797 resultaten.
stilleven
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
699 lange tijd staat hij nog
- voorhoofd tegen kille ruit-
door het raam te staren
in de nacht
de regen versluiert
het desolate schijnsel
van de lichten
langs de snelweg
in de verte.
de kamer is gevuld
met leegte.
de tijd is rijp
weet hij
en op tafel
wacht het touw
reeds geknoopt
voor de strop.…
Met terugwerkende kracht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
486 verwar mijn binnenste met buiten
zet in delen uiteen wat samenvalt
blindeer mijn spiegelglazen ruiten
nu toekomst in verleden is gestald
laat me in een vergeten lot schikken
doorbreek daarmee de cirkel rond
kleur de iris van eeuwige ogenblikken
je herhaalt de woorden uit mijn mond…
Stilte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
640 Ik lig stil op bed
Ik heb de lampen uit
Ik geniet van de stilte
Een lantaarn schijnt door mijn ruit
Soms is het heerlijk om niets te horen
Te baden in stilte
Denkend aan mooie dingen
Warmte in plaats van kilte
Ik loop naar buiten
En rook een sigaret
Heerlijk toch die stilte
Nu maar weer naar bed…
Winterschreeuw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Een laatste winterschreeuw verstomt
in wit, grijs, grauw
De lente wacht geduldig
ze lacht, al gauw verschijnt ze
In volle glorie zal ze stralen
je ziet het aan de bomen
je ruikt het in de lucht
De winter zucht
plaatsmakend, van binnen tot buiten
stromen zijn laatste snikken over de ruiten…
Levensgenieter
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
620 Hij was een echte bon Vivant,
een echte charmeur ook nog,
zag er altijd heel knap uit,
maar al liep ie niet in
zijn tweed met ruit,
dan nog kon je aan zijn
hele houding zien,
dat genieten een
van zijn voornaamste redenen was,
dat liet ie maar wat graag zien.…
De Schotse Kilt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Vanuit de Schotse Hooglanden tot
Ver daar buiten identificeert de
Kilt drager zich met zijn ruiten.
De stof die de doedelzakspeler
Draagt, kenmerkt een culturele
Waarde die om bewondering vraagt.…
Barst
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
771 de ruit spiegelde licht
half doorzichtig
zag hij zich getekend
als volleerd figurant
transparant naast
een langbenige schone
met wenkende ogen
slechts gescheiden
door een breuk
ze verbeeldde meer
dan het tijdelijk verdrijven
van zijn alleenzaamheid
maar hij
was al gehard
door opgeloste
fata morgana’s
en knipoogde
alleen…
Het gekerstmis
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.899 Wanneer hij
zich weer omdraait,
ziet hij in de weerkaatsing
van de ruiten dezelfde
leegte, maar dan buiten.…
twee keer tevreden
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
2.453 per dag op huis aan,
verzorgd achtergelaten
met een glimlach
op je smoel
onderbetaald werk je
naar een onbetaalbaar
resultaat, niemand is zo
tevreden als ik
de vloer is strak
de ruiten glanzen
de klant gaat weer
voor plezier naar de plee
en ik ga daar,
twee keer per dag,
helemaal in mee…
‘k zou met niets kunnen leven
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
2.133 het ontwaken met lege handen
nog geen besef van tijd, beslagen
ruiten met mijn adem van vannacht
met op het kussen nog
de bonzen van het hart
‘k zou mijn leegte willen vullen
met zaken die ik niet wil maar
die ‘k moet dragen zoals
de oren van mijn bril
ik zou willen zijn met hem
die ik slechts ben – een mens
zoals die ander maar dan…
Gebrek aan lieve woorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
590 Hoofd
hangend
tegen een licht beslagen ruit
van een zwaar vertraagde trein.
Geel-blauw
en denderend langs sloten en meren,
tussen gras en bosland door.
Mijnheer tikt met zijn pen
de gaten in zijn kladblok,
terwijl hij
denkt aan een gebrek aan lieve woorden.
Zijn pen tikt.…
Vroor parels zonder huid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 je gistte
borrelde bruiste
en siste
verkleurde
werd warmer
en geurde
verdampte
sloeg neer
dat deed zeer
een koude ruit
vroor parels
zonder huid
tekende
gevoelens
van binnenuit
ik blaas je
transparant ontdooi
je met mijn hand
tot je
weer gist borrelt
bruist en sist…
ars poetica
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
638 de dichter in gepeins verzonken
vindt plots het woord
waar hij naar zocht
in puur geluk zowat verdronken
raakt hij aan klare taal verknocht
niets kan het lieflijk vers nog stuiten
verwonderd kijkend door de ruiten
ziet hij het kant en klaar gedicht
zomaar gedrukt op haar gezicht…
Herfst in de stad
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
939 Boom in de stad
Verschiet van kleur
Het herfstig blad
Ligt voor de deur
Daar waar jij bent
Daar wil ik zijn
Er piept een tram
Over het plein
De markt is leeg
Ik haast mij door
Een stille steeg
Nadat ik hier de weg verloor
De zon is uitgebleven
In de beslagen ruit
Zie ik jouw naam
Geschreven…
gebroken handen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.017 herinneringen kleven
aan dit huis van vrienden
hun worstelend leven
deed plafond en bodem vinden
het vechten
klinkt nog van de wanden
en echoot klanken
van gebroken handen
ik sla driftig op hun ruit
en schreeuw mijn pijn uit
gebroken handen slaan terug
plafond en bodem vielen vlug…
Ze liet ze luiken
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
788 bleke lippen in de ruiten
maanden haar geluidloos
de luiken vroeg te sluiten
ze hoorde niets maar knikte
zacht, haar evenbeeld had
nee verwacht
de nacht –van plan naar binnen
te vliegen- bleef stomverbaasd
hangen voor het kozijn
zag haar blonde manen de
zijne bedriegen, schaterend
om zijn ontspiegelde schijn…
Zonsondergang doorstreept
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 In tranen om nieuwe chemtrails
schotse ruiten op hemelsblauw
namiddag kleurt wazig wit
zonsondergang doorstreept
geluidloze vliegtuigen
weven luchtig hun patroon
hertekenen het volmaakte
tot een schandelijk kladje,
gestoorde breinen willen
het klimaat onder de sloef,
aluminium en strontium
dringen in de kern…
Dichtbij
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
532 Verdriet zie je vaak niet
het gaat vaak verscholen achter de deur
verdriet heeft vaak geen naam
het staat niet geschreven op het lichaam
en zo blijft het dichtbij huis
komt het niet buiten
het wordt niet uitgeschreeuwd
en staat niet geschreven op vuile ruiten
verdriet blijft vaak binnen
dichtbij het hart.…
Thuiskomst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 er elk plekje kent
De ruit
die je hebt bewasemd
het bed
dat je hebt beslapen
Geen wapen
opgeheven
tegen broer of zus
de eerste kus gestolen
Nooit dolen
rond erf
langs weg of pad
het was je basis, je thuis.…
je verliefheid tintelde mijn huid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.513 ik stapte
in je ogen als
zonlicht door de ruit
je hand was warm
in de lach op je gezicht
herkende ik mijn bruid
ik kuste de
bewolking uit je blikken
je jawoord straalde luid
omarmde je teder
je verliefdheid
tintelde mijn huid
de vlinders
in je buik zwermden
in kleuren voor ons uit
ik houd van je...…
Vindicta ruit spes fluit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
50 Nu haat met kracht uit oren spuit
Gaat het oprechte luisteren uit
Nu des redens stem op onwil stuit
Klinkt slechts de roep der wrake luid
Met gigabytes fake news gekruid
En stofwolken en dampend kruit
Geen olifant met lange snuit
Blaast dit drama ooit nog uit…
Bridger Bill Gates
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.219 Maar Bill bood het volgende spel zeven ruiten
En dat was fantastisch, vooral voor zijn duiten,
Want ruiten zijn Windows en zo had de boef
Met die kaart in handen haast iedere troef.…
Geslepen glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Geslepen glas, achter iedere ruit steekt
een ander vel; grijpt een lachspiegel zijn
kans in een vormenspel. geslepen glas,
de wereld door een ruit geprojecteerd;
wordt niet altijd met een wonder gehonoreerd.…
ijskoningin
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
8.005 stil sluipend in de winternacht
tekent ze ijsbloemen op de ruiten
wervelende wind
blaast zilvervlokken
in het rond
tikt ze warme oogleden zachtjes dicht
glazen kristallen weerkaatsten
het fonkelende licht van de maan
in schijnende ijspegels
langs haar oren
de lach op haar bleke gezicht
lijkt vastgevroren…
Koude liefde
hartenkreet
3.5 met 34 stemmen
3.068 Sneeuw waait in mijn gezicht;
De wind snijdt langs mijn lijf;
Mijn voeten zijn ijsklompen;
En mijn handen worden stijf;
Lang sta ik voor je huis;
Staren naar jouw raam;
Je kijkt door het venster;
En schrijft in de beslagen ruit mijn naam.…
een schreeuw
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.747 hoe vaak
heeft zonde
haar naam al aangeraakt
met wanhoop in ogen,
klein en in de richting
van de dood
morgen
zou hij laten
en zij zou opstaan, zonder
herkennen als hij boog
over tafel, half man
half vader
ze gooide ruiten in, klom
op het dak en in de hoogste bomen,
deed alles om anders te klinken
zij veranderde niet…
het leven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.438 de stad staat in brand en hij tekent het uit
laat me voor jou een bootje blijven op de rivier
kabbelend zonder zicht
het ene huis met doorgeslagen ruiten
de man die scherven raapt aan zee
je schreeuw nog eens in een schelp hoort
de koude rilling over je heen als je huilt
tot je weer steen bent zo hard
zo liefdevol…
Een handvol wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
583 zacht waait de wind
vangt de maan
met een handvol wolken
de laatste ijsbloemen stralen
maar de knoppen lopen niet uit
verleppen traag op de ruit
de sneeuw
verliest zijn kristallen
in druppels die langzaam gaan vallen
het winterse feest
krijgt in dooi zijn finale
tijd om voorzichtig wat lente te halen…
ontmoeting met het Hartseerkind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
630 ergens heb ik het altijd geweten
dat jij er was
staarde ik in een spiegel
zag ik je wegkijken
je reflectie in een plas
verkringelde
een ruit in een winkelstraat
bestoftte jouw gelaat
maar naast mijn schaduw
zag ik de jouwe
je legde je arm om mijn schouders
en ik voelde je fluisteren
"vergeet niet Drieankerbaai
laat mijn golven spelen…
Eekhoorn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 doelbewust
niet verontrust
kwam de eekhoorn
over de weg
aangerend
mij tegemoet
ben ik niet gewend
dat hij dat doet
het is de auto
die hij ziet
de mens er in
die moet hij niet
ben maar even
aan de kant gegaan
heb die eekhoorn
voorrang gegeven
hij wilde de brug
over de Ruiten Aa
oversteken
bleef leven
werd niet platgereden
over de…