
met de Hemelse Vader…
tussen voelen en vergeten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
255 iemand zegt
ik voel het weer
zodra ik er kom
alsof het dorp
niet buiten ligt
maar ergens vanbinnen
en ergens anders
zoekt een vader
naar een klok
die niemand hoort
een naam
die blijft liggen
op de rand van zijn mond
wat de een herkent
is voor de ander
een verte zonder vorm
en toch
tussen voelen en vergeten
blijft iets klinken…
toekomstig kind
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.132 op dit moment
Maar toch wil ik je iets laten weten
Je bent nog niet klaar voor deze wereld
Toch heb ik een paar dingen die ik je niet wil laten vergeten
Ooit kom je ter wereld
En noem ik je met trots mijn kind
Je zal worden behandeld zoals het hoort
Met liefde en respect, zoals ik dat vind
Nooit of te nimmer zal ik je slaan
Zoals mijn vader…
De tweede vrouw
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.490 Ik was der kinderen tweede moeder,
En als ik in de woning kwam,
Daar stonden ze allen rond hun vader,
Gelijk de scheutjes rond de stam.
Hij zette 't kleinste op mijne knieën,
En lei zijn handjes in de mijn,
En zei, dat het mij lief zou hebben,
En dat het zou gehoorzaam zijn.…
Manon (Deel 2)
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
4.157 bij ’t jeu des boules volgen geladen
blikken vanonder strooien boord
het weeskind waarvan zij de vader
samen zwijgend hebben vermoord
zij hoedt de geiten op de berg
en treft er elke rots en spleet
zo dringt ze door tot in het merg
waar ‘t water ’t eerst naar buiten treedt
als vergelding voor haar vaders’ dood
dempt zij de bron met leedvermaak…
Klaus Mann ( 1948 )
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 ) alwaar de eenzame
schrijver zijn vader vervloekte, luisterde
naar de stilte van de onmacht, vergat
vergif in te nemen om daar zijn vader zijn
kooi te vergeven. Wat hem een legendarisch
uur gelukt is.…
Reddertje
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.071 Vat geen kou mijn beste jongen
sprak mijn vader toegenegen
en hij trok mij goed bedoelend
warme winterkleren aan
twee stoere boeren winterlaarzen
waar hij krom voor had gelegen
en een jas van houtje-touwtje
uit een mottenbal gehesen
wollen wanten en een das
om zo mijn mannetje te staan
want een held ging nooit op sokken
had hij altijd onderwezen…