15373 resultaten.
Stoomdepot Rotterdam*
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
899 We studeren treinen,
stoomlocomotieven met een
sissende s. Een overhoring.
Een dikke Duitse diesel dendert
donderend door. Achter hem aan:
een rijtje stilzwijgende goederenwagons.
Nu even niet associëren.
Bij de les blijven dus en onthouden
hoe deze trein er nu uitziet.
Dit is een repetitie.
Vandaag leer je voor morgen.
En morgen rijden…
Samensmelten
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.940 Loom rekt de zonnedag zich uit
en trekt haar wolkgordijntjes open
wat zou ze vandaag toch eens gaan doen
behalve op gouden draadjes lopen
daar drijft nog een bui, ze spreekt hem aan
waarom heb jij zo`n verdrietig gezicht
laat mij mijn glimlach om jou slaan
jou zacht kussen tot het morgenlicht
hij smolt voor haar `t was opgelost
en vroeg…
WEEMOED
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Van herfst
wil ik nog niet weten
Mijn hoofd
zot van zon en zee
Regen krijgt me
nog niet mee
Van wind...…
Herinnering
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.183 Herinnering
De bange woorden struikelen soms zachtjes uit je mond
- mistig verward in heden of een ver verleden -
Dan glinstert weer de glimlach van geluk, een stil verbond
en dierbare herinnering van kort of lang geleden.
Besef van namen, dagen en de dingen ben je kwijt
en tijd is slechts een breek-
baar stopwatch in de handen…
bim bam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
917 voor linde
meisje met je blonde krullen
dansend aan mijn hand
op de maat van verre klokken
twaalf uren in de middag
bim bam bim bam
een glimlach in de regen
zon in mijn hart…
avond
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
635 vlak boven de bomen
staat laag nog de zon
ik sta te dromen
vlak boven de bomen
waar laatste stralen schromen
bijna leeg die warmrode bron
vlak boven de bomen
staat laag nog de zon
- rondeel -
uit "Achtertuinen"…
Gele bloemen
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
1.360 Zie de bloemen op de heuvels
waar de zon de dag verliet
en nog met haar laatste kruintje
stiekem over maailand spiedt
Om daarna in zwart te glijden
van het diepe jammerdal
waar nieuwsgierig naar de morgen
zij de nacht verdromen zal
Zie de bloemen op de heuvels
waar de zon het stil verdriet
in een veld van gele bloemen
voor een fietser…
Zusters van Liefde
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.006 Ze verscheen voorbij de dauwval
met het licht dat werd geboren
in betoverende woorden
die geen mens ooit had verstaan
toen hier de dag -zacht als een vondeling
werd neergelegd in gloren
en in armen van de liefde
die haar wiegden van de maan
Het was te vroeg -te vroeg voor woorden
die geen mens hier ooit zou horen
zelfs de haan hoog op de…
Betula lenta
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
629 Betula lenta, als muziek
klinkt dit in onze oren,
nu lente weer herboren
en vreugde alom vrij.
Betula lenta, warme blik
en teder ademhalen,
de lichtglans in verhalen
en schaapjes in de wei.
Betula lenta, kinderzang
en katjes aan de bomen,
het voorjaar weer gekomen
en wij zo zonnig blij.…
Maatstaf?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 Boven de doden staan, een
handreiking naar het eindig,
zoals ze vroeger leefden, zijn
de overlevenden van nu, hun
schaduw gisteren verweten,
draagt de baar in eigen zicht,
en zonder het te weten, schijnt
de zon in ieders graf, de dood
als maatstaf werd gemeten, werd
voor hen, die de waarheid hebben
voorgeschreven, de grootste straf.…
Tussentijds
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
605 Waar de nachtegaal
de merel vervangt
een uil de koekoek
doet verstommen
een sikkel maan
het water grillig
bleek verlicht
kun je verdwalen
tussen vroege uren
en de laatste tijd
wanneer je aldoor
de stroom moet volgen
omdat de brug ontbreekt…
Stenen Kus
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.908 met al het brood dat zij er braken
als geloftes - die zij kroonden
voor een koning die zij waren
van een land waar niemand woonde
voor de zonde die zij waren
uit hun duizenden verhalen
maar in biecht voor het gemak
steeds met een lach konden verschonen
Nee - zij waren allen één
zij waren heiligen van steen
zij zagen niet hoe verderop de zon…
Een zomer lang
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.057 Tot eenieder die er kwam
van Noordzeestrand verdwenen was
verliefdenlaantjes had gelopen
warme zee vergeten was
totdat de bedelman zich pakte
met de wolken van het strand
gestilde Noordzee zag verdrinken
met een zon die opgebrand
haar laatste maantjes van geluk
voorbij de einder had geschoten
had genoten van het water
witte billen had verschoten…
Franciscus
poëzie
3.6 met 8 stemmen
1.619 En moet ik langs de grauwe wegen,
In grove pij en ongeschoeid
Het geeslen voelen van de regen,
En hoe het eenzaam-zijn vermoeit,
Eer ik mij bij U neer mag leggen,
Gelijk een zwerver bij een bron,
En aan uw borst mijn zang mag zeggen
Voor broeder wind en zuster zon?…
winterzon boven Amelterbos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
747 Maar wie de zon af en toe éven voelt,
weet zich tot de lente gedragen.…
Marathon Rotterdam.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
684 Een Marathon
zonder zon
is als een
zonnetje voor
de Marathon!
Een wereldtijd werd gelopen op de Marathon Rotterdam,
zondag 15 april 2012;
opgedragen aan Mario Kadiks, directeur.…
Tandenloze strijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
487 Touw schuurt
De eeuwigheid
Verlaten door alleman
Maar niet door
De zoon van God
Knarsetandend
Het geweten
Om zijn
Tandenloze strijd…
Hoe schitterend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
502 Hoe schitterend blij
de zon in blauwe luchten;
zelfs vogels juichen.
Haiku op een mooie zondagmorgen…
't Grote iets
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
674 Wat het is
Weet ik niet
Maar wanneer
Ik hupsend voortrijd
Op opa's veel te grote fiets
Zie 'k in de verte
Blauwe luchten en
Een zon die mij verblijdt
Over iets dat komt
En dat ik nog niet zie
Of ben ik gewoon
Te blij en is het niets
Sellingen, zomer 1964
In dankbare herinnering aan opa Lute Huls…
In de verte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 In de verte
Wil ik wonen
Achter de horizon
Daar waar de
Laatste einder is
Wil ik mijn gevecht
Op leven en dood
Voortijdig staken
Op het snijvlak
Waar zon en maan
Elkaar zinvol raken…
Donkere Wolken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.824 Donkere Wolken hangen aan de hemel
en toch zie je de zon schijnen
het maakt niet uit of de zonnestralen
warm zijn of niet
het gaat om het licht
zonder licht groeit er niets…
Een enkele wee heimt na
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 want de zon troost zilte ogen
ook al is het oud soms zeer…
Met kleinkind in de novemberzon..
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
777 November
Het zonnetje
Schijnt
Uitbundig
Ik ben
Samen
Met mijn
Kleindochter
We maken
Een wandeling
Het zonnetje
Schijnt heerlijk
Op een pleintje
Een beschut plekje
In het zonnetje
Staat uitnodigend
Een stoel
Kijk eens
Zeg ik
Tegen mijn
Kleindochter
Speciaal
Voor ons
Een stoel
Ik ga zitten
Mijn kleindochter
Op schoot…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
4.5 met 61 stemmen
613 vandaag voelt de wereld aan als een wolk
waarschijnlijkheden en ik laat
alle dingen zijn
zoals het gras, de wind en de bomen
de regen laten komen
de vogel ging zitten in de boom
met de onhoorbare grondtoon
de wolken botsen tegen de zon
met de onhoorbare boventoon
de anti-wolken botsen tegen de anti-zon
in de vijver zonder vooroordelen…
Zomertijd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
654 we weer samen door ’t laantje
Waar ergens nog dat knusse bankje staat
Daar vrijden we zo dikwijls in ‘t volle maantje
Laten we gaan nu winter naar zomer overgaat
En genieten van zon en ontluikende natuur
Maak van heel je leven één mooi avontuur.…
Beatrix en haar z(o)on
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
502 De laatste resten van de zon schijnen op het graf van haar uiteindelijk overleden zoon Friso, zo dichtbij gelegen, zo zichtbaar vanuit haar kasteelraam op Drakesteijn
Maar ook is hij Friso zover afgedreven, verstikken de gedachten van 'houden van':
"Kon je maar even bij me zijn"
Want wat hield zij van deze baby, van dit kind, van deze jongen…
de ochtendnevel
gedicht
4.0 met 13 stemmen
3.177 de ochtendnevel sluimert
in stilte staat de wind op
de kim ontwaakt
de zon baadt
in zee.
-------------------------
Uit: 'Henk Lassche, het eigen landschap', biografie van Ed Wingen, 2001.…
Zonnewarmte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 Hoe het komt dat zomers in heldere zonnewarmte
de ouder wordende mens zich plots weer jeugdig voelt
weet misschien alleen de zon, in zonnig denken
zonnewarmte koestert zacht de levenshuid
een verkoelende wolk komt als een bruid
om de schaduw stilletjes te wenken
want rimpels liegen niet, veroorzaakt door een lach
geluksgevoel verovert dagelijks…
Lieve Lente
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
549 een krokus opent
haar lipjes voor een tongzoen
van de voorjaarszon…
De wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 de wind
die niet waaide
duwde mij omver
de zee
die niet kabbelde
trok mij
naar zich toe
de golven
die niet deinden
smeten me terug
de wind
die hard waaide
pakte me op
hij bracht me
naar de zon…