3326 resultaten.
Hoe ga ik je missen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
745 Kan ik je achterlaten?
Is mijn angst nog ongegrond,
of lig je nog steeds in je eigen, wachtende strop?
Hoe ga ik je missen?
Hoe ga ik je niet zien?
Hoe kan ik me geen zorgen maken,
om iemand zonder wie ik nooit gekund heb?…
blaren vallen alle jaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 ruimen
en zo minder leegte voelen
of worden de afstanden juist groter
waarmee ze eenzaamheid bedoelen
het tafelblad behoudt zijn omvang
rotsvast en kwetsbaar tegelijk
en als ik het houten altaar dek
is het dan een stille omgang
of een hek met prikkeldraad
ach ik weet het, zoals ieder
er komt veel op je weg
maar er is meer wat je achterlaat…
Jij bent de ochtendstond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 Nadenken over leven
en wat we hier achterlaten.
Beslissingen nemen
om in je leven in te grijpen.
De een draagt immers een ziekte
de ander denkbeeldig
steeds geweren bij maanlicht
en kinderen slapen 's nachts.
Geschiedenis
mag ooit verdiend zijn.…
Genadevol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 geruisloos
daar op de bank bij de sloot
(eigenlijk verworden tot greppel)
maar geluid ontbrak, de innerlijke
stilte groot, die eeuwige ruimte bood,
het was dicht bij de rust in mijn leven
waar vind je dat nog, in deze tijd
waar het hart het enige is dat slaat;
als in een symbolisch gewelf, in de droom
bij volle bewustzijn
waarin je veel achterlaat…
Open je ogen en Ontwaak
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
542 Opgelost in de tijd,
stilte achterlatend.
Leegte,
echo van gevoelens.
Het brandt, het brandt.
Donder,
Zal het water zal uit de lucht doen vallen,
de aarde doordrenken.
Haar verfrissen met het nieuwe groen.
Toekomst is aan hen die durven te dromen.
Open je ogen en ontwaak.…
Vogelgriep
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
830 Door die eigentijdse hub
weet het pijlsnel te verkassen,
de vogelclub waarin het woont,
achterlatend als karkassen.
Met koude onbekend,
talmde het nog even
maar op het witte continent
blijkt een vogelleven
inmiddels ook van korte duur;
eendrachtig maken pinguïns
foute sneeuwengelen
in hun laatste uur.…
Wanneer het onweert
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
515 De wind schuift langs als
iemand die niet blijft, maar wel iets achterlaat wat ik herken.
Een droge smaak van
ijzer op mijn tong, de straat ligt
strak gespannen als een snaar. Een fietsbel
tikt nog na en sterft dan weg, alsof alles luistert naar elkaar.…
Lydia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
189 Met wie jij ook bent, ik blijf je trouw
Maar waarom gaf jij jouw liefde weg
Aan die sukkel, met zijn achterlijke maten
Mij achterlatend in lege straten
Om mij te kwellen Lydia, val van de trap of sterf in een heg…
Coming out
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
81 Ik breek het pantser, zo broos en zo teder,
zoals een vlinder haar cocon achterlaat.
In pure verbinding vind ik mezelf nu weder,
vrij van de schijn die in de wereld bestaat.
Dit is mijn waarheid, getooid in zachte kleuren,
ik open de poort naar wie ik werkelijk ben.…
beloof geen galjoenen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
892 ik beloof geen galjoenen
geen vloot met duizend zoenen
maar laveer op je zee en
in tegenwind neem ik je mee
in blauwgroene golven
zie ik de koers die je
schuimkoppen volgen
maar mijn kiel is verbolgen
snijdt door het water
met het diepste gevoel
strandt een horizon later
in de chaos die ik voorvoel
niet met geweld
je bent niet geveld…
Dit gedicht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.106 dit gedicht
vliegt
de horizon voorbij
ver uit het zicht
van schijn bedriegt
en
het zij wat het zij.…
torens trillen krom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
687 de zomer komt
het land verkennen
uit een koele zee
blauwe lucht en
zoele winden nemen
al haar geuren mee
ze zindert
richting horizon
kleurt weide geel
torens trillen krom
de warme lucht
wordt hen te veel
vogelkoren zijn verstomd
mensen worden mat
siësta biedt serene rust
er is niemand meer op pad
zon zal blijven stoven
tot…
De troubadour
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.307 Ritmisch verschoof de troubadour
het contragewicht van het leven
zijn zinnen schoten soms vuur
horizon scheen lichter voor even
Hij brandde woorden in neon
van binnen bedekt met velours
het leven werd minder beton
door contrast van zacht parelmoer
Zwaartekracht trok minder zwaar
vreugde nam plaats van verdriet
toekomst leek weer wat…
woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.336 zonder pijn
woord na woord pak ik bij de oren
rangschik schrap
brutalen protesteren
kleine zwakken
schuiven zonder morren naar voren
geloof nooit
dat een gedicht zomaar wordt geboren
vechten met woorden is sterven
en telkens weer
geboren worden
---------------------------------------------------------------
Uit de bundel; Voorbij de Horizon…
je zon bleek slechts te gast
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.194 beelden als
ik je niet meer voel
als je vertrokken
bent, je warme lijf
mijn koude nog niet kent
ik dwaal en roep de
schaduwen van samenzijn
waaruit de ziel vedwenen is
je straalde waar
ik nu in duister tast
je zon bleek slechts te gast
de verte is met jou
gevuld, ik weet de plaats
waar jij vandaag je rol vervult
mijn horizon…
Metaforen
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
4.026 De zonsverduistering achter mij
Verslind mijn schaduw
Een zandstorm aan de horizon
Prikkende ogen, verblind mijn zicht.
De wolven huilen naar 7 manen
Met stromende zwarte tranen
Zwermende bijen geplakt in honing
Zit ik vast in broeierig afscheid.…
de ochtend brandt tot middagvuur
netgedicht
2.5 met 44 stemmen
40.167 de horizon vervloeit
verrimpelt traag een
kerktoren in de verte
de stilte rust en
geeft geluid een kans
om zich te laten horen
herboren dansen de insecten
plaag voor plaag voorbij
potten rammelen voor etenstij
de warme wind verdwarrelt
zomer tot orkaantje en verjaagt
pardoes een soezend haantje
als de zon de ochtend brandt
tot…
Ode
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.000 De ziener staart met dode ogen
langs de lange horizon.
De einders lijken weidser
als hij ze met zijn blik beschrijft.
Zijn blijven is zijn reizen,
zijn reizen is een blijven.
De ziener ziet alleen als hij niet kijkt
De ziener zit stokstijf en lispelt
met droge lippen werelden
en gods verlaten schepping
en werelden aaneen.…
Het ruime sop
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.613 Ik wil langszij
en enteren
maar weet alleen
zeewaardige gebeden:
blijf bij mij heer,
de avond valt
Ik kijk mijn kijker uit
en zie: langs elke horizon
reizen haar schepen
ver ver…
Dromen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.311 Dromen
Als in mijn dromen
Denk ik aan schaduwen
Die als silhouetten groter worden en weer vergaan
Denk ik aan blauwe luchten achter de horizon
Daar komen mijn dromen vandaan
Ik hoor de wind
En zie de lage vlakken
In mijn dromenland
Zie ik een moeder met een kind
Uit wandelen
Ze heeft de toekomst in haar hand
Wat komt en gaat
Wat…
De Melkweg
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.709 Ik zit op een terras in de Provence
En over de heuvels en de Mont Ventoux
Spreidt de nacht zijn zwartfluwelen mantel
Waarvan de voering met duizend sterren is bezet,
Een lichtend lint van horizon tot einder.
Ik nestel mij diep in een mantelplooi
En zweef de Melkweg tegemoet.
"Wil je nog koffie?…
Doe mij een dag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
977 Doe mij een dag vol avontuur
en nat van 't water
het dreigen van de zon
als kwelling tussen buien
ik wil verdwalen
niet meer weten
welk veenpakket ik nader
welk eiland ik passeer
ik wil de horizon vergeten
dat daar beschaving is
verziekt door bruut geweld
gevolgd door stille tochten
doe mij het zingen van het water
van de staande…
Kalender girl
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.996 Lonkend naar het geheel
Zoekende naar waar
Sla ik jou open
Tastend is mijn oog
Adem beroert jouw haar
Geen catwalk zal je dragen
Mijn intens Rubens vrouw
Vol en wulps zijn jouw lijnen
Warm klam als pan en duin
Waar eb en vloed deinen
Geniet ik tot aan horizon
Gezicht in struikgewas
Smeltend in ademnood
Bemin ik jouw zinlijke massa…
Botshol
gedicht
3.3 met 16 stemmen
12.826 Zonder randen ligt het zonder
berm, horizon, houvast.
Geen bodem waarop schaduw meevaart.
Helder het zwartst.
Onttrekt zich in verte aan verte
onttrekt zich in vlakte.
Water onder water
luistert niet. Likt niets los.
------------------------------
uit: 'Botshol', 1980.…
Speelt met licht
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
772 jij bent de lente aan mijn zij
in het verschiet de zomer
zacht trillend aan de horizon
weeft voor mij het groen
tot nieuwe struiken
vormt knoppen tot een bloem
speelt met licht het spel
tussen de bomen en weet hoe
nevels gaan ontkomen aan de zon
je tovert mos als
groene plekken in het bos waar
de insecten dansen na ontwaken
maar…
Zwaan
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.608 Langzaam zweeft zij over het water
richting de horizon waar de stralen
van de zon in de diepte verdwijnen.
Eenden kijken trots de zwaan na
“het is er één van ons,” zie je ze denken.
We kropen dezelfde dag uit het ei
dat schept een band, een drijvende band.…
Contra verso
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
690 de schedelinhoud naar de maan
het gabberdom penoze
de tekstballonnen uit de mond
zijn leger, maar wel lekker rond
want méér telt nu de pose
verloedering van de moraal
wordt door de kekke turbotaal
zo goed als niet verborgen
helaas,mentale RSI
beperkt - de macht van Pi -
de horizon van morgen
-----------------------------
Epitaaf.…
De natuur en de wereld.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Met wat zich allemaal voordoet---
In de wereld
De zon hoog aan de horizon
De maan die stilaan tevoorschijn komt
De sterren die zich laten zien
De vogels hoog in de bomen
Ik hoop en hoop---
Dat alles beschermd zal blijven
En dat de mens beseft---
Met wat hij allemaal heeft
En niet zijn ogen sluit.…
Australian nuts
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
594 natuur
impressie van het eerste uur:
wel elf gewelfde elfenoren
toetertjes om mee te horen
bosje bollen in de knop
een halve bal met ster erop
onduidelijke dingetjes
met vlakjes en met ringetjes
nootje met een diepe ziel
een schelpje dat ertussen viel
een lieflijk minidroogboeketje
en een soort alpinopetje
De doos verruimt mijn horizon…
Ik weet dat je wacht
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.316 Ik weet, dat je wacht
hunkerend
op een dag van glorieus licht
na talloze nachten
in kille eenzaamheid
Ik weet, dat je wacht
vol verlangen
op het beloofde land
de vlammende gloed
achter de horizon
Ik weet, dat je wacht
met gesloten ogen
op een verre roep
het teken van de man
met het tedere hart
Ik weet, dat je wacht
op de warmte…