3966 resultaten.
Blad en schemer
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
920 Op een dag
zal ik een hut gaan bouwen
met één hand. In de ander
houd ik de bomen vast en het zeilen
van de grote zon.
Alles bloeit in het begrijpen;
zeepbellen, de zomer, wind
blauw, wit en roze
bloemen die lachen vanuit
het heden
naar morgen. Om het stilzwijgende
van liefhebben en het bewegen
in licht
en op een dag…
Oktober
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
726 wanneer de zon
door takken breekt
valt schemer in scherven
op de grond…
Tussen dag en nacht
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
742 schaduw schuift over de muur
bloemen sluiten zich in schemer
donker schurkt een oude boom
takkentaal schampt verlichte ruiten…
sporen in schemering
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
789 ze weende
want ze kreeg een kamer
en vier hoeken
waarin ze zich kon opsluiten
zelfs toen het helemaal
over was
voor zijn voeten
schreeuwde zij om traagheid
en het naakte van de slakken
die de zonde
lieten neervallen
en verkleurden tot purperrood
-------------------------------------
illustratie: Beeldentuin Dehullu 2008…
Nachtdienst
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
643 schaduwhuizen vallen op straat
tussen scheve bomen
wier kruinen met
bloemen stoeien in overtuinen
waar de laatste vogels nog vliegen
en treurwilgen de avond
wiegen in bootjes die op
het water deinen
zal een drevelgat in de
schemer verschijnen…
In de zwaarte van de schemering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.063 Voor O. ter nagedachtenis aan M.
Achter een ivoren lach
galmt zijn wereld staccato
in wegstervende woorden
Vraag en antwoord
vlechten zijn gedachten ineen
tot een gordiaanse knoop
Hier, in dit leven
knarst de tand des tijds
het gruis in open wonden
Ongemerkt slibt het zout in jonge ogen
tot geen traan de pijn nog schreien kan…
BRABANTSE BOSSEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Stil graast de rikke;
bij de bosrand beweegt iets.
Schuwt haar jong het veld?
Onverwoestbaar
leeft de beuk voort,
met doorkliefde stam...
Het bos geurt fijntjes;
veelstemmig gezoem klinkt op:
paardenvijgenlied!…
spel der verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 stilaan wijkt het licht
kleuren vervalen
tegen het venster tekent
jouw silhouet zich af
contouren vervagen
in het onmerkbaar overgaan
van licht naar donker
onzegbaar denken van woorden
die oplossen in de schemering
en mijn gelaat
doch niet mijn tranen toont
in jou zocht ik mijzelf
maar vond slechts ledigheid…
- Schemering sterft weifelend -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
858 Schemering sterft weifelend
"onhoudbaar" begint de moed te dagen
ontluikend brandt bij dageraad
de hemel enigszins verlicht
ongemakkelijk, ja, haast ondraaglijk..…
Mutatie coronavirus!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 in de schemering,
ritselt een droog notenblad -
oei, het is een nerts…
Licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
484 Ik heb zojuist de lampen aangedaan,
maar ik zie nog steeds geen licht,
dat de schemering weet te weerstaan
en ik heb mijn ogen echt niet dicht.
't Duister welt omhoog uit mijn hart,
tegelijk met alle tranen in mijn ogen,
uitingen van mijn niet te delen smart,
waar elk lamplicht wordt ingezogen.…
VADERS VIOOLSPEL
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.054 Maar hij had mij gered, eer mijn vrede verging,
Uit de greep van het leven, zó hard, zó ruw
Met zijn zoete viool, in de schemering.…
Schemerzone
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 De flakkerende schaduwen
in de halve schemering
zijn bijna sterk genoeg
om in dromen
te figureren
Als ik zwaai
dan zwaaien ze terug
ze zwijgen alleen nog
tot ik de kaarsen
uitblaas…
Gezicht op Leiden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 Zon door wolk omlijst
zet de flat in vuur en vlam
brandgeschilderd glas…
Schemerpracht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
414 De lucht kleurt en vormt
als een nieuwe schemering
zo dromerig mooi…
Avond
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
544 Wat duurt de avond sierlijk lang
met dalend licht nog om me heen,
met straks de schemer zo meteen.
De radio speelt zacht gezang.
Voor avondlucht niet langer bang,
neem ik vast afscheid van de dag
die als een zomer languit lag
voorbij de tuin, voorbij de gang.…
TUINRUST
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
313 Avondgloed daalt door
de kale boom, waaronder
een paardje zwart glanst.…
GETIJ TWIJFELT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
275 Herfstloof kleurt en valt;
daarbij tonen talloze
bloesems zich te vroeg.
SPIEGELING
Takken, kaal en grauw,
hangen over de vijver,
glanzen daar onder.…
Andere sfeer.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
140 Een schemering die dan komt.
Veel lijkt zo verstomt.…
HEMELSE SIER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
101 Late avondglans:
purperen weefgetouwen
dalen langzaam neer.…
VERBORGEN TUINEN, ROTTERDAM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 Tuinen:
zijn de kruinen; zijn de kronen
op de 'hoofden' van de huizen....
tuinen!…
Vogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Vogel op de grond
De plek waar hij niet wezen moet
Hoort in de lucht te vliegen
Zachtjes wiegen op de wind
Nu ligt hij dood te zijn.
Gevallen in de klauwen van een kat?
Of was hij soms het vliegen zat?…
Meditatie.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
448 In de schemering
zit zij te mediteren.
Niets kan haar deren.…
Schuilnaam
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.475 mag niet wennen
ik schrijf je naam in schemer…
Gevloeid zaad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 In Bosch' 'Tuin der lusten'
wordt de liefde gevierd en
bedreven
Alle vormen komen
in meer of mind're mate
traag voorbij
De tuin blijft wel de Tuin
daar gevloeid zaad zeker niet
zal bloeien...!…
Weer thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Ik heb een tuin om fijn in weg te dromen,
Want werken in die tuin doe ik niet graag.
Na mijn vakantie is altijd de vraag:
Hoe is de tuin die weken doorgekomen?
Het antwoord op die vraag stemt mij niet blij:
Fantastisch staat het onkruid er weer bij !!…
Een eend vliegt uit de bocht...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 rond
met hun zoete suikerkont
De regen klettert tegen het raam
de wind wakkert nieuwe dromen aan
de schemer sluip dichterbij
en de schaduwen staan in de rij
De aarde schroeit, de ijskap smelt
de bodem schudt met grof geweld
maar de maan heeft geen zonnewijzer nodig
om te weten hoe laat zij op moet staan.…
Zomeravond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
402 Met fles en glas de trap afdalend,
loop ik langzaam de verwaarloosde tuin in,
ga zitten in de verweerde stoel,
vaag zichtbaar in de schemering.
Een zoele wind houdt zijn adem in,
ritselend klimop bedekt bemoste muren,
donkere struiken voeren weemoed aan,
zacht klinken de stemmen van de buren.…
Leven in een spoorbiels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Dit hout diende een kwart eeuw lang in onze tuin.
Straks wordt de stort het einde van zijn bestaan.
Maar van dit rottend hout zal ik geen afscheid nemen,
want kringlopen voltrekken zich wonderschoon nabij.
Aan dat wonder zullen ook wij eens ons leven geven.…
levens
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 dit leven voelt
als vijf levens
en is nog
niet voorbij
er komen er nog vier,
misschien wel vijf
nog bij
en samen
met de levens
van vóór dit leven
en de levens
van hier nog na,
wordt dat
een hele brij
ik vertrouw erop
dat mijn ziel
de weg weet
dan kom ik
vanzelf ooit
thuis
bij mij…