659 resultaten.
IK DOE ALSOF ER NIKS AAN DE HAND IS!!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
535 Mijn leven wordt beheerst
door de ernstige ziekte
van mijn dochter Giulia
Het vult mijn doen en laten
mijn geest stroomt over
tegen een uitgedroogde dijk
Ik pleng geen tranen
ik moet sterk zijn
want zij is sterk, oersterk
Maar dat is geen garantie
er is geen garantie op leven
maar ook niet op 'Hoe Dood'!…
De luwte van je ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 zag je
lopen in de wind
stevig stappen maar nog
sierlijk als een kind
haren dansten
kregen vleugels
werden blond gedragen
door de sterke vlagen
en in de luwte
van je ogen
vond ik rust toen
ik je kuste op de dijk
met liefde
binnen handbereik
bracht het windje in de rug
ons toch niet sneller terug…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Het heelt
het spiegelbeeld
van bomen
populieren die
het Brabants landschap sieren
Nooit verveelt
de zoom van de stroom
oever en wal van rivieren
Ze doorsnijden
er Brabant
met 'z'n hebben en houwen':
de dijkjes en dijken
schutten en sluizen
ettelijke gemalen
vertellen de verhalen
van strijd en verweer
tegen te hoog water.…
Kerkzang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Ik hoorde
hen zingen
galmen
is 'n beter woord
Buiten werd
de zondagsrust verstoord
door motors
die stuntten op 1 wiel
Op de dodenakker
achter de kerk
was een levende ziel
'n boeketje bloemen in de hand
Dit is het land
terug gegeven-met dijken-
door God
aan jonge mensen.…
Wel of Niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Misschien hebben ze wel behoefte aan dijken…
Oh, ze hebben ze al, zelfs kunstmatige eilanden!
Is er nog wel reden om te landen?
Ze halen hun drinkwater nog uit rivieren en meren…
Ja, maar het lijkt er ook op dat ze zich tegen ons zullen keren!…
IN DE ECHO VAN DIE STILTE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 In de echo van de stilte
Zit veel meer stilte dan in stilte alleen
Die echo is niet kil, niet koel, maar ‘cool’
De nagalm, echo van die stilte
Verzilten je zout in zoet
Versterkt je dijken tegen overstromingen
Van emoties, kwellingen, opwellingen
Ben ik soms toch bang, heb ik angst
Dan stort ik mij in die stilte en met name
In de echo van…
De wind vraagt
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.353 de schuimende paarden
volgen de heer
der stormen gedwee
hun eindeloze rijen
storten zich
op het zand
en sterven
zou de wind soms vragen
of de zon lang genoeg
de aarde heeft verdragen
omdat de maan het vroeg
want de tijden lijken
steeds terug te keren
naar de grijze dijken
die het groene land
beklemmen…
Polder
gedicht
3.5 met 43 stemmen
14.560 Je ziet zo'n polder denken
aan het grijzig-groen
beweeg van wilgentwijgen,
het snelle rijgen van
signalen langs het riet,
de simpele overdracht van
sloten op kanalen,
het vastleggen van breedbeeld
luchten in de weke delen
van een plas en aan het
bedachtzame omspelen van
getande dijken.
----------------------------------------------…
tegenstrooms
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
583 tevergeefs
tegen beter weten in
verwoede pogingen
om het te winnen
van de zee
zelfs het tij
schuimkrult schaterend
haar schouders op
tegen standvastige dijken…
En ik neem je mee.
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.287 Langs groene velden
en kleurige weiden
Over smalle wegen, langs dreven,
weilanden en bossen
over dijken en langs meren,
voorbij het oude stoomgemaal
In de verte kun je
er de paardestallen zien staan
Enkel vreedzame natuur,
van hier en van over de grens,
een gevarieerde route zonder einde
En ik neem je mee.…
ode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 dagje op het strand
voeten in het zand
vlieger in de lucht
de wind slaakt een
stille zucht
blauwe hemel
witte strandhutjes
kinderen lopen over de duinen
terwijl verderop mensen
over de dijk struinen
zuivere zeelucht
nog even uitwaaien
vakantiegevoel
ik wil jou
vasthouden
tot volgend jaar…
groener
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
551 het wordt steeds groener in dit land
met al die hoge temperaturen
het is een teken aan de wand
en zal ons straks nog flink bezuren
dan groeien hier bananenbomen
en laat de hitte ons bezwijken
het zal ook zeker overstromen
met al die veel te lage dijken
dus misschien bent u wel blij
met al dat mooie extra groen
die pret is zo voorbij
wellicht…
Stilte is wurgend
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
835 wat ik zou willen
is tegen je gillen
schreeuwen
je muren omver
dijken breken
om commentaar
los te weken
de stilte
is wurgend
kilte nabij
mijn bloed
lijkt bevroren
waarom gebeurt
dit met mij
initiatief
is verloren
spanning is weg
geduld slechts
een fractie van
vroegere actie
waarom wacht ik op jou…
Euro Visie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
648 De Toppers gaan in Moskou de finale voor ons halen
Na jaren zero points wordt dat echt wel weer eens tijd
Maar stuur dan ook die andere vaderlandse nachtegalen
en laat ze lekker blijven, dan zijn wij ze lekker kwijt
Dág Bauer, Roelvink, Weber, de Dijk, dat enge Bluf
en als dat ook mislukt hebben we Patty nog met LUF…
Peinzen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.028 Vraag me niet waarom de regen valt
ik kan geen antwoord geven
hoelang de zon de aarde warmen zal
en alles laat herleven
maar als de wind het koren streelt
of water stuwt over de dijken
zal ik met een oogopslag
de diepte van je ziel bekijken
en vind ik daar een wederwoord
dat terugblikt op het mijne
stel dan nooit geen vragen meer
maar…
zotheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 het gras in zomerkleed verkleurt
de dijk
aan één kant water, aan de ander
wast een plas wat witte vogelveren
en een oude zwaan
staat op de weg
haar borsten blootgelegd voor
kroost en warme handen
bij het komen en het gaan der tijd
weet ze, dat -haar zorg ten spijt- het gras
naar koude winters geurt…
Het brakke water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
409 Vinger in de dijk
van een zee.
Kattend op
het meerschuim van het haf.
Wenkbrauwen fronsend
afdruipen naar
een binnenwaterend land
zonder ongerijmde kusten.
Lonkend naar woorden
van identiek karakter,
overigens geschreven
met allengs verwaterde inkt.
Maar ach,
het blijft stil
rondom de borrelpraat
naar het zilte zoet.…
Nu zij bij de valput staat.
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.271 Tussen de dijken broeiden de stengels
op tollen van vlas, mini-indianendorp.
Zij schoot de klodde*) met de klakbuis*) af.
Olie en linnen liggen thuis in de kast.
----------------------
uit: 'Vallen', 2012.…
alles gaat over
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 een kleine valk
scheert klagend
over witte
huisjes aan
de dijk
tussen land
en water de
populieren
ruisende bakens
met trillend blad
de brede rivier
verdeelt het land
gedreven stroomt ze
door het landschap
naar de open zee
alles gaat over
in iets anders
wortels en vleugels
steeds verder
terug in de tijd…
Eros
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.056 De blinde god spant de boog
Hij schiet maar raak in het lis
waar de waternimf schuilt
Elke pijl vervult het gemis
dat hem naar de grijze klei zoog
De liefde is een dubbele stroom
die kolkt in het trefpunt
voorbij de dijk van schroom
Enkelvoudig stelt ze niet veel voor
een vampier die zich laaft aan de ader
en haar leeg en loom achterlaat…
Ineens
gedicht
3.1 met 62 stemmen
24.233 De dood
en ik stonden op een dijk.
Tussen ons was niets dan
een aanzienlijke afstand.
---------------------------------------
uit: 'De gedichten 1991-2000'.…
Bestaat niet !
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
812 Gajes, onderkant van het gelijk
Ondanks hun gezeik
Rekent de kamer zich rijk
Vijftig-plus wil best wel werken
Ondanks politieke vlerken
Die prediken voor eigen kerken
Nederland, verloren land
Binnenskamers verdedigt met hand en tand
Doch de dijken breken,
Regering wordt afgezeken
De staat spoelt aan op het strand.…
Rue de Vivegnies
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.690 Dansende kasteelprinsessen
ravotten feest’lijk door de straat
onwetend hoe een psychopaat
gruwelijk smachtte naar excessen
Gretig, genadeloos gegrepen
door handen met klauwende kracht
sleurend als beesten in de nacht
tot bevrediging van een begeren
‘Aux Armuriers’ tapt het verdriet
van een verpauperende wijk
onder een helsporende dijk…
Koers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
624 Al eeuwen staan de beste stuurlui hier aan wal
zij strijden tegen 't water buiten onze dijken
terwijl de kapitein en de gevraagde loods bekijken
hoe 't Schip van Staat in ruwe storm aanmeren zal
'Après nous la déluge' denkt de kapitein niet, nee
zij zal de koers laten bepalen door: 'Je maintiendrai'…
een enkele reis ijstijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
793 kent u dat meneer
een voorjaarstrui dragen zo
dat je er blij mee bent en
de grond voor de tijd steekt
een slobbertrui
aarde aan de rand
zwaaien zonder handen
met een streek stomdronken
aan de regen druppelen
op windkracht tien
de hooikoorts over de winter
en natuurlijk god zeggen
trap bloemen uit de grond
de dijken hoger en…
28 mei 1932
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
958 het waren geen
halfuitgevoerde plannen
het was een dag
zoals een dag moest zijn
we hoeven onze
paspoorten niet te laten zien
om over te steken
van oost naar west
of omgekeerd
gespleten werden de zeeën
wat overbleef is de dijk
waar water nu aan
weerskanten van afdruipt
de afsluitdijk gedicht in verovering
van een gesloten droom…
genieten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
772 Ik loop over de dijk
ik voel mij gelukkig en rijk
dat ik kan genieten van deze mooie omgeving
het is een hele beleving
bootjes kabbelen op het water
eenden met hun gesnater
kinderen hebben plezier
samen maken ze een hoop vertier
de natuur is zo prachtig
ik bekijk alles heel aandachtig
deze wandeling is heel bijzonder
en al het moois is een…
een gelderse roos
gedicht
2.5 met 75 stemmen
20.191 een gelderse roos droomt van de sneeuw
van haar lente
zonggeruchten lichten het schip op
het anker scheurt uit de herfst
verleden geurt in de wind
naar de mispelen
geurt de riviermond
wind stuift onder zeil
roeit water het land in
verdwaald slentert de dijk
langs het huis
de appelen
bewaren de zolder
------------------------…
Riviergezicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
567 het uiterwaarden land
spoelt de dag de hitte
naar de overkant, de rand
van de rivier gehuld
in haar zilveren papier
er zijn geen levenden
en geen doden meer
zij zijn voorbij de horizon
op veermans boot gekeerd
de kribben in de levensloop
meanderen langszij
het visserslatijn voorbij
overdrijven in het winterbed
de bakens op de dijken…
Herfst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 Dat,
wat zich afspeelt in het hoofd,
een gesprek,
of beeld,
mentale webben,
dat kan de galm en nagalm
van een klankschaal
weg doen ebben,
haar klanken lossen sporen op:
zoals het blad,
dat loslaat van de boom,
verdort en op straat
vergaat,
zoals een wolk, die
wegzeilt
uit het zicht,
zoals aan de dijk,
door nevel,
’t water aan…