1541 resultaten.
Nachtzweet
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
540 Dit is de nachtvogel
die zwijgt en zweet
in het geweten
van nooit
vergeten eenzaamheid
in het land van
de vreemde theepotten
daar is de brandnetel
die groeit op de puinhopen
van de ontheemde ziel
die nacht van zondeloze
wanhoop.…
Gebed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
970 diep gebed in lagen ratio
schuilt het heidens bijgeloof
redeloze troost
van vaste rituelen
wensen wint van weten
ware wanhoop:
het gebed der ongelovigen…
Kijkcijfers
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 Wanhopige gelegenheidspoëten
Die in het zicht der haven zijn gestrand,
Zijn desperaat bij deze site beland,
Daar wij van sinterklaasrijm alles weten.
Kijkcijfers stijgen nu naar grote hoogte,
Door al die rijmelaars met grote droogte.…
Onmisbaar
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
701 Migraines die een mens tot wanhoop drijven,
een buikloop zonder zicht op vlot herstel,
een stemgeluid van nog geen decibel:
voldoende redenen om thuis te blijven
als ik bijvoorbeeld een minister was.
Maar morgenochtend moet ik voor de klas.…
LIEFDESVERDRIET
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
645 De weg naar jezelf vinden
dus jezelf identificeren
betekent een leerproces
nu beleving
met je hart zingen
ik roep je wanhopig
verander je hart
in een THUIS
als er maar een deur is
waarop ik kan kloppen…
Stilte
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
878 De nacht strijkt door mijn lange haren,
Mijn ziel bedekt mijn tere huid.
Het zet mij aan tot stil bedaren,
Na dat eenzame geluid.
De sterren doen mijn ogen glanzen.
Van geluk? of van verdriet?
'k denk aan alle verspeelde kansen.
Want zoveel kansen had ik niet.
Ik staar, zonder uitdrukkingen.
Naar mijn trouwe onderdaan....
De zoete rust…
Gekrenkte ziel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.173 Verbaasd vraag ik mij af,
dat je me zoveel warmte geeft,
zonder zelf warmte te hebben gekend,
me geborgenheid biedt,
een veilig thuis,
terwijl wanhoop en angst,
jouw kind-zijn domineerde.…
Ruben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Je spreekt, schreeuwt als alles in je hapert,
verbrijzeld laat jij de wanhoop achter.
Pijnlijk nodig laat jij van je horen;
Mens, ik heb je lief, voorbij muren en grenzen..
Hoe onmachtig, ik blijf maar aan je denken.…
Tweede Kans...
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.382 En ook wil ik
nog zeggen,
dat wanhopen
niet mag
want altijd zijn er
sprankjes hoop
in wat voor situatie,
in elke
levenspuinhoop
vouw dan
je handen samen
en zie de
mooie afloop...…
Einde van Toen...
hartenkreet
4.6 met 23 stemmen
1.390 Wanhopig stond ik in de keuken
Het was met mij gebeurd
Ik kon niet verder leven
teveel had ik getreurd...
Hoe in de wereld kon
die ander mij zover brengen
Zo erg zelfs, dat ik mijzelf
nu om wilde brengen...…
Gedeelde smart
gedicht
4.6 met 622 stemmen
61.208 Wij zien uw brief vol wanhoop tegemoet.
-----------------------------------------------
uit: 'Geduldig lijden' van Lévi Weemoedt(1948)…
Falen
hartenkreet
4.3 met 80 stemmen
1.952 Proberen van ’t fiasco iets te leren…
Hoe pak je dat in al je wanhoop aan?…
Doornig van wrok staat somber, dor en grauw
poëzie
3.7 met 9 stemmen
1.789 Doornig van wrok staat somber, dor en grauw
De distel van mijn ziel, stug-hard als hout,
En in mijm'rende zelfmarteling houdt
Hij vast de verre herinn'ring, wreed en trouw,
Hoe eens zijn jeugd herhaalde 't hemelblauw
En 't zeeverschiet, van 't hoge duin geschouwd;
En nu, verschroeid en stukgestormd en oud,
Kronkelt zijn wanhoop in stek…
In mijn hoofd
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.292 Nog hoeveel nachten
woelen, zuchten, smachten,
nog hoeveel dagen
huilen, roepen, vragen,
niet huilen, opstaan,
doen alsof, weggaan,
niet meer doorgaan en
zwijgen.
Nog hoeveel momenten
om in mijn dwaze
hoofd te prenten
dat dit alles
niets is en dit niets
alles, dat het leven
geen “joke” is en dat
jij niet perfect bent,
dat je de enige…
Verslaafd
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.052 Als je ziel zichzelf verkoopt
een autonome handel,
je kijkend naar je eigen fort
langzaam een ruïne wordt
Als een origami
donkergrijs je beeld vervouwt,
je dodelijk verveeld
huilend van je moeder steelt
Allergisch voor je schaduw,
maar verslaafd aan de zon
badend in het zweet
ontsnapt een laatste kreet:
Help,
help,
Ik ben geen junk…
Tragedie van een jonge hond
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
735 Alhier zoek ik mijn zonden
gisteren is het al te laat
de klok tikt en tikt
als een kokende hond
blaffend genoegen
ontrafelt het mysterie.…
Nero
gedicht
3.0 met 47 stemmen
16.548 Ik ga haar slaan, dacht ik, mijn blote handen
tot bloedens toe aan de scherpe steen kapot;
ik zal haar vermoorden, overwoog ik,
het mes tot diep in haar bevroren schoot.
Ik moet haar wurgen, wist ik,
het touw teder als een bewijs
om haar dunne hals geknoopt.
Ik rook het oude beven.
Maar ik deed niets.
Doof en dronken strompelde ik naar…
Zinloos
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.051 Weet alles maar eens van tevoren,
dan wanhoop je wel op termijn.…
Gevangen tranen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.323 Gevangen in mijn tranen
in mijn eigen persoon
Zit ik hier al dagen
opgesloten in een droom
Droom van wanhoop
van twijfel en spijt
Zeg me deze droom
is geen werkelijkheid
Laat me ontwaken
ik wil het niet meer
Gevangen in mijn tranen
elke dag weer…
Netels kan je beter niet zoenen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.284 Netels kan je beter niet zoenen
en egels moet je voorzichtig strelen.
Maar als lelies willen botsen
met de harde rotsen
is de verliezer steeds gekend.
Als je zachtjes wil zingen
naast een schrille zaagmachine
zullen de klanken schrompelen.
Het lijkt op lieve woorden mompelen
voor een hart van steen.
Naakt in prikkeldraad hangen,
met stukgebeten…
'Hulpeloos'
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.790 'Aangenaam zacht zand;'
Zei ik die ochtend,
toen richting verloren ging in afstand,
met mijn oog op de zon,
zijn bleke kleuren,
als verblindend aan de horizon,
mijn hoop verscheurend,
mijn lichaam getroffen,
'Die rotmoffen;'
Zei ik die avond,
toen leven verloren ging in leegte
en korrels zand mijn lichaam raakte,
als kogels afgevuurd…
Tweestrijd
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
673 In wanhoop fluisterde ik stilletjes je naam,
daarom toch nog één keer omgedraaid.
Echter jij bleef voor mij in de leegte verborgen,
ben toen verslagen maar verdergegaan,
Mijn dromen achterlatend waar ze blijkbaar horen,
bij haar die helaas niet meer naast mij kan staan.
En in het pikkedonker van die nacht,
voelde het heel bewust.…
Zo een Zee Haar Golven Rolt
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.467 Grijp de reddingsboei in tijden,
als je denkt ik kan niet meer
en roep God aan in je wanhoop,
Hij zal redden jou uit nood-weer!…
Verlossing...?
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.980 Peinzend,
doordrenkt van onbehagen
telt hij de dagen.
Goed humeur veinzend
worstelt hij zich door het
oneindige pijnlijke leven.
wrok, woede
angst, armoede;
hij kent het gevoel…
starend naar zijn lege glas
wenst hij dat het ten einde was.
Gekweld door gedachten
geveld door het wachten
zich van zijn voornemen bewust;
“Doe het dan, lafaard…
De zoon die ik niet had
gedicht
2.1 met 20 stemmen
12.143 Bleek een monster met een vacht
die slechts ontstaan kan in het donker
onder stenen. Het was een wonder
dat hij zag dat ik er stond.
Er liep wat speeksel uit zijn mond.
Praten kon hij niet en hij was bang;
hij zag dat iets bestond buiten de kelder
waar hij jaren in lag vastgebonden.
Hij stonk, stond krom, zijn honger
was reusachtig. Ik…
doorgaan
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
859 Doorgaan niet stoppen dat heeft geen zin
Praat wat harder dan denk je niet zoveel
Het is nu eenmaal tegenwoordig zo min
En ja dat grijpt een ieder wel eens naar de keel
Kom op en zet je er overheen
kop op het goede dat komt vast heel snel
en al lijkt alles om je heen van steen
De grotere macht trekt binnenkort heus wel aan de bel…
ACHTER HET MASKER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.029 Achter haar maskermuur
huisden de droeve tranen
Bij ’t stille nachtelijk uur
openden zich hun kranen
Onder ‘t lachend gezicht
woonde er treurnis alleen
Ze huilde via een gedicht
onder ogen kreeg ’t geen
Achter de muur van lach
verbleef de eenzaamheid
Ogen betaalden het gelag
van de grote onzekerheid
Onder ‘t zwart der nacht
zakte…
Bezigheid
gedicht
2.9 met 41 stemmen
13.209 's Nachts in doodsangst weet ik het zeker:
ik loop van het kastje naar de muur.
Overdag mij doelbewust bewogen
van het kastje naar de muur.
----------------------
uit: Tirade nr. 200…
enkele reis
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.070 dit is het
triest relaas
van iemand
zonder onderkomen
die
bij een spoorweg
aangekomen
de laatste trein
maar heeft genomen
naar
niemandsland
waarvoor
slechts enkeltjes
bestaan…
uitstel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.432 hij
werpt
zijn schaduw
op
het spoor
schrikt
van het
koude ijzer
en één seconde
wijzer
maar
voor hoelang..?…