inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 79.391):

De pracht van de maan

Een volle maan schijnt
kraters als grijze bloemen
luister: een uil roept


Hoe ik in de ban ben van de schittering van de maan
die met haar lagen gesluierd zilver golft tussen hemel en aarde
waar zij ook haar zachte toetsen laat afdrukken op een klein stukje huid
Een onverwachte verschijning die mij wakker houdt, nacht zonder slaap ontwaakt.

Ik raak haast bedwelmd door haar parfum terwijl mijn
gevoelens zich laten meestromen met het wit licht dat ook mijn
hart heeft bereikt, hoe ze mij ook verleidt met een majestueuze tederheid
zodat ik dronken word van een zoete liefde, verlangen klimt naar ongekende hoogte.

Bewust en in volle aanwezigheid tussen planeten en sterren
waar haar wakend beeld mij kust toverend een glimlach op het gezicht
Hoe prikkels van verliefdheid ontstaan, hevig maar o zo waar want ik wil alleen
nog maar bij haar in de buurt zijn, vaste stek om te ontsnappen uit de alledaagse drukte.

Hoe ik haar steeds weer probeer te volgen tegelijk verdwaal
in mijn hoofd waar op hetzelfde moment mijn denken op de vlucht slaat
Met schrijvende vingers veeg ik haar nog even weg van het canvas met donkere
achtergrond en geef haar de ruimte waar wij samen zijn tot diep in een volgende morgen.


Zie ook: http://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 10 november 2022


Geplaatst in de categorie: mystiek

4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 41

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)