368 resultaten.
Ach.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.654 Ach, weet je wat het is
ik vind je nou eenmaal
heel erg bijzonder
Je bent gewoon heel
anders dan anderen
het was dan ook meteen
in een duizendste
van een seconde
dat ik het wist
eerst proberen
glashard te ontkennen
dat soort dingen
je kent dat wel
maar naarmate de tijd
verstreek
en ik je wel tien miljoen
keer had bekeken
en naar…
onder-tussen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.651 de tijd staat stil
onder een wazige stolp
ben er wel
maar verdwaal
in verwarring
als ik de
komende dagen tel
en ik met mijn tranen
de ontkennende waarheid
deel en eindeloos vertel…
Word wakker
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.617 Laat je prachtige glans weer zien
Alsjeblieft hef je hoofdje weer op
Slaap je misschien
Zachtjes schud ik je heen en weer
Maar geen teken van herkenning
Wil niet de waarheid weten
Alleen maar ontkenning
Aai je hoofdje, vertrouwd
Druk je tegen mijn hart
Praat tegen je
Dan de bewustwording, keihard
De pijn is als een steen
Ben je kwijt…
Concessies
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
2.342 concessies doet,
hij die bedenkt wat een concessie
inhoudt wordt een twijfelaar
nooit doen, vermijdt hij twijfel,
zaait hij geen hoop en verwachting
is één en één twee en niet anders
is zwart zwart, is wit wit, stelt hij
is kleurloos versus kleurtotaal
zevenmijlslaarzen-stappend door
een oerwoud aan gevoeligheden
verpletterend détails ontkennend…
KOM UIT DE KAST
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.187 Hand in hand
druk nu een zoen
stamp met je voet
haal uit met je vuist
incasseer en beslis
trek je terug
verlaat het nest
kom uit de kast
nu eindelijk gepraat
energie verlies alom
niet meer ontkennen
keer de rollen om
kom terug op beloften
geef terug die trouw
besef het eindelijk
nu de juiste weg
sluitstuk herinnering
twijfel…
Littekens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 ik en mijn littekens
herinneren mij aan de
verdringing, ontkenning
en verwerking van de
inmense pijn, die ik in
elke voetstap
heb achtergelaten.
ik en mijn littekens zijn nauw
met elkaar verbonden, maar ik
zal nimmer vergeten waarom ik
ze kreeg, de geboren onmacht
in de één, werd de gewonde pijn
in mij.…
Bij het niet-nationale monument langs de Canadese grens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
432 Er zijn geen gedode mensen noch vermoordden
in dit gebied,
geheiligd door ontkenning en zo’n bedaarde lucht
dat mensen het vieren door de oorlog te vergeten.…
Jouw sensuele ego
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ritmisch vormen zinnen strofen
in nergens zal je iemand zijn
die het ontkennen gaat vergeten
en emoties zullen het duister dragen
zonder antwoorden of nieuwe vragen
afhankelijk van de wrede pijn van trots
jouw heldere glimlach zal de zon doen schijnen
in kalme stilte van ons innig samenzijn
plezier in het leven, ruimte om elkaar te beminnen…
Schuilnaam
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.475 Ik schrijf je naam in schemer
en kus de inkt, vaarwel
schrei lachend tussen laken
verhang de plafonnière
Afscheid glanst barrière
twinkelt atollen aan`t verleden
schuift gordijnen over fel
ik schrijf je naam in schemer
Donkere glazen onaangedaan
hoe lang we ook vermeden
dat laat zich niet ontkennen
Dat laat alleen maar weten
het duister…
dromen op sterk water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
900 Ik bewaar dromen op sterk water
verzuring zal ze houdbaar maken
verstand verdringt alle persoonlijkheid
het duistere puntje in het licht
reikt haar charmante hand naar mij uit
ontkenning stroomt langs mijn aders
terwijl ik kloppende onjuistheden opsom
openen haar gesloten ogen dichtheden
vertrouwde geborgenheid verscheurd
mijn hoofd draait…
Dreamtime
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.835 Moge het sterven sereen zijn
toch zet het zich voort
in het bloedbad van een geboorte,
de geboorte van iemand anders dan,
dat valt niet te ontkennen.
Maar in het leven is ons gegeven
te doen alsof er geen dood was,
niet met de kop in het zand
maar juist op de uitkijk
naar weer een ander land,
een te bevaren kust.…
enige eis
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.136 Niet langer ontkenning
van menselijkheid.
Geen vluchtige woorden.
Niet zwevende akkoorden.
Niet meer
immer heen en weer,
terugkomen en vertrekken.
Moe is hij van het ontdekken.
Liefde ontnam hem
alle reislust.
Diepgang
had hij plots gekust.
Samen zijn,
voor altijd.
Thuiskomen,
is plots
zijn enige eis!!…
Pont
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.860 Vandaag was weer zo'n dag
Een hele mooie dag
Het ontkennen van de regen
en de warmte zonder zon
zeggen dat ik weer bij je mag
Gister was weer zo'n nacht
Benauwde, stille nacht
Het steeds maar tikken van de klok
en de leegte in mijn bed
zeggen dat ik weer op je wacht
In mijn armen valt jouw lach
Nu deze avond zingt
Niets meer hoeft…
Storm
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
689 het glas water in mijn hoofd
is inmiddels een wilde zee
kan het niet meer ontkennen
kan er ook niet aan wennen
het stormt in mijn hoofd
van hot naar her
van schots naar scheef
het doet niet meer wat ik wil
we leven in twee werelden
mijn hoofd en ik
als ik naar binnen kijk
valt er nog een wereld te winnen
op die planeet van jou
die…
Zit de schoonheid echt vanbinnen?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
759 Maar of de Italianen hem verwennen,
of hij de strijd nu wint, dan wel verliest,
of zij hem weer als opperhoofd erkennen
of men toch liever voor een ander kiest,
er is toch iets wat niemand kan ontkennen:
hij heeft een goede schoonheidsspecialist!…
stofgoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 omhaal
eerder terughoudend
ook keert het moment in zichzelf
waarbij geen sprake is van herhaling ter
hoogte van de plaats
die als ter plekke bekend staat
de sleutels liggen verspreid over
eigenschappen, gelijkend op een deur
verwijderd van huiselijke kringen
in een stofzee van goud dooft een zon
onthaal ik verloren dagen
kijk ontkennend…
Broze aarde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Broos is de boosheid
Keihard is de ontkenning van de pijn die wij als gasten keer op keer veroorzaken.
Houden wij genoeg van jou?
Of alleen van onszelf, van rijkdom en welvaart?
Knuffelen wij jou?
Of stampen wij alleen.…
Kleine geneugten voor fanatici
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
345 Over het volle leven piekeren
terwijl de sneeuw een maagdelijk tapijt
over de vermoeide oude stad legt
gedachten over stilte na de dood
terwijl de sterren helder schijnen
met hun gefemel van hoopgevend licht
dromen over warme zomers
nu het volop wintert, ijskoud ontkennen
dat het glad wordt en donker in de nacht
warme wijn met gevulde…
in ons hart
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
2.121 het al zolang jeukt
jou tot het einde te verplegen
in het malse lentegras
de vlinders niet meer volgen
op hun dartelwolken vluchten
maar zoet en zacht gevooisd
de lippen op elkander drukken
vergeten adem halen toch
en dan opveren in ons leven
ook de dunne kantjes vet
in één tijd genomen, ze dromen
die zeggen van niet kunnen
alsof ontkennen…
Uit de kast
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.176 De gedachte dat je op vrouwen valt maakt je bang
De gedachte geeft je een raar gevoel
Een gevoel van angst
Je weet dat je zo bent maar durft het niet te zien
Je weet dat het niet normaal is
De angst om niet geaccepteerd te worden
Het verdringen
Het ontkennen
Het maakt je kapot
Accepteren zoals je bent homoseksueel
De gevoelens worden sterker…
lenteslag
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
811 gebladerde daken met
geglinster in de lente
die nog niet aangekomen is
met zilveren spiegels
plassen voor de dorst
die herfst en winter nalieten
wolkenloos verdampt de nacht
in een zomervolle dag
niemand om te ontkennen
dat bloemen weer zullen bloeien
het gras zichzelf hersteld
de heuvels rond Jericho innemen
zonder kreet, zonder strijd…
huiselijk lot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
790 de bakstenen vorm doet denken
aan het huis dat ooit bestond
en het door haar deur verstond
mensen warm te laten passeren
voor wat gezelligheid binnenin
de gebakken gaten vandaag
ontkennen het verleden, toen
de ramen nog juist konden passen
ook al stonden ze wagenwijd open
zo ver als haar scharnieren plooiden
er is ook geen brievenbus meer…
Bespiegeling
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
640 We leiden in eindeloze ontkenning
ons rusteloos bestaan, zonder gewenning
aan verveling. Het eeuwige smachten
naar meer. Al die slapeloze nachten
weerspiegelen dwangmatige verkenning
naar zingeving van dit bestaan. Verlenging
van inzicht hoe nutteloos gedachten
zijn, gezien in het licht van het einde
dat zo duister is.…
bom die valt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 je hoort een bericht
je wilt niet verder gaan
om dit te lezen
of om te horen
liever zit je
ontkennend aan het raam
een lekker ontbijt
croissantjes met jam
wat schattige kinderen
die niets weten van puinhopen
net als de dochters
in Damascus van Assad
en mijn kleindochter
hier 500 meter ver weg
Mia, mijn Mia, ik ben bang
dat…
Avond
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
596 stil in zijn vlucht
Zwevend boven de nevel
Voor de vijand beducht
In het water voor me geruis
Rimpels gaan over het nat
Niet door de wind
Maar door eenden gespat
Scherend boven het water
Door de einder verlicht
Ontwaar ik vleermuizen
Spelend vliegend zonder zicht
Meesterlijk zo de stilte
Het geheim van de nacht
Niet wetende, ontkennend…
De echte meerwaarde
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
491 wat realiteit ontkent
geeft juist een
zachte vleug aan het leven
zoals verrassing een
product is van ontdekken
ontkenning vaak bevestiging mist
natuurlijk kijk ik altijd
maar of ik alles zie
blijft een vraag van kwaliteit
diversiteit is onze schat
maar het bestaan heeft
al snel zijn eigen keus gedaan
waar echter tegendraads
het…
schepping of noodlot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Altijd en overal is er begin en end
Al willen wij dat nog wel ontkennen
Het is het gevoel dat het niet went
Ook ons eigen eind te erkennen
Maar weten we niet van het begin
En kunnen het eind niet bepalen
Dan zijn we stuurloos tussenin
En kan het resultaat slechts falen
Dan zijn we schepen in een storm
Willoos, zonder veilige haven
Op koers…
HOOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 op spijkers met
koppen staan
schepen voor je ogen
ten onder zien gaan
het einde overzien
van je eigen bestaan
de laatste bladzijden
van een boek omslaan
je afvragen wat toch
de clou mag wezen
en uitstellen door het
gedeeltelijk te herlezen
tegenover de naakte
waarheid komen te staan
de hoop niet laten varen
ontkennen met sussende…
Mijn zoon
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
2.050 Het is nu al zo lang geleden
Dat ik je voor het laatst zag
Al die tijd heb ik gebeden
En denk ik weer aan je lach
Veel woorden zijn gestreden
Veel pijn is er gedaan
Elkaar nu steeds vermeden
Ontkennen het bestaan
De tijd kruipt langzaam voorbij
De uren, de dagen, de weken
Eens hoop ik dat jij voor mij
Deze tijd doet verbleken
Elke…
Penseelde jij de knop
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
696 samen hebben we
een roos geschapen
lieten eerst de
achtergrond ontwaken
ik lijnde steel
jij groende fris
de jonge bladeren in
de lente van ons leven
zacht penseelde
jij de knop die voor
het eerst weer kleur aan
onze liefde heeft gegeven
we bloeiden op
een oude stam en
enten in bestemmen konden
onze wortels niet ontkennen
soms…