5498 resultaten.
Mijn honderdste gedicht op deze plaats
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.066 Mijn honderdste gedicht op deze plaats,
temidden van de vele verzen van de dichters
die beter kunnen schilderen met taal,
die sierlijker vertellen,
een beter oordeel vellen
of fantasievol vinden een verhaal.…
toiletten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
916 in de grote stad
gaat veel vergeten
neem de toiletten
in de bibliotheken
vroeger kon je gerust
als je geen straaltje had
vele druppels plegen
poepjes laten duiken
wie nu echt nodig moet
zoekt naar stille hoeken
achter ongelezen boeken
in zijn eigen bolle hoed
gaat dan bij een stevige wind
de bibliothecaar door het lint
men staat…
Jus d`orange
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.454 Voorzichtig knijp ik een sinaasappel
Uit over jouw hunkerende vel
Wegens behoefte aan vitaminen
Aanvullend op het liefdesspel
Voorzichtig lik ik aan de druppels
Uit jouw keel ontsnapt een zucht
Met gefloerste stem hoor ik jou zeggen
Maak mij nu tot jouw passievrucht
Gewillig als een citruspers
Knijp ik mijn vruchtje uit
En zeg.. mijn…
Over grenzen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.030 nooit is mijn moeder mij meer na
dan als de pijn en koorts mij plagen
terwijl zij vele jaren al verblijft
waar zij dacht na haar dood te zijn
voor troost komt zij dan terug
en haar nabijheid voel ik als een zegen
als zij mijn hand houdt weet ik zeker
dat alles gaat zoals het moet
het doet er dan ook niet meer toe
van elke kant de wens zou…
Het zenden van een vrouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.338 Het zenden van een vrouw
is een risicovak
zij is een creatuur
van het wilde twijgen
in het braakland
dat zich tot jungle zal wassen
waar ze ook gaat
het talen wordt gedanst
het ritme voert het hoge woord
schamper vel belooft een ritueel
verbindingen worden gesmeed
ieder telraam slechts gewaardeerd
om zijn subtiele ronde vormen
Voodoo…
Jij bent voor altijd in mijn gedachten
hartenkreet
2.0 met 39 stemmen
4.625 Mijn hart deed zoveel pijn van het vele verdriet,
jij was en bent de enige die het ziet!
Nu ben ik al weer wat weekjes bij jou
en is mijn hart niet meer in de rouw.
Ik voel me weer gelukkig en blij,
dat komt omdat jij vanbinnen zit in mij.
Dus vanaf nu, als je mij ziet lachen,
ben jij de enige die daar is.......
jij, daar in mijn gedachten!…
Slecht moment
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
944 Slecht moment
Van Nieuwkerk zit even niet op rozen
Zijn programma dat ruim terug betaald
Wordt toch per direct van de buis gehaald
Dat moment was wel erg slecht gekozen
Voor velen was dit besluit, zonneklaar
Toch wel het “TV-Moment van het Jaar”
…DE VARA heeft haar succesvolle televisieprogramma “TV Moment van het Jaar”geschrapt.…
Thuis wacht al de wieg
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
573 nog ben je ongeboren
maar thuis wacht al de wieg
en het ouderlijk perspectief
de kleine kamer
waar jouw adem in de
grote wereld leven brengt
jij alle ruimten leert
te delen in de zorg
en koestering van velen
tot je vrijheid grenzen vindt
het kind op weg is
naar volwassenheid en
het ouderlijk perspectief ook
dan nog warmte biedt…
de lente kolder is in't land
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
671 Winterwol ruit van het warme lijf,
wordt afgeschud als de laatste sneeuw,
niet meer nodig nu het lente wordt,
en zonnestralen prikken in het vel.
Hele tapijten kunnen geweven,
van overtollige vacht of haar,
liever buiten toch dan binnen,
overuren maken stoffer en blik.…
Juweeltjes
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.499 De vele vrouwen in mijn leven
Nooit wil ik ze kwijt
Stuk voor stuk kregen ze liefde
Stuk voor stuk kregen ze spijt
Ik heb van allemaal gehouden
De 1 wat kort, de ander lang
De 1 ging weg gevuld met woede
De ander was onnodig bang
Een enkeling miste vertrouwen
Of kwam op een verkeerd moment
Toch ben ik van ze blijven houden
Omdat ik hun liefde…
Dromenvrouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
480 in mijn eerste slaap
heb ik gesproken
hardop
de verhalen
voorgedragen aan jou
een stem tussen vele stemmen
die hoogte van mijn droom bereikte
ik keek omlaag
naar het bed van hemelen
bedekt met paarse orchideeën
en druppels blauwe regen
en daartussen sliep jij
opgerold tegen de wangen van mijn kussen
ik luisterde naar je in…
Kleuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Op deze aardbol zijn vele mooie kleuren
de mooie kleuren doen de mensen opfleuren.
Kleuren geven mensen warmte en troost
in de lente zie je moedereend vrolijk zwemmen met haar kroost.
De zon geeft jou weer een enorme kracht
zo lijkt ineens de wereld liefdevol en zacht.…
Verlangen naar slaap
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
957 Het lichaam moe en uitgeblust
de ogen zwaar verlangend naar rust
toch weten vele gedachtenstromen
de stap naar nachtrust te voorkomen
Getob dringt ongewenst naar binnen
en laat zich niet door slaap overwinnen
Na veel gewoel het licht weer aan
pak ik een boek onder bed vandaan
hopend dat lezend in het schrijven
de zorgen uit mijn hoofd wegdrijven…
te laat
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.362 Het is te laat
Je zit niet meer in mijn hart
Ik heb het gevoel dat ik had
Met verliefdheid verward
Een paar maanden geleden
Stond mijn hart open voor jou
En ondanks je vele twijfels
Koos je voor een andere vrouw
Maar nu na al die tijd
Weet ik precies wat ik bedoel
Het is enkel vriendschap
Dat ik voor je voel
Je bent een maatje
We…
emotioneel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
867 Velen emoties
gaan op en neer
wandelend door je gedachten en
dat wel honderd keer.
Soms zijn we boos,
hebben we verdriet of pijn,
zijn we terneergeslagen,
het is te begrijpen,
hoe dat moet zijn.
Toch in de stilte,
een hoekje heel klein,
zijn de de emoties
ineens niet meer zo klein.…
Een Oosten rijkse
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.103 Zij heeft een snor
speelt tweede viool
al is het niet in Wenen
huilen is er niet bij
behalve na het vallen
over het vele geld
uit Oliesthan: het dorp
waar zij vandaan komt
pompt papalie veel poen
vooral ‘s nacht
hangt alles aan de strijkstok
en wordt er gezwommen in walsen
haar hart is verpand
aan Johan Strauss
en Andre Rieu…
Schrijnend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
624 Ik heb nog brandhout voor vele strenge winters
en in mijn brein sprokkelde ik ideeën voor een eeuw
maar mijn leven is een kluwen , een spinrag
met te strak gespannen draden
de ragebol kijkt lijdzaam toe
het is nu wachten op bevrijding
hoe kom ik los uit dit bizarre labyrint
van onvervulde dromen
zal ik stiekem over het muurtje kijken…
Een avond in Goes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 Een avond in Goes
Waar nuchterheid de bomen voedt
De lucht de aarde geuren doet
Het gras met vele kleuren zoet
mijn hart een houvast geeft
Een avond in Goes
Waar een oude dame vol hartenpracht
recht vanuit haar ogen lacht
En eenzaamheid de ziel verzacht
met mooie woorden zelf bedacht
Maar waar ik ook deze nacht
niet alleen zal zijn…
Komt allen te samen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.397 hij dirigeert
koor en orkest in
komt allen te samen
kent stemmen en namen
maar in de bak
kraakt vals soms een noot
de trompet schreeuwt
kan ook zachtjes huilen
pruilen in eigen gelijk
zacht strijkt
de eerste viool in vele talen
de moeder van alle verhalen
zijn muzikale hand
brengt in harmonisch verband
allen te samen…
Patricia.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.202 zwevend, dromend denken
aan jouw huis daar aan de plas
ik zou je al mijn liefde schenken
als jij daar nog maar even was
lachend, kussend spelen
in die boot tussen het riet
ik kan dit verlies niet velen
de smaak van louter verdriet
de wind waait over de plassen
verstrooit het stof van jouw bestaan
de urn waar ik op mocht passen
verliest…
Stroomdicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 Met de juiste schoenen
in goed gezelschap is
het goed toeven langs de Waal
Mooi weer deze zomer
heeft ons aangenaam doen
zwemmen tussen de kribben
De zon nodigde uit
heerlijke verkoeling
Aangenaam in de rivier
Waak echter voor de stroom
en de trek van vele
schepen die fataal verrast
Rivier tussen dijken
met zeer stevige kracht…
De hele buit
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 vreemd dat chaos
ineens rechte voren ploegt
in een al diepdoorgroefde werkelijkheid
waar alles krult
lange tenen en een staartje heeft
want daar krijgt leven juist de geest
het tandje hoger
is freewheelend afgezaagd
sky de limit ook al vele jaren achterhaald
maar in de vaart der volkeren
gaan we rücksichlos vooruit
graaien wat je grijpen…
"HERFSTDIP & WINTERSNIK/STIK"
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.079 Nederland krijgt met wat regen te maken
'god-vorme-me' dat Hij ons laten stikken, snikken en
Nederland laat barsten, rillen van de kou zodat
velen gaan kennismaken met "´n wintersnik/stik"…
Bla bla bla
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
620 Vele mensen hebben praatjes
Zeggen dingen maar komen die niet na
Zo veel mensen hebben praatjes
Ze doen beloftes maar leven er niet naar
Sommige zijn echte praatjesmakers
Maar voegen geen daad bij het woord
Persoonlijk geloof ik in woorden
Wat ik zeg dat maak ik waar
Wat moet…
Klein te zijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
541 schuilen in het
vermotregende gras, zo klein
zijn dat geen mens mij nog ziet
en ik zal misschien afdalen
gaan slapen bij mierenvolkeren
om weer ondergronds te ontwaken
door de nauwe gangenstelsels
waardoorheen soms het daglicht lekt
zal ik ronddolen en gaan leren
om te begrijpen dat architectuur
ook een optelsom kan zijn van velen…
Dictatuur
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
586 Hij streeft naar individualisme en zeggenschap,
al weten velen niet, hoe ze hun streven kunnen waarmaken
en hoe dat verder zal gaan.
Ik wil alleen zijn…
Verhaal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 Wij waren met velen en zagen de vogels
de dieren in het grasland,
alles trillend
alles overladen met leven.
Wij bleven drijven voor de laatste dingen,
terwijl men ons probeerde te bereiken
raakten we verzeild,
dat wil zeggen een plek waar anderen
terugkeerden om een begrijpelijk inzicht te krijgen.…
Schreeuwen hun vergeten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
453 mijn stenen schreeuwen
hun vergeten uit in
de woestijn van mijn leven
ik heb ze achter gelaten
omdat ik hun zwaarte
niet meer kon dragen
want de meute jaagt
de schaduwen na
van verblekende sterren
ik ben de eenling zonder taal
die stilte spreekt en hen
halsstarrig niet wil volgen
naar een wereld vol met
hypes en trends voor velen…
Mens achter gezichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
606 Een ieder kent vele gezichten
Vrolijk, hard, of zacht
Misschien ook donker, of wel open
Of juist één die altijd lacht
Al leerden wij te kijken
Niet alleen naar het gezicht misschien
Maar in die verschillende ogen
Die toch wat meer weerspiegelen misschien
Dan zagen wij elkaar in het wandelen
De route van het hart
Verdween een stukje van…
Begrenzende ongelijkheden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Verdraag een ander in
overeenstemming met het
besef, dat jezelf deel
uitmaakt van een universeel
beleven; dat een kortdurende
schijnwereld zal zijn, waarin
je met vele verschillen zult
moeten leven.
Het leven prikkelt, tergt wat
het niet verdraagt, wordt
kleurrijk expressief naar zijn
aard door de verschillen belaagd.…