4186 resultaten.
Dooi
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
2.509 Helder zie ik door het tuinkamerraam
de onvrede die mijn roetzwarte geest voedt,
het glas dat mij afsnijdt van de lente:
buiten het voorjaar, binnen een strenge vorst,
met zicht op ontluikend groen de vraag
of de dooi ooit nog op mijn hart een aanval doet.…
HET OGENBLIK.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.473 Ik weet niet meer
Of 't lente is,
Of dat het weer
Het najaar is.
'k Weet niemendal
Of 'k jongen ben,
Of dat ik al
Een oude ben.
Ik kijk maar in
Dat mooie licht,
En stil bemin
'k Dat zacht gezicht.…
Ogen vol verhalen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 in je haren speelt
de adem van wind en
weet jou als bijzonder kind
je vleugelt en
danst door je jeugd
met ogen vol verhalen
elk zonnestraaltje licht
kiest jouw gezicht om
lente verder op te schalen
weer dartelt je lach
op het zonnige strand omdat jij
wint van je schaduw op zand…
Fossiele geilheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.026 Of, wanneer het weer lente wordt,
van bloesemtakken in de knop.…
Koning Winter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 dit jaargetijde gaat
ook weer over jou
hoe je mij aantrekt
en afstoot
daar jij je
voordoet als de lente
je zo bloemen verleidt
te ontluiken
zet je vrolijk zingende
vogels op het verkeerde been
gestreeld door zonnestralen
verkeren zij in alle staten
hekel ik de kou
die jij plots voorschotelt
verrast mij met een bouquet ijsbloemen…
Maak mij los
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
577 Laat uw marktkoopman u adviseren
en van dit lente goeds iets in
uw boodschappentas doen!'…
Sprookjesboek......
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Hier loop je
door straatjes
paadjes
uit een sprookjesboek
Je wandelt
met je ogen
over de omslag
door ongekende bladzijden
waarin kleuren
en geuren
als lente met zomer
hand in hand gaan
Dat ze je
versteld
doen staan:
de huisjes, daken
schoorstenen en
de klimrozen
die niet ophouden
met klimmen
door 'de tijden
van toen…
Zal ik ooit?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
540 Zal ik ooit zo geduldig zijn
als het seizoen dat nu de bladeren
doet vallen in de zekerheid
dat er straks weer lente komt?
Zal ik ooit zo warm zijn
dat de herfstwind me niet meer
kan afkoelen tot zwijgzaamheid
omdat ik me geraakt voel?
Zal ik ooit zo wijs zijn
dat ik de dingen kan aanvaarden
ook als ze niet zijn
zoals ik zou willen?…
Vrijgemaakt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Vandaag werd de lente weer geboren,
zoals mijn allereerste dag.
Gisteren is vannacht te jong gestorven.
Ik hoop dat morgenochtend op me wacht.
Vanmorgen heb ik mijn rugzak afgedaan.
Vanmiddag heb ik me voorbereid,
om vrijgemaakt op pad te gaan.…
Een zekere oogst
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
470 hij lacht
hem wacht
een zekere oogst
zijn winter scoort
als lente in het
ochtendlengen gloort
heb uw
vijand lief is ook
zijn bestaansadvies
nog zijn de mensen
bang voor hem in al
een levenslang samen
omarm wat niet
te ontlopen is geef
je schaduw een gezicht
ook hij is
aangedaan als wij
alles maar laten gaan
samen verder…
Herfst uit het raam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
533 Eens daar:
was de herfst maar de zomer, de lente
of de winter desnoods.…
Leve!
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
651 de zon schijnt door de ramen
voorspelt al de mooiste namen
zoals Merel en Margriet
de kou is nu verdwenen
geen last meer van wintertenen
ik huppel weer en geniet
de lucht is aan het warmen
en bijna met blote armen
omhels ik de eerste spriet
de lijster zal straks zingen
de lente staat al te springen
er is toch geen mooier…
Huidhunker
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
669 nu de nacht zich ontvouwt
zal ik je ondergaan
als een vlinder in zijn liefde
liefde van een dromenvanger
en de lange zoektocht
naar nieuwe letters
nu je mijn huid verlaat
valt het witte doek
sterft het applaus
raak ik je zonder spiegels kwijt
huidhunker een killer
winter verlangt naar lente
hoe vermijd ik deze meligheid
ik wil…
23 februari 1821
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 Laat in de avond
heb ik mijn ogen gesloten
in de avond toen de lente al kwam
niet ver van de Spaanse trappen
heb ik de dood in de ogen gekeken
Mijn Griekse urn laat ik achter
mijn eeuwige stralende ster
voor eeuwig staat mijn naam
geschreven in water
Ik heb mijn ogen gesloten
maar ik voel mijn bloed
door jouw aderen stromen…
Impuls van je hart
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.344 Naar de lente, de winter voorbij;
doe het
voel je vrij...
Ontluikend groen,
vogels in een regenbad.
Wees blij van binnen,
durf dat leven te beginnen.
Maak je niet druk over
windkracht 8, dat de zon schijnt,
of dat het regent dat het giet...
Fiets door naar de liefde en denk:
"Ach... Waarom niet?…
zachter dan fluweel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.105 er is een nieuwe geur
kleuren zijn net anders
het licht lijkt wel opstandig
verjaagt de schaduw
uit de achtergrond
ineens zoek ik je mond
je lippen lijken zachter
dan fluweel en in je ogen
blinkt weer een juweel
je laat me lente smaken
we schreeuwen het
niet van de daken
beleven het intiem
laten aan elkaar het pril
ontluikend voorjaar…
Zanglijster
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
806 De zon komt op
achter de horizon
en schenkt hem
haar rosse gloed.
Hij repeteert
hartstochtelijk
zelfverzekerd
over Wonderen -
heelt juichend de tijd:
de winter voorbij.
Hij overdondert haar
met zijn waterval
van schrille tonen.
Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?
Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim…
's Winters tel ik de bomen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
754 's Winters tel ik de bomen
in mijn tuin,
nauwkeurig,
ik doe alsof het belangrijk is
als ik eenentwintig stammen tel
wis ik de namen uit mijn geheugen
ik maak plaats
want de lente komt
met vogels
en scherpe geluiden,
ze zullen de tuin innemen,
hoog en bijna oorverdovend
zullen takken zich opnieuw
in nesten steken.…
streelde lente op je koude huid
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.373 je bloeide in je lach
ontluikte wit je tanden
je rode lippen waren zoet
nog warmer dan je handen
ik streelde lente
op je koude huid
je dooide snel tot voorjaar
een merel floot de winter uit
we droomden het concert
dat vroege vogels gaven
in het rood van ochtendlicht
bleef de zomer even nog uit zicht
we speelden zon en
kleurden dagen…
je spriette hoog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.397 ik liep de bomen langs
mijn handen op hun bast en
lachte want ik had je even vast
je spriette hoog
met takken naar het blauw
wortels in de de grond, bevroren kou
ik zie je reiken naar de zon
een zacht bewegen in de lente
sneeuw nog aan je voet als winters rente
je stam is warmer nog dan mijn
gedachten, ik voel de stromen gaan
die…
in paars, geel en wit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.479 het regende kou
een winterse wind
blies je blauw maar
je huid tintelde lente
in prilgroene knoppen
zag je de bloemen
al botten toen het voorjaar
smolt met de sneeuw
dicht aan de grond
waar de koude nog restte
warmde de zon wat vorst
met zijn schraalheid verpestte
in paars, geel en wit
juichen kleuren hun geur
want de deur naar…
in een lichte zon
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.476 natuurlijk wil ik
met jou lente
je bloemen geven
in hun bloei
het eerst groen
dat zichtbaar wordt
jou schenken als mijn
liefde die steeds groeit
in een lichte zon
die dagen langer maakt
en in haar stralen steeds
meer warmte draagt
geef me het voorjaar
in je lach, het zacht
ontluiken van je hart
dat al zo lang bevroren is
mijn…
het voorjaar onder handbereik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.191 ik zie de zon maar
mis de streepjes warmte
ze schijnt koud licht dat
blauw weerkaatst op je gezicht
het winters fel
laat ijzig scherp een
lege schaduw zien waarin
de vorst zijn sporen kerft
guur blaast een noordooster
de natuur haar kaalheid aan
weerbarstig in verzet
trots blijft zij onaangedaan
maar in je ogen kiemt
de lente en…
Licht Genot
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
819 Huid gaat tintelen wanneer
zij gestreeld wordt door
de allereerste zonnestralen.
Laat energie naar boven halen;
het lichaam zorgt voor
geen enkel verweer.
Donkere kamers met deuren,
wijd open gezet.
Ramen klapperend in lentegeuren
zonder enig verzet.
De ziel ontvangt met open armen
het nieuwe licht;
laat het diepste gevoel verwarmen…
Sepia
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
999 Herfstblad in de lente
je bruine kleur en je dorre huid
steken eenzaam af tegen de voorjaarskleuren
ik haal je er moeiteloos tussenuit.
Je verdwaalde blik weet mij te vangen
en houdt mij vast totdat ik zie
een ongekend groot verlangen naar
de jaargetijde van melancholie.…
LENTEREGEN
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.452 Het zacht vertrouwde geluid
van regendruppels op mijn ruit
wordt abrupt verstoord
door ’t ‘gerekketakketek’ van hagelsteentjes.
In de grauwe lucht
glimt de hoge glans van kinderogen.
Een ijskoude wind zucht
mijn huid vol kippenvel.
De hagel roffelt en ‘tikketakt’
met driftige stoten op het zinken dak.
De nijdige wind ‘smikkesmakt’
de…
ze donkerden de nacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.003 in het roze
van de avondzon
zag ik je ogen
ze donkerden de nacht
vanmorgen keken ze
zo veelbelovend
toen het ontwaken ons
de vroege uren bracht
wisten lente in ontdooien
zagen winter zich in
krokussen ontplooien
en lachten naar elkaar
hoorden vogels
voorjaar fluiten en in
tonen hun domeinen sluiten
in de kruinen van de boom…
zo ondeugend als ik
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.247 en je blik
bent net zo
ondeugend als ik
met een twinkeling
in mijn ogen heb ik
de waarheid voor even
verbogen om samen te zijn
je stem raakt
waar anderen falen
je handen weten feilloos
het beste uit me te halen
je lippen zijn zacht
als zijde zo puur
jouw kus heeft de hemelse
duur van een eeuwig herhalen
weer bloei je lente…
blauw van kou naar geel
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.140 ik hoor lente
in je stem
zie ondeugd
in je ogen
voel sprankelend
nieuw leven in
zonnestraal beloven
in zachte ondertonen
wortelt een begin
ik ging daar tegen in
jij kleurde blauw
van kou naar geel
de winter was
voor ons te veel
in donkere uren
verstreek de tijd
in noodgedwongen
ledigheid, zij moest
niet langer duren
een nieuw…
vochtig weten lippen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.823 we denken zo
ons eigen ritueel
je gebaren raken me
geen woord teveel
een blik, verbazing
in je ogen, verwondering
om het geheim, het
samen weer te mogen
ik voel de zachtheid
van je haren, het
kippenvelervaren als mijn
vinger met je oren speelt
je wordt verlegen als
mijn handen langs je
lange spieren voelen naar
het kloppen van…