320 resultaten.
Oud en nieuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
491 De wieken
van de molen draaien boven het
ontluisterd kind dat zichzelf niet
meer terug vindt. Klokken laten
haar hart niet meer bonzen.
Steeds meer roekelozen en bozen
sluipen door de donkere straten
voorbij slapende in dozen.
Wie zal niet blozen bij het zien van
dit verval.…
gescheiden wegen
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
845 in zelfovergave
de tong der hartstocht krult in begeerte
ongeladen in vluchtige bewegingen
in stevigheid van een schuchtere brug
waarop het spel der vrijheid gespeeld word
waarin herinneringen glanzen in zuiverheid
en wijsheid en dwaasheid geslagen in boeken
het inzicht bepalen van artistieke wetenschap
waarin de poëzie draait als een molen…
stenen tijdperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 een moment
opgeworpen in steen
dit ogenblik stolt
tot aanhoudend voorbijgaan
wat plaatsvindt
is nog ergens na te lezen
overal kalmte
voortijd van avondmaal
dichtbegroeid
op den duur ontbost
rustend graan
is koren op de molen
wolken verjaren
met binnendrijvende zon
stille genade
benadert iets van troost
alles is eeuwig…
Mijn Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 Een kerkklok beiert het noen,
Zachtjes suizen wieken ener molen,
Koeien hoor je in de verte loeien,
Leeuweriken zomer begroeten.
Ik begroet de bruid mijner dromen,
Hollands schone dreven,
Haar eindeloos stromende rivieren.
Maar de stad rukt op, verdelgt
Al het eens zo schone.
Holland is mijn Holland niet meer.…
Wittebrood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
914 ruim vier eeuwen later nadat
Lumey de stad binnenvoer onder
de hoge brug aan de kade van Boisot
waar de Vliet de Singel kruiste
en de molen op het bolwerk stond
kwamen geuzen hen ontzetten
die niet meer te eten hadden
wittebrood brachten zij en
haring aan de uitgehongerden
....en op die plek, daar aan het water,
glijden vijf zwanen door…
Waar staat mijn hoofd?
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.520 Waar staat mijn hoofd,
waar gaan mijn voeten,
ik lijk een mol wel die moet wroeten,
maar help...ik wil niet al die pijn,
dus...laat me even rustig zijn.…
Gevecht (massief monster)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
699 www.inspire2live.org
Wieken van een molen
Pedalen van een fiets
Gedraaide wind met
Vereende kracht en
Elke spier bestrijden
De één na de and're
Beklimming; strijdend mét
Vóór en tégen angst
Gevecht voor 't leven
en niet te vermijden
Massief monster kanker
Als Alpe d'Hu(Z)es niet hol
Strijdend fietsen en
Al fietsend strijden
Minder…
Slapeloosheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
534 Het malen van de molen duurt
Maar voort van een stem in je
Hoofd die je rust verstoort.
En lijkt te zeggen je verliest
je respect, als je de nacht
doorwaakt zonder dat je door
De ochtend wordt gewekt.…
Topotijdreis.nl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 een precieze kaart
van Nederland
zoom in op je stad
en zie wat
er anders wordt
jaar na jaar
van 1815 tot nu
beetje bij beetje
komt het veen afgraven
voor elkaar
cartografen
tekenen elke meter
nieuw ontgonnen
akker in
losse kanalen
zwellen uit tot
bloedvatenstelsel
natuur overwonnen
op de kaart
in 1850 kwam
bij Sellingen een molen…
Zomerse ontmoeting
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
151 De molen wiekte slag voor slag,
De toren spitste de hemel,
Twee zwaluwen maakten zomer,
Mei ligt begraven, r.i.p.
De herder floot een deuntje
Op uit d’wilgentak gestoken fluit,
Over zomerse geneugten.
Zij veegde haar tranen droog,
Lachte de herder toe,
Wijl ze in diens richting toog.…
It's a Bosshardt life
snelsonnet
3.3 met 12 stemmen
1.412 Ze zijn nog maar heel eventjes te zien
De ene ging van heilloos tot nog leger
De ander was bevlogen en integer
En scoorde voor waardering vaak een tien
Die laatste werd door velen opgemerkt
Die andere heeft eigenlijk nooit gewerkt…
Houdt nooit op
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
817 Denkend aan molens bij sloten
waarop recht toe recht aan
tussen twee punten in lage landen
gevaarten steeds heen en weer gaan
soms om op zandbanken te stranden
verbreed ik mijn perspectief
om uit de hoogst wondere
wereld van waterwerken
teer gevoelig te verbijzonderen
Tot de vorst onder de Molen van Sloten
de Ringvaart doet kraken en snerpen…
UTOPIA..cool, vet of mager?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
580 1 januari 2014
het zevende magere jaar
de ultieme toets
'nieuw(s)' te laten ontstaan
1 januari 2015
het eerste vette jaar
na onze krediet-crisis
Cool van SBS zes
zeg...het voort!…
Spijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
637 Vandaag was achteraf de dag van Spijt
Het speet Henk Kamp alsnog van al die scheuren
De hockeygluurder zei het te betreuren
De afperser is zijn geheugen kwijt
Het zijn drie meelijwekkende gevallen
Het spijt me, ik geloof ze geen van allen.…
Annonce
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.839 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag
Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijde loef en lij
Onvernieuwd…
Annonce
gedicht
2.9 met 19 stemmen
6.873 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag.…
BIJ ELKAAR
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Het zigeunergezin
arbeidt vlijtig naast de woonwagen
bereidt lustig de avondmaaltijd
daarbij springt de hamer druk op en neer
gaat een oude gebroken stoel te lijf
geeft haar verjongde kracht en nieuw bestaan
de hoge verlaten molen
ziet gelaten op die mensen neer
zijn gebroken wieken verlangen
vergeefs naar ronddraaiend werk
toch is hij blij…
Wintergroet uit Dokkum
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.421 Voor Irmlinda
Vanachter het raam
aanschouwt hij zijn jeugd
emotie vult zijn ogen
koorts gloeit in zijn hart
herinnering flitst voorbij
zijn gehoor, iets minder scherp
spitst zich op geluid
van komend
en wegstervend ijzer
Dokkum viert, Dokkum zwiert
Het Fries klinkt rond de molen,
op bankjes in schaatsvorm
wordt popelend geknoopt,…
de Woensdagmens (V)
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
411 Expressie verkorrelt in de daagse molen.
Wie handelt als een mogelijkheid
zal naar zijn eigen ogen staren:
het leven wordt een boot,
vervaardigd om te varen!
Zie jezelf en die prachtige ander,
vrijmoedig uitvergroot:
een kwetsbaar duo dat - o jee -
een wrede, onmetelijke zee doorklieft...…
Kloosterenclave
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 wel een opgave
in Ter Apel
de kloosterenclave
weer zichtbaar te maken
omringende gracht
is half verdwenen
je ziet
wel het klooster
niet
het omringende
kloostergebied
fundamentstenen
van de verdwenen
watermolen
worden weer zichtbaar
in de Molen Aa
naast de Ruiten Aa
als je weten zou
waar het verdwenen
poortgebouw
stond
het bakhuis…
Wie is het?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Ik zou wel eens willen weten
wie van de familie Mol het was.
Zie de grond, op en neer bewegen
ze laten zich niet zien.
Waar gisteren nog twee hopen waren,
zien we er nu vier, zouden ze 't erbij laten?
Ik denk van niet en zo kijk ik telkens weer
naar de grasvloer, die gaat op en neer....…
dan hadden wij handen geschonken
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
511 glazen uit de romantiek
als flakkerende kaarsen dropen wij
stollend af in hoogpolig tafeltapijt
dan waren wij voeten gezonken
in gestoken lussen voor de esthetiek
als uitstekende rotsen hingen wij
dreigend boven onverdraagbare wildernis
II
ik schud mijn veren niet tot een slangenhuid
wel verzaag ik mijn bladertakken tot een molen…
Stad en land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
154 In de verte een kerkje en een molen,
achter bomen een boerderij verscholen.
Een boer rijdt op een trekker op het land,
verderop wordt grasland afgebrand.
Het landleven kabbelt rustig voort,
behoeft geen krans of ernstig woord.
In de stad raast het leven langs je heen,
klaagt menig stadsmens steen en been.…
Stad en land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
283 In de verte een kerkje en een molen,
achter bomen een boerderij verscholen.
Een boer rijdt op een trekker op het land,
verderop wordt grasland afgebrand.
Het landleven kabbelt rustig voort,
behoeft geen krans of ernstig woord.
In de stad raast het leven langs je heen,
klaagt menig stadsmens steen en been.…
Koren op de molen van het wolfje
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
682 super gehamsterd
gaat hij ondergronds en slaapt
de winter voorbij…
Sibelco-Mol Donk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
297 De schemering valt
over de Oude Zandput.
In de rand wit zand.
In front stilleven met steiger.
Vergane hengelaarsglorie.…
Commentaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
776 met grote stappen voortbewegend
word ik indringend aangestaard
door karakterpanden met hun ramen
ruiten deuren als kritische ogen
de huizen en andere accommodaties
volgen mij stilzwijgend tot het einde
van de straat geven uiterst voelbaar
commentaar over de manier van
voortgaan de kerk bijvoorbeeld bromt
iets onverstaanbaars de molen
verderop…
high in the sky
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.348 ik spring, ik huppel
en draai als molen rond
ik ga nog sneller
als de woorden die
voortkomen uit mijn mond
blijf staan, val niet om
oude grijze gek
stop , halt, stop
bok met lange borstrok
maar de wereld
is zo mooi en vluchtig
zo zwevend, zo high
zo wiet wiet wiet
zo bye, bye, bye
ik kan niet stoppen
en ga er tegen aan
wat een…
Rituelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.219 Ontwaken met het drukkende gevoel
dat het vandaag dan werkelijk gaat gebeuren
De kleren hangen klaar over de stoel
Straks zal er alle reden zijn te treuren
De dagelijkse riten wijken nooit
Zorgvuldig in het kinderbrein gebrand
Geen ramp zo groot, geen volk, nog zo berooid
Of 't nam zijn rituelen weer ter hand
Zo treedt de ezel in de molen…
Paardenmolen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
828 Er was een wit paard en een zwart paard,
maar het enige wat ik werkelijk wilde
was er niet:
een vliegtuig waar je niet uit kon vallen,
dat na twee rondjes
zich van de molen losmaakte en
boven het dorp rondvloog,
en dan de wolken in dook.…