Alle inzendingen over veilige haven

2852 resultaten.

Sorteren op:

Lange Haven

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.281
Een grote doos drijft door de Lange Haven van Korenbeurs naar herenhuis en zinkt, zinkt al maar dieper met vuilnis van het veilinghuis, van restaurant en kledingzaak. Blokkeert onder een brug tenslotte de toegang naar een weids verschiet met afval van de bloemenzaak, verweerd metaal en vaal antiek.…

Waar geen haven is

gedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 9.191
Dichter, kunstkind, wat zul je nog dichten. In eeuwigheid, dat gesloten systeem, drijf je voorbij. Maar zoek je 's avonds het lek, is er niemand daarbuiten, kieuw noch bek. Enkel gordijnen waarachter de buren het nieuws of de nachtfilm bekijken. Je lyrisch betoog kan bewegen als een pont aan de steiger, je kapseist hooguit in het zich van een…
Ad Zuiderent12 december 2018Lees meer >

in jullie haven

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 741
dronken uit te duur betaalde glazen we kregen bloemen van de zachtste zijde maar bovendien was er die glimlach die vanaf de stad naar hier reisde het aanmeren riep een stoet van vreugde op met dansende cijfers die het perkament kleurde met idealen en vertrouwen - doch het vaarwater vertroebelde toen het schip lag aangemeerd in jullie haven…
elze7 december 2009Lees meer >

Veiliger haven ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
Teksten zo uit de klei gerukt, zuchtend in het kreunend riet, geschoren en gebundeld in één hand, dan waant het vertrouwen zich in een veiliger haven, waar het laatste anker is opgehaald, de tol werd uitbetaald, omdat er niets meer te vrezen valt.…
Pama4 mei 2013Lees meer >

In het zicht van de haven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 576
(een Shanty) Ze kwamen na jaren van Java terug hun wilskracht gebroken en spit in de rug Biskaai blies orkanen, dat zat dus niet mee en in de Straat van Dover daar liep een hoge zee Jo ho jo de lu jee, Jo ho jo de lu jare Jo ho jo de lu jee, 't leven is afzien bij de V. O. C. En toen hun Galjoen om de noord verder voer lag daar Peer de…

Witte Haven

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
oneindige palmenpromenade tot aan die witte haven waar engelen je toewuiven zingend op een verlichte kade je leiden naar het Paradijs waar de Zomer eeuwig blijft.…
Greta Casier13 februari 2017Lees meer >

Haven van Rotterdam

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 682
Prachtige koffieboon! Lading Colombia Zou op de markt een paar Ton moeten doen Onderin mee verpakt Hartslagverhogende Voorraad aan melkpoeder Veertienmiljoen!…

Schiedams wonder

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Een Schiedamse schipper met kater schrijft ware historie voor later in nachtelijk tij slaapwandelde hij in de haven over het water…

Haven denk ik, water, zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
De aarde waarin ik Geboren en getogen ben Is me te heet onder De voeten geworden - Aardkorst door droogte Verscheurd, gespleten In tienduizenden ongelijke Brokken waar alle leven Uit verdwenen lijkt - Dan kronkelt uit die ene Spleet het fata morgana Dat mij een haven verbeeldt: Haven, denk ik, water, zee, De meeuwen komen…

Better Together

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 821
De kleine dingen en de grote, harinkje aan de haven of jouw hand in de mijne. Het is beter met jou, beter met jou dan het was al die tijd.…

Havens onderuit in 2009

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
De Antwerpse haven ging overstag met een forse daling aan overslag. En ook Rotterdam bleef niet zonder schram. Maar in Zeebrugge hijst men de vlag !…
Aramis31 december 2009Lees meer >

De Zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
de mens is klein groot is de zee de mens is slim wijs is de zee de mens is sterk machtig de zee het bootje de schuit het schip en de tanker gedragen van haven naar haven op de rug van de zee het kind op het strand trekt de vlieger strak als een anker de witte wolken trekken mee en de maan trekt de vloed kromt de rug van de…

De Zee

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 739
de mens is klein groot is de zee de mens is slim wijs is de zee de mens is sterk machtig de zee het bootje de schuit het schip en de tanker gedragen van haven naar haven op de rug van de zee het kind op het strand trekt de vlieger strak als een anker de witte wolken trekken mee en de maan trekt de vloed kromt de rug van de zee…

Weer gaat het vege licht der asters bloeien

poëzie
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.206
- Ik, in wiens hand de zoele vruchten wogen maar wie de zoen ontzegd werd van de beet; die, naar 'k u weet, o herfstig mededogen, me des te allèner weet; eeuwige maaier, ik, die sneed het koren maar nimmer voor zich-zelf de garve bond; eindloze vaarder in zijn vochte voren die nooit de haven vond: weer naêrt een herfst; en weer naêrt…

Storm

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 894
Dan de draden vast voor de veilige sluis. In het nu stille water drijven witte kwallen...…

Schottegat

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 687
aan de kade buigen ijdele kranen hun verveloze rimpelspiegel over het donkere ijzerwater gelost van afgedankte vrachten slingeren hun haken traag het gewicht van de tijd over resten averij in de haven lagen nog, ontmanteld, naakte schepen hoog op hun roest wiegend op duwgolven droomden ze schaamteloos van een make over in het dok…
F.Cools2 maart 2008Lees meer >

AANLEGPLAATS

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.191
Hier had hij aangelegd aangelegd had hij hier Zijn scheepje had 'm hier met haar gebracht zeilklaar van de werf Stroomopwaarts was hij gegaan oploeven & afvallen minder Het bracht hen hier in de vestingstad Grave Hij mijmert al bijna veertig jaar aan de rivier Het scheepje... schip nu met vijfkoppige bemanning vraagt…

Bij een sterven..

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 813
Even, heel eventjes nog schaart de krab zich onder de levende zielen een kleurig waterleven spat parels in het niets een laatste greep in angst ze bloost paradijselijk groen – boven het het oranje maal - om de aandacht op afstand het is triest en wrang omkomen in een haven zo bijna thuis te sterven zilt water heelt het beeld van…
Kees Keizer11 december 2009Lees meer >

De andere kant van de feestmedaille

hartenkreet
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.445
Het oppervlakkig zijn in 't denken sluipt verraderloos binnen. Energetisch futloos leeggezogen door herhaling van monotone levenszinnen. Zwalpend door de donkere, met kerstlicht verlichte straten van menselijke verontachtzaming verwijlend in lugubere havenkroegen van minachting. Walging over de haveloze schaamteloze kroegenwijven die…
Katty31 december 2009Lees meer >

In tijdloos rood verstuift

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
een handvol wolken voorbij de pier die aan het eind in tijdloos rood verstuift betonnen starheid in een speelse zee die dartel dolt maar tevergeefs verankerd in het zand waar krabben schelpen kraken en mosselen weer ten grave dragen het witte zwanenstuk waar boeggolf bruist en kuift tegen beton en terug daar dansen deinend deze…
wil melker20 augustus 2010Lees meer >

Havengezicht

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 798
Als de blauwe boot over een vlakke groene zee in blauwgroen water staart en alle ogen van de witte huizen azuur luiken vist de kademuur eeuwen lang verhalen de boom zo sappig in blad grillig zijn handen uitstrekt hoor je een lach op Olympus.…

Ontknoping

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 727
Jij bent het bed, waarin ik rust je bent de kabel die mij kust je neemt mij mee op sleeptouw als de ontknoping van een vrouw Je bent het anker dat me bindt het kompas waarmee ik de zeeën vind je bent de wind om me te laven zo spoel ik aan in jouw haven Je hebt de kleuren van de nacht die het ochtendlicht verwacht je hebt de golven van…

Nieuw zicht op de oude haven

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 938
Haar gezicht raakt aan haar blikken gewend, verweerd en allesbehalve eenkennig verzuchten de schaduwen hun daglicht, blinken tranen het roestbruin zacht. Strak gespannen, lippen vastberaden om de plooien, de netten van het ongemak in onmogelijke samenhang te steunen.. voor visvangst en eeuwenoude specerijen, proeven zij met bijna niks…
Rob van Tol21 december 2013Lees meer >

Het haventje van Oud Beyerland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 921
Verslingerd aan de oude rivier bij een keerpunt net buiten deze haven raakt men vanzelf verder terug.. op een bankje langs de kade bij het tikken van de touwen aan de masten, ademt de tijd als vanouds door, het bestaat nog.. een Hollands uurtje.…

Sonnet nog twee uur in Calais

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
wij slenterden door een verloren dag Calais teleurstellend opengesteld het had iets bijzonders is er verteld de havenmond was evenzo van slag vooraf over doorgetrapte paden dwars door het groen en gele koolzaadland waar de zee zwaaide met blauw vaste hand zo volmaakt dat er niets bleef te raden bleek dan toch nog een onvolmaakte dag met…

De stilte

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 8.183
Leer u aan de stilte laven: Waar het leven u geleidt - Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de grote gave Van de Eeuwigheid. Sluit de stilte in uw gaarde, Wees in haar gelukkig kind: Al wie ze aan haar schoot vergaarde - Alle zaligen op aarde Hebben haar bemind.…

foto van gewicht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
hier werd destijds geladen en gelost gewichtige zaken van overzee die weken onderweg waren een heen en weer tussen werelddelen met het oost-west thuis best gevoel doch bovenal heerst er nog de nostalgische hang naar lang vervlogen schepen die schipbreuk leden in de haast der tijd…

landbouwhaven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 607
van wal in schip gedragen afgevoerd naar silo en fabriek daar groeit vreemd gras en kruid tussen de scheefgezakte keien de twee verrotte palen steken nog amper boven maaiveld uit om mij nog net op tijd te zeggen: “er is geen water achter de dijk” alleen een doorgeroeste boot het tij ligt aan de ketting, dood jij had gelijk, de haven…

Bodrum

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 459
Restanten van het festijn drijven als verguld glas de haven in. Nog lang pikken vogels de dag al fluitend in.…