631 resultaten.
Tussen verlangen en oordeel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
351 En ergens
tussen verlangen en oordeel
ontstaat een stil besef:
niet alles wat pijn doet
vraagt om straf.…
Dag des oordeels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
213 s Nachts op de kale berg
met de ongelijke treden
van smalle sectorpaden
zie ik heksen dansen
tussen de namen op de deksels
van de kniehoge graven
Met een fles in de hand
gaan ze voor wat geld
op de tombes liggen
Ik woon hier met mijn man
en vier kinderen, maar rein
blijven de zielen achter de draad
Vanmiddag las een Koreaan
in zijn…
Waar de bomen niet oordelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
161 Het kille beton
houdt de winter hier al jaren vast,
buiten wisselen de seizoenen.
Hij mist het ritselen van herfstbladeren,
het jonge groen van de lente,
de echte warmte van de zomer op zijn gezicht.
Hier lopen de jaren geruisloos in elkaar over.
Zijn fouten wegen zwaar, elke dag weer.
Zichzelf vergeven lukt nog niet;
die knoop zit te vast…
Wacht nog even.
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.727 Maar wacht, oordeel mij niet te snel
Wacht nog even,
eer ik mijn hielen licht.…
Mijn toeverlaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 wij zijn wel losgekomen
van oordeel en idee
hebben standpunten ingenomen
de zweverigheid viel mee
toch met beide voeten
stevig op de grond gebleven
in een wereld die uitgaat
van een andere kijk op leven
in het volgen van elkaar
deelden wij voortdurend steun
toch was jij mijn toeverlaat
die als vrouw haar mannetje staat…
VOORUITZIENDE BLIK
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
569 Het Eindgericht der wereld
Oordeel dat elke mens wacht
na het leven op deze aarde
ziet men wellicht met vrees tegemoet
maar laten wij God niet zien
als een scherpe scheidsrechter
die overwinning en nederlaag weegt
Zijn ruime barmhartigheid
aanschouwt ieders inzet en inborst
afgezien van hetgeen is bereikt.…
Tot het mes zal snijden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 mensen wuiven
warmte en zon
maar schaduw blijft hangen
gevangen in
ondoordringbare spinsels
van angst en stress
tot het mes
zal snijden
kwaad en goed gaat scheiden
er wordt gebeden
op het scherp van de snede
als salomon zijn oordeel velt
in herstel zal het leven
weer toekomst
zonder schaduw kunnen geven…
Droom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Stel dat je een wereld zonder oordeel had,
waar geen angst was voor wat een ander dacht,
waar elke dag vrij aan je voeten lag
Waar je alles denken, voelen, zeggen mag,
van wat je in jezelf zag of in een ander,
zonder dat het vals was of bezeerde,
dat je er alleen maar meer van leerde
Stel dat je zo'n aarde had,
wat was dan de waarde van…
nieuwe ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 mezelf te zijn
zonder te kwetsen
wie ik ben, denk ik
de veiligheid, van mijn hoofd
met argumenten
wie ik ben, voel ik
ik verlang, naar het meisje
vol spontaniteit
wie ik ben, doe ik
de jonge hond, blaft gepast
het verdriet verdwijnt
wie ik ben, ben ik
in vertrouwen, naar voren
met grote stappen
wie ik ben, zie ik
zonder oordelen…
XIX - het bezielen - 1911
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 langdurend oordeel
over een verloren vriend -
zijn klagende gedicht
ik benijd je rust
onder de maartse buien
groeiend onrust
weg met levenstucht
ik hou wel van wat krenten
in de rijstebrij
perfecte pagina
er loopt een witte mier
over de bladzij
vissen en vogels
en wandelende takken
komt allen -…
Velden met rozen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
529 Waar oordelen sterven.
Opinies niet bestaan.
Meningen vergaan.
Velden, vol met rode rozen,
bloeien in alle moederharten.
In het hart van onze moeder,
die ons haar leven gaf.
Harten, die niet denken kunnen.
Harten, waarin de liefde leeft.…
plaatsbekleder op aarde
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
714 ooit opgevoed
voor de rol plaatsbekleder
op aarde
volleerd te oordelen
uit Zijn Naam
een griezelrol
waar ik uitviel
op mijn twaalfde
God bestaat niet
als ontluist'rende regelgever
een verzinsel
uit voor machtswellust
gister speelde
ik vol verve
toch die rol
maar ik geef toe
ook in spelvorm
kan ik 'm nog steeds
niet aan
hij…
Het gebrek in Chloris
poëzie
3.1 met 29 stemmen
8.255 Zij gaf haar schone leden,
Zij gaf haar tintelende oogjes,
En blosjes op de wangen,
Zij gaf haar, trots der mannen,
Een vlug vernuft, en oordeel.
In ’t kort, zij gaf haar alles,
Wat maagden kan versieren.
Maar jammer is ‘t – zij weet het!
--------------------------------------------
uit: Gezangen mijner jeugd (1782)…
Criticus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
553 Maar hoe dan ook
Eén ding is duidelijk:
Alleen hij kan oordelen
Deskundig en objectief
Ik ben zelf wel de laatste
Die iets te zeggen heeft.
Ik ben een patiënt
Die ligt op de bank
Van de recensent.…
Wie wil ik zijn?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
688 Wil ik met mensenogen
Oordelen over de taken
Die alleen door mij
En niet door de ander
Worden verricht,
Of is het voldoende
Gewoon bij Zijn
Kinderen te passen -
Als ik aan de voeten zit
Van Hem die voor mij
Sterven zal en al mijn
Zonden wit zal wassen…
Praatpaal
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
476 wees eens stil
luister eens naar een ander
wees eens
alleen maar een praatpaal
waartegen een ander
over zijn zorgen en angsten praat
geef eens niet meteen
je zo goed bedoelde raad
zeg eens niet
als ik jou was dan had ik dit of dat
heel anders gedaan
oordeel niet maar luister
probeer te begrijpen
dat wat voor jou geldt
niet voor een ander…
Luisteren
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
864 wees eens stil
luister eens naar een ander
wees eens
alleen maar een praatpaal
waartegen een ander
over zijn zorgen en angsten praat
geef eens niet meteen
je zo goed bedoelde raad
zeg eens niet
als ik jou was dan had ik dit of dat
heel anders gedaan
oordeel niet maar luister
probeer te begrijpen
dat wat voor jou geldt
niet voor een ander…
Lof der volharding
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.353 Gedenk het opstaan na het vallen
Het zweet van falen en de traan
Vergeet ook niet al die gevallen
Waarbij het niet zo goed zal gaan
Gedenk de dagen en de nachten
Die met haat-liefde zijn gevuld
Omdat de kiem van de gedachten
Slechts kan gedijen met geduld
Het zijn de data en de modellen
Waarmee het wordt aangetoond
Om het oordeel daarna…
In dialoog
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
537 jij dicht de vergezichten
ik kleur ze in
met mes en fijn penseel
in dialoog sla jij het
laatste oordeel aan het kruis
ik somber wolken voor het derde uur
emoties worden aangescherpt
in felle woordenstrijd
het donkerrode tekent haat en nijd
jouw poëtisch venster op
de werkelijkheid heb ik
met eigen kleuren ingelijst…
crystal- clear
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
763 ze rookt
natuurlijk een sigaar
gooit de wolk over een zwarte kat
enkel de ogen blijven zichtbaar
als halvemaansikkels door de mist
de dame met lange handschoenen
knikt haar pince- nez tevreden
nadrukkelijk naar beneden
haar focus op de middelste kaart
het oordeel blijft hem niet gespaard
de sofa veert op als zij het vertrek verlaat…
Een klein boeket
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 ik heb de bloemen geraapt
die jij verloor
op het pad naar geluk
er een klein
boeket van gemaakt
vormen in ieder formaat
talenten die
nog niet wilden bloeien
oordelen die maar bleven groeien
verpakt in
doorzichtig papier
linten erbij voor de sier
jij hebt het genomen
verrast en verbaasd
dit geschenk uit vroegere dromen…
Innerlijke vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 “Het koninkrijk is uitgespreid
over de aarde,
maar de mensen
zien het niet”
Als je de moed hebt
om met lege handen
bij je medemens te zijn
Als je voelt
dat aanwezigheid
meer is dan geleerd zijn
Als je weet
dat alleen barmhartigheid
een antwoord op lijden is
Als je mensen welkom heet
je open stelt
zonder te oordelen
Dan pas…
Marginaal?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Naarmate ik grijzer word,
blijft wat mij drijft in
scheppende bewoordingen
begaan uit liefde en nood,
hoe gekker hoe fraaier, wat
geen afstand tot de inhoud
bood tot het oordeel valt in
de carrousel van spiegels
waarin je ongevraagd ouder
wordt, in vliedende teksten
tot aan het marginale tijdstip
van de dood, wederkerend spel
zo…
Stilte tussen ons
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
542 We hoeven niet altijd te praten om elkaar te voelen,
zonder menig last, om in stilte samen te zijn, zonder woorden, zonder oordeel.
De kunst van het mens-zijn ontvouwt
zich hier – zacht en waarachtig – in het delen van
leegte, stilte en spanning.…
De Aanslag
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
967 Zacht gefluister na een harde knal
Dwars door het hart, daarna een val
Bloedend kruipend over de asfaltzee
Steek je je hand uit en ga je met een engel mee
Rumoerige stadsdrukte, maar hier is het even stil
Een dwazemans oordeel zonder een laatste wil
Starend naar de aarde zonder angst in je blik
De klok is gestopt, het was de laatste tik…
Branding
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.270 bevochtigde zandkorrels
loopt een liefdevol tenenspoor
dat zonder enige bedoeling
zandkastelen en andere illusies
heeft vertrapt
ik volg met een glimlach
die vastgeroest en krampachtig
lijkt te zijn vereeuwigd
in een uit marmer
opgetrokken gelaat
langzaam nemen de golven
op natuurlijke wijze en kracht
hun rechtmatig gebied weer in
en oordelen…
de aard
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
832 oh heer en meester
vergeeft mij mijn zonden
ik bega
gekweld zij die kwellen
een groot schuldig geweten
ik onderga
daden mijn ondeugd
onheilsgebaren
beslecht uw paden
ik loop
genadeloos vlam ik vuur
mijn vingers tot blaren
beklemd de dag des oordeels
ik neem verantwoording
geteisterd mijn ziel
want toegestaan mijn voordeel…
een fragment van aanwezigheid
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
740 mijn lelijkheid
breekt de grond
open
door een bevrijdend
oordeel van de dood
vlinders
in donkere tijd
leggen wanhopig
hun gewicht
op mijn trommelvlies
wanneer een maskerade
verzandt in late zonde
van leegte
ik leg me
naakt in de aarde
en vraag gratie
in dat ene moment van
waarheid
mijn ogen ver weg
als vogels…
HIPPOCRATES
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 ik zweer bij Apéllôn de genezer
neem alle goden tot getuige
om naar beste oordeel en vermogen
jouw leven als mijn voornaamste
bekommernis te beschouwen
laat geen oligofrene orde van dwazen
terwijl het geld wegrot in hun zakken
bedenken wat ik zal doen
tweeduizend vierhonderd veertig jaar na nu
wanneer jouw leven eindigt in een overleg…
Onrecht.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
658 Als onrecht zijn eigen leven leidt
en je kunt je verhaal niet meer kwijt
wat valt er dan nog te zeggen
of jouw waarheid uit te leggen
Het oordeel is meestal al geveld
en tientallen malen rond verteld
je besluit nu om te zwijgen
bang dat ze je zullen krijgen
Het vechten heb je opgegeven
wat is er nog waard aan je leven
uitgeput hoor je…