595 resultaten.
Rotvis
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
855 Uitkijkend over de kade van de vijver,
zie ik een schittering mij niet onbekend.
Ik kijk wat beter en zie dankzij mijn ijver,
een grote vis die zich van mij wendt.
De vis zwemt terug tegen de stroming in,
met zijn schubbige vinnen,
stralende staart en krachtig slag.
Hij vindt mij te min,
maar ach...…
Wachten op een engel
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
728 de rozen moeten gesnoeid, de heg geknipt
de houten schutting mist zes planken
het hoenderhok schrankt, naast verstokte druivenranken
bij de vijver waaruit het water ontglipt
ik zal de hemel op mijn schrale knieën danken
wanneer Azraël mijn naam aanstipt…
flegmatisch
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 vriesrot
verhard mijn woorden
knoken pijnigende kou
neemt bezit over
mijn bevroren vijver
sluit hermetisch
in kout
het gevrorene breekbaar
gure ijzige kille
haast frigide gedachten
monden wakkerig uit
in rillende zinnen
die warmte zoeken…
Wij staan er niet altijd bij stil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 hoe teder schoon het oogt
geschonken als impressie
zachte winter zonder sneeuw
zicht van lente jong beoogd
als ik zo tussendoor
dan waarneem
dat een spreeuw gedreven
baddert in de vijver
al rondom een koolmees hipt
of het fluiten wil
'wil het wel eens uitproberen'
zenuwachtig twijfelt in haar ijver…
Parijs 13-11-2015
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
762 ik heb geen woorden
voor de doden
die gisteren nog aten
zwijg liever bij de vijver
waar ik eendjes brood voer
een vogeltje zijn pootje spalk
over gisteren wil ik niet schrijven
wel over vandaag
of de zon
die de bladeren beschijnt
ik wil het niet hebben
over de doden
en de verlaten straten
het zijn namen
die mij herinneren
aan…
Meisje
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
967 Van een afstandje kijk ik toe
hoe een meisje
zachtjes zit te huilen
op een bankje in het park
Stilletjes staart ze naar
de strakke waterspiegel
van de vijver en dikke tranen
rollen over haar wangen
Ik heb medelijden met haar
ze ziet er zo
kwetsbaar uit
Wat zou er aan de hand zijn?…
Geloof.......
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.285 Wetend ze niet te vinden,
niet hier en nergens op me heen,
niemand die me wat verteld,
het is stil, ik ben alleen
Als ik neer hurk bij de vijver,
rijst er een vraag door mijn hoofd,
heb ik me dan iets verbeeld,
en in zomaar iets geloofd.....…
Pompeï
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 Er zwerft een bange zwaan in een vijver
op een werkende vulkaan.
Het bloemenmeisje spreekt:
'Kijkend schrijver,
red mij voor de wereld breekt!'.
Ik neem haar bij de hand,
wij vluchten snel
voor de lava ons verbrandt.
De redding is nabij,
de hel vergeten
en dan een kus, heel sappig,
nu ziet zij mij.…
Vel over vel
gedicht
3.3 met 6 stemmen
4.404 kortstondig de kinderen die spelevaren op de vijver
schoorvoetend gaat het volk voorbij
een monitor toont iets afwijkends
iemand zucht – kucht
twee vrouwen twijfelen over de aankoop
van een bundel
'steek je hand onder een bladzijde en je schrikt
je ziet de poriën in je huid
zó dun is het papier'…
't Was in de Meije
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.368 Van het concert der kikkers
Krijgt niemand een program
Ze kwaakten immers al
Lang voor ik hier kwam
Dat voortijdige concert heb ik gemist
'k Had gewoon in de verkeerde vijver gevist
------------------------------------------------
Titel ontleend aan een van de programma's
van cabaretier Henk Elsink, jaren zeventig van de vorige…
Kringen in het water
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Twijfel zo vaak
Aan mezelf,
Twijfel aan de
Mens die ik ben
In deze grote
Speeltuin voor
Volwassenen -
Ben ik er wel,
Vraag ik me soms
Af, is er wel
Iemand die me
Ziet zoals ik ben -
Pas als ik die
Steen in de vijver
Gooi op het dieptepunt
Van mijn ik-gevoel
Zie ik dat de kringen
Die in het water ontstaan
Direct…
Wonderbaarlijk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
454 Er drijft een blad in de vijver
natuurlijk het is herfst
je wordt zo herinnerd aan de vergankelijkheid
voor alles is een tijd
de zandloper loopt door
de natuur is in ruste
de dag komt
dat de warmte van de zon
alles wakker schudt
zodat de bomen zich met bladeren tooien
de bloemen zich vorstelijk tonen
en de boer, hij zal de aardappels…
Freeway naar Wonderland
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
527 Al surfend, googelend
mij amuserend
Een dwaalspoor volgend
in de grote vijver
Van kleine dinkytoys
in disneyland
Zag ik een miniatuur
van baanmuskieten
Een paarschip als
een speelgoedparadijs
Vol lieveheersbeestjes
met mooie tieten
Maar 't was geen kinderspel,
zo bleek al snel
Het was een freeway
naar een…
De dichter
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.003 hij is iemand die nog iets verwacht
een, al is het bescheiden, woord
voor begrepen worden
door zien
de kringetjes van weters
zoeken niet maar vissen
spachtelpoetsen naar bewondering
vergeten kristallen liggen verder
dan een vijver met bomen
broodkruimels van besef
zegels scheuren leven
woorden breken lichtvlekken
in de stilte bij de…
als een steen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
878 als een steen
die jij in de vijver gooit
naar beneden zinkt
en kringen maakt
rimpels op het water
steeds wijder uit elkaar
hoor je dan
wat ze aan het zeggen zijn
roepend mompelend stil
of weet alleen
de eeuwigheid waarom
we lawaai maken om te zwijgen
roepend mompelend stil…
pagode
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 nooit eerder klonk in de grote tuin
de oude gong zo zuiver
bij de vijver zingt een wasvrouw
en water draagt stemmen van ver
aan de oever
in de warme schaduw van de pagode
tuur ik naar glinsteringen
lelies en het pas gevallen blad
eerste druppels
kringen om mijn spiegelbeeld…
Loden vogelvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 alles kun je maken
jezelf, de toekomst, een fout
de nachten zijn oneindig, een
diepte van de vijver rimpelloos
het waait behoorlijk
zonder dat de lucht beweegt
dan grijpt een hogerhand in
en valt alles terug naar het oude
de ochtenden stinken naar ketelsteen
middagen naar zweet
met de schemer proeft het zout
nog voor de avonden…
meerkoet zijn gebied
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
786 zij heeft eieren gelegd
hij de grenzen verlegd
meerkoet zijn gebied in de
vijver met vaderlijke ijver
een stille zwaan die
in onzichtbaar wit
zijn gangen wilde gaan
wordt stevig opgeschrikt
hij kwam te dicht bij
werelds nieuwste wonder
acht eieren in takjes verpakt
op een drijvende vlonder…
BEKKENOVEN
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
658 Luchtbel, uit lava glasdraad
Waarvan alleen de blazer weet
Welke bestemming
Man en vrouw wellicht op het
Gevaar af nooit te vervloeien
Maar afgekoeld en losgeknipt
Te stollen tot Swarovski zwanen
Drijvend in separate vijvers
Kristallnachtkinderen
Door hun hoge loodgehalte kunnen
Zij beter geen koppel vormen…
Dauwdruppels
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
554 In vroege lenteochtend
tijger lacht naar de maan
schatert de gebrilde kikker
in zijn groene naakte waan
schalks langs de vijver
daar spreid zich een bruid
in gerichte mannenijver
te voorschijn zijn spuit
en klimt op ’t vrouwtje
slanke benen wat krom
dauwdruppels drinken
want de mensen zijn dom.…
Woorden afslag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Woorden afslag
Mijn gedichtjes zijn jaren geleden geschreven
en hebben hier een mooi plaatsje gekregen
Analogie is overbodig
ik hoef niet in therapie
De wachtkamers zitten immers al vol
maak over mij A U B geen zorgen
Hier geen vijvers van tranen
wel tranen van lachen en dan een natte broek
Dank u voor het bezoek…
Zeemansliedje
gedicht
2.8 met 4 stemmen
8.441 Toen ik klein was
droeg ik een matrozenpakje
mijn moeder nam me mee
naar de vijver in het bos
daar aan een touwtje
liet ik mijn zeilboot varen
de bomen ruisten
de wind kwam van zee
nu is het vele havens later
en mijn moeder dood
nooit vond ik meer
zo'n veilige ree
-----------------------------------
uit: 'Een oud geluid', 2011.…
Populier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 in het park staat hij
met zijn hoofd boven het dak
het opgroeien zag ik
en de wildgroei van de stad
's winters was er weinig uitzicht
de sneeuw bedekte het gras
en het blad
je zag soms een kind op een slee
wat mist over de vijver
en tussen het riet
de ochtenden waren mooi
totdat hij zijn bladeren gaf…
Huid van mijn ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 In de vijver warm ik mij aan de zon
als een prins om te kussen
een meisje danst waterlelies
om mij heen, haar spiegeljurk
raakt mij even aan
Bogen haar lippen maar naar mij
om het zout van mijn huid te likken
en de huid van mijn ziel
dan vloog ik tovervlinders
tot in haar tenen, zalfde en kroonde
ik haar, wentelde ik me in haar –…
Op een snoek
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
547 Een snoek beet laatst in Hoogeveen
Per ongeluk in een bloot been
Nu de gemeente moet beslissen
Of ze de vijver leeg gaan vissen
Zegt hij: ‘Ik ben geen ruziezoeker
Ik lees mijn krantje en ik snoek-er.’
https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/snoek-bijt-meisje-strijd-om-recreatieplas-losgebarsten~b57f3f5f/…
Het bankje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 bij de vijver
een bankje
wat verweerd
een rugleuning
met de letters J en A
een hartje
een pijl
nauwelijks leesbaar
een man en een vrouw
op het bankje
bejaard en broos
vandaag zestig jaar
bij elkaar
hij pakt het mesje
en kerft
een J en een A
een hartje
een pijl
goed leesbaar
ze glimlacht
naar hem…
Winterwonderland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 De ochtend breekt als een fluistering open,
boven Capelle ademt de hemel blauw,
het licht schuift langzaam over stilgevallen daken
en veegt de nacht uit de vijverrand.
Het water draagt een spiegel van december,
een streep van ijs, een zilveren litteken,
waar eendenpoot en schaatsspoor
als ongeschreven zinnen blijven hangen.
Bomen…
wind of wind-stilte?
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.044 Jouw stilte echoot luid
in de tunnel naar mijn ziel
door jou gegraven,
die dag, dat
je door je aanraking
mijn vijver rimpelde
en me stuurloos achterliet.
Wat vrees ik het meest,
wind of wind-stilte?…
Ik hou van mijn bloem
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.206 Dolend in een wereld
vol met haat en angst
spring ik in een vijver
die de liefde kent
en mij als mens erkent.
Een gevoel van thuiskomen
ontaard zich in rust
alles kan mij gestolen worden
geluk is op dit moment
te duidelijk aanwezig.…
muziek van gas onhoorbaar in de keuken
gedicht
3.3 met 17 stemmen
10.142 liever stond ik bij een vijver, de blik gericht op
een spiegel zo donker,
zo vrolijk stinkend
dat ik nu onbedaarlijk hard ga lachen.
alles is zo onmiddellijk anders.
ook het niets, dat mij zo makkelijk naar je reling lokt.
-------------------------------------------------------
Uit: 'hulp', 2004.…