Alle inzendingen over ruiten

797 resultaten.

Sorteren op:

stilleven

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 699
lange tijd staat hij nog - voorhoofd tegen kille ruit- door het raam te staren in de nacht de regen versluiert het desolate schijnsel van de lichten langs de snelweg in de verte. de kamer is gevuld met leegte. de tijd is rijp weet hij en op tafel wacht het touw reeds geknoopt voor de strop.…

Met terugwerkende kracht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
verwar mijn binnenste met buiten zet in delen uiteen wat samenvalt blindeer mijn spiegelglazen ruiten nu toekomst in verleden is gestald laat me in een vergeten lot schikken doorbreek daarmee de cirkel rond kleur de iris van eeuwige ogenblikken je herhaalt de woorden uit mijn mond…

Stilte

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
Ik lig stil op bed Ik heb de lampen uit Ik geniet van de stilte Een lantaarn schijnt door mijn ruit Soms is het heerlijk om niets te horen Te baden in stilte Denkend aan mooie dingen Warmte in plaats van kilte Ik loop naar buiten En rook een sigaret Heerlijk toch die stilte Nu maar weer naar bed…

Winterschreeuw

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
Een laatste winterschreeuw verstomt in wit, grijs, grauw De lente wacht geduldig ze lacht, al gauw verschijnt ze In volle glorie zal ze stralen je ziet het aan de bomen je ruikt het in de lucht De winter zucht plaatsmakend, van binnen tot buiten stromen zijn laatste snikken over de ruiten…
Erna Kagenaar22 februari 2026Lees meer >

Levensgenieter

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
Hij was een echte bon Vivant, een echte charmeur ook nog, zag er altijd heel knap uit, maar al liep ie niet in zijn tweed met ruit, dan nog kon je aan zijn hele houding zien, dat genieten een van zijn voornaamste redenen was, dat liet ie maar wat graag zien.…
An Terlouw31 augustus 2014Lees meer >

De Schotse Kilt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Vanuit de Schotse Hooglanden tot Ver daar buiten identificeert de Kilt drager zich met zijn ruiten. De stof die de doedelzakspeler Draagt, kenmerkt een culturele Waarde die om bewondering vraagt.…

Barst

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 771
de ruit spiegelde licht half doorzichtig zag hij zich getekend als volleerd figurant transparant naast een langbenige schone met wenkende ogen slechts gescheiden door een breuk ze verbeeldde meer dan het tijdelijk verdrijven van zijn alleenzaamheid maar hij was al gehard door opgeloste fata morgana’s en knipoogde alleen…

Het gekerstmis

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.899
Wanneer hij zich weer omdraait, ziet hij in de weerkaatsing van de ruiten dezelfde leegte, maar dan buiten.…
Jan de Bas22 december 2006Lees meer >

twee keer tevreden

netgedicht
2.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.453
per dag op huis aan, verzorgd achtergelaten met een glimlach op je smoel onderbetaald werk je naar een onbetaalbaar resultaat, niemand is zo tevreden als ik de vloer is strak de ruiten glanzen de klant gaat weer voor plezier naar de plee en ik ga daar, twee keer per dag, helemaal in mee…
Fred28 oktober 2008Lees meer >

‘k zou met niets kunnen leven

netgedicht
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.133
het ontwaken met lege handen nog geen besef van tijd, beslagen ruiten met mijn adem van vannacht met op het kussen nog de bonzen van het hart ‘k zou mijn leegte willen vullen met zaken die ik niet wil maar die ‘k moet dragen zoals de oren van mijn bril ik zou willen zijn met hem die ik slechts ben – een mens zoals die ander maar dan…
elze30 augustus 2009Lees meer >

Gebrek aan lieve woorden

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 590
Hoofd hangend tegen een licht beslagen ruit van een zwaar vertraagde trein. Geel-blauw  en denderend langs sloten en meren, tussen gras en bosland door. Mijnheer tikt met zijn pen de gaten in zijn kladblok, terwijl hij denkt aan een gebrek aan lieve woorden. Zijn pen tikt.…

Vroor parels zonder huid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
je gistte borrelde bruiste en siste verkleurde werd warmer en geurde verdampte sloeg neer dat deed zeer een koude ruit vroor parels zonder huid tekende gevoelens van binnenuit ik blaas je transparant ontdooi je met mijn hand tot je weer gist borrelt bruist en sist…
wil melker4 oktober 2009Lees meer >

ars poetica

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
de dichter in gepeins verzonken vindt plots het woord waar hij naar zocht in puur geluk zowat verdronken raakt hij aan klare taal verknocht niets kan het lieflijk vers nog stuiten verwonderd kijkend door de ruiten ziet hij het kant en klaar gedicht zomaar gedrukt op haar gezicht…

Herfst in de stad

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 939
Boom in de stad Verschiet van kleur Het herfstig blad Ligt voor de deur Daar waar jij bent Daar wil ik zijn Er piept een tram Over het plein De markt is leeg Ik haast mij door Een stille steeg Nadat ik hier de weg verloor De zon is uitgebleven In de beslagen ruit Zie ik jouw naam Geschreven…

gebroken handen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.017
herinneringen kleven aan dit huis van vrienden hun worstelend leven deed plafond en bodem vinden het vechten klinkt nog van de wanden en echoot klanken van gebroken handen ik sla driftig op hun ruit en schreeuw mijn pijn uit gebroken handen slaan terug plafond en bodem vielen vlug…

Ze liet ze luiken

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 788
bleke lippen in de ruiten maanden haar geluidloos de luiken vroeg te sluiten ze hoorde niets maar knikte zacht, haar evenbeeld had nee verwacht de nacht –van plan naar binnen te vliegen- bleef stomverbaasd hangen voor het kozijn zag haar blonde manen de zijne bedriegen, schaterend om zijn ontspiegelde schijn…

Zonsondergang doorstreept

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 672
In tranen om nieuwe chemtrails schotse ruiten op hemelsblauw namiddag kleurt wazig wit zonsondergang doorstreept geluidloze vliegtuigen weven luchtig hun patroon hertekenen het volmaakte tot een schandelijk kladje, gestoorde breinen willen het klimaat onder de sloef, aluminium en strontium dringen in de kern…

Dichtbij

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 532
Verdriet zie je vaak niet het gaat vaak verscholen achter de deur verdriet heeft vaak geen naam het staat niet geschreven op het lichaam en zo blijft het dichtbij huis komt het niet buiten het wordt niet uitgeschreeuwd en staat niet geschreven op vuile ruiten verdriet blijft vaak binnen dichtbij het hart.…

Thuiskomst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
er elk plekje kent De ruit die je hebt bewasemd het bed dat je hebt beslapen Geen wapen opgeheven tegen broer of zus de eerste kus gestolen Nooit dolen rond erf langs weg of pad het was je basis, je thuis.…

je verliefheid tintelde mijn huid

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.513
ik stapte in je ogen als zonlicht door de ruit je hand was warm in de lach op je gezicht herkende ik mijn bruid ik kuste de bewolking uit je blikken je jawoord straalde luid omarmde je teder je verliefdheid tintelde mijn huid de vlinders in je buik zwermden in kleuren voor ons uit ik houd van je...…
wil melker25 februari 2003Lees meer >

Vindicta ruit spes fluit

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 50
Nu haat met kracht uit oren spuit Gaat het oprechte luisteren uit Nu des redens stem op onwil stuit Klinkt slechts de roep der wrake luid Met gigabytes fake news gekruid En stofwolken en dampend kruit Geen olifant met lange snuit Blaast dit drama ooit nog uit…

Bridger Bill Gates

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.219
Maar Bill bood het volgende spel zeven ruiten En dat was fantastisch, vooral voor zijn duiten, Want ruiten zijn Windows en zo had de boef Met die kaart in handen haast iedere troef.…
Wim Overgaag18 februari 2006Lees meer >

Geslepen glas

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
Geslepen glas, achter iedere ruit steekt een ander vel; grijpt een lachspiegel zijn kans in een vormenspel. geslepen glas, de wereld door een ruit geprojecteerd; wordt niet altijd met een wonder gehonoreerd.…

ijskoningin

netgedicht
4.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 8.005
stil sluipend in de winternacht tekent ze ijsbloemen op de ruiten wervelende wind blaast zilvervlokken in het rond tikt ze warme oogleden zachtjes dicht glazen kristallen weerkaatsten het fonkelende licht van de maan in schijnende ijspegels langs haar oren de lach op haar bleke gezicht lijkt vastgevroren…
Channanja20 december 2005Lees meer >

Koude liefde

hartenkreet
3.5 met 34 stemmen aantal keer bekeken 3.068
Sneeuw waait in mijn gezicht; De wind snijdt langs mijn lijf; Mijn voeten zijn ijsklompen; En mijn handen worden stijf; Lang sta ik voor je huis; Staren naar jouw raam; Je kijkt door het venster; En schrijft in de beslagen ruit mijn naam.…

een schreeuw

netgedicht
4.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.747
hoe vaak heeft zonde haar naam al aangeraakt met wanhoop in ogen, klein en in de richting van de dood morgen zou hij laten en zij zou opstaan, zonder herkennen als hij boog over tafel, half man half vader ze gooide ruiten in, klom op het dak en in de hoogste bomen, deed alles om anders te klinken zij veranderde niet…

het leven

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.438
de stad staat in brand en hij tekent het uit laat me voor jou een bootje blijven op de rivier kabbelend zonder zicht het ene huis met doorgeslagen ruiten de man die scherven raapt aan zee je schreeuw nog eens in een schelp hoort de koude rilling over je heen als je huilt tot je weer steen bent zo hard zo liefdevol…

Een handvol wolken

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
zacht waait de wind vangt de maan met een handvol wolken de laatste ijsbloemen stralen maar de knoppen lopen niet uit verleppen traag op de ruit de sneeuw verliest zijn kristallen in druppels die langzaam gaan vallen het winterse feest krijgt in dooi zijn finale tijd om voorzichtig wat lente te halen…
wil melker24 januari 2013Lees meer >

ontmoeting met het Hartseerkind

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
ergens heb ik het altijd geweten dat jij er was staarde ik in een spiegel zag ik je wegkijken je reflectie in een plas verkringelde een ruit in een winkelstraat bestoftte jouw gelaat maar naast mijn schaduw zag ik de jouwe je legde je arm om mijn schouders en ik voelde je fluisteren "vergeet niet Drieankerbaai laat mijn golven spelen…
enrico28 juli 2012Lees meer >

Eekhoorn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
doelbewust niet verontrust kwam de eekhoorn over de weg aangerend mij tegemoet ben ik niet gewend dat hij dat doet het is de auto die hij ziet de mens er in die moet hij niet ben maar even aan de kant gegaan heb die eekhoorn voorrang gegeven hij wilde de brug over de Ruiten Aa oversteken bleef leven werd niet platgereden over de…