2852 resultaten.
Lange Haven
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.281 Een grote doos drijft door de Lange Haven
van Korenbeurs naar herenhuis
en zinkt, zinkt al maar dieper
met vuilnis van het veilinghuis,
van restaurant en kledingzaak.
Blokkeert onder een brug tenslotte
de toegang naar een weids verschiet
met afval van de bloemenzaak,
verweerd metaal en vaal antiek.…
Waar geen haven is
gedicht
2.4 met 9 stemmen
9.191 Dichter, kunstkind, wat zul je nog dichten.
In eeuwigheid, dat gesloten systeem, drijf je
voorbij. Maar zoek je 's avonds het lek, is er
niemand daarbuiten, kieuw noch bek. Enkel gordijnen
waarachter de buren het nieuws of de nachtfilm
bekijken. Je lyrisch betoog kan bewegen als
een pont aan de steiger, je kapseist hooguit
in het zich van een…
in jullie haven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
741 dronken uit te duur betaalde glazen
we kregen bloemen van de zachtste zijde
maar bovendien was er die glimlach
die vanaf de stad naar hier reisde
het aanmeren riep een stoet van vreugde op
met dansende cijfers die het perkament
kleurde met idealen en vertrouwen
- doch het vaarwater vertroebelde toen het schip
lag aangemeerd in jullie haven…
Veiliger haven ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
629 Teksten zo uit de klei gerukt,
zuchtend in het kreunend riet,
geschoren en gebundeld in één
hand, dan waant het vertrouwen
zich in een veiliger haven, waar
het laatste anker is opgehaald,
de tol werd uitbetaald, omdat
er niets meer te vrezen valt.…
In het zicht van de haven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 (een Shanty)
Ze kwamen na jaren van Java terug
hun wilskracht gebroken en spit in de rug
Biskaai blies orkanen, dat zat dus niet mee
en in de Straat van Dover daar liep een hoge zee
Jo ho jo de lu jee, Jo ho jo de lu jare
Jo ho jo de lu jee, 't leven is afzien bij de V. O. C.
En toen hun Galjoen om de noord verder voer
lag daar Peer de…
Witte Haven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
578 oneindige palmenpromenade
tot aan die witte haven
waar engelen je toewuiven
zingend op een verlichte kade
je leiden naar het Paradijs
waar de Zomer eeuwig blijft.…
Haven van Rotterdam
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
682 Prachtige koffieboon!
Lading Colombia
Zou op de markt een paar
Ton moeten doen
Onderin mee verpakt
Hartslagverhogende
Voorraad aan melkpoeder
Veertienmiljoen!…
Schiedams wonder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
608 Een Schiedamse schipper met kater
schrijft ware historie voor later
in nachtelijk tij
slaapwandelde hij
in de haven over het water…
Haven denk ik, water, zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 De aarde waarin ik
Geboren en getogen ben
Is me te heet onder
De voeten geworden -
Aardkorst door droogte
Verscheurd, gespleten
In tienduizenden ongelijke
Brokken waar alle leven
Uit verdwenen lijkt -
Dan kronkelt uit die ene
Spleet het fata morgana
Dat mij een haven verbeeldt:
Haven, denk ik, water, zee,
De meeuwen komen…
Better Together
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
821 De kleine dingen
en de grote,
harinkje aan de haven
of jouw hand
in de mijne.
Het is beter
met jou,
beter met jou
dan het was
al die tijd.…
Havens onderuit in 2009
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
746 De Antwerpse haven ging overstag
met een forse daling aan overslag.
En ook Rotterdam
bleef niet zonder schram.
Maar in Zeebrugge hijst men de vlag !…
De Zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 de mens is klein
groot is de zee
de mens is slim
wijs is de zee
de mens is sterk
machtig de zee
het bootje
de schuit
het schip
en de tanker
gedragen van haven naar haven
op de rug van de zee
het kind op het strand
trekt de vlieger
strak als een anker
de witte wolken trekken mee
en de maan trekt de vloed
kromt de rug van de…
De Zee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
739 de mens is klein
groot is de zee
de mens is slim
wijs is de zee
de mens is sterk
machtig de zee
het bootje
de schuit
het schip
en de tanker
gedragen van haven naar haven
op de rug van de zee
het kind op het strand
trekt de vlieger
strak als een anker
de witte wolken trekken mee
en de maan trekt de vloed
kromt de rug van de zee…
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
poëzie
3.7 met 20 stemmen
3.206 - Ik, in wiens hand de zoele vruchten wogen
maar wie de zoen ontzegd werd van de beet;
die, naar 'k u weet, o herfstig mededogen,
me des te allèner weet;
eeuwige maaier, ik, die sneed het koren
maar nimmer voor zich-zelf de garve bond;
eindloze vaarder in zijn vochte voren
die nooit de haven vond:
weer naêrt een herfst; en weer naêrt…
Storm
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
894 Dan de draden vast
voor de veilige sluis.
In het nu stille water
drijven witte kwallen...…
Schottegat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
687 aan de kade buigen ijdele kranen
hun verveloze rimpelspiegel
over het donkere ijzerwater
gelost van afgedankte vrachten
slingeren hun haken traag
het gewicht van de tijd
over resten averij
in de haven lagen nog,
ontmanteld,
naakte schepen hoog op hun roest
wiegend op duwgolven
droomden ze schaamteloos
van een make over
in het dok…
ZOU'N WIJ GEEN GLAASKE MOGEN DRINKEN?
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.668 En als men moede is, kan men rusten
in uwe warme haven, Dood.…
AANLEGPLAATS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.191 Hier had hij
aangelegd
aangelegd
had hij hier
Zijn scheepje
had 'm hier
met haar gebracht
zeilklaar van de werf
Stroomopwaarts
was hij gegaan
oploeven & afvallen
minder
Het bracht hen
hier
in de vestingstad
Grave
Hij mijmert
al bijna
veertig jaar
aan de rivier
Het scheepje...
schip nu met vijfkoppige bemanning
vraagt…
Bij een sterven..
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
813 Even, heel eventjes nog
schaart de krab zich onder
de levende zielen
een kleurig waterleven
spat parels in het niets
een laatste greep in angst
ze bloost paradijselijk groen
– boven het het oranje maal -
om de aandacht op afstand
het is triest en wrang
omkomen in een haven
zo bijna thuis te sterven
zilt water heelt het beeld
van…
De andere kant van de feestmedaille
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.445 Het oppervlakkig zijn in 't denken
sluipt verraderloos binnen.
Energetisch futloos leeggezogen
door herhaling van monotone levenszinnen.
Zwalpend door de donkere, met kerstlicht verlichte straten
van menselijke verontachtzaming
verwijlend in lugubere havenkroegen van minachting.
Walging over de haveloze schaamteloze kroegenwijven
die…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 een handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze…
Havengezicht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
798 Als de blauwe boot
over een vlakke groene zee
in blauwgroen water staart
en alle ogen van de witte
huizen azuur luiken
vist de kademuur
eeuwen lang verhalen
de boom zo sappig in blad
grillig zijn handen uitstrekt
hoor je een lach op Olympus.…
Ontknoping
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
727 Jij bent het bed, waarin ik rust
je bent de kabel die mij kust
je neemt mij mee op sleeptouw
als de ontknoping van een vrouw
Je bent het anker dat me bindt
het kompas waarmee ik de zeeën vind
je bent de wind om me te laven
zo spoel ik aan in jouw haven
Je hebt de kleuren van de nacht
die het ochtendlicht verwacht
je hebt de golven van…
Nieuw zicht op de oude haven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
938 Haar gezicht raakt aan haar blikken gewend,
verweerd en allesbehalve eenkennig
verzuchten de schaduwen hun daglicht,
blinken tranen het roestbruin zacht.
Strak gespannen, lippen vastberaden
om de plooien, de netten van het ongemak
in onmogelijke samenhang te steunen..
voor visvangst en eeuwenoude specerijen,
proeven zij met bijna niks…
Het haventje van Oud Beyerland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
921 Verslingerd aan de oude rivier
bij een keerpunt net buiten deze haven
raakt men vanzelf verder terug..
op een bankje langs de kade
bij het tikken van de touwen aan de masten,
ademt de tijd als vanouds door,
het bestaat nog..
een Hollands uurtje.…
Sonnet nog twee uur in Calais
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 wij slenterden door een verloren dag
Calais teleurstellend opengesteld
het had iets bijzonders is er verteld
de havenmond was evenzo van slag
vooraf over doorgetrapte paden
dwars door het groen en gele koolzaadland
waar de zee zwaaide met blauw vaste hand
zo volmaakt dat er niets bleef te raden
bleek dan toch nog een onvolmaakte dag
met…
De stilte
poëzie
3.9 met 10 stemmen
8.183 Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de Eeuwigheid.
Sluit de stilte in uw gaarde,
Wees in haar gelukkig kind:
Al wie ze aan haar schoot vergaarde -
Alle zaligen op aarde
Hebben haar bemind.…
foto van gewicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 hier werd destijds
geladen en gelost
gewichtige zaken
van overzee die
weken onderweg waren
een heen en weer
tussen werelddelen
met het oost-west
thuis best gevoel
doch bovenal heerst er
nog de nostalgische hang
naar lang vervlogen schepen
die schipbreuk leden
in de haast der tijd…
landbouwhaven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 van wal in schip gedragen
afgevoerd naar silo en fabriek
daar groeit vreemd gras en kruid
tussen de scheefgezakte keien
de twee verrotte palen steken
nog amper boven maaiveld uit
om mij nog net op tijd te zeggen:
“er is geen water achter de dijk”
alleen een doorgeroeste boot
het tij ligt aan de ketting, dood
jij had gelijk, de haven…
Bodrum
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
459 Restanten van het festijn drijven
als verguld glas de haven in.
Nog lang pikken vogels
de dag al fluitend in.…