7023 resultaten.
in clubverband
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.994 hier is het goed tussen collega -
stervenden waar niet meer
om de hete brij heen wordt gedraaid
enkel gezegd hoe ze te eten
de comfortabele ruimte is groot
- een meevaller -
want hoeveel plaats heeft sterven eigenlijk nodig
als aanloop naar mijn malse weide
- mals is wel een vereiste -
in dit groene kader
iedereen die hier komt is dus…
Een warme avond
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
615 De sterren gaan verschijnen
en plots het weten ook
hoe alles heel vergankelijk is,
hoe eigenlijk heel weinig
er echt toe doet;
alleen de liefde, het vergeven,
want heel gauw komt ook hier en nu
het afscheid dat het laatste is,
het niet meer weten hoe het voelt
geliefd en gedragen te zijn;
dus laat ons nu beminnen, nu...…
'n engeltje komt thuis
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.100 In de ban
van 't veel te
kleine kistje
omarmd door 'n
witte bloemenzee
vermengd met tranen
over het lot
van 'n ziel die
ons veel te vroeg
ontnomen werd
rest mij niets
dan kippenvel…
Bij de plotse dood van Frans (mijn neef)
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.054 Verbijsterd laat je ons achter;
zo jong was je nog, zo krachtig,
zo boordevol energie en plannen,
maar de tijd staat stil
en wij begrijpen het niet;
kunnen zelfs niet meer denken.
Er is enkel de leegte, het duister,
het staren in de verte.
Wie spreekt over zin en betekenis,
wie voelt wat niet kan gevoeld worden?
De aarde draait door
en mensen…
Repeterende liefde
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
430 we dachten
de mozaïek van het
leven te hebben gelegd
jij met magie
en een stralende lach
ik creatief in kracht
wij moduleerden
heerlijke kleuren
repeterende liefde was hot
op vloeren en muren
onze kunst kende alleen
adembenemende uren
oefenden geen puzzels
maar verbonden wat
zichtbaar node werd gemist
plakken en voegen
deden…
een laatste kreet
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.392 schor schreeuwde
mijn keel
de laatste kreet
ver weg was ze al
haar haren
door de wind gespreid
en op een fiets
naar ver geleid
zij wilde
niet meer keren
en zien
hoe zij mij
in het zeer
liet teren…
dag Ellen
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
2.834 een werveling
als een zuchtend
flirtend kind
in een spelend
strelend leven
een sterveling
bleek je…
glazen zerken
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.712 klaprozenrood
op een dodenschrijn
het kruisbeeld lijkt aanbeden
verzuchtingen worden stil gehuild
als lied naar het verleden
het eerbetoon moet ongeremd
de lach is niet gebleven
glazen zerken breken niet
bedekken slechts een leven…
Het moeten gaan
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.632 de weemoed die de woorden wijdt
en sluiers legt over de dromen
omdat de tijd nog niet gekomen,
het afscheid niet genomen,
de leegte niet ten einde toe
doorvoeld is.
Het moeten gaan
en 't nog niet kunnen;
de warme kleuren nog te fel
de dagen vullen met hun gloed,
omdat het hout nog branden moet
en iedere adem leven doet.…
Voor Adrie
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
11.141 Stralende, zomerse septemberdagen
ze lijken te vervagen
Donker is het door verdriet
Naderend onheil aan de einder
Het gouden licht verbleekt
Een ijzige mist lijkt op te doemen
De hoop vervlogen, het afscheid onafwendbaar
En toch zal het worden doorstaan
En komt er een moment dat het goud weer helder wordt.…
Laatste moment
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.611 Hoor eens lief, ik moet nu gaan
ze kwamen al een paar keer kijken
waar ik bleef, maar ik wilde nog
voor even met je samen zijn
vragen…
deed ik het wel goed
je weet wel, met de bloemen,
de muziek, de kaart
ikzelf vond het wel mooi
en hoop dat alles ging
zoals jij wilde
tja, ik ga nu…
maar ik moet je wel vertellen
dat dit het…
Kan niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
710 Ik kan niet niet
voor je zorgen.
Iedere morgen
komt jouw
laatste adem
nader.
Ongeborgen
zorg ik voor jouw
beetje tijd.
Tegelijk ben ik mezelf
nog steeds kwijt.…
Wodka in zijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Een zanger, de knappe droom
van een jaar geleden
ligt in mijn gedachten nog naast mij
nadat hij me genomen heeft
in de stank van zijn adem
en de strop van zijn hand
om mijn nek
Mijn lief snurkt met tranen
in zijn ogen, en wodka
in zijn hart
I sta op en ga
weg uit mijn hel hier
wensend dat hij een tijger was
wetend dat ik een panter…
Hoe zoet kan missen zijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.783 daar zit ik dan
en mijn hart
drumt de blues
hand aan de voet
van een glas
bloedrode wijn
die bij elke slok
zoeter smaakt
net als je afwezigheid
het zijn de laatste
-niet de glazen-
maar bittere tranen
die ik verdronken heb
om, ja om wat
om de gedachte
dat ik iets missen zou
-wat er nooit was-
de tweekwartsmaat
waar ik zo van…
Zovelen zijn gegaan
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
2.059 Zovelen zijn gegaan en keerden nimmer,
het slagveld is bezaaid met hartenbloed;
wat maken wij ons druk om kleine dingen
en zoveel wat er toch wel niet toe doet.
Maar wat ten diepste ons echt wil bewegen,
het mens-zijn in zijn rijkste zin en doel,
dat komen wij op 't slagveld zelden tegen,
dat is het minnen, eerbied en gevoel.
Het kleinste…
Metamorfose
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
918 vlinderbezoek
Zacht strijkt zij
langs de rand
der baar, haar
warme kleurenpracht
ontvouwend
alsof ze wenkt
treur niet om haar
het nieuwe kleed
dat haar omhult
het is uit Liefde
slechts geweven…
Winterrood
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.598 in het besluit
van haar laatste afscheid.
Ze plukte nog één keer
breekbare, grauwe schelpen
en duizelig
liet ze het onschuldige strand
voor het allerlaatst
als los zand
door haar vingers glippen.…
Opgebrand
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.571 Vannacht liet je
in je vertrek 'n lichtje branden
Ik liep bij toeval langs
't was middernacht
Of ik wellicht
bij jou zou aanbelanden?
Je huisdeursleutel zou steken
in jouw slot?
En op m'n tenen
binnenkomen en fluisteren:
slaap zacht, slaap zacht?
Nee, want in mij
was 't licht echt kapot
En elk gesprek
dat zou verzanden…
De maan
hartenkreet
2.0 met 18 stemmen
3.103 Dunne vingers grijpen om haar heen,
zwarte vegen op gouden gloed
verstikken haar langzaam.
Zij verdraagt, laat begaan.
Nog eenmaal verheft zij zich
en straalt als nooit tevoren.
De strijd is ongelijk
Hoogmoed komt voor de val.…
Braakland
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.481 De nacht biedt bescherming
tegen mijn verdorven zucht
zielloos, zonder leven
kraaien azen reeds op wat nog zijn zal
een ploeg spit om wat is
traag, schoorvoetend, delvend
wordt het onverbiddelijke voltrokken.…
Bij het graf
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.552 Door dezelfde bomen suist
nog steeds dezelfde wind.
Het is de gelijke regen
die ruist over eendere daken.
Het is het oude verlangen
dat geen overkant vindt.
Snel gaan regen en wind
voor eeuwig over ons beider
namen. Ze vervagen. Ik wil je
weer begraven onder
bloemen eer niemand, niemand
ons meer vindt.…
naderingen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
521 we wisten nog geen namen, we
waren beschouwelijk weliswaar
maar onwetend van de
verscholen weg die voor ons lag
onbekend met alle treden te gaan
wentelend om verharde ondergrond
dat het niet van een leien dakje
zou gaan was geen verrassing
om dorp en land, in stenen steden
langs uiteinden van zee en duin
we verbleven in elkaars nabijheid…
iedereen te leen
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
3.026 Eigenlijk zijn we allemaal te leen
Niemand is werkelijk bezit van elkaar
We vergezellen elkaar slechts tijdens de rit
De rit van het leven weliswaar
We delen het leven met onze geliefden
ontvangen steun, toeverlaat en kracht
maar alles is ons slechts tijdelijk gegeven
Wij zijn het bezit van een hogere macht
Hier op aarde dus samengevormd…
een droom verder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
924 ik rek de avond nog wat uit
tot voorbij het droomniveau
en schrijf je een brief
bij het licht van een maan
het wordt vroeger nu
ik draai de aarde een slag
zorg dat er een andere ochtend komt
er is geen droom meer in nood…
balanceren
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.575 alsof ik een sikkel
in de hand draag
één voor één de obstakels
neermaai om mijn veld te overzien
het wordt kaal maar klaarder nu
nieuwe zaden komen aangewaaid
en ze zoeken een stekje vaste grond
onder mijn afgrondvoeten…
je bent niet meer
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.620 te pas en te onpas
loop je mijn leven in en uit
over je schrijven wil ik
maar als de pen het papier bijna raakt
stollen woord en hand
over je praten wil ik
noem ik je lach, je lange gestalte
of, liever nog, alles wat ik van je ken
het zal niet genoeg zijn
het is altijd te kort
waar begin ik en waar houd ik op
te pas en te onpas
loop…
Het laatste lichtje
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
2.019 Onze laatste dans
Gaat verder in mijn ziel
Zoveel passen
Mijn benen doen zeer
Onze laatste kus
Vloeit voort in mijn aderen
Zoveel huiveringen
Ik vat nog kou
Onze laatste woorden
Echoën na in mijn hoofd
Zoveel rimpelingen
Zal ik verdrinken?
Zoveel gevoelens
Ik ben verdwaald
Het laatste lichtje dooft…
Kamer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.374 De kamer was aan kant gedaan
voor het opstellen van de kist
waarin men hem geborgen wist
hij zou nog even hier blijven staan.
Drie dagen lang voor rouwbetoon
zou de ruimte openstaan voor wie
zich wilde laten zien en de enkele die
medelijden had met de enige zoon.
Bij leven was vader nooit zo lang
achtereen in deze kamer geweest
maar nu…
Levenspuzzel
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.481 beseffen liefst elke dag
Dat je met zoveel mooie stukjes
jezelf gelukkig prijzen mag
Iedere ervaring is een stukje
en wordt in de puzzel bijgelegd
Alles wat je met iemand meemaakt
en wat je tegen diegeen zegt
Het leggen van het laatste stukje
zijn we onszelf helaas niet bewust
Dat stukje wordt pas bijgelegd
als je geliefde je ter afscheid…
Loslaten
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
1.799 Vandaag moest ik je loslaten,
je laten gaan.
Hart en ziel zijn in 2 verscheurd
maar ik had geen keus.
Tranen biggelen over mijn wangen.
Waar ben je nu,
ik zie je voor me in huis
ik mis je op je vertrouwde
plaats.
Ik loop doelloos rond, verdwaasd.
Je lijden en pijn zijn nu voorbij,
zachtjes ben je ingeslapen,
je van niks meer bewust.
Je…