421 resultaten.
ontziende tijd
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
656 Loop maar verder
en kom ook niet meer terug
verdwijn maar ongezien.
De tijd, dat je me helpen kon
is aan de hand die nimmer hielp
al lang voorbij gegaan,
naar de plaats
waar niemand zag.…
manifest
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 zoals warme tranen koele meren doen ontspringen
wil ik hier mijn voetstap achterlaten
in enkele woorden en zinnen onthouden worden
bewijzen dat hoe nietig ook
ik was
zoals in kleur en klank het schrijnend leven
hoog zwevend boven het grauw
ongezien maar krachtig als de bron
die de bergwand kan doorboren
ik ben
en de woorden luider laten…
het landschap dat jij voor mij had opgezocht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
645 er is geen wind
in dit oude dorp
het dwarrelen is ongezien
zoals het kind in die ene lichtvlek
dat blijft fluisteren en ongestoord rozen plukt
heb ik dan de oorsprong losgeweekt, de hele kleine woorden
die zoveel overeind hielden en die ik wilde houden
graveren
in de straten van mijn jeugd, vrij van huiver en zwarte richels
al waren…
Stilte na de storm
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
686 verlaten ruimte, gebroken spiegel
rode lippenstift, oorbellen ernaast
spoor van vers bloed en tranen
vergeten uit te wissen in alle haast
omver gelopen stoelen, horen als
verlamd de akelige stilte aan
zo snel mogelijk weg van hier
is er de laatste ogenblik gedacht
verlaten ruimte, ongezien geweld
reflectie van vernietigende woede
- maar…
kringloop van schaduwen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
569 dat het steeds minder wordt;
het kind dat zoekt naar dunne plekken
en de afbeelding van het licht, hoe het
om een glimlach weent, als vreemde, ongezien
dat het steeds meer wordt
in een beheerste vorm; grachten vol gedachten,
bovenop de stilte van het alledaagse en hoe het
tenslotte zal weten dat het schrijven moet
omdat gesproken woorden achterblijven…
Eeuwige droom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 Vliegen op vleugels
van sneeuwlicht
naar een ongezien land
diep in het hart...
Wandelen door een tuin
waar vogels geuren als bloemen
en bloemen zweven als vogels...
Vertoeven in dat magisch oord
waar vreugde zingt
en eeuwigheid danst...…
Glimlacht volop zomer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
955 de teevee staat ongezien
geluidt als radio het
internet pingelt wat mee
ben voor even
op een andere hoogte
kijk van boven naar de zee
uit het grijs van golven
kom jij langzaam weer aan strand
ik neem zacht je natte hand
je glimlacht volop zomer
druppels spatten van je warm gezicht
ik wist dat je zou komen
voelde lente in de duinen…
De reden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
665 tranen worden aan elkaar gebreid
daar onwijsheid lang gelee teloorging
in woelige nachten, waarin geweld
ongezien kan toeslaan
zijn de kreten om hulp oorverdovend
de geur van angst kruipt in neuzen
chemische wapens, niets schuwt
de vijand om het licht voorgoed uit te doen
wij nietsnutten staan aan de zijlijn
kijken toe, vragen ons stilzwijgend…
het december bos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 een gure noordenwind voert veldslag
tegen alle takken van ranke bomen,
die plooien zich ongezien in een zigzag
noch bladeren of twijgjes die ontkomen.
het december bos in diepe rouw
met alle bladeren die gaan sterven,
verkleuren van bruinrood naar zwartgrauw,
verspreid als humus nu... op vele boerenerven !…
Op strooptocht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
362 krullen
van je haar in
fantasiemodel
speels opgelicht
door de lange
zomerzon die
haar oogst bij
tegenlicht zag
in de groot
ovale spiegel
van de kapper
het rood van
je lippen en
de warme
vriendelijkheid
van je lach
completeerde
het assortiment
maandenlang haar
je bent weer snel
met nieuw model
dat qua kleur en lengte
ongezien…
Het zwarte schaap
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
429 Vrolijk dansen wil ik
met dat zwarte schaap
langs ongeziene grenzen
rivieren in het landschap
het geliefde zwarte schaap
neemt duisterschaduwen
van metershoge populieren
mee naar de zilte kustlijn
maandansen wil ik als dat kan
dansen en genieten zal ik
met het zwarte schaap
het hoge groene gras
mijn twijfelende bed
in het gulzige…
In samen verdelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 ik heb altijd
gedacht dat als jij
binnenkomt de lucht
even uit elkaar gaat
om jou door te laten
geen gaten maar
met minder weerstand
in een hartelijk welkom
ook lijkt de omgeving
waarin jij verkeert
warmer te zijn dan op
andere plaatsten alsof
een ongeziene twinkeling
van vrolijke kleuren
herhaaldelijk plaatsvindt
die weerkaatst in…
Gluren naar je ziel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.217 Mijn ziel
Die is het kwetsbaarst
Die ziet niet iedereen
Want wat het snelste pijn doet
Beschermt je het meest
De laagjes eromheen
Verschillen menigmaal
Soms alle stoffen die er zijn
En soms alleen maar voile
Mijn ziel,
Die is het mooiste
Die krijgt niet iedereen
Maar wie aandachtig kijkt
Ziet ‘m door het stof heen
Ongezien
Zie…
Simpel weg
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.120 Vier handen
zag ik
ja vier
geen twee
geen twee paar
nee gewoon
vier handen
zij lieten
zich ongezien
zien
ik keek naar links
en zag je
op mijn schouder
zitten, elke lijn
elke rimpel
zelfs de sterretjes
in jouw ooit zo
levendige ogen
kon ik heel
gewoon tellen
zacht fluisterde
ik hoi,
alleen maar hoi
horen kon jij
me niet…
Je lach vandaag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 je lach
deed mij
altijd kleuren
haalde warmte
uit mijn hart
dat fermer klopte
omdat het ineens
weer een stuk meer
om handen had
waar ik altijd
alles eerst
overwoog dook
ik nu ongezien
ad rem tussen
woorden in zinnen
om zo met een
weer nieuwe
fris gekleurde draad
aan een ander
hoofdstuk te beginnen
door met alle eindjes
van…
Dit ingenieuze spel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
427 verwoestend
slaat de wind het
rijpend koren neer als
dank voor deze zomerdag
of zien wij dat verkeerd
waar in de hitte ongezien
het vocht is verdampt
gewas door zonnebrand
al geel en slapjes hangt
bedekt zij nu de aarde
laat water mondjesmaat
de grond indringen
beschermt zo wortels
en wat andere zaken die
de bodem vruchtbaar maken…
Sonnet
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
672 Zo net op schrift in vast stramien
alles recht hangt aan de muur
wekt ongezien mijn avontuur
starre showroom bovendien
stel dat het beeld verscheeft
afziet van recht toe recht aan
waar komt zoiets vandaan
weerzin blijkt dat kromming leeft
dan moet alles wel zo zijn
accolade neemt de overhand
verdringt met kracht de starre lijn
zo gaat…
geen bereik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.557 Ik kan mijn nagels krommen,
strepen in je vel, je geeft geen kik,
mijn snik
mijn strelend onvermogen
vindt leegte in je ogen
starend in ongeziene verte
mijn vuisten slaan je rug
ik stampvoet: kom terug
ik krijs de ongehoorde noten
ik hijs mijn rimpelvel
in kous en jarretel
en zing mijn vroeger lied
maar jij gaat niet accoord
de…
Net een sonnet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 zonet op schrift in vast stramien
alles recht hangt aan de muur
wekt ongezien mijn avontuur
starre showroom bovendien
stel dat het beeld verscheeft
afziet van recht toe recht aan
waar komt zoiets vandaan
weerzin blijkt dat kromming leeft
dan moet alles wel zo zijn
accolade neemt de overhand
verdringt met kracht de starre lijn…
Onophoudelijk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 niet kon wennen aan
de verblinding van het leven
je kneep de ogen dicht
Dat de volheid van de hemel
te veel voor je was dat je
de hemel naast je niet zag
De ruimte voor een vogel
met weigerende wieken
is te hoog gegrepen
Zachte handen gaven je een plek
in het kraaiennest
jouw uitkijkplaats in de mast
Een ziel spoedt zich ongezien…
In hoger sferen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
441 wij speelden
het spel van de
ogen die wangetjes
in pure onschuld
liefjes doen blozen
van aanhalen
zonder te raken en er
dan een ingewikkeld
patroon van maken dat
naar meer gaat smaken
wij verloren de tijd
vergaten de wereld
om in hoger sferen
wat steeds niet lukte
opnieuw te proberen
samen op zoek
naar wat ons
ongezien intrigeerde…
Kanker
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 jij hebt de pijnen
ervaren van verdrogende
boombast en de oogst
van leeg gele aren
zag hoe klei
scheurde tot een
rafelig patroon in
uitgewoonde beddingen
voelde hoe
verlammende angst
brekend krampte in een
al zwaar geteisterde wereld
ongezien zijn de
natuurgebeurens van
een al zwaar uit het lood
geslagen stervend bestaan
geen…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik zag hoe
de dag schemerde
voelde me verloren
in het donkeren
van het laatste licht
nog had jouw
gezicht een
stevig profiel dat
scherp tekende in
toenemende duisternis
en warmde je
hand de ongeziene
verbinding met het
geheel dat ik aan
het verliezen was
omdat de kou
opkroop en vertwijfeling
je blik vertroebelde of wij
elkaar…
in het gras van laren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
547 alles is hier nog net even beter
de porsches en dikke landrovers
zij spiegelen zich dicht aaneen
de chauffeurs en euses lopen hier
ongezien om gezien te worden
de car wacht wel schuin op de stoep
even binnenwippen bij die shop
veel uitverkoop onzichtbare crisis
toch nog veel duur blond en bont
kakkineuze rashonden poedels bassets
flat…
Het vuur valt niet zo vlug te doven
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
621 Het vuur valt niet zo vlug te doven,
het sluimert verder ongezien
en komt de traagheid weer te boven
en ook de boosheid ooit misschien.
Het blijft als vonkje licht verspreiden
en dapper ademt het bij nacht.…
Einzelganger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
947 In vogelvlucht en ongezien
keert hij weer terug op nummer tien.
De wereld gaat zijn deur voorbij,
althans, zo leek het volgens mij
maar door een kiertje zag ik net
zijn leven met het internet.…
In Hoeverre kunnen we ...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
482 in hoeverre
kunnen we elkaar
in wezen lezen
in hoeverre
kunnen we elkaar
nou echt verstaan
in hoeverre de gedachten
die er achter onze ogen
veelal ongezien rondgaan
ik versta jouw taal meestal niet
toch zie je en troost je mij
in mijn verdriet
de vraag is wat zou
je mij het liefst willen zeggen?…
Het vuur valt niet zo vlug te doven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 Het vuur valt niet zo vlug te doven,
het sluimert verder ongezien
en komt de traagheid weer te boven
en ook de boosheid ooit misschien.
Het blijft als vonkje licht verspreiden
en dapper ademt het bij nacht.…
Knipoog?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
399 Zijn aard en meesterschap
door tijd de imperfectie heeft
doorstaan, blijft hij dichterlijk
bij de aarde, teugels van de
ziel die ongezien liet weten
de plaats en waaraan hij
is aan opgegaan, onmin
over literaire wetten, pennen-
streken op Icarus wieken, smelten
in de knipoog van de zon, wat
overbleef was pek zonder veren.…
Prismaat alle kleuren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
648 jij bent mijn zon
prismaat alle kleuren
die we samen delen
je groent en roodt
in pas beginnen daarmee
laat je warme kleuren binnen
blauwt soms kou
en ultraviolet in heftigheid
maar ongezien raak je dat kwijt
infraroodt in passioneel ontmoeten
ja je handen stralen en ik voel
de hitte van je kussen in het groeten
je bent mijn zon…