5580 resultaten.
Geluksvinder
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
898 Ze noemen mij
ook wel een geluksvinder
de man zonder zorgen
alsof ik de regenboog teken
bij elke beweging van mijn hand
Alsof de zon mijn innerlijk kust
er altijd warmte in mij is
alsof een engel in mij is geland
Ze denken dat mijn reis
rustig is
dat het water zachtjes
en doordacht zichzelf
tegen de oevers aanduwt
Dat het nooit…
Open kaarten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
774 Open kaarten op de tafel
het einde van een lang
en moeizaam spel
Zie ik eindelijk je ware gezicht
het begin van een hernieuwd vaarwel
Open kaarten voor je neer
keren zwartgekleurde harten
zich van mij af
Het moment waarvan
ik later zeg
dat de droom
van gisteren
het dan toch begaf
Nu ben je nog in leven
een herinnering die…
Meer dan duizend sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Meer dan duizend sterren
in de donkere avond kou
teveel om nog te tellen
te verscheiden om indruk
te maken op jou
Ze schitteren en zweven
zijn een geheel met
de ruimte die hen draagt
wat inleving en aandacht
dat is alles waar
het universum om vraagt
Meer dan duizend kleuren
daaruit ben ik gebouwd
te divers om
in een blik te vangen…
de landelijke gedichtendag
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
828 men heeft de oplossing
gezocht in spreiding
grotere mobiliteit
van het aanbod
meer aansluiting
op de regio
Vondel deed nu het westen
Slauerhoff het noorden
Roemer Visscher het oosten
Guido Gezelle het zuiden
vrij invliegbare
gastdichters waren
Bredero Elsschot Kloos
Luyken Paaltjens Klikspaan
Poot Couperus Bralleput
Potgieter Cats…
De laatste roos
hartenkreet
4.5 met 24 stemmen
2.165 Neem deze roos.
De laatste roos
die ik je geven zal.
Bewaar ze maar zolang je kunt.
Over een paar dagen
zal ze verwelken.
Langzaam vergaan tot stof.
Net als mijn liefde voor jou.
Ik wil je nooit meer zien…
Plukken gaat van Au...
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
683 De dag
wil ik
plukken
elke dag weer
Het doet me
zeer
de roos
te plukken
De roos
die gloeit
in laat
najaarslicht
Alleen
in dit gedicht
pluk ik haar
voor jou
En ik hoor:
........AU!…
Afnemende kinderlijkheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
594 De touwen gerafeld, de witte roos geplet..…
MOEDERS EN DOCHTERS
gedicht
2.5 met 53 stemmen
17.156 voor mijn dochter Cat van Daalen
Het spoor van de taal vind ik terug in de tijd.
Mijn moeder. Mijn Omoe. Opoe Kragt. En dan
mijn dochter. Luister: wie zingt, en breien kan
en koken, weeft taal.…
Wellend hart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
278 Wie weet niet
dat een roos geluk is
en een roos zien geluk is
dat voorbijgaat?
Jij bent het blozende geluk
dat ik gadesla
Voor wie dan ook
jij je bladeren opent
het is ook voor mij
Geluk welt op in mij
ikzelf ga open
door jou…
Op de rand van mijn bed
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
1.975 Op de rand van het bed
zit ik te staren
naar de zwarte gleuven tussen
mijn tenen.
Spuug zat
nattevingerwerk…
Auw dat doet pijn
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.359 Ik loop langs de trap
blote voeten
koude plavuizen
mijn linker kleine teen
hij haalt het niet
hij blijft even hangen
achter de trap
een vloek
een tier
au dat doet pijn…
Nieuwe heden
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
4.082 Tenen draaien kleuren
Kolkend in het zand
Voeten volgen het strand
Soms steekt schelpengruis
Hart en hoofd speuren
Weven een lief verband
Vrienden nemen je hand
Lopen mee naar huis
Schelpen die met golven gingen
Bezingen het nieuwe heden.…
Belangrijk nichenieuws
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
909 De componist Ten Holt is heengegaan
Zijn stukken hadden haast dat transcendente
Te midden van de nieuwsbombardementen
Deed zijn memoriam bescheiden aan
Muziek als eeuwigdurende hypnose
Behoeft dan ook geen schim van glamourpose…
Ik mis je
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.384 Ik mis je, van top tot teen.…
Op grond van lezen.
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
630 Tenen krommen het boek,
geplooid in zinnen
schuift poëzie even op
en valt terug aan wielen,
de banden kunnen zelfs
een tafel op voeten zijn
Gedichten reiken te ver
voor begrip en beelden
raken slaap aan,
één bladzijde wil rusten.…
uitlopers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 lange schaduwen
zijn van start gegaan
lopen met ons mee
trappen met gestrekte benen
op onze tenen en hielen
konden we de bramentijd maar rekken…
Het leven heeft ons ten dans gevraagd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
950 Treurnis geeft ten lange leste
slechts een meesmuil aan de geest
Laat ons zwieren zo gelukkig
op des lente ‘s levensfeest…
Een weg...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
518 Ik hou mezelf
Gevangen
In de ban van de ander
Ik leid mezelf
Een weg
In de ban van een ander
Verschuil mezelf
In de ban van een ander
Langzaam
Op mijn tenen
Langzaam op mijn tenen
Ik kruip.. langzaam ....
WEG.....van de ander....
Ban ik me...
EEN WEG NAAR MEZELF.…
Milieusharia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 bestaan zult gij
sober, fundamenteel
zonder enig spoor te laten
gij zult nimmer steenkool aanhangen
dit op straffe van digitale steniging
ende publiecke beschaeminghe…
In dubbel meerfoudt
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
603 Subtitel: Aderlating
Tijden veranderen met jaren die slijten
Ware liefde ebt weg, stabiliseert zich of gaat verloren
Degene om wie je geeft, van wie je houdt, wil jij slechts nabij
Lanterfantend, liefde gevend tot werkelijk de tijd dat je niet meer bestaat
Daar bloed zich vermenigvuldigde in dubbel meerfoudt
Met prognoses houd ik mij doorgaans…
Langzaam gaat de zon ten onder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 Langzaam gaat de zon ten onder.
Wolken kleuren rood en geel.
Bliksem begeleidt de donder
bij een machtig tafereel.
Over alle stille bomen
waakt de grote gouden maan.
Vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.…
Bouwen op fundamenten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Toen ik jou
Missen moest,
Je moest laten
Gaan, je verliezen
Aan de hongerige
Klauwen van de pijn
Die jou het leven
Benam, en mij de
Liefde van mijn
Leven afnam,
Wilde ik je ten
Diepste achterna -
Nu ik gehuild heb,
En elke traan die
Ik langs mijn wangen
Voelde gaan zich onze
Oneindige liefde
Herinnerde, besef
Ik dat…
[ Het duizelt me hoog ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Het duizelt me hoog
in de hemel, geen houvast --
alleen maar een roos.…
dichtbij de roos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
916 dichtbij de roos
verbind ik
wat ongebonden is
niet dat ik daarvoor
zelf koos
het bleek de adem
van stil gemis
dichtbij de roos
komt vreugde binnen
zuivere tinten
van genade kleuren
die als vanzelve
echtheid beminnen
de snaar raakt
van een trillend
doorgaand gebeuren
dichtbij de roos
word ik gezien
zonder ogen
word…
De schijn van rose.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.052 De schijn van rose
in een roes
van slapen
Zo volkomen
volkomen stil
Wind en wind
blazen rose
van zacht naar kunstig wit
Hand en hand
strengelen samen
geboetseerd in rust
Oog en oog
herbergen samen
de loutering van licht
Muur en muur
werpen schaduw
op de laatste blik
De schijn van rose
in een kist
van crêpe
Zo ongrijpbaar…
Aan Klorimene
poëzie
4.0 met 1 stemmen
994 Toen ik u lestmaal, by de leliën en rozen
Zo helder pronken zag, en met zo purpren bloos,
Zo dacht mij, dat uit spijt de roos verbleekte in 't blozen,
En dat meteen uit schaamt' de lelie wierd een roos.…
De morgen ben jij
gedicht
2.9 met 23 stemmen
12.033 De lucht is vol rozen
de rozen zijn weerloos
weerloos je handen je ogen
roos van je mond
de morgen ben jij
weerloze roos van de morgen
wond van de rozen
[vertaling Gerrit Komrij]
---------------------------
Uit: 'Ik herhaal je', 2000.…
PORSELEIN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.008 Porseleinen pop, een rode roos in volle bloei
Peuter kan zich flink verwonden in opwindend gestoei.
Angst voor het zand dat tussen vingers ten gronde valt
Zo bang dat het meest waardevolle stilletjes stuk knalt.
Fata morgana blijft zinsbegoocheling
Waarom dus denken aan ontgoocheling?…
Voor Maritha
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
558 In mijn hart,
daar bloeit een roos,
Bij de start,
was zij nog klein, iel en broos.
Meestal is ze geurig,
diep donkerrood.
Maar soms is ze treurig,
bang en in nood.
In mijn hart,
daar bloeit een roos.
Mijn dierbaarste part,
dat jouw zijde koos.…
Jouw goedemorgen
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
957 vanuit het zuiden
opstaand in het schemeruur
doch enkel één
overstemt het groeiend
ontwaken; van kop tot teen
naar gelukzaligheid vloeiend
jouw goedemorgen
prevelende lippen
die mij vlinders bezorgen
-ik voel een kus ontglippen-…