289 resultaten.
Een volmaakt geheel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
453 ik heb jouw
oogstrelende
kleuren al gezien
ja die zonder
pigmenten in
een eerste glans
van nano en energie
uit nieuwe elementen
zij spelen met
en in de atmosfeer
zoals ook wij delen
in en deel zijn aan
onze leefomgeving
sprankelen zij in
harmonie met een
totaal andere biosfeer
in ons nieuwe samen
zijn identiteiten gelijk
maar…
rollen van steen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
719 Sinds voor ons geest en materie
niet meer voor hetzelfde staan
zijn wij van onze identiteit ontdaan
zoekers in de periferie
Soms maken we bij toeval contact
met de oorsprong van eeuwige waarden
want zelfs bij alle splijting op aarde
is het ontwerp nog steeds intact
Te herkennen onlangs bij de premier
die vele klinkers doorslikte op tv…
vriendschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 drijvende ode
verschijning als lichtgedicht
schoonheid in de gracht
talloze snaren
symbolisch in de spiegel
speels in de speeltuin
onzichtbare band
bindt mensen en culturen
verschillend van vorm
echt of illusie
het gesprek doet de ronde
voor identiteit
dromen door het licht
beste vriend van de mensheid
hoe vreemd het ook lijkt…
Bloemrijke overpeinzing
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
491 Ik ben minder,
maar ook meer om eigen identiteit.
Ik ben een bloempje,
dat het zonlicht gericht weet
op zijn hart. Ik ben vol
verwondering over de levensbron,
die mij nimmer vergat.
Het zonlicht verzendt
zijn stralen voorbij muren.
Vergeet nimmer het bloemenhart,
dat boven het maaiveld komt turen.…
Tasten naar elkaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Wat jij meemaakt, beleef ik
door jouw verhalen, het wordt ook mijn
ook mijn herinnering, mijn identiteit
Jouw verlangen, jouw verrukking
is ook mijn emotie, mijn behoefte
mijn reden van bestaan
De liefde die jou omarmt
verwarmt ook mij, de liefde
die jij mist, bedroeft ook mij
Met jou volg ik de keuzes
die jij maakt, ongeacht welke…
Merkel-waardig!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
470 Ze komt uit het oosten
ze kwam met een wijsheid
ze komt met een boodschap
ze zal blijven komen met een boodschap
ze is verleden, heden en toekomst
ze spreekt zeventig minuten
ze schets Duitsland in 2040
ze is een echter visionair
ze is een echte leider
ze is natuurlijk; Angela
MERKEL-WAARDIG!…
Een laag octaaf
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 zacht golfden
geluiden in een
zee van ongekleurde
decibellen langs
ons heen de
wijde wereld in
alleen gevangen
door lucht en wind
donker
bromden tonen
uit een laag octaaf
vlak bij de grond
zich onderscheidend
kenbaar maken los van
de spirit der jeugd in
hun super actieve vreugd
zij missen nog
identiteit hebben
andere zaken nodig…
Hoop op genezing
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
555 om weer een normaal mens te wezen
met een warm kloppend hart
en plezier in het leven
met al wat dierbaar en lief is om hem heen
O konden ze hem maar genezen
wat zou dat een opluchting wezen
niet in angst te hoeven leven voor
zijn kuren en grillen niet te hoeven rillen
als het niet zo gaat als hij dat wil
Mensen met een eigen identiteit…
Achter de coulissen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 De matig gewaardeerde hoeders
die gemaskerd door het leven
gaan, die pas enige identiteit
krijgen als men buiten hen niet
kan bestaan.
Als de spotlights op het podium
doven. En het applaus voor de
hoofdrolspelers klatert nog na
in de zaal. Dan schuiven de maskers
met de panelen; sluiten de gordijnen
achter het verhaal.…
Onderhuids
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
373 even als mannen
onder elkaar,
hij kende dit gevoel
zo goed
die vertraagde grap
dat veilige lachen
zo kende men hem
echter niet
het verblijven
in zijn
eigen werkelijkheid
het doorspitten
der tijd
het zoeken der
identiteit
in haar schoot
de middag hield
zich dom nadien
er werd gelachen
hij was wel
lief hoor!
ze wuifden…
Buena Vista Social Club
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.246 De eigen identiteit lijkt verbannen
alleen de sigaren, zoals de “Cohiba”
zijn niet uit hun geneugten weggerukt.
Pas als je de prachtige muziek hoort
die zij al vanaf de 60’er jaren produceren,
proef je onmiddellijk een pijnlijk ontberen
van een leven in een “paradijselijk” oord.…
Zonder gezicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
608 Een kerk zonder gezicht
en identiteit
waar ik luidkeels mag zingen
over liefde en licht
maar waar angst is
voor moderniteit
hier zijn wij
waar staan wij
fijn dat u er bent
en bij ons wilt horen
onze prediking is
opgewekt natuurlijk en blij
er is echter één probleem
dat wordt onderkend
we hebben ons
gezicht verloren
ze zat voor…
Een bezinnend kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Het vormt zijn identiteit; en aan de plicht
geeft het een eigen gezicht.
Hoe het zich vindt in een samen zijn.
Het omziet en mist in pijn. Zijn denken
zal over die ander gaan, en geluk wil het
beleven in een gedeeld bestaan.…
klein en daarom bekoorlijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
586 Werelds
maar toch behoorlijk bepaalt de gemeenschap
zijn eigen identiteit, die zich ver verwijdert
voelt van de stedelijke realiteit.
Met een bakker, een slager, een kroeg
en een eerwaarde is het leven er compact
in zijn notendop op aarde. Een verbeelding
zoals het dorp lachend naar de wereld staart
vanaf een foto op een ansichtkaart.…
Muizenvallen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
218 nergens vandaan
kwamen en overal
tegelijk waren
ik legde lokaas neer,
een geur van zekerheid
een stukje toekomst,
een antwoord
dat glom in het donker
Voor de muis is een val
altijd vermomd als
verlangen,
dat is haar tragedie
voor de mens werkt
het niet anders,
wij klikken op beloften,
lopen een carrière binnen,
een identiteit…
Coming out
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
81 Lang gleed de schaduw over breekbare wegen,
waar ik mijn ware gezicht in de stilte verborg.
Als een gesloten knop, tastend in de regen,
droeg ik de zwaarte van een rimpelende zorg.
Maar de natuur kent geen blijvende drempels,
getijden keren als het innerlijk licht ontwaakt.
De wind wist langzaam de oude angststempels,
terwijl een nieuw besef…
jij had alles al
gedicht
3.5 met 4 stemmen
83 jij had alles al
voor je geboren werd
en je bent zo gebleven
zolang je hier bent en
als je weggaat zoals wij
hoef je niet te veranderen
jij kwam niet
jij gaat niet
jij bent
-------------------------------------------------------
uit: Vallen en Opstaan, de Bezige Bij (1977)…
[ Anderen komen ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 Anderen komen
goed voor de dag, ik soms ook --
Op kleine foto's.…
Soms
gedicht
3.6 met 33 stemmen
20.274 Als ik op een stoel zit bij de radio
de benen iets te scherp over elkaar geslagen
het hoofd wat scheef, kin in de hand
ben ik, nee niet: lijk ik
soms ben ik hem, heeft hij ineens
bezit genomen, is mijn huid
zijn huid, kijken zijn ogen
uit mijn kassen dezelfde wereld in.
Ik houd me dan doodstil, verbaasd
dat niemand hem hier ziet, mijn spel…
[ Mijn anekdotes ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 Mijn anekdotes
zijn te dik, te groot, te ruim --
Je ziet de leugens.…
Ik val steeds van de wereld af
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.693 Ik val steeds van de wereld af
als ik stilsta om zomaar om me heen te kijken
verlies ik neus ogen en glimlach in de ramen
waar ik aan voorbij kom
overdag
de perfecte samenleving vereist de
perfecte onverschilligheid dus ik gebruik
straten en pleinen zoals ik de metro neem
ik wacht stap in en klamp me vast
aan een lederen lus
en ik maak…
Levensecht genot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
356 Vertraagd trek ik gekke gezichten
tezamen zien ze er normaal uit
Ik spoel mijzelf verder
en weer terug, vergroot me
en bekijk me dicht op de huid:
ik zie er levensecht uit
wat voor hoed ik ook draag
wat mijn wensen daaronder
ook zijn
In het duister tast ik in mij
naar wie ik ben, luisterend
naar mijn lichaam
dat slecht te verstaan…
[ Ik huil en lach niet ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Ik huil en lach niet
mee met jou, maar met mezelf --
weerspiegeld door jou.…
LAIS CLXXIV
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Motten die elkander open wrijven,
als harde diamanten in de nacht:
sterrenstof bekleedt de tere lijven
bij hun labeur dat niets van hier verwacht
maar van het duister wil de pure pracht.
Zij, als nacht zo nodeloos geboren,
zwart op zwart en in dat zwart verloren,
zijn licht dat om zichzelf verlegen zit
te bidden dat het duister hen verhore…
Anatomische les
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
399 Vrijwillig kleed ik me uit
De assistenten leiden me
naar het midden
de halfduistere kring in
van nieuwsgierige studenten
die het verband zoeken
tussen mijn blote benen
en de lichte deining
van mijn witte hemd
Ik sla mijn ogen neer
en volg de aanwijzingen
van de professor
alsof ik mezelf zie
in een film en ronddraai
in de cirkel…
[ Een mens verandert ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Een mens verandert
slechts als een ander hem dwingt --
Zelf kan hij dat niet.…
Icoon van onze tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 We spreken steeds meer beeld-
taal met digitale iconen van Thuis
Hart (in de kleur van het moment)
Envelop, Klok, Pijl en Prullenbak
maar iconen van verf en bloed reizen
in hun wereld van bladgoud met ons
mee als portretten van het leven
dat we graag willen leiden
bedachtzaam en paraat
als een rondborstige vogel
die zijn veren laat zien…
[ Voortaan hard durven ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Voortaan hard durven
te zijn, stellig en weerbaar --
niet een mannenwens.…
niemand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 bewezen is:
de tijd verglijdt,
wij blijven niet,
wij zijn niet vrij.
per dag de pijn
der straf neemt af.
wij slapen in
met ochtendzin.
’t verblijf is nacht
in ’t zwart gedacht:
droeve stilte
is klankenpracht.
de spijt gaat weg,
zij ligt naast mij,
zo lijf aan lijf
gaat het voorbij.
‘Anna’, zegt Anke.
‘Anke’, zegt Anna.
‘niemand…
kerf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 plooi het toe,
zet je nagel op de vouw,
beëindig het, verzegel het.
(het glas valt uit je hand).
zwijgen is soms meer dan een plicht.
het is voldoende,
oppert ook een klerk met kennis van zaken,
zó de trappen af te kunnen dalen,
éénmaal en voet na voet nauwkeurig
dat dalen in je ziel te kunnen kerven,
dat wat volgt daarvan herhaling is…