4052 resultaten.
Ik draag voor jou
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
558 Ik draag stenen over gras,
het gewicht kleurt mijn ogen zwart.
Deze lucht draagt de jaren
waarover vader schreef.
Over mensen, en hoe niemand
ooit de zon verjoeg.
Zijn rimpelige handen
schrijven nu over een man,
die op zijn knieën
vraagt om de dood.
En ik las het, vader
Maar niet vandaag.…
Ronden we het pad
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
782 kracht aan die ik
niet zo mocht gebruiken in
het ontluiken van anderen
die met overkomen
teveel dromen gaf
een toekomst die te weinig
eigen perspectieven had
pas in partner zijn
kunnen we op basis van
gelijkheid verder gaan
afhankelijkheid is dan gedaan
in samen verder zoeken
ronden we het pad uit alle
hoeken rapen we de stenen…
Is schone schijn
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.046 je rotst
in ongenaakbaarheid
maar in de stilte
hoor ik dat je splijt
onder de hete zon
als ik rust
je warme voeten
heb gekust dan
zijn we samen thuis
in eigen eenzaamheid
daar waar jij kiert
de nachtelijke tranen
vangt breekt vorst je
langzaam open slopend
omdat er kilte huist
jouw ongenaakbaarheid
is schone schijn
daar waar…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.052 Samen kozen wij de steen,
die nu jouw laatste rustplaats siert.
We kozen voor doorschijnend blauw,
doorschijnend als het water,
waar je zo van hield, met groen gesierd.
Het zachte groen, van riet,
zoals het in de lente groeit.
Met hier en daar een rode bloem,
die aan de oever bloeit.…
Hij ligt er nog, de steen
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.459 Hij ligt er nog, de steen: een jaar geleden
Heb 'k zelf hem daar gelegd; en ik herken
Heel goed de plek, vlak naast die scheve den,
Waar 't zandpad, wit, loopt naar de hei beneden.…
Graf
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
657 (Kruis II)
De steen
die eerst het graf had
afgesloten
verzegeld
was verwijderd en de
tombe was verlaten, leeg
Hoe is het toch mogelijk
dat Hij zichzelf heeft bevrijd...?
Zowel fysiek als geestelijk
tot het uiterste getart
heeft Hij
met het vergeven
van schuld, ieder-
een verward...!…
Eindelijk geluk gesmeed
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
877 de eerste stappen
zijn gezet
het veel gelopen pad
is weer verlaten
stilaan nu af en toe
de nieuwe stenen
rapen die je route
gaan markeren
je zal nog vaak op
eigen schreden keren
als het uitzicht
even niet bevalt
in een steeds opnieuw
proberen tot ook jouw
kwartje valt want voor geen
dubbeltje ben jij geboren
jij hebt je…
Brak en was alleen
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
931 jij hebt
stenen geraapt
grote en veel kleine
keien die zomaar
op je pad verschijnen
het patroon
was je geleerd
jij hebt het geprobeerd
maar het klopte niet
met hun en eigen lijnen
je stapelde
bouwde muren om je heen
kon op het laatst
geen kant meer heen
brak en was alleen
maar in de kleur
wist jij jouw hart
en ziel toch mee…
The Burren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Zelfs God
heeft er een handje van
alles op één hoop te gooien
zei de priester tegen de kapelaan
het is een keiharde werkelijkheid mijn zoon
in al zijn wijsheid
heeft de Eeuwige
de engelen bevolen
het restant van alle
stenen en rotsen
in Ierland te strooien
geloof me maar kapelaan
zo is het echt gegaan…
Bent mijn rots
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
874 jij bent mijn rots
vangt licht
van dageraad
verzamelt warmte
als de mens nog slaapt
jouw hitte
komt pas vrij
in avondlijke uren
ik was erbij
jij warmde mij
je gaf je bloot aan
maan en sterrenregen
ik voelde hoe jij
zacht de dag besloot
in mij beschutting geven
streel nu de kleine barsten
in jouw groot massief
kou zal jou in…
luchtledig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 is er water op een planeet
dat niet lijkt op zinsbegoocheling
ik weet niet eens wat een planetoïde
is, ik denk een soort halfzus
opgetrokken uit verkoold waterstof
en verstrengeld in ketenen
bij gebrek aan een dwangmatige
definitie noemen we haar 'leven'
elke fantasie wandelt de ruimte in
(gedachten laten zich niet vangen)
een steen…
Allardsoog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
531 verraden afgevoerd gedood
we lopen terug
achter ons herinnering
de man, de steen met namen
Beeld: Kinderen in het bosch, uit Chassidische Legenden
Een suite van H.N.…
Allardsoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 verraden afgevoerd gedood
we lopen terug
achter ons herinnering
de man, de steen met namen
Beeld: Kinderen in het bosch, uit Chassidische Legenden
Een Suite van H.N.…
Stenen die ik keerde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
747 zon verbrandde
koele regen
licht verschraalde
stoffig kleur
wind verstoof
langs vele einders
vleugjes van
een vale geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
eindelijk hun
schaduwzijde bloot
het vage…
rond je hart in steen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 heb je alles gezien
mijn blik gebroken
gekeken met mijn ogen
jouw prille groen
de hellingen met puin
waar bloemen gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
jij aast het polderland waar
ooit jouw jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg maar
niemand je bemoederde…
je schouder vlamt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
606 je klimt met mij
je schouder vlamt
als ik mijn vleugels spreid
en jij de stenen mijdt
die achter ons
het pad markeren
soms lost er een
en slaat herinneringen stuk
in een lawine van gedachten
geen afgrond vangt
jouw blikken meer
weidsheid doet je ogen zeer
de wereld vlakt
tot mogelijkheden in
een maagdelijk opnieuw betreden…
de steen die aanstoot gaf
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
666 we struikelden weer
samen maar wie het eerst
ik nam en zag je hand
in begeleiden maar
wist ons evenwicht
voor even niet
jij zag de steen
die aanstoot gaf
in voelen en dacht
wat die bedoelde
ik stapte mis althans
in jouw gezicht
mag ik je hulp
om overeind te komen
dit is geen eind
aan onze dromen want
wegen zijn soms stroef…
omdat kristal geen druppel trouwt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
662 bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide…
overleven was een naam in steen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
706 je zult niet stranden
aan de turkse kust
het binnenland bindt
weer je handen omdat
geschiedenis in rotsen rust
jij voelt hoe steen
in het zacht raken
al zijn emoties zucht
de empathie met het verleden
komt in je vingertoppen terug
je weet de pijn die
is geleden niet door
generaties uit het heden
ziet het bloed niet rood
maar…
Onvergankelijke wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
438 Het laat ons niet koud dit weten van de stenen
dat compleet natuurlijke gebeuren van oudsher
onverschilligheid is al de grootste vorm
van de natuur dit gegeven niet tolereren
ik zou dus kunnen zeggen luister en kijk daar
bij de cameliabloemen viel het ons al op
waar bijen ook al honing hebben geproefd
wij in de verte die dag de roep van…
jouw basalt en mijn graniet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 de beek is wild
we zijn van steen
naar steen gesprongen
hebben zo haar stroom
bedwongen op
een onbetreden pad
ademloos en nat
zien wij hoe kracht
en tijd zich
in de aarde vreten
om gelijkheid aan
het oppervlak te meten
ook jouw basalt
en mijn graniet komen
die eeuwige erosie tegen
maarin zachtheid
kent gevoel veel
andere…
Geen steen verlegd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 nee ik heb geen steen
in een rivier verlegd op aarde
en ik ga dat ook niet doen
want wat is daarvan nou de waarde
goed hij stroomt dan wel
iets anders dan voorheen
en dat slechts door het simpel
verleggen van die ene steen
het blijft een prachtige gedachte
die ik altijd zal blijven achten
maar ik besef al denkend terstond
dat die rivier…
Windekind II
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Ook jij was ooit jong en nu wellicht ook oud
wat twijnde jij als een hulpkoord goed of fout
kwam jij vertrouwd aan overdenkingen tegen.
Gaf een touw jou werkelijk ook ooit verblijdenis.
Is leven ook voor jou een mysterie van tijd tot tijd.
Was 't ooit momenten kiezel zijn in de open lucht,
boven en in water wegscherend over snelheid lerend…
om leven meer gewicht te geven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
729 een handvol zand
glijdt door mijn hand
de steen er naast die warm voelt
heeft even nog geen haast…
de deur zal blijven kieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
716 ze zijn te zwaar
de stenen die
ik dragen moet
ik gooi ze bij
de andere troep
die ik verzameld
heb een leven lang
een aantal splijt
weerbarstig laten
ze hun inhoud zien
doven in de koude
wereld van voorheen
ik zwaai, ze gaan en
niemand weet waarheen
de anderen sjouw
ik verder mee
de dagen door
langs vele jaren
soms zijn we…
Gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Herinneringen zijn als stenen,
gebarsten en verweerd.
Door onkruid overwoekerd.
Vast verankerd, onverteerd.
De tijd spreidde zijn mantel uit,
van zacht en vochtig mos.
Half bedolven in het zand,
in een donker, duister bos.
Ze liggen daar te wachten,
op iemand die ze vindt.
Lang vergeten zwijgende gedachten,
in regen en in wind.…
Craquelé
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 langzaam verandert tijd in lichaam
in huis zonder steen
bloemloos gebrandneteld tot eikenhout
langzaam verandert een gesprek
in roddels bij de koffieautomaat
blijkt perkament papier te zijn
en een testament zonder wil
voorlopig is voortijdig maar eigenlijk nooit
wel opnieuw steenloos, alleen gedachte
eenparig en op een plek zonder plaats…
Afgelopen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
724 Stenen bedekt met mos,
ze lagen er roerloos en stil.
Er was een werkman met een spa.
Ik sprak hem aan: “Er is hier een pad,
vroeger wandelde ik daar met mijn man.”
Hij zei: “ik weet het niet, ik denk niet dat het kan.”
Er was een heuveltje,
Ik klom er moeizaam tegen op.
En ja hoor, daar was mijn pad,
Beneden in het dal.…
SCHENDINGEN VAN DE RECHTEN VAN HET KIND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Schendingen van de rechten van het kind
De onderste steen moet boven komen
hoe vaak is dit al niet gezegd, beloofd:
"De onderste steen moet boven komen"
Maar Nederland is gebouwd op drijfzand
die onderste steen, de onderste steen
zakt en zakt, verder en verder weg
zodat de bronnen van de oorzaken niet gevonden kunnen worden
Nederland…
De eerste steen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
692 Hij die zonder zonde is,
werpe de eerste steen.
Er zijn nogal wat mensen
die zonder zonde zijn,
geen steen ligt meer
op zijn plek.
Overal waar je kijkt
zie je gaten in het wegdek!…