3937 resultaten.
Melodie
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.212 Zand sijpelt tussen tenen
stenen worstelen doorheen klank
rijke woorden omhelzen de kunst
om tarwe met aren toe te dekken.
Omhelzing tussen verlegen vijver
bewoners spitsen hun sprieten
genieten van het lenteatoom
anemoon van toon en tekens.…
HET EINDJE TOUW
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.188 De vlieger stijgt ten hemel,
Gedragen door de wind;
Hij fladdert aan het touwtje,
In ’t handje van een kind.
Hij wou wel hoog en hoger,
In ’t eindloos ruim der lucht,
Het draadje houdt hem tegen,
En stuit zijn vrije vlucht.
Aldus heeft de gedachte
Steeds maar omhoog gestreefd,
De geest zoekt ander voedsel
Dan wat de wereld geeft.…
Ik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Maar ik sta nog stevig op 1 teen
en vertroef liever meer dan
6 miljard kaarten
dan de ene aas die me nog steeds
in krappe gedachtes laat kruipen.
Degene met perfectie als huid,
mijn inverse schaduw in
oogverblindend felle dagen.…
verroest
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.022 lichaam
verrekte uit elkaar
de benen
draaiden nog wel rond
op de pedalen
los van de rest
mijn gedachten
moesten er bij gesleept
om te verklaren
aannemelijk was
ze waren losgehoest
ze moeten erg woest
geweest zijn
om aan te horen
zo kwam mijn hoofd
toch indirect
nog bij mijn voeten
er kwam kramp
in het scharnier
bij mijn tenen…
Wee mijn gebeente
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.000 de kilte van de straat
ijzelt in mijn botten
gaat met steken door mijn lijf
en op mijn brillenglazen
beslaat het warme vocht
waarin ontsteltenis een uitweg zocht
de kou in een bekende stem
ontneemt mij de balans
en ik verschans mij ijlings in het thuis
van een weldadige herinnering
aan warme woorden van begrip die mij
tot in de tenen…
Wedertoon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
729 waarmee jij de nacht zou inluiden
met een mandoline, nam ik afscheid
van mijn ledig hart, zo jij vertrouwde
droeg je mijn bloedsporen, meelevend
naar maagdelijk witte sneeuw, besproeid
beleefde jij, die helletocht, gevaarlijk
nam jij ook afscheid, doch wederkerig
sliepen wij afstand terug in duisternis
voelde ik de faalangst tussen tenen…
AAN MOEDER...EEN ODE
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.606 Kuis
zouden ze dit
in Vlaanderen
noemen
In dit dicht
wil ik haar roemen
het spic en span
omo,witte reus
Ze had toentertijd
geen keus
moeder ontpopte zich
tot huisvrouw
Een beroep,een baan
dagelijks bestaan
met veger,bezem
doekjes plenty om af te stoffen
Voor ons kinderen
boffen
met terugwerkende kracht
ze lacht
Ziet de tenen…
Bloot in hooggehakt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
753 ze spiegelde profiel
in de grote winkelruit
een charmant verschijnen en
met kokette stap verdwijnen
ik draaide keek
en liep haar achterna
de wind droeg modisch
haar jas in lichtjes vlagen
een korte rok en
vleugjes lange benen
de tenen rood gelakt
bloot in hooggehakt
het haar speels
opgebonden in het
heersend blond een
zachte…
Vier foto's.
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
708 Bij vier foto's blijft het niet
vele zullen er nog volgen,
ten bewijze van, en als herinnering
aan hun nieuwe later.…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan 'r dunne draad
Door eerst vorst
en schrale wind
ten…
Liefde.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.019 Elk mens bloeit daar van op,
een lekker gevoel, van je tenen tot je kop!
De liefde maakt je sterk, maar ook zacht,
te weten dat er iemand op je wacht.
Die hetzelfde voelt als jij,
samen sterk, zij aan zij!
Het is een fijn gevoel als de liefde je raakt,
wees gelukkig als je het mee maakt.…
dans en genees me
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
875 er is hier en er is nu
maar ik vraag me af hoe ik later
de stilte kan herinneren
zou ze spoorloos
verdwijnen
of zou er plaats zijn
om ze als meeuw te verwekken
om ze uit het niets te schrijven
bovenop de seizoenen
en de vergane hartslag
van de tijd
er is hier en er is nu
maar maak me wakker als de stilte
me ten dans vraagt…
Hoe, Wie, Waarom der schepping
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
801 waarom der schepping
alles wat er is, ligt aan de streng
die heden verbindt met de oerknal
de oeroude navel der schepping
waar de onderzoekers in afdalen
zolang niet alle vragen beantwoord
is er ruimte voor dogmatisch geloof
voor het paranormale en wonderen
en voor de oerangsten in de nacht
nog steeds verrijkt onze elite zich
ten…
GEVECHT VAN EEN ARTIEST
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Alleen laat ik tranen met tui-
ten, omdat niemand me wil le-
zen. Ze zeggen allemaal: 'we
fucking hate it'. Dat is niet erg,
dat is goed voor de moraal, zo-
lang ik maar kan duiken en hoog
kan opspuwen het mooiste koraal!…
Zonder titel
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
665 de handpalm draagt de kin
terwijl ik zit op oud terracotta
alhoewel de zon mij beschijnt
denk ik ver vooruit in het niets
deze zwaarte heden ten dage
houdt mij als het ware klein
het drukt de last van innerlijke lagen
voorkomt het peinzen in rechte lijn
het is dromen in luchtballonnen
die vertellen dat je bent, voelt
maar hoeveel grauwe…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 een handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze…
Kracht
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.255 Uur per uur en dag en nacht
Put ik ten volle uit jouw... Kracht.…
hun kind heeft geschoten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
829 Hun kind heeft geschoten: zij zijn ten einde raad
want nu zijn zij degenen die opdraaien voor zijn daad.
Ogen zijn op hen gericht: dat zijn zij...
zij worden nu gestraft en hij? Hij..is vrij!
Hun kind heeft geschoten, zij schamen zich vast dood,
weten niet wat te doen, want ook hun leed is groot.…
Zo vol van
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
878 uitbot in dunne takken
met rijpende vruchten daaraan
Herinnering aan bloemen en insecten
zij zorgden voor voortbestaan
Zachte romigheid van jouw dijen
kruis gevat in horige bilpartij
Jij bent door niemand te verklaren
tevens ben jij volledig jezelf om mij
Laten wij zwijgen over droefheid van bestaan
onszelf worden in samen vrolijk ten…
verwachtingsvol
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.310 tijden van gemis
eindelijk het
weerzien
en tussen hen in
het 'misschien'
glazen worden gevuld
en het geduld
al zo lang
op de proef gesteld
maakt plaats
voor ongedurig
en vurig
elkaar aanzien
en misschien nadien
opgaan in elkaar
de avond nog jong
de dis nog niet
ten…
Je moet een vogel zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
713 je bent zo Zon – zo Maan –
– zo neon Rood –
in het blanke licht
rank te staan
ik geur in je op
en stamel mijn stem vast
door jouw blozende honingraad
wil ik zijn als de stoeiende libellen
om dan al zoemend ten ondergaan
daar de woeste golven
– gelijk aan kerktorens –
alle bellen rinkelen doet
vraag ik je – bind me in –
vorm…
Gezwinde pas (II, tevens slot)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 Later
die morgen lijf vol lust
't Verdriet van uiteen
Met gebiggelde, maar
bovenal zoute
Tranen die blijven gaan
Hoewel 't tempo door
Verstening wordt vertraagd
Slechts ten goede
Daar in genevelde
dampen zonder gloed
Weerschijn dus voor altijd
in krochten zich schuilt…
HOOGMOED
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.354 Dan waardeer ik ten volle mijn goede vrienden
Ben dolblij hen terug te vinden.
't Is best nederig te blijven en niet te gaan zweven
Deze kleine nietige pruts kan niet zonder hen die veel om haar geven.…
De kracht van vergeven... . ( Door : R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 ik kan zeggen, met alle krachten
én trots: het dééd
me ten diepste verder leven !…
Denkraam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 mij
Vorsend aan -
Besluit mij te
Vertrouwen, en zegt
Met potlood schets
Ik en vul het
Daarna aan met
Ander materiaal
En terwijl hij dit
Aan mij vertelt
Zie ik aan z'n ogen
Dat zijn denkraam
Elk denkbeeldig lijntje
Op het tekenbord heeft uitgeteld
N.a.v. workshop beeldende technieken
van illustrator Marijke ten…
Stille getuige
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
728 Hoe waarheid draait in menselijk verkeer
de ziel die merkt het telkens weer
een vreemd verhaal over moraal
een man begrijpt zijn geest niet meer
maar toekomst werpt een rechte lijn
de winterkou vindt niemand fijn
klimaat hangt aan een zijden draad
en smeltend ijs ten einde raad
zorgt voor extremen in het weer
de mens die krijgt geen lente…
Naar groenere weiden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 het zal toch meer moeten zijn dan een broos bestand
van lijven die elkaar schampen in ridderlijk erbarmen
verwaaid als de kalkgeur van een slooppand
opgelost in zeeën van stevig omarmen
we stellen ons niets anders ten doel
dan onze voortuinen te ontdoen van uitzicht
dat hopeloos is en slechts een voorgevoel
dat de gulzige avond ons berooft…
dichten helpt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.011 Bij de confrontatie met beperking
verlies ik mijn evenwicht
tot ik heil zie in nieuw licht
ik tel geen dagen of uren
en telkens vind ik een uitweg
in creëren en imagineren
piekeren is op slag verdwenen
geniet weer ten volle van het leven
wakker, gelukkig en content
sta nu echt wel te kijken,
geen oordeel meer of kritiek
brengt me terug…
zeezijde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
456 (waar ik water raak; mijn tenen in gebogen stand)
vijf maal twee
en zilt verdwijnt de nacht naar achter
spoorslags, nu dit jaar een tiende telt
ik mis
ze is
toch ook weer niet, maar altijd dichterbij
dan oude wonden
waar wij stonden staat nu stil
een ander huis
nu zoek ik troost -in zoet gekabbel
zachtjes, tot het strand mijn laatste…
Apocalyps
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Terwijl de wereld
In vlot tempo
Haar eigen apocalyps
Tegemoet draait,
Een eind maakt aan
Nutteloze zorgen en zuchten,
Zie ik in het verste
Hemelrijk een gouden
Zwaan die met haar
Schitterende vlerken
Een donker zwerk doorklieft
En sneller dan de aarde
Ooit aan zichzelf
Ten onder kan gaan
Slaat ze haar verblindend
Mooie…