12647 resultaten.
Weelde?
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
445 recht boven mij en puur
op mijn gezicht gekrast op
een licht tussen alle graven
komt langzaam dichterbij,
schilder de ruimtes waar ik
oversta met een droge kwast,
lees een verlichte gang in haar
onvermoeide ogen en word ik
onder mededogen begraven,
steelt ze haar figuur, in een
holle last van weelde van haar
aansprekelijke natuur…
goudomrande dagen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
749 milde herfstzon schijnt alom
warmt mijn kale kruin in goud
omrande dagen
laat de bladeren trager naar
de aarde keren, langer aan
mijn takken kleven
vogels vliegen rond mijn stam
al zwierend in verzonken
avondlicht
waar 't land stilaan vervaagt
in paars gesluierde nevels…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Diepte gesprek waarin stilte en
kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst, van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de mond
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt voor…
Koudwatervrees
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
767 Klimatologen wijzen op het smelten van de polen
Het water stijgt, het gaat behoorlijk mis
Een Eskimo belde aan en smeekte om een vis
Vers of ingevroren zei ik onverholen
Een vraag die me voortdurend op de lippen brandt:
Lig ik morgen weer in Brugge op het strand ?…
De wadden, een werelderfgoed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.745 Vanaf het vlakke land schittert
de oversteek naar het wad, waar vele
ruiterstokken als één statige zeemansrug
de diepte voor ons peilt
het één zijn met de noemer, de geest
van het besef het broze en tegelijkertijd
het gezwel dat groeit langs polders en kwelders
om zich tenslotte te manifesteren
in een ongekende schoonheid
doch is elke…
dekens
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
627 er zijn ook dode dagen bij
waarrond de wereld draait
geen zonlicht schijnt
warmte een zoete herinnering is
van een lange hete zomer
ze bosvruchten raapt
bruine vruchten zoals haar huid
nog een beetje getuige van zon is
westenwind gaat op collectetoer
vult zijn bladerenmand tot aan de rand
richt zich dan oostwaarts
waren er daar geen wijzen…
Positieve jaloezie
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.508 Fietsend door polders
gezien vanuit een auto
benijd ik mezelf.…
Kleine oorlog
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
779 'k Zat onder het bladerdak
toen er een lawaai losbrak
van vechtende mussen.
Ik kwam er niet tussen,
het ontlokte mij een lach.
Wat een mus al niet vermag.…
Schilderkunst
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
921 De lucht schildert zich zelf, of,
is het toch de hand van de Meester?…
zondag
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
622 er sloeg een paard op hol in het bos
terwijl ik net aan het walsen was met een parasolzwam
kwamen eikels en kastanjes aangevlogen
als een gelegenheidsorkest met hoefgetrappel
het bronzen tapijt werd opgeschud als een dekbed
een hoed waaide verveeld langs de beek
er hing een ruiter aan vast
de zon scheen maar dat is een detail…
Andere tonen,
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
485 Een trompet met vol geluid
vibreert het leven, lage tonen
als som geteld, in verleden tijd
vergeven werd in medeklinkers
van het alfabet, schrijdt
vrijuit door vreemde werelden,
dragers van het lopend vuur,
verkondigen wat bewaard is in
zandloper van de natuur, dáár
worden nieuwe klinkers gevormd,
van onbestaande woorden, waarover…
Zo perfect
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
608 iedere dag
zie ik ochtend dauwdruppels
ademt water in meervoud
uit eigen kracht
is van onschatbare waarde
waarlangs nieuw leven blijft groeien
om geboren te worden
voor het voortbestaan
zo perfect zo volmaakt
maakt het onmogelijke mogelijk
zonder een mensenhand
het blijft een miraculeus wonder
dit wonderproces
zal zich eindeloos…
Sneeuw
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
776 Ik aanschouw met warmte
dit wonder der natuur!…
Rayonnante nudité
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
529 verwonderd en speels
kronkelt het witte landschap
om zich herkenbaar te maken
hallo hier ben ik dan
uit mijn 10 vingers waaien
witte kristaldeeltjes
langs ademtochten
van ruimte bestaan
stapwiegend
achter mij een spoor
dat kleur vertoont
zonder dromen
zo maagdelijk wit
rijst er uit het niets
een sneeuwjacht der stilte
op mijn ogen…
Neem me mee
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
745 Neem me mee
naar de plaats waar
alles verdwijnt en is vereeuwigd.
Waar alleen de dans
van tevredenheid wordt gedanst.
Waar bloemen bloeien zoals
het leven bloeit zonder dat je ze ziet.
Waar vogels zingen
die je niet kunt horen.
Waar het leven vormloos leeft
als een lief onzichtbaar
zomerbriesje…
Witte smet
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
443 dikke laag onschuld
lijkt de waarheid toe te dekken
zodat schijnheiligheid geen kans krijgt
buigen velen onder druk
'n witte smet rust op alles
wat voor handen is
grijze wolken troebleren
het vuur dat dralend
dooft…
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen, in
stilstand en evenwicht
van de tijd, als de vorst
de kroon afzet, bevriest
de dood een ogenblik,
kiest voor mindere duistere
wegen, natuur…
Pratende golfjes
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
551 Het was nog
drukkend warm en
de gloeiende zon
had zich al even
terug getrokken
achter de bergen.
Terwijl ik wandelde
in het maanlicht
maakte donkere silhouetten
nog puffende geluiden.
Plotseling sloot
de maan zijn ogen.
Maar even laten scheen
de maan weer prachtig
over de duizenden goudkleurige
zachtjes pratende golfjes…
geen antwoord
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
769 koeien stil
bijen gedeisd
vegetatie snakt naar adem
het is de tijd van machines
het is altijd
de tijd van machines
ook is het
de tijd voor oproer
maar
het blijft stil
grommende constructies
draadloos gewauwel
sissende popdrinks
versterkt op maximum output
piepende treinen
razend verkeer
ontbrekend
in een web van overconsumptie…
De rei
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
482 Sierlijk de met precisie genomen schreden
fragiel het koor waar scharlaken de boventoon voert
reiken groene handen tot grote hoogten
terwijl de rei meesterlijk golft…
Alles lijkt wel nieuw
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
666 Alles lijkt wel nieuw voor mij.
Alles lijkt op
deze vroege ochtend
wel schoon gewassen
door de zonnestralen.
De hele wereld lijkt
wel licht te stralen.
Dansend en zingend
loop ik over
het brede strand
in de energie
die uitdijt tot
over de witte
duintoppen en
de blauwe lucht.…
Winter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
496 Onder het zilverwit tapijt van
sneeuw en ijs zijn dorp en
rivier, vermengd met mens
en dier, plots bevroren in
de beker van het koude uur.
Op deze gestolde en verkilde dag
vol met sneeuwbestuifde velden
gelijk een eeuwenoud tableau.
Houden tijd en klank voor heel
even...hun bevroren adem in.…
het wordt lente mijn lief
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
530 hoor hoe de vogels langs elk paadje
luidruchtiger kwetteren en fluiten
weer gedreven een maatje zoeken
zie hoe sneeuwklokjes en krokussen
hun tere kopje boven de aarde steken
reeds een vroege lente proeven
voel mijn lief hoe ons lijf na alle kou
en regen de luiken stilaan open zet
hoe onze stramme benen lichtvoetiger
gaan bewegen…
Seizoenswisseling
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
592 Stille aanbidding
Voor de kracht der seizoenen
Oorlog der kleuren…
platteland
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
608 Op het platteland van Vijfhuizen
hoor je de bomen nog ruisen.
Ze zingen heel zacht:
"Weet jij dat vannacht
de populieren gaan pluizen?"…
Een wonderzucht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
488 de zee blijft
parelenschelpen geven
als sieraden aan het strand
geliefden blozen als de rozen
verstrengelde innigheid
loopt hand in hand
kringelrondjes drijven
rond zilte vissen die krioelend
wachten tot het tij zal keren
de zon zakt langzaam weg
zeilen manoeuvreren, laveren
in rood gekleurde sferen
tientallen vogelvleugels…
Gewoon gras
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
426 Een waas van dauw
met schaduw kou
bedekt het groene gras
de zon kan hier
niet omheen draaien
de aarde wil hier
niet stil blijven staan
met dit groen kan
het alle kanten opgaan
als de lucht is vervuld
met engelen geduld
kruipt de zon je voelt
aan alles dat zij
terrein heeft veroverd
dan wordt de natte
grasmat betoverd
in een veld…
de tijd gestild
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
501 het voelde zo gewoon
we hadden de tijd zowaar gestild
met zachte hand verdreven
terwijl de nacht tevoorschijn kroop
en wij in het milde licht van de maan
als kinderen naar de sterrenhemel keken
hoe wonderschoon ook het ijle ontwaken
de zon nog rijpend tussen takken en twijgen
langzaam klimmend boven het slapend land
waar vogels…
geen vrolijke boom
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
577 zwaarder treurt de wilg
terwijl het voorjaar voortschrijdt
lijkt niet te troosten…
Binnenwaard
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
608 de vaart vliet aan mijn oog voorbij
met aan de overzij het vee
uitgelaten in een bonte wei
en tussen hier en daar d’oude stee
hoge bomen schuiven in een rij
langs het dravend boerenpaard
dat ’t voorjaar ruikt in natte klei
en merries van de binnenwaard
waar reigers scharrelen in ’t riet
houden kieviten de wacht
zingt de karekiet zijn…