1969 resultaten.
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 Slierten nevel vallen uit de hemel
ze vallen uiteen, niemand weet waarheen
de buik van de poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen…
Mahakali
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Vier armen, vier zwarte armen zwaaien,
maaien een bebloed zwaard in het rond,
hakken hoofden af, armen af, zaaien dood
en verderf; verspreiden virusvarianten,
besmettelijker, ziekmakender, dodelijker,
leveren lijken af om op te dansen;
Vama Kali Bhavatarini.
Eèn en vijftig geschonden schedels zwieren
om haar hals, haar borsten, haar lendenen…
Middag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 Jong en lenig stapte j' uit de auto
Je zag er zo goed uit
dat ik me oud
We gingen meteen weg
naar 't atelier,
waar twee vriendinnen
je bevroegen.
Jou liever in geheim omhuld,
kapte 'k af en wandelden we naar 't kanaal,
kwamen mensen tegen, groetten
Thuis mediteerden we op de bank
Stil en krachtig was het
aten daarna wat, praatten…
Magnolia blues
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 Lege banken
stille stoelen
golven breken
tranen vallen
Blinde vissen
stille woorden
meisjesogen
vreemde vogels
Dans van regen
hoop op beter
zon gaat onder
verdwaald geluk
Zo weinig, zoveel
zo slecht verdeeld
kracht naar kruis
zo ver van huis
Bruine suiker
witte dood
doodse stilte
uitgestrooid
Inzicht, oud zicht
warmte,…
de witte verte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 kind de witte verte
kun je niet vangen
zij is een laatste
lange reis
ze woont in een
verstilde schemerzone
ver weg van het
onherbergzame heelal
zij is het nest waarin je landt
met gebroken vleugels
waar je eindelijk naar
jezelf durft te kijken
ze houdt van je zoals je bent
de witte verte kind
je mag naar haar verlangen…
Who you are
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
535 in de tederheid van je stem
hoor ik de echo van je hart
in de klanken van je muziek
adem ik dieper, its your part
een engel komt naar mij toe
met kleine stapjes, een voor een
het maakt me stil en zacht
had ik daarop gewacht,
was ik mezelf dan zo moe
woorden storen, denk ik even
bij de natuur, in jou geopenbaard
waar een schepper het…
Wedergeboorte
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
820 Mocht ik eens
herboren worden
zou ik een vlinder willen zijn
een mooie dagpauwoog
met vleugeltjes ragfijn
die van hier naar ginder vloog
en bloemlezingen houdt
daarvoor ben ik te oud
of als een fraaie bloem
die ’s morgens open springt
heerlijk geurt, mijn dagen kleurt
en tegelijk een lijster zingt
want heden op mijn oude dag
is mijn…
Gestoei in het hoofd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Zo blij dat ik niet meer hoef
Gisteren nog gespeeld met 't
idee naar de zwarte Zee
waar 'k mijn ex, kelner en student
ontmoette in een restaurant,
we daarna op strand, in zijn barak,
hoe hij naar 't vliegveld mee wou gaan,
toen ik terug met de Nederlanders,
hij met zijn lange bakkebaarden achterbleef
Even wilde ik die zee zien weer,…
Halcyon dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Er is ergens een plaats
vastgezet in ruimte-tijd
voor altijd en eeuwig
waar ik verblijven kan
In mijn herinnering
is het altijd zomer
ben ik eeuwig onder invloed
van alle soorten drugs
ik ben bij goede vrienden
en de sfeer is uitstekend
Dit is mijn hemel
niemand heeft nog vragen
alles is okee hier
dit zijn de halcyon dagen
:)…
Lente
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
511 De treurwilg wordt als eerste groen.
Het zijn mijn vroegste kinderjaren.
Ik weet geen woorden nog, ervaren
dat deed ik onbewust nog toen.
Ik lag maar simpel in mijn wieg,
naar boven, naar de lucht te staren.
Er kwamen wolken langs gevaren
en dichterbij zoemde een vlieg.
Mijn ik had zich nog niet gevormd.
Wat het betekent om te leven
was…
De Gehangene
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Verwerp de wereld,
laat haar los
in strenge ascese
en offer het ego.
Zink in de bron van Urd,
negen nachten, manen,
en beluister
gefluisterde geheimen.
Machtige staven,
krachtige staven;
breng ze naar boven,
breng ze naar buiten;
zing ze, rits ze, dans ze
in de negen werelden.…
iemand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
566 ze waren niet
ter plaatse de
beschermgeesten
toen jouw stem in
de savanne uiteen
spatte tegen het
bladerdak van een
Baobab één vogel
vloog verschrikt op
toen hij je schrille
schreeuw hoorde
onder de roerloze
boom begeleidde
iemand je dode ziel
naar het hiernamaals…
Vloeiende vlam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 verborgen woorden
dansen
achter mijn zinnen
a-ritmisch
als in een staat van
sint vitus;
beeldend,
vervagend
vuur,
ongrijpbare vlam
die niet verteert,
maar omlijnt
wat ik nog niet vatten kan -
zou het dat
ik misschien laten moet,
mezelf in het beeld
mag draaien, dansen
buiten adem,
geen lucht meer,
maar niet opgebrand,…
Maria
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 Op de dag dat ik me alles afvroeg
Kwam zij met de rijzende zon
Teerder dan rood van de rozen
Neerdalende dauw over planten
Vrede lag als schelpen op haar ogen te rusten
Haar blik sprak de ongesproken taal die zocht en zo zacht
In de hagen, de vogels de wolken vermoedde
Langs de top van nog komende heuvels vermoedde
Ik zag dat ze wijs was…
St. Lorenzo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 Heilige Lorenzo!
Ik heb je beeld gevonden in het halflicht zonder tijd
Diep Godshuis voor de eeuwigheid
Uit oergrond gehouwen en geboren
Toen godenschemer nog godengloren
Toen zee nog blauw en naamloos was
Laat jouw spelonk maar heilig blijven
Je witte stenen preekstoel
Je marmerschaken vloeren
Je dak van mozaïek
Je zwijgende altaren…
vinden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
531 iemand vertrouwt een fles met
levenskracht aan het water toe
nu rust ze ergens in
een ondiep zanderig graf
misschien sluimert ze aan
een oever of bij een verre zee
ze gaat niet ten onder aan
verlies of van verdriet
wie schittert als jij haar
vinden zal…
de veren van de vogelman
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 achter de duinen heeft hij zich
vleugels aangemeten
nu fladdert hij
de vogelman door het
zand naar het water
boven hem strekt een
oneindig blauwgrijze deken uit
hij houdt de vleugels hoog
tot hij als een vogelstip aan
de horizon verdween
de veren van de vogelman
komen bovendrijven
wie ziet zijn unieke veren
wie haalt ze uit het water…
een schepje water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 ik was op pad met
de broer van Jezus
zonder pasklare
antwoorden maar
altijd met de paradox
van alle tijden:
onthullen en zwijgen
we stonden stil en
brachten iets in
beweging een
schepje water op
gloeiende kolen
we zaaiden wolken
al wisten we niet
van wie ze waren
we lazen van wie
bijna de hele
Britse zeebodem is
een…
SWANSEA
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Verbleekt door vocht en zon
maar niettemin: beloftes!
Stevig-gearmde huizenrijen
met triomfantelijke blik:
'Wij verwachten het van de zee.
Welshmen aanbidden deze plek.'
Klauterend naar die uitspraken
vinden wij hijgend hun hoge bankjes.
Meanderen we naar St.Helen's Lane:
exquise, Indiase hapjes!
Morgen showt Swansea haar dieptes,…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Het liefste zitten we in een cocon
Dromend, vegeteren, Zijn gewoon
Alles blijft hetzelfde,
of fantaseren er op los
En dolen als in een donker veilig bos
omhuld door de natuurgeluiden
met geuren van zovele kruiden
We hoeven niets, we zijn gewoon
in moederschoot, je eigen huis,
jouw tuin, achter jouw pc,
je smarterige phone
En alles blijft…
lucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
458 ze dansten op de adem van de goden
de mist steeg op
is dit het ritueel van leven naar de dood?
is dit de mist na een catastrofe?
is dit de stof die neerdaalt?
zijn dit de rokende puinhopen van de openbaring?
traag en adembenemend mooi
zweefden de aeroben ongestoord verder
ze dansten op de adem van de goden
de mist steeg op
was…
KLavdia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
678 Met haar groene Kirgiezenogen
in haar Slavisch, beminnelijk gezicht
verscheen ze bekoorlijk in mijn dromen,
zo zeldzaam prachtig uitgelicht.
Zij geurde naar borsjt en naar vuige zonde
naar arak en naar steppebrood,
Ik had verhoging en lag in mijn sponde,
verhit en amechtig maar ik wou nog niet dood.
Ze zei de lucht mag dan ijl zijn hierboven…
Engel aan mijn tafel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
606 Liefde van golven
opstuivend zand
brandmerk van water
vlieger in de lucht
Met engelen weet je het nooit
ze zitten aan je tafel, lachen
honderduit maar als je ze wilt
aanraken lossen ze op in het niets
Woorden verwaaien
in de wind, stekeblind
maar de herinnering blijft
sterk als een berg.…
De pracht van de maan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 Een volle maan schijnt
kraters als grijze bloemen
luister: een uil roept
Hoe ik in de ban ben van de schittering van de maan
die met haar lagen gesluierd zilver golft tussen hemel en aarde
waar zij ook haar zachte toetsen laat afdrukken op een klein stukje huid
Een onverwachte verschijning die mij wakker houdt, nacht zonder slaap ontwaakt.…
verloren paradijs
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 onder ruisende bomen
nabij de grote steen een
kleine nimf in afzondering
frêle handen maken een
mythische reidans met
stokjes over onbewogen graniet
takjes bedachtzaam
gedraaid en verschoven:
een bezwerende offerande
het zachte prevelen
de geheimzinnige tekens
van een priesteres in trance
daar is plots grote zus
die trots…
Vlinders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 De vlinders in ons leven
die blijde fladderen
zijn seinen van gene zijde
om ons te danken voor alles
wat we geven.
Het is zoveel
om hier te zijn beschreven
Soms blijven dingen kleven
of lijken met ons verweven
En elke dag opnieuw een dag
om jezelf toch te vergeven…
De Oude Boom Zegt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
536 kijk me aan
zie me staan
en voel mee met wat
me is aangedaan
zie mijn ijzige schreeuw
verbeeld door Munch
wil ik slapen is
het slechts een geeuw
misschien van verbazing
of met nog een andere lading?
als je goed naar me kijkt
zie je dat je op me lijkt
men zegt over bomen dat ze
maar wat staan te dromen
toch echt geloof me van…
Transformatie
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
531 Hecate, Lilith, Baba Jaga
De oude vrouwen strijken neer
De wijsheden van lang geleden
Hond, kat en uil herrijzen weer
Het vuur van feniks blaast nieuw leven
In wat tot as geworden was
De jeugd, de onschuld, afgebroken
In duizend scherven splinterglas
Een nieuwe vorm van zwart wit marmer
Zo hard als staal en diamant
Geen muren…
Erfloze nalatenschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 Wie zijt gij en waar staat gij in het leven?
De lente neemt een einde nu
De zomer, zelfs de herfst hangt aan het gras
Begint naar ooft te ruiken
De eerste schok van de nacht is wel voorbij
De blik is op de sterren soms en nu
Ertussen. Of iets daar zich verholen houdt
zo niet moeten we meer Apollo’s sturen
Of met het roodborstje de…
Mysterie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 We vergeten telkens weer waarom gedicht moet worden
Waarom de ogen lazuli niet blauw
Ontsloten worden als de put
Waaruit de ziel het zelf opwelt
Omhoog gedacht moet worden
Voor het begrip volstaat niets minder dan een uitgezegd mysterie
Voor het mysterie zelf volstaat uitzeggen: niet
zeggen zegt
Voor het mysterie
Dat het volstaat dat…