3261 resultaten.
Flarden mist...
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
738 Met sprankelende ogen
in een woordloos
sprekend gezicht,
omringd door
intense kleuren,
kwam jij voorbij,
openend wat was gedicht,
waardoor de wereld
ander aanzien kreeg,
jij parels tot
een ketting reeg
De ketting was nog
niet compleet
toen kleuren ineens
gingen vervagen door
opkomende flarden mist
Parels stuiterden
om mij heen…
Afscheid nemen
hartenkreet
1.6 met 8 stemmen
2.020 Jij bent de enige geweest
Die me werkelijk gekend heeft.…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 in het diepe rood
van ondergaande zon
buitelen kleine gnomen
met veel plezier in de
toppen van de bomen
kobolden springen
op de grond waar
het eerste licht
van de nieuwe maan
traag tevoorschijn komt
op de open plek
van het donkere bos
dansen elven en feeën
op het zachte mos
hun openingsrituelen
oplichtend tussen
vage lage struiken…
met de schrik vrij
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
844 heel even
in het voorbijgaan
zie ik in een etalage
mijn spiegelbeeld...
goddank
heeft hij haast…
Weide
gedicht
2.6 met 9 stemmen
8.548 Gefietst naar Holysloot, om in de wei
het kussentje te zien vol bloemen, dat
Joke geborduurd heeft. Wilde eindelijk
wel eens weten waar we de hele winter
op hadden gezeten. Het klopte aardig,
alleen nooit zoveel verschillende bijeen.
Dat is nu juist de kunst ervan.
------------------------------------
uit: 'Gedichten 1969-1986', 1988.…
Reiziger reist
gedicht
3.1 met 15 stemmen
13.251 Daar is de zon wat schijnt-ie
je verbergt je in het licht
pakt je koffer
schaduw tegemoet
wanneer je weg bent valt de nacht
valt wanneer je weg bent
niet eens zorgvuldig slijtage is te zien
er wordt gegeten gedronken gedanst
twee-armigen in blekere tinten
je hebt al je vingers tel maar na
gegeten gedronken gedanst
anderen sterven nog…
Hoop
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.235 Touwtjes, zo uit elkaar
Tussen statische uiteinden
Dartelt een kantelmoment
Een kleine knoop
Is de werkelijkheid
Van licht naar zwaar
Zwiert een nieuw exemplaar
Ontrafelt zoals mijn vader natafelt
In zijn eigen tijd…
wat is het wel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.421 gezin dat niet op een gezin lijkt,
familie die niet op een familie lijkt,
liefde die niet op liefde lijkt,
maar verdriet,
dat is de werkelijkheid…
het gaat al wat beter met vroeger
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.148 het gaat al wat beter met vroeger
met het geluk dat aan verdriet voorafgaat
- je gaf me de huizen van geluk
droeg me je drempels over
van ruime kamers aan rivieren
met onze lichamen in gesprek -
toen wij de seconden leefden
van die nu herijkte werkelijkheid
als geliefden, maar gewonden…
Vriendschap?
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
4.139 Maar de werkelijkheid laat zich niet buitensluiten.
Als een donderslag bij heldere hemel laat hij zich weer horen.
De schrik, pijn en schaamte die hij veroorzaakt,
doet mij beseffen, dat ik die ene les maar niet kan leren.
Vriendschap gaat niet verder dan eigenbelang!…
als pelikaan op stok met de kippen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 daar
aan voorbij gaat
de wereld
die zich kenbaar maakt
in een poel van smaakverschil
en hoe hij zich daar bloot gelegd in voelt
het decor van het leven
dat zuigt aan de netvliezen
de dingen die razen
voorbij een plastiek venster
met een stukje pellicule
hoe hij er niet kan instappen
het lijkt hem te doorlaatbaar
in een te dunne werkelijkheid…
Dubbelganger
gedicht
2.2 met 9 stemmen
7.156 Het is zomer en ik lig
met andere jongens in het gras
op mijn buik zodat ik ruik
hoe vroeger alles anders was
of moet ik zeggen dat ik rook
hoe later alles eender wordt?
er is een meisje bij dat zit
met bruine benen in het gras
zij lacht beweegt zodat iets wits
soms even zichtbaar wordt
of moet ik zeggen dat het zwart
voor ogen mijn verlangen…
pom pom pom pom...
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
666 een rijkelijk intens stukje
over de werkelijkheid
over de zwendel daarin
over de liefde over drijfzand
over leven over regen, tijd
mogelijkheden, fantasie
en wat ik daarin ronddraai
en zing een wankel liedje,
en half wankelend...
over jou en over de liefde
die ook heel belangrijk is,
opgerold in een draaiorgel.-…
Dwalen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 Want ik ben jou en jij bent mij maar we
delen alleen een
verdwaalde werkelijkheid.…
Ik schat de lengte die ik heb
gedicht
2.7 met 15 stemmen
5.394 Ik schat de lengte die ik heb
Ik schat de lengte die ik heb. Eén zeventig.
Zet streepjes af op het plafond. Ik lig in bed.
Da Vinci zocht verhouding sec. Ik teken,
zonder lood, mijzelf, van barst tot spinneweb.
In deze droom word ik te groot. Met uitgestrekte
leden, zo onruimtelijk, gezien vanuit de nek,
besta ik niet. Ik schets,…
Bekentenis
poëzie
3.7 met 21 stemmen
5.215 Wij zijn ijdele mensen,
Verward in ijdele strijd -
Wij rekenen met wensen
En nooit met een werkelijkheid.
Doch in elk eerlijk leven
Komt toch een ogenblik,
Waarin wij ons overgeven
Aan ons eigen stille ik;
Waarin wij de waarheid kennen
En haar niet meer ontvliên -
En zwijgende bekennen
Wat wij nooit wilden zien.…
Balans
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 De werkelijkheid zie ik
door mijn raam
mensen lopen voorbij
de tuin driftig gesnoeid
lantarenpalen stijl overeind
een grauwe ochtend in maart
Twijfel over het zichtbare
want wie is die man
achter dat raam
zijn bestaan nooit verklaard
dromend over de balans
van wat hij won of verloor.…
Het is de dauw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
667 Het is de dauw
van het crematorium
die verschroeit de huid
er ontbreekt een lach
een liefdevolle warmte in ogen
en gulheid in tijd en ruimte
net als de bril op het gezicht
met het gewelddadige gewicht
van gedode beeldende dromen
een onsterfelijke werkelijkheid
in verlangen het blijft
wat in dromen sterfelijk blijkt.…
GEVECHT VAN EEN ARTIEST
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 (om onder water te blijven)
ik maak gehakt van de sprookjes
ik schrijf over de werkelijkheid
ik ben een diepzinnig artiest
die binnenkort naar de bodem
van niet alleen de oceaan
maar van het leven op zoek
zal gaan. Ik schrijf stilistisch
dat je d'r koud van wordt.
Alleen laat ik tranen met tui-
ten, omdat niemand me wil le-
zen.…
Hoor je paradijsvlegel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 wie wil er nu gelukkig zijn
zoals het kind in mij
met een broodje op het strand
een zeldzaam wit puntje met ham
en wit strandzand dat knarst
tussen de tanden
zoals wringen tussen
het eeuwige verlangen
en de bizarre werkelijkheid
in tedere handen
ik wil daar liggen huid tegen huid
en alle droeve ogen naar de sterren
zenden…
Wij waren zestien
gedicht
2.2 met 209 stemmen
20.415 Wij waren zestien jaar en spelden traag Aeneas'
avonturen. Over hoe winden plots opstaken
en schepen uit hun koers raakten,
over velden aan de overkant van een rivier
waar men een levend mens maar zelden toelaat,
over verlaten vrouwen, oorlogen en tweegevechten.
Wij waren zestien jaar en door de vensters
van het hoge klaslokaal scheen…
Milieuvervuiling
gedicht
3.1 met 7 stemmen
4.722 Gore plastic zakken, fladderend, vastgehaakt
aan stokken in een tochtsloot ergens op Schouwen
zo'n lichtloze middag tussen Sint en Kerst:
Chileense flamingo's.
Ooit fantaseerde ik een zwoel moeraswoud
vol orchideeën, roepen, slingers baardmos
en spiegelend onder smaragden waaierkruinen
Chileense flamingo's.
---------------------…
In wankele momenten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 verblindend flits
de kermis carrousel
en draait maar door
in een wereldvreemd decor
attracties schitteren
schone schijn
met snelheid en emoties
op dit wonderlijk festijn
waar spiegelende kitsch
in wankele momenten
weer werkelijkheid wordt
voor wat losse centen…
VITAMINE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Grote zalen
galmend van sterke zang
en daverende spraak
verhalend over heerlijkheid
of grootse overwinning
zijn bij geestelijke voeding
stralende lekkernijen
die we gaarne tot ons nemen
het ware geloof is echter
een kleine druppel
deze verspreidt zich bescheiden
ongemerkt maar onbelemmerd
door heel de daagse maaltijd
bouwt het gangbare…
Een bal demasqué
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 wat heeft
een foto ons
nog te zeggen
over gezicht
en blik
waarmee de
wereld wordt
bekeken
ongegeneerd
kijken met
vrijblijvend
commentaar
zonder enige
kennis en dan
oordelen en
vergeten maar
alleen in
het extreme
het ongeziene
zit handel maar
blijkt toch vaak
een fopspeen
na een bal
demasqué…
Solipsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Er is geen getuigenis zonder waarnemer.
Leven, ofwel de kunst van het scherp zien
bij tanend licht van een wankele schemer,
wachtend op een verruimde blik misschien.
Wanneer ben ik tot acceptatie bereid?
Als ik hoor, voel, proef, ruik of zie?
Of is er nog een verborgen waarheid,
als echo van een onbekende dimensie?
Is alles om mij heen vluchtig…
Waanzinnig
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
653 De wanhoop in mijn hart
en de waan in mijn hoofd
hebben mij van de waarheid beroofd
ik zag slechts de schijn
ontsprong zo de pijn
die de werkelijkheid heet te zijn
nu ben ik weer echt
tenminste, dat is wat mijn dokter me zegt
maar er zijn dagen
dat ik weer die waan wil uitdragen
er is niemand wie ik het waarom kan vragen.…
Ik droomde...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
645 Eens zal deze droom veranderen in werkelijkheid
Als God de Heer wederkomen zal op de wolken
In al Zijn glorie, in Zijn grote macht en heerlijkheid
Hoe het dan zal gaan, kan niemand nog vertolken.…
Van elk verlies
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.901 De verloren tand onder het kussen, het hoopvolle
hoofd in ondiepe slaap er krachtig opgedrukt.
Alles kan ontsnappen.
Van elk verlies moet iets goeds komen, dat is beloofd.
Dat het vertrouwen en de aangeboren hoop
lang bij ons mogen blijven.
Sommige dingen weten we liever niet.
Er is de ernstige oudertaak dingen niet aan te leren.
Zelfs geen…
Haar hoge tonen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 jij stond
aan de andere kant van
een vliesdun watergordijn
zag je vormen bewegen
armen en benen in
een plastisch ballet
je stem klaterde
in hoge tonen
boven het ruisend geluid
ik wilde je hand
maar in het raken
verbraken wij de stroom
wat magisch
betoverend leek
bleek slechts een droom…