711 resultaten.
Het meisje zweeg
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.391 ogen en lippen
vol gekrast met verraad
van een verleden ver gezicht
waar maagdelijk kleine vingers
werden gefluisterd
in een tierlantijnen ledikant
toen zijn mond daalde
naar het poppenspel van
zweterige handen
en de geur vond
van een onbetreden
onschuld
nam ze afscheid
om wat ze verloor
er was geen sprake meer
van porseleinen…
De mooiste vrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.301 Een lichaam meer dan perfect
glanzend haar als fluweel
ogen verraden een intellect
een mond zo sensueel
Wulps als een exotische slang
het mooiste engelengezicht
ik geef een kusje op haar wang
en sla het modeblad lachend dicht…
Geen woorden
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
2.160 Geen woorden voor verraad,
voor plots heengaan,voor dood,
enkel maar een voelen dat
je wereld instort.
Geen woorden voor troost,
voor nabijheid, voor steun,
enkel maar een trachten
de ander te zien, doorheen tranen.…
Wiedewiedewiet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
969 Verroer je niet
verstop je wel
verraad je wel
wiedewiedewiet, ... ik weet het niet:
want ik rook voortdurend wiet!
Wiedewiedewiet... ik kan er niks
aan doen, de volgende verslaving
na de ander.
Ik verander lekker niet,
lekker puh!
Want ik rook niet
niks anders als dat
de rest probeer, wil ik vergeten...…
levenscirkel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 en in de laatste avonden
pleegt het oog zichzelf te verraden;
Het zalven, loochenen en het plooien
de wenselijkheden van de onafwendbare aftakeling
de blik definitief naar de geboortegrond in gene zijde vertrokken
en wij mild smalend het wrak te zien van de laatste uren
de herinneringen slechts afgemeten aan de laatste exploten…
bestaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 de taaie vlieren
stervende stakkerds
meer dood dan levend
buigen zich naar het
land om de zoute
zeewinden langs de
kust te trotseren
geharde judasoren
verteren het hout van
de geplaagde vlieren
om bij vrieskou even
te verschralen en zich
in betere tijden vol
te zuigen met vocht
alles buigt onder
het gewicht van
het verraad…
HET WORDT ME STEEDS VAKER VEELS TE VEEL
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
485 Soms wordt het me teveel
en steeds vaker en vaker
veels te veel
de materie, het hebben van
doch steeds vaker en vaker
de emotie, het huilen om
het verraad, het verlies
door de wereld die
de aarde zo aantast
dus niet aanpast
vooral niet aanpast
dat wordt me veelal te veel
dan denk ik: Jan Jacob alias Jean
het is goed dat het leven…
Mijn pad.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
992 De mensen zullen mij verraden,
de warmte van een kus op mijn wang.
Ik ken dat beeld en weet dat,
voel dat het niet mag. Niet meer
vertrouwen, het is te laat om weer
dezelfde fout te maken. De blikken
prikken in mijn rug maar ik loop door.…
Virtuele vlinders
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
5.796 's Nachts elkaar beminnen
als fragiele vlinders
op een passiebloem
in het virtuele bloembed
Letters in woord weven
met vurige draden
tot zinnelijk geheel
in een erotische silhouet
Toen je een luide roep
naar werkelijkheid deed,
vloog ik weg zonder belet
Eer de draden tussen ons
ontwikkelden tot leugens
in het verradelijke vangnet…
swingende ode aan het verlangen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.114 fluisterend deel ik mijn woorden
met jou die reizend is
ik probeer het op akkoorden
in het ritme van het gemis
er volgt een drie kwartsmaat
na een snel begin
het tempo is wat het verraad
en zing zonder enige tegenzin
jij vult mijn refrein gedwee
in volle warme zinnen
en golvend als een woordenzee
over hoe we elkaar straks beminnen…
BLOEDGANG
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
3.643 er is het onderhuids verraad
dat elk verweer aan stukken slaat
mijn verweer -- het geweer
op mijzelf gericht
de eigen klap
in het eigen gezicht
de opgebroken straat
het huis dat aan het water staat
herinnering
aan het foetes-zijn:
de deur intrappen met ogen dicht
en reeds het bankroet van de laatste snik
de laatste adem
het laatste gedicht…
Boze Geest
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
832 zo zuiver als zijn woorden
zo angstig is mijn geest
hij die mij verraad
voor hem is het een feest
ik ben nu wel angstig
en voel me erg klein
hij die woorden spreekt
maakt me echt heel klein
zijn zinnen snijden
door mijn hart en ziel
ook steelt hij de vrouw
waar ik eens voor viel
mijn vorm van geluk
was zijn jaloerse blik
en net als…
Kankerziekte,
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.937 geraakt tot op het bot
voel ik jouw pijn
als of het de mijne is
zo'n sterke vrouw
ongenaakbaar
gebroken tot mijn ontsteltenis
verraad jouw lichaam zich
wint het kwade van het goede
glij je langzaam af naar de verdoemenis
omarmen wil ik je
troosten met al mijn liefde, duw je me weg
laat jij mij alleen achter in de duisternis…
Afsluiting
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.473 Dit langzaam lijden
Tollend gevoel van misselijkheid en hoofdpijn
Doordrenkt van de opgelegde afsluiting
Die maar niet afgesloten wil worden
Die onderdrukking weerstaat
En elke keer haar kop opsteekt,
en de aanwezigheid verraad van onafgesloten gevoelens
Wanneer zij haar aanwezigheid verlaat
In mijn buik, in mijn hoofd
Dit akelig bedrukkend…
Verworden tot kwaad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.043 Vóór 't voelt als verraad
Een duivelin zonder vleugels
als feeks zonder gewaad
De helft
Van al het goede is
Verworden tot kwaad…
Irriteren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
601 Het voelt me aan als irritatie, wanneer men telkens vraagt,
hoe of het je vergaat, het voelt als verraad,
wanneer het antwoord telkens weer als " goed" wordt verwoord.…
twee versjes voor een laatste roker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
533 zelf kan ik
goddank zonder
2
een beetje roker raakt
na verloop van tijd
geïmpregneerd van buiten
en van binnen
een straffe walm
verraad zijn gang
en waar hij komt
wordt hij gemeden
de roker heeft
geen toekomst meer
slechts een verleden…
Voetvegen
netgedicht
3.7 met 44 stemmen
15.211 Verachtelijk, vol van vunzige viezigheden
vielen vuile vlagen vadsige vechters
voor vier vrolijke vlotte vlechtsters
vulgair vlijmend van vurige verleidelijkheden
Voorvocht vonkelde voor vaderland
verrade verborgen vuurlinie van vijand
Vele vechters vertrapten vlechtwerkgranaten
vlogen verrast voorbij, van voeten verlaten.…
MORGEN RIJD IK
poëzie
3.4 met 43 stemmen
4.558 Ik wil niet langer wachten, eindelijk weten hoe
Je bent; de bloemen zullen je verraden.
Als je liefdeloos bent, zullen ze kwijnen en treuren;
Als je kwijnt van verlangen, heviger geuren;
Als je brandt van verlangen, hun knoppen scheuren
En jij in een groot gebaar al je gewaden.
-------------------------------------
Uit: Serenade III (1938)…
Een vermoeden van begrip
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.838 met twaalven
waren wij
bevuilden het nest
op verraden dagen
die speels de opstand getuigden
het verlies is nooit
uit de lucht geweest
kwam met elke ademtocht
dichter
zo ook de doden
onder ons
zij werden van alle franje
bevrijd uitgekleed
tot op het bot
ecce homo
wat wist hij
op den duur
in de verte
een vaag vermoeden
van…
uit de huid geschreven
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
630 omdat het overleven
zich uitsluitend beperkt
tussen woorden
en het spreken mij
moedeloos maakt
zal ik weggaan en mijn brieven
nalaten aan vreemden
het waait wel gezichten, namen
van verraad die me achterlieten in allerlei
vormen
met de tong stijf en scheve
tanden
maar ik ben stervend genoeg
opdat ze me niet meer naderen…
Ver-raad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.645 Als de nood aan de man is
fladder ik een stukje met je mee
dan luister ik meer dan dat ik praat
maar open zijn is moeilijk
zeker als je gelooft in verraad.
De zon mag voor eenieder schijnen
toch gun ik het de een meer
dan de ander, net als met regen
ik kijk je aan, en fladder nog niet weg.…
Associaties?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
624 Blazen schrijversteksten hun
laatste adem uit, verraad de
kleur van inkt, waarin het
neon de twijfel spuit,
breekt alleen het ego in het
zicht van elke morgen, vloeit
het licht door polsgewricht,
verstijfd in een literair gericht van
achter ieder poëtisch aangezicht,
in het zicht van dichterlijke
associaties of het snel
gekozen plagiaat…
Fiat Voluntas Tua
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
863 Ik kan je nu niet meer vasthouden
mijn gezicht naar beneden -gedrukt
in de aarde, ik moest je laten gaan,
om weer te kunnen verstaan, de roos
die spreekt onder de schrale bodem
van het menselijk lijden, nu ik ben
gevallen, zijn 't mijn tranen die spreken
en zoekt de pijn een weg om het 'verraad' te wreken.…
Onbekwaam?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
703 De geest en lichaam
dat genoegen neemt
met een andere ziel
en onbereikbaar bleek,
moet gedwongen
toestaan dat bewustzijn
de moraal ontwijkt naar
een vergeten uithoek
van het geheugen, pleegt
selectief verraad aan
het ethisch woord en
daad, blijkt gevoel niet
met de rede gebaat,
laat staan voor enig
begrip, daarin verblijf
ik…
Ogen blik
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
664 Haar ogen vragen
spreken, klagen
breken, kiezen
hopen, verliezen
laten schaamte strijden
waar lijden door daden
het daglicht verloren
vergeten, verraden
verketterd, verkoren
zoekt zij een toekomst
vindt dagelijks pijn
haar ogen spreken
vragen, breken
haar wanhoop
haar blik
haar ogen blik…
Gevulde Ziel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
581 Men neme een
Lege ziel
En voede
Haar verraad
De dalen zo
Hongerig
Buikschuiverig platwalsend
En loos van gedachten
Het ontstaan
Van verliefd wantrouwen
Van bewuste onwetendheid
Van roze glazen en
Van eufemismen
Schandalig
De kant op kijken
Alleen wij
Alles moet
Alles zal
De neerslag en
De haan
Bepalen de finale
Zwart of wit…
In de schaduw van Jezus' kruis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 In de schaduw van Jezus' kruis
is nog zoveel pijn en angst,
zoveel verlatenheid,
onbegrip, verraad.
In de schaduw van Jezus' kruis
is nog zoveel oorlog en onrust,
zoveel ziekte en dood,
verdriet en honger.
In de schaduw van Jezus' kruis
ontkiemt echter hoop en leven,
een klein begin van vrede,
een nieuwe schepping.…
Poes versus vogel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
626 Haar bekkie klappert en kwijlt
als zij tijgert over spriet,
dichter bij haar prooi,
maar dan verraden door
haar zwiepende staart,
de kauw plots tergend kraait,
gestoord in zijn goot diner,
zwart met vleugels wiekt
en zo aan haar graaiende
klauw ontgaat.…
Gespeelde Spelletjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
310 De kaarten verbeeldden
wat hij niet uitspelen kon,
want zijn hand verraadde
door één enkele trilling
de gekleurde tussenstand.
Het licht dobbelde
met numerieke stippen
in hun versteende ogen,
draaiend om de waarde
voor alleen dat even.…