5636 resultaten.
Avondlied/fado
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
764 Als de klanken
van de contrabas
kleurt de hemel
laag in duisterpaars,
omringde wolken
donkergoud van toon
houden de ondergaande
zon gevangen, die
fel natrilt , een ijle
vioolstreek.
Op halve maat
verdwijnt het licht
achter de horizon,
en brengt verlangen
om gedachteloos
te zweven naar
de nacht.…
Afscheid
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
811 het laatste radeloze licht
verzinkt in een brandende schemer
het grijs te moe
een opgemaakte opalen glimlach
uitdrukkingsloze ogen
sponzige wolken in rukwinden verdriet
je voelt weinig tijdens
de vloedgolf van omhelzingen
je doorstaat het gewoon
straks wend je je wel
tot een huilende maan…
Uitzicht of inzicht?
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
730 Lawines van de wolken,
slagbomen van de horizon
houden dromen niet tegen
in de opwaartse beweging
van een luchtballon, verwarmde
woorden in nieuw gedicht,
naar de oorsprong van het
onbekende in een vlucht van
akkoorden om het inzicht te
verspreiden van herinneringen,
te kiemen tot waar de stilte is
geland, een bevlogen ruimte te
vullen…
hand-in-hand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.002 Als een wolk verregent
en de zon
tegelijkertijd brandt,
dan cirkelen druppels
half Rood,
Oranje,
Geel en
Groen.
Vervloeit Blauw
via Indigo
tot Violet.
Dan regent het kleur
hand-in-hand.
Het is die natuur,
Het is het groen dat dan groeit,
Het is het leven
dat dan bloeit
alles in verband;
wij zijn bloedverwant.…
....stil
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.885 sneeuwstil
vervormen
wolken
lichtjes
in jouw ogen
zweven
witte feeën
tot aan hun hemel
tot aan de maan
waar mensen
en woorden
alleen zijn
om te zijn
en niet bestaan
zodat jij
jij kan horen
hoe diep
in liefde
geboren
jij bent
zo stil
sneeuwstil
mijn lief
ben ik
voor jou…
Als het water
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
710 Hier bij het klotsen van het water, komt
voorzichtig wat zon tussen de wolken schijnen.
Zal er voor ons ook een opening mogelijk zijn.?…
Aanzwellend gemoed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 Wolken die zo zwaar wegen
dat ze wijken onder hun gewicht.
Weggespoeld door louterende regen
in warme druppels op mijn gezicht.…
duinen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
627 het zout
op je gezicht
te proeven
die bitterheid
vervaagt
de wind
in je haar
te voelen
die wolken
opjaagt
naar de nacht
als onze hoofden
op een kussen
rusten
in de zon
en zorgen
veilig slapen
vergeten we
dat de morgen komt
bewaren
de geur
van de zee
als herinnering
dat ik weer zing
voor jou…
Herfst in zomer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
548 De wolken zijn gewassen
en stevig uitgewrongen.
Een lied vult nu mijn longen.
De vogels gaan mij voor.
Neuriënd loop ik door.
(Fiets-variant van dit gedichtje:
regel 3: Ik fiets ...
regel 8: ... rijd ik door.)…
De natuur en de tijd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
558 De dag kruipt de kamer binnen
de regen tikt met de regelmaat van een klok
tegen de ramen
hier in de kamer is het kermen van de wind
te horen
hij huilt als was het een kind
de zon heeft zich verscholen
achter zwarte wolken
maar dit alles is slechts tijdelijk
natuur en tijd zijn onafscheidelijk
gaan door en volgen hun eigen spoor.…
geen titel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 Geen titel 17122011a
schenk mij je hand
en ik leg Venusheuvels tegen elkaar
overal waar ik ga
heb ik jou bij mij
door de vallei der duisternis
of
toppen der bergen bestormend
of
vliegend door de lucht boven wolken
jouw aanwezigheid is
en ik voel mij geborgen
je hand bewaar ik netjes
in een lade van mijn hart…
Spelen met de tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 jij ziet wolken
maar het weer
kun je niet duiden
bos kent voor jou
geen bomen meer
je kon ze allemaal dromen
zit te spelen met de tijd
terwijl vandaag
al door je vingers glijdt
nog ben je vriendelijk
maar de achtergrond
donkert onzekerheid
wij zijn vrienden
ook al weet je onze namen niet
blijven bij je voor altijd…
Vlinders dansten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 jij gooide plotseling
een handvol vlinders op
een wolk van kleuren
dartelde uiteen
wist niet welke
ik moest volgen
zij fladderden verleidelijk
dicht langs mij heen
heb toen je hand gepakt
wij zijn gaan lopen
het zonlicht tegemoet
vlinders dansten mee in liefdesgroet…
Lokkend licht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
586 Schielijk schuift zij een wolk voor zich
als je naar haar kijkt
terwijl zij aan het wassen is
Maar kijk elke nacht
en ze geeft steeds meer bloot
tot ze op een nacht
volledig open staat
voor al je dromen
Terwijl je verlangend zweeft
naar het lokkend licht
van een verlichte nacht
denkend: niets is toeval
toeval is iets
dat droomt
op…
Dat oplicht in weerkaatsen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 ik regen slechts
een kleine bui
mijn neerslag
treft een enkeling
tel mijn zegening
naast donkere wolken
weet mijn gouden rand
aan de zonlichte kant
wat lucht en ledig is
maakt geen succes
mijn waarde
is het groeiproces
dat oplicht
in weerkaatsen
dank aan allen die
ik zo heb mogen raken…
Met al ik ben
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
602 ik sla jouw liefde niet in de wind
maar omarm ze met al ik ben
snuif haar diep, tot in m'n poriën
stop wat in mijn broekzak, voor later
springend over wolken goud omrand
dans ermee tot mijn benen 't begeven
glij langs een jakobsladder naar benee
alwaar ik me laaf aan al dat rest…
Welteruste
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
595 Over land en zee
Wind houdt ons niet tegen
Ik vlieg met je mee
Door storm en door regen
Door een gordijn van zachte wolken
Druk ik je tegen me aan
We zien de golven onder ons kolken
En raken de punt van de maan
Een droom die in mij zat
Jij die mij suste
"Ik wou dat ik echt vleugels had"
Ik leg mijn hoofd te ruste…
Met vingers van rozen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Lakens die geuren
Naar wind en zon,
Naar wolken, water
En gemaaid gras,
Naar tjilpende vogels,
Bomengroen en kamperfoelie.
Licht uit, draai me
Op mijn zij, echtgenote
Draait mee, lepeltje
Tegen me aan,
Trusten, lief.
Wegzakken en zalig
Dromen tot de dageraad
Me wakker maakt,
Me aanraakt met haar
Vingers van rozen.…
heel even niets
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
951 ik wil zo graag
al is het maar héél even
meisje - met - grote - broer zijn
oudere - breedgeschouderde broer
beschermende je - hoeft - nooit - meer - bang - te - zijn broer
dwars door mijnenveld en afweergeschut
mijn hand in de hand van
kijk - jij - maar - omhoog - naar - de - wolken - broer
geen wolven
geen schaapskleren
geen schaakborden…
Hamvraag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 toch gloort een blauwe weide
schuurt een lichtzon tegen wimpers aan
verdrinkt een voorland in zwevend water
langs opwaartse krullen in een soort van hemel
ruimen paarse verten rond open ogen
zo ontvankelijk voor een kleine hommage
groots tegelijk
en wijzen wolken de weg?…
Die blauwe ogen geeft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
547 in ogenschouw
een lucht vol wolken
meeuwen op hun vlucht
het doorkomen van zon
die blauwe ogen geeft
oplost wat nog vorm heeft
in schaduw zich
op strand begeeft en
in het wit van branding sterft
stralend opent dan de dag
onder gezag van zon en zee
meeuwen deinen op de golven mee…
zoveel kleuren zwart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 zoveel kleuren zwart
toen je als een vlinder
uit de wolken viel
niet langer gedragen
op vleugels van verlangen
zoveel kleuren zwart
toen je daar roerloos lag
op verschroeide aarde
de duisternis buigt zacht
draagt je teder in zijn armen
de tijd staat stil
zoveel kleuren zwart…
Innerlijk kind...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
850 Op het strand alleen
spelend met een windvogel
zonder verwachtingen
hij stijgt en stijgt
ik laat los
mijn dromen hoog aan de wolken
drijvend zonder bestemming
leef ik van dag tot dag
genietend van wonderen
niet gisteren
niet morgen
in elk huidig moment
dankbaar in herkenning
van mijn zorgeloos innerlijk kind.…
Bedrieglijk overspel.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
972 Rondom haar vormen zich
wolken van verdriet vermengd met
bittere tranen en haat.…
Saamhorigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Warm en teder
ontwaakt het zonlicht achter de wolken, ik zit
aan de waterkant mijn schaduw is in het water
Overal mensen,
wat niet ziel tot ziel kon spreken
waait in het bedauwde gras
Kinderen spelen
hun spel rondom een groet van kleuren
hoor ik het gebons der harten
van God in elk van ons…
Uitbundiger dan ooit
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
838 uit donkere wolken
vlagen traag
de regenschermen
daglicht kan het leven
even niet beschermen
troost zich met
een lange nacht
wacht tot kou en
stilstand zijn geweest
maar mensen vieren feest
uitbundiger dan ooit
met kaarsen bomen
en midwinterdromen
laten zij de zonnewende in
de langste nacht weer komen…
Mis mij niet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 vind mij in de wolken
zoek mij in de zon
gevleugeld of gevlinderd
uitgevlogen of in cocon
plant mij in de aarde
ruik de geuren van een bloem
hoor mij tjilpen als een vogel
als een honingbij vol gezoem
verwar mij niet met leegte
herinner hoe het ooit was
vier dagelijks het leven
stamp in iedere plas…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
831 Ik gun u
vogel
te willen zijn
het opvliegen en dalen
Het blauw
van luchten
wolken-zonder zuchten-
aan de hemelboog
En beneden
aan uw vogelpootjes
het gekriebel
van mensen...
die zich een dag
vogel wensen
en daarmee
de vrijheid
in cirkels
te vliegen
te wentelwieken
of in V-formatie
Ja, de mens
die zichtbaar...…
Vanzelfsprekend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 Als wolken die zomaar komen,
en als gedachten verder gaan.
Mensen ademen.
Vragen waarom.
De wind fluistert.…
Controverse
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
537 Wat zouden bergen zijn
Als er geen dalen waren
Wat zijn rivieren
Zonder oevers wuivend riet
Wat zijn vlaktes
Zonder nevelige wouden
Aan horizon in ‘t verschiet
Wat is een hemel
Zonder wolken
Zonder vogels langs het blauw
Een strand zonder zee
Een zee zonder branding
Een vogel zonder zang
Een helder ochtend zonder dauw
Kortom…, wat…