3445 resultaten.
In ons Huis van Zen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Hij betreedt ruimten,
die voor mij gesloten blijven.
Hij kent de wegen,
die door het duister leiden.
Mijn oude kater,
is mijn wijze meester.
Mij heeft hij niet nodig,
maar ik hem wel.
Bij hem voel ik me thuis.
In ons eeuwig Huis van Zen....…
glans van het leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 glans van het leven
gepoetst door de gedachten
geluk gekozen
de tijd danst en danst
de beweging staat nu stil
en hoe lang is nu
de ruimte is leeg
beweging vult herhaling
stof dwarrelt uit licht
de tram is de tijd
als een beweging zo stil
langzaam tikt de vloer
stil in stilte nu
hoe lang is de beweging
om de hoek voorbij
nu…
Bij de rivier
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 Het is alsof ze de dood hoort fluisteren
nu ze hier is, bij de rivier, die luistert
naar haar woorden van stilte en verleden
en in haar verdriet woont een mysterie
vol eenzaamheid en wereldleed
een gezelschap van droevige mensen
op weg naar niemand, nergens is er leegte
de leeghoofden hebben de ruimte verdoofd
met nog meer verdriet van droeve…
gipskruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 ergens in de ruimte
dwarrelen woorden rond de mal
van nieuwe vormen
er hoort een glimlach bij
een frons en twintig vaste regels
onder tafel schuift een voet
ze raakt mijn tas vol bundels
het genoegen van een hart,
het vragen in een hoofd
de grond van alle dingen wordt
geloofd
de geur van bloemen kruist oneindig
sluit een pact met wit…
Ik ben de kubus 1
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Dat het streeft,
En zich ontknoopt,
Spontane reacties,
Er dwarrelt iets,
Lucht, ruimte,
Weerstand,
Er kruipt iets,
Knieën, oevers,
Gebeden.
Ook ik streef,
En ontdek,
En wordt ontdekt,
Dat het verborgen
Is, blijft, zal zijn,
Maar toch spreekt
De kubus, tot zijn
Graf. En het graf
Spreekt tot zijn
Maker, ook ik streef.…
ware liefde
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
924 herkenning
alsof je eens twee zielen was
verenigd in een persoon
ruw van elkaar gescheiden
elk in eigen helft
je leven doorbracht
in wanhopig verlangen
naar hereniging
en dat je dan op een dag
een wonderlijke dag
dat oeroude afgescheidene
ontdekt in de ander
en na een lange ballingschap
eindelijk thuiskomt
in de heilige ruimte…
Naar de Maan met z'n allen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Laten wij een “Mars” houden
naar “Café de Maan”
daar is “de Ruimte” voor alle mensen.…
Taal van je lijf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 jij tikte
het ritme
bewoog handen
om de melodie
in je hart te
doen landen
danste met
een lach op
woorden die
jij in zinnen
hebt uitverkoren
tot dit gedicht
ogen knikten
een feilloze
choreografie
in de ruimte
waarover jij
kon beschikken
felle lampen
belichtten de
curieuze accenten
die jij gaf aan
de sprekende
taal van…
Goudgerand gedeelte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
492 dat in een
ondefinieerbare stemming is
jij straalt
niet voluit hebt
versluierde momenten
van afwezigheid die
ik niet helemaal begrijp
toch zie ik
de zon doorbreken in
het goudgerand gedeelte
van je nog licht betrokken blik
met klarend blauw in zicht
je lach verheldert
snel ons onbegrip
geeft horizon weer alle
perspectief en ruimte…
Een bos met sleutels
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
552 Een ring waaraan in iedere
pasvorm wordt bewaard;
gekarteld gevormd;
kort of lang bemeten
een mogelijkheid die deuren
opent naar een toekomst die
niet met rancune de ruimte
in staart.
Gestaalde toegang soms
breekbaar, maar altijd
eenheid zoekend met een slot.
Is er altijd een vreugde te
beleven dat er een deur geopend
wordt.…
God rolt de zonnen door zijn handen…
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.611 De ruimte kent geen randen
en eindloos staat
de sterrentuin te branden.
Als dauwdrop aan der aarde bloeme’
weerspiegel ik het al.
Ik hoor de sferen zoemen
Gans 't sterrendal
probeert Uw naam te noemen.…
Jouw stilte praat
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
589 ik heb de wind
niet eens gevoeld
maar de strakke
aanblik die jij biedt
is magistraal
het dreigend wolkendek
verschiet waar
jouw profiel oprijst
tegen het felle licht
van de brekende bui
zoals cheops torent
in piramide met
magische ruimten
zijn wachters wereld zien
verstil jij in mystiek
omdat jouw stilte praat
met de verste planeten…
liefde rijpt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
896 liefde
die opgewekt ontwakend
elkaar de zinnen prikkelend
mensen vurig verleiden kan
lustig is de liefde
die verlokkend en verleidend
de een en de ander
dartel dagen doet
geloofd is de liefde
in een geringd verbond
die zich verbinden laat
voor altijd tot eeuwig
waar is de liefde
die aandachtig en geduldig
in en aan elkaar
ruimte…
onbepaalde wijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 weinig monden praten mij aan
hersenspinsels vullen kieren in de dag
elke minuut is ingevet
ter voorkoming van roest, kwijtraken of verzaken
elk uur is gearchiveerd, elk manco genoteerd
geharnaste barsten dienen zich aan
muren scheiden ruimte van samenzijn
wolken regenen alvast
helder kleurt bleker
-niet op voetnoten bedacht-
thee…
avondklank
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 een oogwenk in het voorbijgaan
nog net voor het sluiten van de markt
ze neemt mij mee langs een vergeten dorpsstraat
louter omringd door ruimte om ons heen
de volheid van buitenste leegte
niemand die het ziet
de aarde schijnt onhoorbaar te brommen
niemand die het hoort
slapenderwijs een serenade?…
Er is een stem gekomen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
955 Er is een stem gekomen uit de stemmen
Veler vogels, zingend in de morgen,
Uit de klankroepers van de hoge dag,
Uit de kleurzaaiers op de witte ruimte,
Uit de verheugden is een lied ontstaan,
En kleine mensen op de aarde horen,
En kleine stappers op de bergen zien,
Zij zien het zwevende alom ontstijgen,
Zij worden zelve zwevenden, die…
Levensschip
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Worstelend door woeste branding
kies ik ruimte naar wijde zee
trotserend golven en deining
soms wind tegen, dan weer mee.
Niet steeds vaart mijn schip zonder schade
maar krijgt in tegenwind dikwijls averij
meert op tijd aan, aan veilige kade
mijn navigator is steeds aan mijn zij.…
Blauwgrijze kou
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 je broeikast
altijd zoveel
vitaliteit dat
je een direct
adept van de
schepping kan zijn
zongekleurde
levenskracht met
een stralende lach
waarvan het
altijd wel een
onsje meer mag zijn
toch kan
ook jij verstillen
bevriezen in
doorzichtig transparant
dat geen ruimte laat
voor een warme hand
onbereikbaar
opgesloten in
blauwgrijze…
Opnieuw beginnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 Geld dat zich ophoopt verandert
in zorgen tot het teveel wordt
en in onbekende handen komt
die er vandoor gaan
met mijn motivatie
om door te gaan
Bevrijd van de maandagen
betreed ik de ruimte
en voel ik de tover
van mogelijkheden
waar ik vroeger van droomde
Liefste, pak je koffer
Op de rug van de draak
vliegen we door de poort…
Schuim van succes
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
448 ik danste
met ritmische kracht
op de passievolle
ademgolven
waarin jij je
dromen ruimte gaf
in lange rollers
huisde een
verborgen melodie
waarvan de brekers
het schuim van
succes kopten
waar ooit
het zilte nat van
zee voor vrijheid
stond openden
jouw beelden de
oneindigheid van horizon
zo vleugelden
wij door de heldere…
Mind blowing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Met een oerknal
knalden ruimte en tijd
de leegte in:
Ginnungagap.
Sterren ontstonden,
energie, materie,
donker of licht:
Jin en Yang.
Zwarte gaten
vormden wormholen
naar parallelle universa
elders.
De mens,
denkend nietig klompje
sterrenstof in de goldilockzone,
tracht het te bevatten.…
Het juiste woord
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 Het is doodstil
doch de kalme golfslag van het bloed
voel ik als mentale kracht
door mijn aderen stromen
de tijd gaf me de ruimte daar aan te bouwen
misschien bovenmenselijk om te dragen
maar toch
het kan je innerlijk sterk maken
hoewel de botten kraken
het juiste woord vond bij de bron
waaruit ik kracht ging putten
nu in mij latere…
Orgel der eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Soms staat alles open en
stormt de wind de lade uit
vooronder de lege ruimte
van het schip in, trillend
tussen de banken en rondom
het altaar, de lucht leeft
in het heilige halfduister
Mijn bewustzijn zet uit
laat op oefeningen en improvisaties
gedachten zweven om ze te schikken
en op hun plaats te laten landen
tijdens de middagpauze…
The last dance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
746 adembenemend
liepen je voeten
zonder zichtbare
sporen na te laten
alleen al
het synchroon
bewegen gaf geen
enkele fout prijs
ik volgde
zoals altijd als
jij leidde en figuren
opfleurde uit grijs
mijn dansen met
jou kende subtiliteiten
zoals de steun in je rug
een versnelling bij vlucht
ook onze plaats
in de ruimte bij het…
Afhankelijkheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 ik zag de
kleine vingertjes
in jouw grote hand
voelde het stralen
van verbondenheid
in een warme familie
uit genetische band
jouw meegaandheid
was een heerlijk nest
waar ruimte voor
ontwikkeling was
vertrouwen op zijn
best als afhankelijkheid
met liefde werd toegedekt
jullie zijn steeds op
een bijzondere wijze
een gebleven soms…
Onder de kersenboom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Samen op het bankje
onder de kersenboom
de aflopende dag langzaam
de nacht in laten zakken
Weer een avond samen
onder de kersenboom
Denk niet romantisch
aan de fonkeling in een glas
het vlammetje van een kaars
in de schemering
intiem samen
onder de kersenboom
Dat zou surrogaat zijn
en ons geen ruimte laten
te voelen wie we vandaag…
WOORDEN, MIJN WERELD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
627 Tijd zocht ik,
ruimte in tijd om te lezen, te schrijven.
Ik stuitte op begrenzing, onmogelijk nagalmen.
Iets van mondholte, ik verlangde naar
waar taal aan vertering mag beginnen,
rijk literair speeksel kan inwerken, ofschoon
biologische realiteiten soms afbreuk doen.
Hoe woorden mijn wereld bouwden, omzetten.…
De juiste feeling
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 daar waar
je voeten de
vloer toucheerden
probeerde zacht
licht jouw aanraking
te genereren
in ronde lijnen
overkruiste jij
de ruimte legde
accenten aan in
kleur waarin voor
jou emoties huisden
de lijnen intrigeerden
velen maar hun
woorden zongen geen
taal die diepte sprak
meer de ad hoc van
degene die er was
het schrijven…
Blijdschap
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
488 ik heb
van jou de
lach geleerd
waarmee ik
expressie geef
aan blijdschap
van binnen uit
ik zie je
vingers gaan
op zoektocht
naar warmte
en liefde in onze
gezamenlijke
lichaamstaal
zij bespelen
kleurend
de ruimte
delen beweging
in elkaar raken
tot wij onverwacht
blijven haken in
een lach waar de
wereld van zal houden…
De dag...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Ik zou geen ruimte overhouden.
Toch heb ik dingen opgeslagen.
Gevoelens over iets wat me nog spijt,
ik wil ze ook niet kwijt.
Ik leer ervan, nog steeds.
Van hoe het beter kan misschien.
De dagen zullen het laten zien.
De tijd die voor mij blijft,
ik ken hem niet
Vandaag gaat weer voorbij
en morgen zal ik wel weer zien.…