837 resultaten.
Achter wit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Nu loop je door
het lege huis
met vele herinneringen
ouder en getekend
je voetstappen
nieuw
de pot met verf
die zwaar voelt
in jouw hand
Straks beweeg je
de roller over muren
die liefkozingen
weerkaatsten,
haar schaterlach
en de pijnlijke ruzies
je bedekt ze
in stilte
achter wit…
oogwenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 we zijn bouwwerkjes
van kwetsbare kwaliteit
botjes pezen spieren liefdevol
bedekt met zachte huid
houden de buitenkant bijeen
verleiden en vernietigen
houden van de ander
en toch vertrekken
kunsten die ons drijven
die we verstaan
kwetsbare bouwwerkjes zijn we
een oogwenk in de tijd…
oogwenk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 bouwwerkjes zijn we
van kwetsbare kwaliteit
botjes pezen spieren
liefdevol bedekt met
zachte huid houden
de buitenkant bijeen
verleiden en vernietigen
houden van de
ander en toch vertrekken
kunsten die ons
drijven die we als
geen ander verstaan
kwetsbaar zijn we
een oogwenk
in de tijd…
Het vlammen bedaard
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
639 soms spatten
er nog vonkjes
uit het smeulende vuur
maar de rook
is al opgetrokken
het vlammen bedaard
grijze as bedekt
de nog warme kern
van zijn prominente plek
ieder heeft zich
vaak gekoesterd
aan die laaiende gloed
zijn vitale straling is
langzaam gedoofd maar
het nagloeien voelt goed…
Sneeuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Ons land zal bedekt worden,
door een witte laag sneeuw.
Waarschijnlijk wordt het een
prachtig….gezicht.
Neem de mooie momenten
in je op,
want we gaan langzaam,
de lente tegemoet.
Eigenlijk duurt het te lang,
eer de winter in retraite
gaat.
Foto Marjan Jacobi…
MARTEN DE ROON
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 De waterdrager, controleur
de anonieme balafpakker,
de niet af te schudden plakker,
‘t extra slotje op de deur
die als gedoemde overspeler
bedekt met bloed en zweet
zijn pass beperkt tot tikkie breed
aan de geroemde spelverdeler
zwaait niet bij de ereronde want:
draagt waterzak in elke hand.…
tot licht onze naaktheid bedekte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
848 ik keek je na
je blik verdween
in vele ogen
ik riep je naam
ruggen bleven blind
hoofden stil gebogen
ik mocht je schimmig
kussen tot de wellust kwam
dan ging je weer je eigen gang
ik vrijde met je schaduw
tot het licht onze naaktheid
bedekte en de zon liefde scheen
ik zocht je en wachtte
verloren jaren, ongezien
ben je er…
De herfst bedekt hun kale lijven
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 eenzaamheid
spiegelen de dood als vanzelfsprekend
en zaaien vergif over het ongewenste groen
zodat het leven de kans krijgt
om weer als maagd
te worden herkend
maar niet wanneer kleuters
hun verleden boetseren
in een ongewenste infrastructuur
zodat hun jonge leven te vroeg
zal worden gerijpt
tot het moment dat de herfst
hun kale lijven bedekt…
berken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
678 dansende lichte stammen
zwart wortelend in wit zand
bedekt met groen en paars
van grassen en heide
luchtig gepenseelde bomen
zomaar
gestrooid
gegroeid
door teer aangestipte
bladerkronen
zie ik
verre wolken
hoor ik
de wind spreken
in een
wonderlijk schilderij…
Lorelei
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.692 Haast denk ik dat u niet bestaat
De zwarte jurk kleedt u af
Totdat ik beter kijk en zacht
Bedenk op bedekte plekken
Ondanks de hoge split
Via woorden was het
Dat ik u ontmoette
U was vol haat tot u
Zich aan mijn weemoed sneed
In mij een lotgenoot begroette
Met bloed mijn naam opschreef…
koppen in het zand
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.167 lippen verzegeld
ogen bedekt
doof voor de woorden
die uit zijn gelekt
bang voor de waarheid
angst voor geweld
liever geen mening
zeker geen held
leugens verjagen
integriteit
winnaars verliezen
oneerlijke strijd
respectloos vergapen
aan menselijk leed
de tijd zal ons leren
wat het met ons deed…
verlangen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
521 over het heuvelende zand
groeide weidse geurigheid
zacht paars uit dorre grond
ingetogen veluws zomerfeest
onder de verre schapenwolken
de herfst regeert nu in buiigheid
van regen en van uitbundige kleuren
bedekt de grond met ritselgoud
ademt een nevelse vergankelijkheid
tot de stille inkeer van de winter…
Overwinteren
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.312 Hou mij toch vast
laat me gevangen zijn
heb mijzelf
volledig in de hand
en val in snedes uiteen
brand merktekens
in mijn bruine huid
druk pennen door vlees
smeul door
onder as bedekt
als sneeuw
de donkere warme aarde
met gras geel verdroogd
groen in de wortels…
uit haikuhout gesneden
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
645 zo fier en blozend
bloesemen jonge twijgen
aan mijn oude stam
langs rijpend koren
droom ik lomer verzonken
in goudglanzend licht
het verwaaide blad
bedekt mijn aardse wortels
vol melancholie
zacht, nog ongerept
dwarrelt op mijn kale kruin
een sluier van sneeuw…
kraaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
732 afgeleefd mens -of dier-
een stuk in zijn kraag
en in gepeins verzonken
begint plotseling te lachen
op die vreselijkste dag
vluchtend uit het labyrint
-met bloemen van allerlei kleur-
de ontploffing is nabij
het schietwerktuig der vijand
met lange achterpoten
laat dat rugdeel van een kledingstuk vrij
wat een volgeling bedekt…
prozac
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 met zachte mist bedekt
de beelden in mijn hoofd
scherpe pijn vervangen
zo werd het me beloofd
weemoed kleurt geheugen
vergetelheid verzacht
slikt u maar, mevrouwtje
per dag een stuk of acht
het wandelen in nevelen
geprogrammeerd gevoel
wat kan ik nog geloven
zelfs ogen tranen koel…
prozac
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.074 met zachte mist bedekt
de beelden in mijn hoofd
scherpe pijn vervangen
zo werd het me beloofd
weemoed kleurt geheugen
vergetelheid verzacht
slikt u maar, mevrouwtje
per dag een stuk of acht
het wandelen in nevelen
geprogrammeerd gevoel
wat kan ik nog geloven
zelfs ogen tranen koel…
scharlaken roos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
981 waar in scharlaken rood
duizend vergane rozen
hun kleur de wereld bedekt
in velden verloren dromen
zal de pijn
van ongeschonden doornen
menig hart doorpriemen
in hun strijd met de dood
sluimert de nacht
in de tuin der helden
kleurt weer een roos
scharlaken rood…
VUURPIJLEN!
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
3.747 Klokjes luiden
De kerstnacht in
Waar sneeuw
De wereld bedekt
En jij langzaam
Je kleren uittrekt
Liefde in de kerstnacht
Sokjes aan de schouw
Gevuld met
Grootse lekkernijen
En jij mij toelaat
Tussen je dijen
Omschrijf deze daad
Van bedreven liefde
Vuurpijlen!…
Jezus in de keuken
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
729 Afwas die in
Geen maanden
Gedaan is,
Vuil verspreid
Over alles dat
Keuken heet
En wat op het
Aanrecht staat
Bedekt met
Vet en vuil -
Hier is uitbundig
Geleefd, en
Werden grenzen
Overschreden -
Maar Jij kijkt
Toe, in vrede,
In liefde, omarmt
De mens die in
Zijn eigen huis
De weg is
Kwijt geraakt…
Duizenden gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 De anderhalve kilo eiwit
Waarin mijn ik zijn intrek nam,
Waarin hij geleidelijk aan
Is gaan wonen - woning die mij
Ging passen als een oude jas,
Bedekt met dakpannen geglazuurd
Met een glanslaag van schuld,
Schuld van de wereld die ik maar al te graag
Op mijn schouders nam,
Zo had ik dat bedacht,
En die me nog nooit een meter
Heeft…
Voldoende reden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 Voldoende reden heb ik
Om het zonlicht niet
Binnen te laten,
Me te wentelen
In een warme deken
Van alles bedekkende
Duisternis, onzichtbaar
Omgeven door alles
Wat zij in de jaren
Heeft bedekt -
En dan is daar
Zo ineens, zo totaal
Onverwacht dat luide
Krassen van die zilvermeeuw
Dat me wakker schudt,
De ogen opent voor…
moord op een 8-jarige
hartenkreet
4.7 met 67 stemmen
2.297 Als vader van een kind van acht
Verbijsterde mij het bericht
Bij iets wat je volstrekt niet verwacht
wanneer geweld op een kind wordt gericht
Het waarom bedekt de eerste woede
want wat drijft iemand tot deze daad
wie heeft het ooit kunnen vermoeden
dat een gek, aan een kind, de hand slaat
de schooldag zal vrolijk zijn begonnen
het is namelijk…
Garoet bij Nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.855 De maan is door de wolken bedekt, bedekt: een schicht
treft, onder 't zwarte kolken, soms 't hele nachtgezicht.
Damars, ketapangbomen zijn angstig saamgeplet,
boven wat men hoort stromen, tot een kompakt boeket.
Daarachter zijn de bergen versmolten met de lucht
en wat zich moest verbergen is lang daarheen gevlucht.…
morgen sluit de kroeg
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
982 poëzie
is meer dan een vlucht
hoorde ik
in het verhaal
van de stadsdichter
die het stof deed opwaaien
tussen schimmen van eens overleden
woorden
hij ontkleedde zijn bruiden
en bedekte borsten met
rijpe mond
de handen vrij van wonderlijk gemis
het podium volgde zijn bed
en ik glimlachte
verder
naar het
verleden…
Er was geen naakt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
698 je kleurde
rood tot donker
in een slapeloze nacht
het heldergele licht
in volle maan we hadden
alles al gehad
van zacht tot hard
je lach en weer ontspannen
de humor bleef steeds hangen
er was geen naakt en rood
we bedekten slechts in morgenbloot
ons warm intens verlangen…
Good bye, Mr. Taylor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.209 Een waardige pose
die kil cynisme
maar geen verkrachting
en bloedschuld bedekt.
Hij ontvlucht zijn huis
en zijn heldendaden:
stromen van tranen
en rokend puin.
Niet wetend van falen
stapt hij in het vliegtuig
en laat zijn doden
alleen met hun dood...…
Koud
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
858 Wat kan ik voor mij doen
nu het verleden niet meer
wordt ingezet met nieuw licht
wij zijn niet dezelfde gebleven
de deken waaronder wij sliepen
heeft mij bloot geslagen want
liefde kwam uitsluitend bedekt
over jouw lichaam naar mij
het zijn stille nachten en klein
vanwege te vermoeide verliezen
om ons beider te verwarmen
laat staan van…
bladerstilte
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
513 het werd laat
en jij draaide steeds sneller
het verraad, dwars door de cirkel
van papiersnippers
bedekte het sterven
van ontvelde bomen
met woorden, gewurgd door
het zwijgen, losgemaakt
van onschuld
toen ik nog zocht naar de zomer
tussen het gekwetter
van vogels
en de warme ramen
van een voorbije
dag
veroordeel me maar…
poldersneeuw
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.032 hoe schoon de handjes
in het wit
de eerste sneeuw dwarrelt
stapkes zijn zichtbaar
heen en terug
en we lachen, we rennen
om de witte bollen
blauw breekt door grijs
glinsterend zijn oogskes
ineens is alles grootser
donkere dingen zijn bedekt
efkes
dan smelt alles weer ineen…