2012 resultaten.
Kosmonaut
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
890 Verworden tot blind instrument
staan van wrijving ruwe palmen droog
menend dat ze ontoereikend zijn;
de olie meegenomen naar omhoog.
Tot ze hem in haar capsule vangt
waar hij haar niet ontgaat
niet meer ontkomen wil en kan
en zich gewillig wegen laat.…
KRANKE ZIELEN
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.095 Onder zilvergrijze abelen
Zaten zij, hun brein omhuld
Door de neevlen van 't verleden,
Blinden waan of eigen schuld;
Kranke zielen! kranke zielen!
Rukt men straks aan 't stille graf,
Zelf den mens een eeuwig raadsel,
Van uwe geest de blinddoek af?
---------------------------------------
Uit: De oude huisvriend (1882).…
de Schelf
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
716 '
Inmiddels doof en blind voor 's werelds schoten,
het nieuws in gebarentaal wat laat gevolgd
met mijn munitie in de lader
een gebedje voor die twee op de 'Schelf' gedaan,
het slachtoffer en de dader.
Op de keukenkast mijn heiligdom,
twee gekleurde levenslichten.
Een engel tussen ze in.…
In een zee van ongenade
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 en huilt ‘
De mensen staan er als grauwe distels
Zij klauwen in een plastic zee
Waar ieder iets vindt van zijn gading
men sleept vervolgens legio
Karkassen richting kustlijn
Er resten nog wat bodemvondsten
zoals een scheepswrak
of een ware U-boot uit WO II
De “ eerlijke vinder “, op slopersjacht
en o, arme gelukszoeker
die blind…
Droomdrogsel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 Daar tuimel je uit je ziel
Drollig draaiend verspijkt puntend
Kies kas gekozen hazenpad
Manliefde druppelig vergooiend
Spetters op klevende oogharen
Knipperende knaspige pupillen
Blind blad blader zijn fijn venijn
Wiegel weg gevlogen warmte
Met glasvensterige scherpe stukken
Steek je wulps woest stotend
In zeisige zolvende zachte man
Hieper…
Liedje van de straat
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.662 Dan hoor ik wel, gebarsten gong,
Slaaps wijsje zoals moeder 't zong
Vlak vóór de diepe blinde sprong:
Nog gaat het vals met leemte aan leemt;
Maar 't klinkt niet langer schril en vreemd,
Als straks de dood het overneemt.…
de gedachte
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.138 Geen dageraad zal blijde uw blinde ruit berijzen;
geen zonne die, van vrede-wijdende' avond-gloed,
de moede wingerd om uw drempel blij door-bloedt;
en zelfs geen vriend staakt aan uw open deur zijn reize...
- De hele dag is rein waar gíj zijn wentlen doopt.…
Het leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
722 Mensen zijn egoïstisch en blind, sluiten hun ogen
Voor de wereld die ze zojuist hebben bedrogen.
De schoonheid en puurheid van de natuur vergeten,
Het negeren van de doordringende kreten.
Het verbergen van pijn en leed,
De ondergang van deze planeet.
Keer op keer door de mensen verkloot,
Het leven gedood.…
Armen Ziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Maar staar je niet blind,
op bot en vlees en pees.
Want noch aantal
noch verschijning,
noch zichtbaarheid,
noch houding,
onthullen wie ze werkelijk zijn.
En dat ze zo belangrijk zijn.
Als dragers van een zware ziel,
een zwarte of
verwarde ziel.…
Hemelbed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
572 Zo wachtte ik met allen
op 't krieken van de dageraad
de eerste sparteling van vissen in de vijver
als blinde is de rust aan mij voorbij gegaan.
Nacht, als ik straks te rusten ga, kom dan
als oude vriend die ik vertrouwde
vertrouwen hebben in jou nacht
het is gelijk een loflied voor de dag
ik kan niet zonder beiden.…
Weerzien
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.363 Ik werd er niet verlamd, noch blind, noch doof,
maar wél krankzinnig van:
het heimwee naar zijn haar,
de dorst naar zijn vermetel kruis,
de honger naar zijn heupen,
werden niet minder, maar na elke keer nog erger.…
Stilstaan op een grens
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
538 in Saint-Rémy
viert men staand op een receptie
de grote Prijs der Poëzie
Diezelfde bonte avond
voor een zeldzaam stille nacht
kwam als vluchteling
een alpenkraai gevlogen
naar de westkust van Bretagne
met in haar rugzak een kastanje
als talisman om niet varzakend
te vergeten waarvan zij kwam
en zit nu met een dove mus
als blinde…
Lied der dwaze orang oetans
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
470 • Een dennegeur verdwaast
de orang oetans
In hersenpan en
onderbuikgevoel
Odeur van penetrante
girondijnen
Geen alfaman wordt blind
door impotentie
Maar door obesitas
en corpulentie
In schaduw van de
matglanszijderups
In orang oetans
lebensraumurgentie
Rust een taboe op
woudkapinterventie
• De nacht passeert…
Egidia, wo bist du bleven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
460 White euroknight vraagt dringend
om wat klaarte in de wijn
zijn blik vertoeft ziende blind
in de verte waar zich het rood
van boeddha mengt
met vruchtrijk groen der ganges
in dorre droge vlaktes
tussen Himalaya en Sri Lanka
het oud subcontinent
Hoe babylonisch kan uw spraakverwarring zijn
zo ver van huis, zo wezensvreemd
aan uw…
Muskrat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
508 Dankzij, naar men beweert,
les misérables, godvergeten hoofdpersonen uit de serie Succession
en dankzij het meest gevreesde gevaarlijke grondwetondermijnend tuig der richels der verdeelde staten
blinde make trump great again
figuren als tesla 'mein kampf' musk
die naast zijn bitcoinimperium
wall street kaapt,
dat ooit ten tijde van hollands…
Standbeeld in de stad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
530 zwerver in het zweven
strijder voor intieme gelijkheid
hard versteend in stille dromen
te glanzen in het zoete duister
de blik op oneindig zonder troost
beide tepels getooid met vogelpoep
een blauwe vlinder op jouw linker oor
beeld van toen, beeld van nu
je roept de zwijgende stemmen
je zwijgt een roepende stilte
je ogen zien niets, blind…
Amygdala
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
447 cheops en gizeh
Het is er niet enkel dan zodra
wij ons openstellen voor binnen
en buiten en onderhuids kruipende adders en padden en kronkelslangen
en schaamrood en smeerlapperij
er is geen antwoord, anders dan
in eskimo- en neandertaal
Wij stupide ratiomisbruikende
ruimteverkennende
gaia verdelgende aardklootbewoners
zijn blinde…
Verloren en Gevonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
289 Aan de rand van zelfgenoegzaamheid,
blind voor vergankelijkheid,
sta ik in een arena van schuld en spijt,
strijdend zonder publiek.
Mijn ogen worden canvas,
mijn gezicht marmer en glas.
Dromen vervlakken tot as
terwijl ik het grove kaf
van het wilde koren scheid.
De ziel ligt bloot —
zonder schaamte, zonder verweer.…
Podcast der contra-antipoden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
170 zij weet, dankzij gewenning aan
het al te hoge promillage
in gebarsten oogad'ren
in den blinde de weg te vinden
van haar eigen binnenhof
Zo niet de egoloze provocateur
minnestrelend zinnestrelend
die naast zoetelief en rozengeur
waar hij maar kon toeters met bellen
luid rinklen liet en flink stampijen
knuppels in hoenderhokken…
Sudak Krepost
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
803 Ukraine,Sudak Krepost 212 n.chr
Terwijl ik uitkijk naar pieken en dal
Voel ik dreiging van eeuwen verval
Zie ik hun zielen zij razen ijl voorbij
Besluipt mij angst wreedaardig ten deel
Onvermeend werd onschuld vermoord
Om nimmer belang van pril te voeden
Slechts wapengekletter de nobele kreet
Altijd wederom blind geloof te behoeden…
Droom-Huis
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.518 Achter brede blinde poort
Kruisen eindeloze gangen en portalen
Waar men tijdeloze tijden kan verdwalen
Tussen echo's die men klaar vermoedt en nimmer hoort.
Weet ook gij dat stille diepe huis
Door welks schaduwige vree
Voet zo licht en onvermoeibaar stijgt en daalt langs tree na tree?…
IK BEN HET MOE EEN MENS TE ZIJN
gedicht
3.5 met 174 stemmen
87.155 Misschien zijn tarwebloemen blind
en zien zij niet hoe schaamteloos
de wind in ’t volle licht der zon
haar rokken opwaait tot de bron...…
Soldaten marcheren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 Blind en doof voor hoe er werkelijk is geleden,
zij zitten er, ver .. heel ver weg .., niet mee.
Soldaten marcheren langs hen onbekende grenzen,
"Bevel is bevel", dat wordt hen hard meegegeven.
Ze laten een kil spoor na van bloed en van dood;
kinderen nog, eindeloos ver van haard en huis.…
In memoriam
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.940 Gij hebt in blind bestaan
Uw oud geheim verraên:
Geen kan meer in uw duisternis geloven,
Nu ge die helle lampen stal,
Die heel de reis door schaduwdal
Niet zijn te doven.…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
10.377 Zonder kompas ga ik blind af op vizioenen
Wordt dan weer op de vlucht gejaagd door hordes schorpioenen.
Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij
Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij
Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid
komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.…
Zonder titel
netgedicht
2.7 met 131 stemmen
28.525 Zonder kompas ga ik blind af op vizioenen
Word dan weer op de vlucht gejaagd door hordes schorpioenen.
Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij
Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij
Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid
komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.…
Angst om lief te hebben...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
2.176 daarvan spijt en pijn
Dus kun JIj er maar beter voor zorgen
dat JIJ niet diegene met pijn zult zijn
Laat een ander liever pijn lijden
geef hem dus maar liefdesverdriet
Kan jou het allemaal schelen immers
kans is klein dat je hem nog ziet
Maar vraag je op den duur dan niet af
waarom je het echte geluk niet vond
Je was immers al die tijd té blind…
Koesteren en Wentelen
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
2.078 lopen dwars over je heen
Zorgen ervoor dat vertrouwen wordt verkracht
Sommige mensen laten je zo makkelijk vallen
Al hebben ze zich ooit zo anders voorgedaan
De vriendschap welke je samen dacht te delen
Heeft blijkbaar in het teken van schijn bestaan
Sommige mensen zijn vreselijk egocentrisch
Kijken niet meer verder dan hun eigen geluk
Blind…
Meer dan genoeg..
hartenkreet
4.6 met 18 stemmen
1.934 En laat je vrij, zoals je dat vroeg
Het klopt wat ze zeggen,
Liefde maakt blind..
En is één zin van jou,
Meer dan genoeg..
'Ik hou van je..'…
Iedere dag
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.331 zo verloren de weg kwijt
als ik toen nog was
zo wil ik hier blijven
hoe vreemd ik ook deed
die liefde mij blind maakte
zo heb ik nog steeds
alles aan jou zo lief
waarom, vraag jij je
net als ik af
kunnen we niet stoppen
met denken
in onze slapeloze nachten
niet blussen het vuur
dat het daglicht verstoort
en iedere dag weer
vloeien…