240 resultaten.
Mijn zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Vuurrood laat hij een laatste glimp
beschroomd tot komen.
Bij zo weinig goeds van de dag
kan het duister van de zomernacht
mij als een weldaad goed bekomen.
Mijn zomer voelt heel wijds.
Een avondbries geeft aan de lucht
levendige frisse stromen.…
Vieze oude hond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 In het dichte net van wortels
leeft de hond, de vieze hond
die iedereen kent, maar nooit
aanspreekt of aankijkt, een glimp
is genoeg van die vieze oude hond
Persephone neemt hem mee
boven de grond, verscholen
tussen haar benen kijkt hij
naar de Koningin van het land
wuivend in een gouden koets
Hij is zelf een Koning
in zijn eigen wereld…
Onder gele lakens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 Een bomenrij langs het landhuis,
gehuld in vuilgele lakens
Over de straten liggen roodwitte linten,
als vergeten herinneringen
Ze rijgt de veter door haar hoge plastic laarzen,
en bindt een blauw strikje in haar opgebonden haar
Uren rekken zich langer dan een dag,
terwijl de wind de linten optilt,
een glimp van marmeren straatstenen onthullend…
antiforisch mineraal
netgedicht
1.7 met 16 stemmen
274 Wij genieten
op dit versleten pad vol beelden met
een glimp van slijtage en verval bovendien
maar het zal geen water onder onze voeten zijn
als wij het niet drinken als klare wijn
wij er geen brood in zien om de vissen te vangen
Wij zwichten, leven of vallen
‘de wereld is opgetekend geraakt
door een overdaad aan lege handen’…
Pathé-baby
gedicht
2.5 met 147 stemmen
85.328 'k Hield me muisstil en verroerde geen vin:
geen glimp had 'k willen missen van inzicht
in 't stom en rusteloos flikk'rend bericht.
Maar 't waren beelden zonder slot of zin.
Moeder draaide door, maar de film hield stil,
nu stonden er woorden op het behang.…
Amour fou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
465 Je schreeuwde dat ik helemaal gek
was, maar dat was projectie en
ergens had je ook gelijk, want nu
ik weet dat je bent opgenomen, ben
ik meer dan triest, ik heb een laatste
glimp van je liefdevolle ziel opgevangen,
ik wist wel dat je ver heen was en dat
ik daar al levenslang in vertoef, maar
lieveling, zó gek wens ik niemand toe,
daar ik…
Dansen aan het strand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
804 Beachbeats tegen de duinenrand
Geven een vreemdsoortige gelukstoestand
Regen als een deken over de uitgelaten sfeer
Doet niet deren in dit feestbeestenweer
Alleen rondkijkend met een flesje aan mijn mond
Hoop ik op die glimp van jou en dat je toch nog komt
De vrouwen wulps en bevallig
Dansen niet geheel toevallig
Pal voor mijn neus de laatste…
Ons samen zijn wanneer we niet samen zijn
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
641 In mijn verbeelding is het
als een vleug van heimwee
een plotselinge glimp
van het in elkaar verstrengeld liggen.
Het voelt als leeg wanneer mijn handen zoeken
en slechts een kale plek van kou ontmoeten.…
Illusies
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.564 Droom weer, droom nog, droom over zee en land,
droom los u uit de dag en droom nog even
een glimp van schoonheid in de droom hergeven.
----------------------------------------------
uit: 55 variaties op een bekend thema (1937)…
Esor Enna
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
651 Al vanaf het begin
de eerste glimp
Niet na het eerste contact
en ook zeker
Niet na de eerste kus
Echt mijn gevoel dat in de
meeste gevallen een loopje neemt
met de waarheid
Raar zijn de waarden, naar haar
normen gevormd
Onzinnig 't verdriet
Stompzinnig die liefde
Eigenlijk genegenheid
Verrassend aanwezig door
Aangedaan verdriet in…
Weg is de toekomst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Hoop ik je nog eens te zien,
je schaduw, een glimp van je gezicht,
misschien.…
Verlokkend bloot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 de avondzon
kleurt bloedrood
ik zie al glimpen
verlokkend bloot
bij schikgodinnen
in het donker aardse
diep van binnen
maken kobolden
en kabouters zich klaar
voor het feest van het jaar
elven feeën en wat
heksen op een rij
bezemen hun straten
in vrij entree voor magiërs en
tovenaars in rood scharlaken
ridders rovers en bandieten…
Leven is verwondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Haar toon is zo vol van zuivere gloed
Haar ogen zo gracieus en welsprekend
Mijn hart, zwart als het was, nu smekend
Mijn uitgedoofde ziel schreeuwt van overmoed
Haar verschijning markeert een nieuw begin
Ik ren als een bezetene door mijn hoofd
Het leven, ik had er al niet meer aan geloofd
maar een glimp van haar verleent mij zin
zin voor grenzeloze…
WAAR BLIJFT DE LENTEZON?
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
550 die al wat duister is moet verdrijven
toon toch een glimp van Uw Gezicht
wij willen U in glans zien verschijnen
waar blijft Gij O ontluikend leven
de aarde zwelt al tot barstens toe
ieder zaadje dat tot kiem werd verheven
is zijn aardse verborgenheid al moe
toon U O eindelijk als verrezen -
alles wil uitbotten in groene kracht
Gij…
Chautauqua II; Phaedrus
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
323 dag
als de krekelzang de tijd
voortstuwen mag
langs de liefdeloze minnaar
als dienaar voor het leven
als vast gegeven
niets meeslepends
geen gevaar
maar liefde is begeerte
zweren op schoonheid
mooie lijven
zwijmelen bij Eros
verblind door lust
ziekelijk verlangen
ten koste van
de
tot object verengde beminde
echter
in de glimp…
Bekentenis
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.021 Lispelend als een kind dat biecht
De voorgekauwde zonde verraadt
Schijnzwanger van haar lied
Met ronde klemtonen opwaaiend
Beken ik dat ik broos ben
Met de lage altstem die vloekt
Om het simpel gebed van de mens
Ik lees de welving van haar bovenlip
De groef die ik te gretig openwoel
Haar dubbele tong die een glimp onthult
De tand die glanst…
Kier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.007 meer in de schaal
het evenwicht zoek verliest
hij stap na stap ieder gevoel
voor werkelijkheid, de tijd nog
steeds aan zijn zij loopt door
alleen hij loopt niet meer mee,
de kolenkit naast de zwarte
potkachel staat uitdagend
te lonken naar vurige warmte
zijn blik lijkt wel vastgezogen
aan die ene muur, waarnaast hij
net een glimp…
welkom
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
679 ik kom slechts
om te gaan, mag even op de drempel zitten,
leven in iedere taal, misschien één tel
een glimp of een glinster
van die ene oceaan die ik niet
in de werkelijkheid kan thuisbrengen
maar die een anker uitwerpt
rondom huizen, wolken, bomen,
verleiding en schuimende geschenken
soms vervaagt
de deur tot een onbereikbaar eiland, hoor…
Portret over eindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
783 “
Ik zie haar gaan, de Aarde afglijden
in een glimp
en nu haar ziel hoopvol richting nirwana klimt
alwaar zij weer vrede vindt
keert zij voorgoed “huiswaarts...“…
Glinstering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
561 Glimp van oker schemering
en vermiljoenen tempering
van avonduren duistering -
zuilomstuwde schildering,
picturale uitbeelding
van meesterhand voor edeling
en godvrezende kloosterling.
Koepel van gebroken wit
daalt neer in de verzonken glans
van wijwater en amethist.…
Gevangen en toch vrij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Een aarzelende kus van
begroeting, lippen stijf
gesloten, verdooft het
denken, lichtverval verdampt
de trede in de ruimte
of vult zich met mist,
daarin een gebroken stem,
in een tegendraads bestaan
een blik die oplicht, kleine
glimp van herkenning
kleefden beelden in haar
hand, vaag album van de geest,
contouren en beelden…
ONTWAKEN IN HET DONKER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 ook nu kan ik ‘t maar niet vergeten
Ze spraken van de opkomende zon
mijn blik zag enkel ’t donker zwart
Nergens een glimp van de lichtbron
nergens de blijk van een warm hart
In het zwarte scheen een karig licht
als een praktisch onzichtbaar baken
Teder glijdend gleed mijn deur dicht
het noodlot liet mij zacht ontwaken
In het holst van…
Halte
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
646 Een weg van steen of staal,
die op vaste tijden wordt bereden
toont vele malen onderweg
zijn aard als vluchtig wezen
en stopt alleen waar men 't voertuig kan betreden
dan wel verlaten, om je boodschap te gaan doen
of, slechts een glimp te zien van hem of haar
met wie je o zo graag een afspraak wenst te maken.…
Geheimzinnig.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Zie ik een glimp van vertrouwen.
Wat mij rustiger maakt.
De wind vertelt verhalen.
Over de komedie van het leven.
Toch blijf ik hier.
Ongeduldig wachtend.
Totdat ik uit een droom ontwaak.
En zie het was maar spel.
Van het gepijnigde brein.
Die mijn diepe zijn laat zien.
Maar dromen zijn bedrog.
Ja toch?…
IK HEB VAN JE GEHOUDEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
863 wie brak er onze broze band
of was die niet genoeg bestand
tegen de harde druk van buitenaf
schaafde die schamele glans er spoedig af
‘k wil jouw naam weer roepen
de hemel om jou verzoeken
‘k wil jouw raadsels achterhalen
jouw gedrag was moeilijk te verklaren
kreeg ik ooit van iemand een goede hint
of zag ik weer van jou een vage glimp…
Een ooit beleefd festijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
221 Het zou
het feest van
herkenning
kunnen zijn
of worden
als de glimp van
haar vurig oplicht
in warme omhelzing
of wordt het
een uiterst snel
verdwijnen uit een
ooit beleefd festijn
waarbij ondeugd
meekeek en deelde
omdat vergeten
in samen beleven
een goed excuus leek
daar waar
zachte avonden
spiegelend drijven
op het…
Tussen het fietspad en het verleden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
208 En dan—
een glimp, een gezicht
dat niet meer in haar heden hoort.
De psychiater.
Zijn naam, een sleutel
naar een deur die nooit dichtviel.
Ze groet,
woorden als dun ijs
onder voeten die niet weten
of ze willen breken of dragen.
Twee stemmen zoeken toon,
beleefd, gewapend met zinnen
die niet zeggen wat ze dragen.…
Kartonnen wanden
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
257 wordt steeds zwaarder tegen de avond
alsof
het onbekende zelf
zich verzamelt
binnen haar kartonnen wanden
Niet de vorm,
Niet het gemis,
maar het ogenblik waarop alles
zijn vanzelfsprekendheid verliest
en even zichtbaar wordt
hoeveel werkelijkheid
er schuilgaat achter verschijningen
hoe ieder bestaan
meer draagt dan het toont
een glimp…
Mist in de ruimte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 lichtverval verdampt
de trede tot de ruimte
of vult zich met mist,
daarin een gebroken stem,
in een tegendraads bestaan
een blik die oplicht
een glimp van herkenning
als onbegonnen werk.
er kleven beelden
in haar hand, een
album van de geest, de foto’s
van weleer verwaaien in
een wind die de gevallen
bladeren leest.…
Media vita
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
458 zijn gids Vergilius en
muze Beatrijs
Maar daarvoor moet ik eerst zijn Media Vita overleggen
Ik weet het is maar tijdelijk
maar hoeveel lentes maak ik mee
Van prille primaveraborsten
nieuw jong leven in de knop
Van snavelaria's, aubades uit een merelkop
Een stralenglans van 't hemelrijk, reflectie in een groene zee
Een glimp…