inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.040):

Tussen verlangen en oordeel

Vallend,
altijd maar vallend,
vallend in een put van vooroordelen

Jagend,
altijd najagend,
geluk dat waard lijkt om te stelen

Hopend,
altijd maar hopend,
hopend op gezapige barmhartigheid

Verlangend,
altijd maar verlangend,
naar lankmoedige, gevatte geestigheid

Verdurend,
altijd maar verdurend,
het zwaard van Damocles in mijn hand

Wakend,
altijd wakend,
voordat de tijd wegsluipt als zwevend zand

besef rijst als een gewaarwording van realiteit
doorzichtigheid, voorzichtigheid,
wees gewaar voor zelfkastijding
en vind bevrijding
door het verlaten van eenzaamheid

Schrijver: René Vreulink, 19 januari 2026


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 24

Er is 1 reactie op deze inzending:

Quisque, vandaag
Je gedicht bevat niet al te veel hoop, René, of moeten we die uit de laatste strofe halen wellicht?
Overigens staat in de
5e strofe een logische inconsistentie...

reageer Geef je reactie op deze inzending: