316 resultaten.
kernklanken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.086 Het ranke riet ruist ‘n lieflijk lied
vol tonen die zichzelf verwoorden
sereen, waardoor de stilte zwijgt
en de hemelboog eerbiedig nijgt
diep getroffen door de akkoorden
de melodie lokt zwaar van eufonie
het sluim’ren dat in kern ontstaat
wachtend tot ‘t ritme zacht beroert
en pulserend naar bezieling voert
waardoor de kiem ontluikt uit…
WANDELING
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.008 In eenzaamheid langs hakkelige paden
Die lopen waar de kleine heesters staan,
Als kinderen die de verrassing wachten,
Peinzende stille werker is gegaan
En hoort het kiemen der gestorte zaden...
En in zijn hart het zingen der gedachten.
-----------------------------------------
uit: Liederen van huisvlijt (1917)…
Ontmoeting
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.421 ik schrok toen ik hem zag, wat was hij mager
in holle ogen zag ik reeds de dood
maar toch die rechte rug, hij hield zich groot
bleef blijkbaar strijden tegen zijn belager
van welke wrede kiemen was hij drager
hier stond een arme ziel in stervensnood
wie schonk hem aandacht, bracht genadebrood
hij liet geen traan, was kennelijk geen klager…
Verwondering
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
697 Doodstil als men het hoort,
het fluisteren van kastanjes op
de bemoste grond waarin we
kiemen na de daad, die
intens luid en vredig was.…
Voor E...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.230 Onkruid dat te snel gaat kiemen
hoe vaak en hoe vlug men ’t ook wiedt.
steeds gaat het zich veelvuldig vernieuwen
nooit wetend hoe en waar ’t ook vliedt.…
Sneeuwklokjes
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
694 Nauwelijks door de wind bewogen
beschut onder ‘t dorre struikgewas
gedijen zij als vroege voorjaarsboden
door Hij die de kiem tot leven gaf.
Verrezen na een lange winterreis
tarten zij trots de barre winterkou
fris gewassen door sneeuw en ijs
geven ze ‘n tintje aan ’t wintergrauw.…
Het doel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
566 Wijs mij het land van zonneschijn en liefde
Het land van vrede en eeuwige rust
Daar waar nooit de haat een hart doorkliefde
Elke pijn of verdriet in de kiem gesust
Neem mij mee naar ’t land van eeuwige vriendschap
Daar waar zelfs vijanden vrienden willen zijn
Wij gevrijwaard zullen zijn van nijd en gramschap
Niemand zal benaderen met scherp…
Nooit te ver.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
395 De toekomst heeft
een oneindig vergezicht
de vleugels van je adem
markeren het bewijs, dat
jouw gedachten zullen
kiemen op de wangen
van een nieuwe morgen
waaruit telkens weer
een hoopvol wijsje klinkt
goed van wil en met een
open mind van tijd, zonder
vooroordeel zal worden
gewogen, geeft ze de maan
een nieuw naam, ze ziet…
Zaden van de berk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Kennelijk onmogelijk de
toegemeten tijd in te ruilen
voor alle ervaringen waarin ik
mij achter kon verschuilen zonder
naar de bestemming te vragen
om al de kritische antwoorden
te vermijden, waar mijn ideeën kiemen
kunnen, niet al te ver verspreid.…
Gewekt door de liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
844 In een gesloten graf
met de diepe duisternis
om HEM heen
werd HIJ plots
door de liefde gewekt
en uit die kiem van leven
stortte een morgenlijke bron
van onuitputtelijk Licht
zo krachtig en sterk
dat de zware steen
werd verdreven
en verbaasd
keek Hij naar buiten
met alle vezels
van Zijn vernieuwde wezen
zag Hij hoe de zon kwam opdagen…
broodje normaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 dun
volle lucht ademt op doodnormale wijze
doorzeefd en doordrenkt
als van gewoon brood met water
uit een helder scherm moet ik dan
de triage van weeën opduiken boud
even weer het broodje in geheim
het soppen in reten bevreemding
de wind licht ranzig van etensresten
het krochten er in steken
en de messen slijpen wachtend
op de kiem…
Aan E...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.007 Onkruid dat te snel gaat kiemen
hoe vaak en hoe vlug men ’t ook wiedt.
steeds gaat het zich veelvuldig vernieuwen
nooit wetend hoe en waar ’t ook vliedt.…
SNEEUWKLOKJES
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
567 Nauwelijks door de wind bewogen
beschut onder ‘t dorre struikgewas
gedijen zij als vroege voorjaarsboden
door Hij die de kiem tot leven gaf.
Verrezen na een lange winterreis
tarten zij trots de barre winterkou
fris gewassen door sneeuw en ijs
geven ze ‘n tintje aan ’t wintergrauw.…
Boze Opzet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 , wordt gehandeld
en mijn eigen voorkeuren
komen niet uit de lucht vallen
Ik heb ervaring
Ik hak en veeg de spaanders weg
Ik ben een doener, daad-
krachtig, geen zachte heelmeester
die bange patiënten geruststelt
met dure doekjes voor het bloeden
Ik weet wat ik doe, er zijn doelen
te bereiken en werelden te winnen
met ambitie
de kiem…
Nemo
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
468 Zijn intro was onwennig eerst en vreemd
naar buiten tredend uit het onbekende
eerlang gesloten klankrijk zijner ziel
hij wist dat niemand zo zijn naam herkende
toch voelde 'niemand' zich langer ontheemd
Gedroeg het onderhavig personage
zich in de pels als eloquente luis
en waande het zich zonder patronage
als spreker in de grot, die Odysseus…
Tulp
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.155 De kiem waait uit een ver oosten
Naar het westers laagland
Een lelie in een bol gewikkeld
Vouwt zich pronkend open
Duikt als een ijle muze
In de koker van een gulle pen
Geliefd in herboren tuinen
Werd zij het blauwbloedig teken
Toen de hofdames hun japon versierden
Een kelk als accent voor het decolleté
Terwijl de zonnekoning smaalt…
Bevlieging
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.565 Op een tijdstip dat alles maar mag,
Na de zondagse Mis, als geboorte uit de kiem
In aanzettende sfeer en het hart onder de riem,
Onderzoeken Zijn zielen alsof wetenschap het aantrekt.…
'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken
poëzie
3.8 met 23 stemmen
2.423 Ik weet dat liefdewoorden, ongesproken,
Het wonder van de Godheid rijker tonen,
Dan perken van bliksemende Orionen,
Tot tijdelozen uit Zijn kiem ontloken.…
Winter o6.2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Midwinterbloei
Impromptu dissonante
Schadevrij afwachten
Schandeloos loslaten
Yesterday's blues
Over the rainbow
Unforgettable
Loze aspiraties, vloeiend
In vertigo bloedt de
Kiem die ooit als
Eenzame springbalsemien openbarstte
Condens wordt rijp
Rusteloos ligt de mist op 't weiland
Argeloos trekt de zon erover
Bizar, zo'n oplosbare…
Kiemkracht
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
803 torens voor de goden
torens voor de vorsten en
torens voor het geld
en de bomen - jouw bomen
worden één voor één geveld
wanneer de dagen donkeren gaan
volg dan het viltspoor van de schapen
de zwerfdraden van de nog jonge spin
en als je noten op gaat rapen
laat daar dan de krachten in
plant ze bij de graven langs de wegen
ze zullen kiemen…
Voordat
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.589 voordat ik tevergeefs
om onwillige harten streed
werd jij gevoed met
het grootste geluk
maakte een drie-eenheid
jouw leven compleet
Ik vroeg me af
hoe het zijn zou
gedragen te worden
door liefde
een te zijn met een vrouw
nu weet ik dat ik
dit nooit kan ervaren
want een leven met iemand
is een leven met jou
Alleen jij kent me
in de kiem…
Winternachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
821 Subliem
Respect, zonder belediging
En leugens
Het vrije woord, niet
Gesmoord in de kiem.
---------------------------------------------------
N.a.v. tekst Afshin Ellian op Winternachten in Den Haag.…
Harry
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
643 Welke mens heeft de macht om
naar geest en gave en met
zijn creatieve pen de kracht
in het literaire het hele
scala kan beschrijven en te
laten overwinteren in elk
tijdsbeeld tot mogen kiemen
en tevens te laten bloeien ?
Er bestaat geen einde in de
fictie en in de tijdloze non –
fictieve verhalen.…
"Zaaien of maaien"?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
637 Mijn zaaier was zorgeloos
vertrokken, met ongebonden
handen, haren wuivend aan
weerszijden van de akkers,
strelend de goudgele aren,
verwaait het stuifmeel van
kleine rusteloze zielen
tot waar de wereld reikt,
en lijken te kiemen.…
Mijn Lindeboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 mijn diepgewortelde geheimen
dagelijks aan hem toevertrouwd
ook toen ik daar vastgebonden en alleen
het vuur mij hoog aan de schenen stond
en het geruis der bomen
mijn geschreeuw machteloos verstilde
hoe mij de glinstering van het leven
in kwinkslag werd ontstolen
gevangen in het moment
werd mijn kinderlijke onbevangenheid
in de kiem…
De twijfelzaaier
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
543 De twijfelzaaier was met
ongebonden handen vertrokken
met zorgeloze haren zwervend
over akkers, uitgewuifd door
goudgele aren, verwaait het
stuifmeel van het rusteloze
gedachtegoed, opgebonden tot
zover de wereld reikt maar
nergens schijnt te kiemen, het
spoor is niet meer wat het lijkt.…
Die lichtvoetig dansen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 lichtvoetig dansen
de droomprins op het witte paard
maar de kinderen zijn los gegaan
in stemmen die relaties kwekken
met vrienden uit hun digitale sfeer
nooit hebben zij natuur geëigend
beloftes van de zwarte grond gevoeld
verhalen van de wind gehoord
de kaders zijn verschraald
door gebrek aan referenties
hun fantasie is in de kiem…
Het is niet goed.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.028 Het is niet goed op een hoogte te staan,
wel vele duizenden in 't gezicht,
hoog boven het slijk, midden storm en orkaan,
waar de kiem van worstelen en strijden in ligt.
Want zij die daar gaan door de schemernacht,
vrijwillig, - naar geest, en hart en gemoed,
vergeven het niet, dat u 't licht begroet;
en wee!…
Roos van zelfbeschikking?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Marmeren zerken
gelardeerd met geaderd bloed
dat moest stromen, om te kiemen
zoektocht naar vloeibaar goud
uit de schoot van het ongedeelde,
gefolterd en humaan gespleten,
deelde hebzucht de grond in tweeën,
Pyrrus gewin zonder lauwerkrans, het
diepste zwijgen wordt eenzijdig afgewogen
de geplukte oogst van een verre droom,
verdeling…
Welkom.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Wie we graag zien,
verwekt een kiem
in warme rode aarde
waarin het liefdeskind
stoeit naar waarde.
(dat is pas kien)
’t Is een geschenk dat boeit.
Zo klein, zo kort vertoeven.
Denk met genoegen
en met een wenk
hen bij ons te vervoegen
geen gevaar is; het is zo klaar.…