11567 resultaten.
indruk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
623 het dorstig renpaard volgt een waadvogel
verwaand spoort de pikeur zijn onwillig lamoen
terug in de piste waar verdwaalde woorden
hoefafdrukken in het zand
daar spreekt je pen en schrijft je tong tekens
door het rennen uitgewist opnieuw het zicht
en jaarringen scherpen de tijd
die uitgerekend in papier verdwijnt…
Vrij zijn
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.256 Ik ga naar de politie: geen papieren, mevrouw,
Hij had ze niet bij zich!
Ik mocht hem niet meer zien,
Dit doet mij verdriet!
We leven in een vrij land,
Voor sommigen dan.
Voor mij geldt dit niet!
Liefde kent geen grenzen en gaat overal doorheen.
Ondertussen zit ik hier moederziel alleen!…
Miniatuurtje
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
500 een woordschildering
-handgeschept- het papier kent
geen waardeoordeel…
zwerfvuil
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
980 Er ligt papier en andere troep.
In de berm, onder de bomen.
Hier is de straatnaam "Gooiseweg"
Wel wat al te letterlijk genomen.…
geketend vruchtbaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 geschiedenis
her en der
een pallisade
van vergulde ruggen
het hoge woord
dwarrelt
van een schutblad
en ergens erboven
de zielen
van ongeboren dichters
met een weerklinkend welven
ruggelings zonder spreken
noch een voetwaarts horen
het heden vermenigvuldigt zich hier
in de baarmoeder van het verleden
het landschap
van verzwaard papier…
zuchten op papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
519 zou nog lijden
onder wat residu
uitgestrooide lichtjaren
enkel in zijn ogen
was hij sensatiezuchtig
het sterrendom
onderschreef zijn schitteren niet
het hield niet
van georkestreerde doeningen
hij richtte zijn wanklanken
aan het verkeerde melkwegstelsel
was hij maar blind geboren
het woeien in de bomen
zou hem
als snippers papier…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 Wie zal mijn vel nog lezen
krakend uit zijn voegen
alles besloten
op het perkament
van eeuwig groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten…
vleugels
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
614 Hoe het is
een vel papier
te zijn
je zuigt er
het harde bruin uit
zucht jezelf
een azuren hemel
beslaat de gewelven
met ranke houten planken
en speelt er koning
over een zelfverzonnen rijk
en als je een dagje
ouder wordt
veeg je alles weer uit
zoals de krop in je keel…
DICHTEN DOET ZWICHTEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
607 Dichten
ontstaat
en
doet
ogenschijnlijk
niet
uit te spreken
te bevangen
of
op te schrijven
gevoelens
en
gedachten,
ditjes
of datjes
zwichten
en
neerdalen
op
papier
en geeft
ongelovelijk
veel
plezier
alhier!…
Van achter een papieren muur
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
788 Men kan geen pijn met venijn bestrijden
als woorden mijn ziel gevangen houden
Mijn handen zijn als perkament
Mijn tranen vloeien als inkt
op een oude huid
die de winter draagt als een koude jas
Kan ik schuilen
achter een papieren muur?
Of in het vuur der waarheid
dat smeult op een zwakke plek?…
Hun vleugels geschikt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
486 jij laat
witte vlinders
vliegen uit het zwart
hebt ze
aangelicht
hun vleugels geschikt
in letters
doen ontwaken
na het lange slapen op papier
op zachte zinnen
wieken zij de zon tegemoet
in zwart staat hun boodschap als groet…
Navigatie?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 Het zijn mijn vingers die het blad doen leven, niet
op geheven, maar ze laten bloeien in de goede aarde
en door de zwarte pagina’s steeds weer om te slaan,
in de nachten schrijf ik op zwart papier, waarop letters
oplichten door de vrije gedachten hier ver vandaan, ik
omhels de stille woorden zoals ik gisteren heb gedaan.…
Alles is vergankelijk
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
727 Alles is vergankelijk
zo ook een gedicht
schijnt het zonnelicht
lang op het papier
dan verdwijnen de letters
één voor één
niemand weet waarheen
jij bent de woorden kwijt
en het gedicht is verleden tijd.…
maagdelijk Blad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
631 Leeg was dit vel,
tot ik het vulde met woorden.
Holle woorden van leegte.
Het is vol, geschonden.
Om nooit meer leeg te kunnen zijn.…
Woorden op een dun papier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
670 verkeerd
waardoor ik niet bewegen kon
ze maken vleugellam
dragen angst voor morgen aan
ik kan er niet mee verder gaan
verlies de dagen en mezelf
ik zoek stilte in geluid
wil met jou zacht fluisteren
zal altijd naar je luisteren
jij hebt mijn ziel
mijn geest heb ik nu leeg
de ruimte wil ik vullen met plezier
woorden op een dun papier…
Mogen wezen?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 M'n hart, heeft een vriend maar dan als 'n pen
die pompt in plaats van bloed de inkt vooruit
zodat het op papier weergeeft wie ik ken
soms gevoelig maar zo kwam het tot dit besluit
mijn gedachten, laten voelen wie ik ben.…
Jouw brieven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 Andermaal lees ik jouw brieven
is het een omarming van een afscheid
of de terugkeer van jouw lange reis
met gesloten ogen voel ik jou weg
blindelings volg ik je als een magneet
bij elk woord wat mijn wijsvinger aanwijst.
De brieven die jij hebt achtergelaten
na inzicht om jouw droom te ambiëren
verloor ik mijn rust op…
onbereikbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.083 De inkt, die vloeit zo op papier
en zet ze zo samen op de juiste plek
uiten, soms op de verkeerde manier
iets waar ik nu nog veel aan werk.
Het bloed stroomt net als mijn pen
pompend vloeit het langzaam door
schrijvend over hen die ik ken
blijft hun leven vaak in mijn gehoor.…
Verpakt met lint
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
830 en ging
aan de zijkant staan
ik overspoelde je met
dromen de echte dingen
heb ik nooit gedaan
jouw wereld is papier
mijn voeten kreukelen
je vouw mijn handen
zijn te grof voor jou
houd jouw papier
ook van mijn hout…
Het wit papier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
924 je bent
de woorden kwijt
maar stilte blijft
haar letters
steeds dicteren
je kunt je niet
meer concentreren
op de tekens
die verschijnen
op het wit papier
het scherm hier
staat vol met
vreemde talen waarvan
je de betekenissen
niet kan binnenhalen
geef mij je hand
laat ons samen schrijven
zo kunnen we
de onrust uit de…
Op maagdelijk papier
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
913 de octopus
tentakelt jou en
zuigt zijn noppen vast
spuit inkt op
maagdelijk papier
vlekkend op a-vier
je zinkt in
troebel water waar
stilte schreeuwt om later
het zicht
is woorden kwijt als
angst met morgen strijdt
kom zwem met mij
de warme golfstroom de octopus
is slechts een tijdelijke droom…
Wat deed ik fout?
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
686 nou niet om het treuren
er is altijd een vangnet
is jammeren afgeleid van jammer
jij leeft in een donker dal
en wil het in mijn schoenen schuiven
achter iedere uitgesproken zin
schuilt een onuitgesproken gedachte
zo komen we er niet uit
ik deed het volgens jou dus fout
en nu ben ik het helemaal zat
bekijk het maar, zet het maar op papier…
aandrift
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 in de zee
over de rand van het papier
en morst over tafel
Het pak tekenpapier
zuigt het water omhoog
naar parallelle werelden
't onderhuidse ontsloten…
De schrijver en de archeoloog
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
524 De schrijver krast
op papier.
De archeoloog
in de bodem,
op laag na laag.
Beiden krassen in
de oppervlakte
van de tijd.…
Inspiratie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
759 Op een morgen werd ik moede wakker
daar zat hij heel kwik mijn makker
aan de rand van mijn bed
had hij pen en papier naast mij gelegd.
hij zat eigenlijk al in mijn oor te fluisteren
en ik niet aandachtig aan het luisteren
maakte hij zich heftig kwaad
-het wordt tijd dat je eigenlijk opstaat.…
genealogie
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
495 voordat dit alweer vergeten is
dienen we onze namen
onze plaatsen van handeling
te herhalen
onze zinnen op te tuigen
het boek niet dicht te slaan
elke bladzijde te koesteren
elk woord
de geur van papier en inkt op
te snuiven
de datum na te vragen
een vogel na te fluiten
door bij wijze van spreken
heel hard iets onwelvoeglijks te roepen…
bloc de brouillon
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
490 eigenlijk is de naam
(kladblok) blocknote maar
een ordinair gegeven
het papier waaraan de dichter
zijn bedenksels toevertrouwd
vereist een poëtischer naam
hoeveel woorden lopen
er niet stuk op het toch
enigzins botte woord 'Block'note
als op een blinde muur die
nietsontziend een wig drijft
in het lopend vuur dat dichten heet
het…
Tachtig jaar (sonnet)
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.301 de laatste avond van de maand april
besloot hij heel zijn leven op papier
te zetten bij een goed glas patersbier
dus eerst zocht hij in 't laadje naar zijn bril
greep toen een pen en met een zenuwtril
in stramme vingers vond hij een manier
om oude anekdotes met een zwier
aaneen te rijgen tot een laatste wil
ik wil, zo zei hij met…
nooit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.018 men kwam te vroeg
de baai
de boeg
jij riep
verhalen
voor
en achter de boeg
te vroeg
de lente
te laat
de winter
koning koud
vroeg jong
te laat oud
groot gebruik
ruik eens
aan je gevoel
nee
jij weet niet
wat men bedoelt
jij bent verneukt
een kreukel in je papier
daar zijn zij
en ik
ben maar hier
de laatste
de eerste
de laatste…
uit het dagboek van een wintertuin
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
786 alles
begint opnieuw
zo ook de roos
die sterft door het niet verstaan
van dode ogen
en hoe de maan papieren vogels oplaat
langs touwen die de eenzaamheid
in lege buiken knopen
gebarsten zoals oude winterbomen
zwart beslagen
het wenken naar de afgrond
de onopgemerkte pijn
bloei dan, mijn roos
en leg je in het helder licht…