712 resultaten.
het werkwoord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 werkwoorden
moeten iets doen
leggen we dan uit
en dat doen ze ook
lopen staan liggen
kijken zoenen eten
is echter al moeilijker
met 'kunnen', doe je immers niks
niet te vergeten 'zijn'
schrijven we boeken over
dan snappen we het
maar toch niet helemaal
een paar opvliegende
vogels kijken we naar
ze verdwijnen
aan de einder…
In hazenslaap versteend...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 Ze lagen
niet alleen
'bij nachte'
Ze wachten
niet alleen
het Nieuwe Jaar
Ze trekken
met hun kudde
schapen
waar gras
in pol of spriet
welig groeit
Dichtbije natuur
en einder boeit
voor herders ogen
Met eigen ogen
zag ik ze
in een gevel
in hazenslaap versteend.…
de Scheveningse vuurtoren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
613 Nog is hij er - steekt hij van wal
zijn licht verspreidend wijd en zijd
een baken was hij bovenal
en een baken wil hij blijven
elke zak met geld ten spijt
zal hij zijn schaduw schrijven
tot aan de vloedlijn over t strand
zijn licht tot aan de einder
hij zal voor elk een teken zijn
we zien hem weer ; we zijn d'r…
verbonden
gedicht
2.9 met 69 stemmen
51.574 leg je hand op mijn schouder
trek het deken weg laat me
door de kou heengaan maar
leg je hand op mijn schouder
leg je hand op mijn schouder
trek het deken weg laat me
naar de einder gaan maar
leg je hand op mijn schouder
alleen
maar met jouw hand
op mijn schouder
------------------------
uit: 'Hawwa', 2003.…
planning
netgedicht
2.2 met 1875 stemmen
157.502 hoe je de dagen kon vullen
gezelschap plande
het alleen zijn schuwde
(door de blauwe einder
breken grillige wolken
vol verhalen
maar zoveel uren in een dag
tegen jezelf praten
verveelt al vlug )
hoe je ook na het afscheid
ging en toch bleef
nooit zo nabij geweest was
of hoe een bevend kaarsje
uitdooft
in een spetterend vuurwerk…
en wil mij niet vergeten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.435 mocht mijn geest zo zoetjes aan verstillen
in mijn broos geworden lijf
verlangend naar een zachte dood
mocht mijn ziel naar verre einders reiken
willen schuilen en rusten in een oude
hemelse droom
laat me dan los, weer huiswaarts keren
naar wie mij immer dierbaar bleven
en wil mij niet vergeten…
Voorgevoelens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Er was wind,
hij waaide tegen
ook was er water
dat wat aanmodderde
en het goot,
dat het rampen regende
dus het was niet goed
maar de hoop bleef steeds
dat het over waaien zou,
tot de donder insloeg
in kartonnen dozen
vol weggepakte kommer
Leeg spoelt dan toch
alles verder
zonder start of einder
verlammend in het niets
van nutteloze…
het oog gaat brandend onder
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
597 waar aan de Kim
de paarsblauwe hemel
vuurrood aan stukken scheurt
helicopterstrepen
verdeeldheid zaaien
drijft een schommelige zee
en in de verte schraapt er traag
nog een bootje langs de einder
op het zand van het strand
spelen licht en schaduw
hun schimmenspel
het oog gaat brandend onder
de kijker ook
en dan de zon…
Middernachtelijk lamento.
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
745 Verlangen is een vogel die mij vaak openrijt,
Ik zie een wensput aan de einder
maar ben al veel te lang mijn zilverlingen kwijt.…
einderloos 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 bevrijde woorden
die het gevoel zolang verstikten
stromen waar ze eens stokten
verpletterend voort
ketsen knetterend
terug tot vonkenregens
van een onbeantwoord vragenvuur
achter de woorden
waar het verlangen fluistert
zwijgt de einder eindeloos
woordeloos verwoordt
de moeite het verdriet
van verloren vanzelfsprekendheid…
ganzen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.052 tegen de schittering
van de orion
en door winterse berken
is daar de ruisende
vlucht van vogels
de nachtelijke stilte
vullen ze met lokroepen
naar verten achter de einder
zij zullen de zon
eerder zien dan ik
geluksvogels aangeraakt
door je schepper
je voorname onschuld
maakt me onrustig
jullie onzichtbaar zijn
is als mijn onvervuld…
rivier
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
881 zilveren breedte onder
veeltintig grijze atmosfeer
wind brengt huivering
in de verte daalt de hemel
in schuine strepen neer
versluiert de sombere toren
land en lucht spiegelen
in de trage stroom
die drast en sombert
het land verwatert
en regen ruisend meevoert
naar de grijze einder…
maart
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
901 Stil schuift de schemer over de akker
scheert de dag zich van het veld,
valt toch nog plots het duister
schraagt de einder het donker end.
Lijkt de natuur zo doods, zonder luister,
glimpt het sneeuwdek nog enig licht
die volkomen rust is echter schijn
want in de aarde wacht het zaad
op de nieuwe dageraad....…
Het stil bewegen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
483 ik heb de verte
nooit goed
in beeld gehad
er was altijd
een horizon
die leven gaf
het stil bewegen
voorkwam
een verder gaan
ik heb ooit op
het punt gestaan
om alles los te laten
zag mezelf slapen
tot ik bewoog
en wist dat dood
geen verte brengt
alleen leven ons een
echte einder schenkt…
In klare taal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
638 het jaargetijde bloost
waar de vurige zon de einder kust
de zilte golven doorklieven
als een meditatie ontspanning
waar adem lucht geeft
in “klare taal”
spreekt de zee geschiedenis
óngepenseeld in een stijl
dit doet mij denken aan
dat jij jij bent
je doet wat je moet doen
in ieder seizoen……
Wedergeboorte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 Zacht schuift de zon
langs de einder heen
zacht schaduwen warmtestrepen
over de tijdslijn heen
kind als zon en schaduw
grenzeloze vreugde
geen blok meer aan mijn been
zo schuift de zon
schaduwstrepen door de tijd
zo brandt zij
door de jaren heen
denkend aan de tijd
lichtend lief
kind van de eeuwigheid.…
Toegang tot de polder bij avond
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.742 Langs een wilg met dode toppen,
een geschoren hoge
in zijn blaren onverminkte haag,
een door waaiend hout beschaduwd
raamloos muurvlak, blinde boerderij,
buiten bomen, hellende, de holle wei,
lichten aan de einder,
vuurtorenlicht, een donker zwijgend paard dichtbij.
----------------------------------------------------
uit: verzamelde gedichten…
Passen in het zand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
603 verdwaald
in niemandsland
groette mijn hand
de wolken in
hun door de wind
bijeen geveegd verband
lege einders
keken terug zonder
de ogen neer te slaan
en voeten maten
passen in het zand
zonder te gaan
mijn menselijkheid
had afgedaan
werd niet gevoed
toch heb ik jou
ontmoet in niemandsland
mijn broeder jij maakt alles goed…
Herfsttij (niet te keren...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 Ik schurk tegen de einder aan,
risico-bewust over de rand te kunnen vallen.
En de glijbaan van de tijd af te moeten dalen.
Eindigend in eeuwig zand, zonder enige verheffing.
Met de horizon ver onder mij...…
rivier van geestdrift
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
699 zo zou alles moeten zijn een rivier
zonder begin
zonder eind
daar waar je waadt en baadt
enkel daar de massa van het water
begin en eind op de einder van het zicht
alles voorhanden, een oever, het strand
struikgewas en links en rechts
eindeloze toevoer van geestdrift
wat snedige vrienden om het aangevoerde
wat te snipperen en een glas wijn…
IJsselmeer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 zilver na zilver
vindt het pad
hellen zeilen
liggen vast
op zonlicht
van de dag
vlak op vlak
water lucht
rusten op een
klein gerucht
een golf spoelt
aan de kust
vlag na vlag
zeilen aan de mast
bewegen stil
naar de einder
groot gestaag
één volmaakt.…
afscheid
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.411 in de stille kamer
onder strak gesteven lakens
en een sprei van linnengeel
je lichaam uitgeput
je ogen vaalblauw
langs de einder heen
staren in de eeuwigheid
zachtjes streel ik je gelaat
heel even nog een laatste kus
want afscheid nadert
voorzichtig sluit ik je ogen
nu mag je altijd slapen
heerlijk dromen…
Demonen uit mijn verleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
16 Demonen uit mijn verleden
Bepalen mijn heden
Houden mij gevangen
In mijn innerlijke zelf
De stem van mijn lichaam
Klinkt vaag in de dichte mist
Een mist vol trauma’s
Opgebouwd, een leven lang
De zon zwak aan de einder
Lost de mist langzaam op
Ervaringen opnieuw beleven
Om te verwerken in mijzelf
Een gevecht dat ik wil winnen
Om te…
onbekend is onbemind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
659 het gat in de wereld
hoeft niet gedicht dan
wel ontdekt te worden
het is nog niet te laat
te verwoorden wat eerder
nog niet gehoord kon worden
omdat er niet geluisterd werd
door een teveel aan leven
we kunnen nog Columbus zijn
en zeilen zonder bestemming
de blik op de oneindige einder
onszelf te verwezen van ouders
en fier een vlag…
Ondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.225 Turend naar de verre einder
waar het licht al avond schijnt
houdt ze de ondergaande zon
behoedzaam in haar handen
maar als zij louter vagend
zijn liefde schimmen ziet
drijven koesterende stralen
dovend in verkilde tranen
weerloos drinkt ze stilte
uit geleegde eenzaamheid
voor ze als gewezen engel
vleugellam verzinkt…
Stille harten.
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.814 In de stille harten dreef hij mede
de nacht in, tegemoet de einder
waar hij enkel geniet van de donkerte,
de inspiratie van het genegen woord
- en de stilte alom –
Droef glimlachend schreef hij, over liefde
die hij nog niet gekend had, hunkerend,
verlangend naar die warme hand
en bij het zetten van de laatste punt
krulde het papier, nat…
Midwinter
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 traag rolt de mystiek
van een verre hoorn
door de melkige nevel
bomen met hun kanten takken
zweven boven het witte niets
tegen vervagende bosranden
oergeluid tot de onzichtbare einder
de weemoedige roep
van bezinning op deze verre heide
herinneringen aan een ver verleden
gedachten komen tot rust
in de intimiteit van de sluimerende…
Er hangt een groene waas
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
686 Er speelt een zoele wind
van wandeling en kijken;
de winterogen nu vol licht
zover de einders reiken
en dank vervult mijn hart
voor wat er is gegeven:
mysterievol geschenk te zien
hoe alles is verweven.…
zomer avond
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
696 Aan de einder wordt het laatste vuur
gedoofd door de avondkilte.
Vredig is toch zo de natuur
en betoverend die zee van stilte...…
Bitter is de smaak
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.486 smaak
in mijn mond
terwijl ik toch van
zoete dankbaarheid
zou moeten getuigen
niets wordt met zoveel
zuur overgoten
als de weg naar overgave
die door weerzin is gesloten
ik zoek dan maar
de bladeren bij elkaar
weet dat ook hun kleur
in de aarde sterft
maar terwijl ik naar de
vergankelijkheid staar
zal in die grauwe einder…