3205 resultaten.
Ode aan drie Antilliaanse peuters die tijdens een brand omkwamen
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.772 Ik zag laatst een bloem met vlinders
Totaal drie in getal
Haastig boog ik me voorover
Maar mijn handen misten het drietal
Drie engelen kwam ik tegen
Op een koude wintersdag
Nieuwsgierig streelde ik hun vleugels
Maar ze verdwenen als bij toverslag
Vannacht keek ik naar de hemel
En zag toen een prachtig licht
Drie flonkerende sterren
Inspireerden…
Uit de netten
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.058 wazig glas
om niet te laten blijken
dat hij verloren was
te groot voor hemzelf
zoals de wereld leek
zonder kleur of iets
vlogen de dagen bleek
om en verder niets
een machtige oceaan
met hem als vis erin
opgesloten in zijn vangst
enkel verlangen naar begin
verdronk z’n grootste angst
het water leek weer helder
de kolken waren verdwenen…
zorgeloos opgelicht
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
1.947 in kruidige wolken rookgerij
waar met het leven in de brouwerij
`t heerlijk helder nog sneller werd verdoofd
Vliegen van kroeg naar kroeg
of uren hangen aan een bar
steeds iets meer in de war
pas bij `t vallen vroeg genoeg
om het bed eens op te zoeken
want de centjes raakten op
en alleen van bier kun je niet leven
Die dagen zijn verdwenen…
Liefde in lijn 6
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.018 Edoch, m'n overmoed verdween spontaan
toen ik begreep waarom zij had geroepen.
Op deze leeftijd valt niet meer te snoepen:
ze bood een oude man haar zitplaats aan.…
toen was het
gedicht
3.2 met 68 stemmen
19.738 toen de glazen glazig bleven
de borrelnootjes weggehapt
kruitdampen moeizaam weggedreven
peuken waren uitgetrapt
appelflappen, oliebollen
in magen waren weggepropt
kinderhoofdjes zachtjes tolden
gapen werden weggestopt
honden, katten weer verschenen
opa's, oma's langzaam waren weggezakt
voornemens al weer verdwenen
nog voordat ze waren…
einde
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.550 grenzen heeft ze verlegd
bergen verplaatst
alles is uitgelegd
nu voor het allerlaatst
heel haar gevoel ontbloot
nog nooit zo bang geweest
alle hoop gedood
wanneer ze zijn brief leest
uit haar leven verdwenen
wacht ze nog lang op hem
maar hij is niet meer degene
die haar gaf haar stem
monddood, alle hoop verloren
kijkt ze naar beneden…
De vissers in de nacht
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
1.252 Als de schemer was gevallen en het licht onvindbaar
de kinderen van het dorp lagen te dromen van de morgen,
dan waren de vissers langzaam uit het zicht van de haven verdwenen.
Afwezig in de avondrust waarin ons dorp reeds was beland,
kon je hun peddels horen ploeteren in het water van de Maas ver van het land.…
Mooie ogen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.754 meisje met je mooie ogen
meisje met dat kuiltje in je kin
jij hebt mij destijds bedrogen
weet dat ik het misselijk vind
meisje met die fraaie benen
met die lach op je gezicht
waarom ben jij toen verdwenen
werd dat godvergeten wicht
meisje met die fijne handen
meisje met die golfslag in je haar
in gedachten naar verre landen
niet met mij…
Verlatingsangst
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.657 de peuter
huilde elke dag
wanneer moeder
uit het zicht verdween
zijn ogen zochten
gevuld met tranen
om zich heen
hij brulde en stampte
op de vloer
denkend dat mama
hem achter liet
de puber claimde
uit angst
ging zeuren
dreigen
en volgen
pijnigde zich
met de gedachte
dat zijn geliefde
hem verachtte
de man…
Acht jaar geleden
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.428 Nu kijk ik dagelijks naar de foto
die mij zo dierbaar is
de pijn is langzaam verdwenen
maar wat blijft is het gemis.
Het wordt makkelijker om te dragen
maar 'k had nog zoveel willen zeggen
'k zou ook nog vanalles willen vragen
maar het is zo moeilijk uit te leggen.…
Waar-borg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
680 De tijd was maar geleend,
de dagen wilden hun mooie
uren terug in ruil voor alle
herinneringen die verdwenen
Op mat fotopapier verschenen,
gaven zij negatieve afdrukken
van een werkelijkheid die waan
niet eens benaderde, zwart en wit
wisselden elkaar soms schitterend
als siervuurwerk af, de hoekjes
gekarteld en omgevouwen als
oren…
dag in en uit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
894 en elke klank
die mij gevangen houdt
en toch slecht schel
huilt naar een maan
al is ‘t geen tijd
voor ziel en zinnenwezens
die zich vergeefs herinneren
een duif kwam aangevlogen
die kraste, klagelijk kraste
toen zij nipt over mijn hoofd verdween…
ochtend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
862 wanneer de zon weer 't luchtruim pacht
en grif de laatste ster ontzet
lik ik de wonden van de nacht
en zoek de veren van mijn bed
de uil verdween met 't laatste zwart
nu merels fluiten in mijn goot
voorbij de daken, stil, verstard
kleurt zich de einder karmijnrood
onder dit hemels kleurenlicht
komt 't leven stilaan weer op gang
ik smeek…
belofte in zachte wind
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
664 lag toch die belofte van vervulling
van warme liefde vrijen overvloed
in het fluisteren van de wind
die lieve zachte wilde woeste lieve zoete wervelwind
jouw lijflijke onthulling
voerde mij op haar stromen mee
ik werd weer vrouw en ook weer kind
in lieve zachte wilde woeste lieve zoete wervelwind
de wind zwol traag naar zoete pijn
verdween…
Hartenkreet
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
2.531 leven wachtte ik
op iemand die zo van me kon houden
zoals jij dat deed,
toen je mijn liefde beantwoordde
en gestalte gaf aan mijn hartenkreet
Mijn hele leven wachtte ik
op iemand om intens van te houden
Dag in dag uit, door de jaren heen
Mijn weg vervolgend tot ik jou zag,
en we samen iets prachtigs opbouwden
waarna jij plotseling weer verdween…
Schimmen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.224 Ik probeerde hun verloren aandacht
weer te krijgen, met hen mee te lopen
want de meters muren leken open
breed van doorgang, vol van nieuwe geestkracht
Maar het was alweer de lucht, ongrijpbaar
als de tijd verdwenen in seconden
spinsels in een rij aaneengebonden
die ik dagelijks verbeten nastaar
Bij het zien al, lijken ze te vluchten
werelden…
Hortensia's
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
717 De warmte is nu echt verdwenen -
de avond lang, de luiken dicht,
de zon die vrolijk heeft geschenen
is voor een najaarslied gezwicht,
maar is de kleur vervloeid tot vrede,
ze blijft een winter lang bestaan
en bergt een nieuw besef van 't heden
waaruit weer toekomst kan ontstaan.…
Fantomen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.076 Niet langer meer verdoofd
schreeuw ik om alle zomers die verdwenen…
samen maakten we weer bloot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
817 was anders in beweging
verbaasde me compleet
vroeg me of ik meeging
ik was nog niet gekleed
pelde laag na laag mijn
eigen oordeel en gewoonten
helder werd mijn blik
schoonde zo mijn eigen ik
ik zocht je deur na deur
verruimde zo mijn geest
je verkeerde aan een horizon
waar niemand was geweest
ik vond je naakt
mijn handen zijn verdwenen…
Over & Sluiten
hartenkreet
4.3 met 37 stemmen
3.913 zijn vruchten af
En bereik jij uiteindelijk je doel
Het contact is nu zo summier
Terwijl dat eens anders is geweest
Dan was je er als ik je nodig had
En was iedere ontmoeting een feest
Liefde veranderde in vriendschap
Jij vond me lief noemde mij je zusje
Er was een gevoel van genegenheid
Een knuffel en af en toe een kusje
Toen verdween…
opa
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.974 wel stil hè, nu ook oma is verdwenen
bevalt het wonen in de Schildershoek
niet slapen opa, niet de ogen sluiten…
het oude spoor
gedicht
3.7 met 77 stemmen
12.788 Verlangen naar geluiden
die verdwenen als geknars
van staal op staal,
een gele koplamp
die de mist doorschijnt,
een knipperlicht dat
in de verte seint
en zegt dat er nog steeds
een trein kan komen.…
Maastricht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
938 Het hart is voorgoed verdwenen.
Wat ik eerst als passie had.
Kan ik nu nog om wenen.
Vaarwel Maastricht.
Ga je goed.
Met je hart van ijs.
Wat er nu van je is geworden.
Word betaald met een hoge prijs.
Maar in mijn hart zal je altijd blijven
De stad van trots en harmonie
De stad van hele goede herinneringen.…
als je alleen bent
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
1.262 als je alleen bent en alleen zijn duurt lang
dan staar je zomaar uren uit het raam
je staat daar en fluistert zachtjes zijn naam
want hij verdween, er was plotseling iemand leuker
er was iemand veel knapper en misschien
een collega van dezelfde afdeling
een stuk en grappiger bovendien
maar het geeft niet, zoiets kan gebeuren
hij was geen…
Italiaanse taferelen
gedicht
2.9 met 32 stemmen
29.861 .
----------------------------------
uit: 'Verdwenen Obers', 2005.…
Vader
hartenkreet
2.9 met 33 stemmen
3.996 Zo lang dood al, dat ben jij
zoveel dingen daardoor verdwenen
Dat ik een kind was kwam door jou
en dat jij zo trots was op mijn daden
dat hoort bij kinderen en bij vaders
Ik weet waar je urn staat en bezoek
bijna nooit dat droevig oord
vol met stenen en naamplaatjes
Al die bloemen in die kleuren
alsof er ook maar iets te vieren valt
Straks…
suikerziekte
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.046 Hulpeloos zit je daar in je stoel
in je benen zit geen gevoel
je lichaam is te zwaar belast
door suikerziekte aangetast
je gezichtsvermogen is verdwenen
je moet accepteren dat iemand hulp komt verlenen
soms ben je ontzettend kwaad
omdat het alleen niet meer gaat
je bent dan de wanhoop nabij
je vloekt en tiert, het is één razernij
maar als…
vrouw van de zee
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
712 exceptie ben ik, een mutante
slechts een glijbaan onder de taille
door winstbeluste vissermannen
met afkeer teruggegooid in zee
jou kan ik m'n gunsten niet schenken
jij zeebioloog, beachvolleyballer
als ik me soms in de branding toon
met schelpensnoer omhangen
een oogwenk, ik ben weer verdwenen
werp je nog speels een glimlach toe
het…
En het verdriet dan
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
775 zo stil, zo doods
het wintermuseum
ver weg van wijsheid
en brede straten
ik hoef niet na te denken
binnen zijn ramen, verdwenen vaders
en kinderogen zonder voedsel
de nacht naast me, ellendig
als een koud, kil huis
en ik schep geraamtes
in de bevroren spoelbak
naast label nummer één
de opgehoopte sneeuw
scheur ik tot stilte
ineengedoken…
in de holte van het huis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
690 weggedrukt in donkere hoeken
bijna tastbaar is
In de holte van het huis vult
de stilte elke ruimte verft
de vensters met de nachtkleur
van vergeten droeve zielen
smekend om herinnering
Beelden vloeien in de leegte
nemen langzaam vaste vormen aan
gesloten ogen maken zichtbaar wat
zo lang verloren scheen maar nooit
nee, nooit verdween…