18193 resultaten.
Eenzaam als een schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
751 Je keert je om uit een droom
om een zure werkelijkheid
als een vent te aanvaarden
in de nacht staat hij op
onder een sterrenhemel
vergezeld door vleermuizen
voorzichtig modelleert
zich een verlegen mens
uit het stille duister
de dag begint in aarzeling
in beweging krijgt hij vorm
eenzaam als een schaduw
dankbaar voor het licht.…
3 juni
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
791 De dag van jouw geboorte
Zal nooit vergeten zijn
Zelfs niet nu die bijna
Een eeuw geleden is
Vandaag 97 jaar geleden
Kwam jij hier op Aarde
Uit de schoot van het Universum
Waar je weer naar terugging
Waar je nu een engel bent
Een vlinder in mijn tuin
Een vogel in de appelboom
Pure liefde uit de bron
In het eeuwige licht…
wacht tot het rode licht is gedoofd...
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
600 geduld is uit de gratie geraakt
merk ik bij regelmaat wanneer
ik een overweg passeer
haast is blijkbaar een manier
van leven geworden
overmoed maakt valse helden
en geeft en passant
nog veel verdriet
als je iemand er op aanspreekt
is goede wil dikwijls aanwezig
maar men heeft domweg de tijd niet
om te investeren in het leven…
Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)
poëzie
3.3 met 26 stemmen
11.150 uitgespreide haardos van levend goud, waarmee
Hij nare angst, en slaap, en onware dromen
Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen
En steden vol mensen, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, op hun plaats terug brengt
Verheugt hij, met de dag, de Aarde en de rivieren:
Maar de andere sterren die jaloers zijn op zijn licht…
Een voet afgezet
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
852 zo is er licht en duisternis,
zo is er vreugde en pijn.
En daaglijks gebeuren die dingen,
ze laten je vloeken of zingen,
maar mensen, ze moeten erdoor...
We kunnen heel veel en heel weinig,
we zingen of zijn vaak chagrijnig,
maar leven wel ergens voor.…
Ze lacht
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.711 Zag ik ooit op dat koel gezicht
werkelijk zoveel licht?
Toen plots haar ogen,
niet meer geloken,
maar och, hoe blauw,
even in de mijne doken,
die mooie mond gauw,
de zon weer op liet gaan.
heb ik niets gedaan.
Nooit weer
lachte ze hierna
ooit meer.…
nee zeker geen parasiet
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
562 wilde kamperfoelie klimt in ons bos
slingert zich vast om heggen kreupelhout
die naar zeggen dan het loodje leggen
fout eten gaat van beklemd gewas los
ze sluiten wel in voor hun feeërieke pracht
fataal tappen ze teveel licht en draagkracht…
Carpe diem
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.938 Wees voor de nacht niet bang, die al omvangt
wat rees in ’t licht: der sterren helle koren
zingen U toe, die naar het Licht verlangt.…
Het gele licht van Jan van Goyen
gedicht
2.2 met 43 stemmen
14.597 Het gele licht van Jan van Goyen
straalt laag over de duinen,
van de opstanding der doden
tot de aanvaring der tijden.
De bast van kale zilverberken
glinstert als met goud beslagen
en de namen op de zerken
wordt weer adem ingeblazen.
Van een ruit spat fel de zon
die in de wolken zakt.…
Haiku (lichtje)
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
894 zacht dooft hij de kaars
en draagt vol liefde
zijn lichtje naar boven…
Pinksteren 2011
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
485 Geef ons dan weer sterke moed,
wil met licht ons laven
dat ons allen leven doet;
schenk uw zeven gaven.…
Er zijn ook moeilijke kanten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
769 Er zijn ook moeilijke kanten aan
dit leven; er is niet slechts glorie en licht.
Het kan ook stormen, we gaan door een
woestijn van leegte, van gemis.
Wat is groeien? Altijd meer en beter?
Of bestaan ook tekort en overmacht
van lijden en dood? Zijn er ook
conflicten en afgronden van misverstand?
Wat is macht? Wat is dienstbaarheid?…
Grensmoment
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
514 tenen lopen
Heilig resultaat
Topprestaties
Doel voor
Mijn toekomst
Beste van besten
Wil ik zijn
Moe van het altijd
Buitengesloten
En onopgemerkt zijn
Dan in de grauwe
Novemberlucht zo
Maar een grijze
Zeppelin - vervreemdend
Element verdwaald in het
Wijde landschap
Van mijn jeugd
Mijn toekomst vervreemd
En in ander licht…
Vorstin in haar koninkrijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Voor Jeannet
Koninklijk opent
Zij de luiken
Voor het nieuwe
Licht dat vol
Levenslust binnenstroomt
Cipres en salamander
Om voorrang strijdend
In dit nieuwe licht
Dat naar 't lijkt
Altijd duren zal
Geschreven voor je 54e verjaardag, 1 september,
Dolomieten, vakantie 2012…
Twee vrouwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 Het nieuwe leven in hun schoot
glanst als de morgen rozerood
en brengt de wereld licht.
Twee vrouwen vol van tederheid
bezingen wie hen heeft bevrijd,
Wie wonderen heeft verricht.
Voor de vierde Adventszondag…
Omarm de nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Omarm de nacht in
Langgerekt vertrouwen
Houd in het duister
Vast aan hopen op
Het vroege licht
Dat in wanhoop
Uitzicht biedt…
Wiegelied
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.205 ik zal je wiegen
tot de slaap mag komen
er zachtjes zingen
over de vogels
en de lindebomen
aan ‘t kleine raam
met jouw naam erboven
dat ik voorzichtig
heb opengeschoven
om je te wiegen
in het nad’rend licht
dat straks zal schijnen
op je slapend gezicht…
Schiermonnikoog
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
667 Aan de rand van het aflopende land
De lichten
Zijn duisternis
Maar het was halverwege dat ik naar rechts keek
En hem zag komen
In zijn zwart met witte pij
Terwijl hij me in stilte voorbij ging
Liet hij me achter met mezelf op mijn eigen verlaten eiland
Onderweg naar waar de lichten licht zijn…
Het voorjaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
623 De lente met haar licht zal weerom duren
tot alle bloesems langzaam zijn vergaan.
De mensen worden blij en zullen zingen
en kinderen gaan buitelen in 't gras
alsof er nooit een winter heeft bestaan.
O mensen, laat ons hoopvol verder gaan
herinnerend hoe 't voorjaar telkens was
en dat de warmte allen wil omringen.…
Over inzicht.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Maar op welke wijzen
Kun je zelfinzicht krijgen,
Zicht in eigen licht.
Zelfvertrouwen
Kan het wel-licht opbouwen.…
come back-titanic
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 't water
alsof het een vreemde is
eentje uit later
uit de toekomst
die hier nu nog niet hoort
uit een donker waas
en niets gaat meer voort
slechts nog de waterige, onweerstaanbare blik
van een verloren, zinkend schip
kom terug
klinkt haar stem nog eens helder over zee
sleurt alleen pijn en verdriet mee
slechts nog een enkel, verdwaald licht…
Rood (Jozua 2: 1-24)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
633 Vandaar dat tot op heden wereldwijd
een hoerenkast altijd rood licht verspreidt.…
Op weg naar Pasen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 Het water stroomt en licht wordt aangestoken.…
Vleermuis en vampier
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
661 nooit hebben wij
ons bloed gemengd of
naakt gedanst bij volle maan
geen heidens ritueel
van schedelbekers bier
vleermuis en vampier
weg met de magie uit
donkere uren de hete vuren
in overgaaf aan satan en serpent
wij kiezen voor door
licht gebroken duisternis
de klaring van de zon
koestering in warmte
en transparantie van de zee…
In-zicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Leven dat gedragen wordt
Door draden gesponnen in
Het spanningsveld van
Licht en donker,
Van aantrekken en afstoten,
Van er totaal door omgeven zijn,
Van opgaan in het licht,
Of onder te gaan in het donker,
Dunne grens van waarheid
Die schuurt, een beetje wrang is,
Maar wel raakt aan de werkelijkheid…
Bij het heengaan van Iny Driessen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 Bedankt voor wie je was voor velen,
leef nu maar verder, in het Licht
dat wenkt en rust schenkt, vol van vrede;
je hebt hier prachtig werk verricht.…
Rode lichten, slagbomen- dood
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
509 Maar: veertien jaar
midden in de nacht
rijden op een scooter,
negeer de slagbomen,
kijk niet naar rode lichten,
denk vooral niet
aan al die mensen
die je achterlaat!
Vergeet ook de
treinbestuurder,
de inzittenden,
denk al helemaal
niet aan de familie!
Triest: voor wie allemaal?…
United
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
474 lonten zijn er
om aan te steken
kaarsen moeten branden
en geven licht
in duistere dagen
dus steek ik een kaars aan
en weldra scharen wij ons
rond het licht
zó voelen wij ons verenigd
en vinden de weg
naar het morgenlicht…
L1CHT-SPEL1NG.
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
868 De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten
van 't schemeren, waar zij de kern van was;
't wit licht slaat binnen! Zie, hoe bleek zij staat en
sterft in goudig gesmeul en grijzige as.. .
Maar jij, bij dit altaar, jij wordt een wonder,
mijn herelijke vrouw!…
Titel overbodig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
632 Zonder titel 2#
Ik ben klaar om te komen
maar niet om te gaan
ik heb nog zoveel dromen
laat het licht nog even aan.…