431 resultaten.
oase onder vuur
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.143 Ik zou versjes kunnen vlechten over
de vonkende staartjes in het veld
waar in het donker de konijntjes vrij
hun gang kunnen gaan en
haasje over spelen in het gras
Maar wat te doen met de stralende vuren
door wentelende wielen voortgejaagd
die het veld de maat nemen en
zijwaards blind het cordon
rijgen, onderweg naar
De konijnen zijn…
als licht en donker azen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
656 ik jou schrijf
over lege gedachten
uitgesponnen
of nog in heipalen
die huishouden
op brakke grond
het is op de
scheiding van
een tijdsidee
dat denken
de versnelling vergeet
of weigert of juist niet
om naar zijn eerste
dan wel achteruit te springen
immers
handelen
is nu nog dood
het is wel weten
dat een wiel…
Ik zwijg in belofte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
517 Laat me zwijgen wanneer ik
mag spreken van schijn en bedrog
en haak mijn wiel aan het einde
van jouw stem
alwaar ik mag wezen
zonder jou aan te raken terwijl
ik weet dat liefde ons zoet zal smaken
in hebbigheden waar ’t geluk
onze voorspoed zal ontbinden
want voor elkander geschapen
maakt van de morgen nog geen nieuwe dag
doch ik…
Dromen wij nog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
776 zo vaak op mij
Frans, Spaans, Fries, priesters
en wat dies meer zij
blijft nu – ik voel je, man –
als een paal achter me staan
er is iets goed misgegaan:
alle tegenwerking ten spijt
clashte uit een zee van verwijt
een vis tegen mijn damwand aan
en veegde me van het veld
de toekomst kijkt ons blozend aan:
een wieg, een kar op drie wielen…
The winner takes it all
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 De hand van de knecht van zijn fiets
Hij graait naar twee mierzoete plakken
Maar verder gebeurt er haast niets
De knecht zit al tijden te plakken
De knecht met zijn fiets aan de hand
Zijn band hoeft hij zelf niet te plakken
Hij krijgt een nieuw wiel van de kant
En wint aan de meet een paar plakken
De fiets aan de hand van de knecht
Een…
Sneeuwpoel bij dag
gedicht
3.3 met 9 stemmen
3.452 De hel dat zijn wijzelf, door hagel
op ijzel met slag in wiel. Languit
vallend in de bevroren pap op straat
slaken wij geen kreet dan zwijgen.
Wie heeft dit bedacht? Wij zijn zelf
uitgegaan, met tassen voor voedsel
en een muts om ons gezicht grappig
te doen uitkomen tegen de lucht.…
Op de vleugels van de ziel.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 Wachtend op
de dageraad,
dankzij mijn
penselen
en wat streken
waterverf,
ontsluit
de intimiteit
het duister,
als rusteloos
wiel op het
deinend canvas.
Op de vleugels
van de tijd
koestert het
mijn gevangen
lichaam, gebaard
achter gouden
tralies van
de moegestreden
horizon.…
Lang leven de slakken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Het wiel symboliseert succes.
De slak luiheid en vertraging.
De nieuwe mens wil vooruit.
Leidt een zittend leven.
Houdt van gemak.
Wie veel snel wil,
versnelt zijn tijd.
Vooral mannen.
Ze doen dat.
Sneller.
Aandachtige mensen zijn slimmer.
Ze vertragen de veel te snelle tijd.
Ze willen weinig langzaam.
Lang leven de slakken.…
ADHD of te wel "Het vijfde wiel"
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.020 maak hen vaak zo moe
'k wordt gewezen op m'n leeftijd
gezond verstand, tikkie gekkigheid
't gaat erin voor zoete koek
't lijkt of het me niets doet
maar de stramheid der ledematen
vaak 't onsamenhangende praten
d' blijvende zorgen in m'n hoofd
God, de Vader, Zoon geloofd
zijn gevangenen van m'n ziel
en zaligheid, m'n vijfde wiel…
Elke dag een nieuw wiel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
181 Tussen wat geweest
en wat nog geen vorm heeft hier,
bouw ik een ochtend.…
Smiley uit Brussel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Ik raap planten van de straat en vertraag
Zorgzaam met aarde, schaar en watten
Ik vertraag en kook, voor hem, en met hem
vertraagt al het andere. Ik doe niet veel
Eerst moedwillig, dagelijkse oefeningen
en meditatie, mijn lichaam vroeg erom
Aandacht
Esther bestreek mijn huid, hij streelt
die, hij vangt mijn navelpluis
Gek doen, flauwe grappen…
A6 - A9
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.122 Sprankelend lacht het
heldere water rimpels
het is een nieuwe dag na
de geboorte van gisteren
de roetaard drukt haar
snavel in het riet en
verpakt lente in zachte
streken, bekt de stengels
af en verstopt ze met zicht
op vloeiende stroming
asfalt fluistert zacht
doch danig verhit,
zwarte wielen opzij,
morgen,
morgen,
morgen…
De Boer...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.328 Krakende wielen
op een landweg.
De Boer op weg naar huis
knarsend en langzaam
de ouderwetse kar,
neuriet de boer
zijn favoriet gezang.
De melkbussen leeg,
rammelen mee
De koeien in de wei,
kijken met lodderogen toe,
hoe de kar zijn weg
vervolgt, naar de boerderij...
Dampende bruinebonensoep
staat te pruttelen
op het fornuis...…
De kobberneel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
955 De kobberneel zit aan het diep
en luistert naar het wielen.
Oh, had hij maar een ielewiep -
dan zou hij kunnen kielen.
Maar kobberneel toeft onverwacht
een snater in zijn touwen.
Had hij zo'n euvel ooit gedacht ...
hij wil zijn staken houwen.
De snater linkt de kobberneel,
raakt helemaal van bouten.…
de ladder danst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
718 een late hond sterft blaffend weg
in de aanhef van de zomernacht
langsheen de bogaard lijnt de heg
de manden waarin ’t plukfruit wacht
wielen knarsend in het grind
wekken zongebruinde krachten
eens de knecht de paarden bindt
verlaadt men stil de zomervrachten
het duister valt als kar en ruinen
tot stilstand komen bij de poort
swijlst dansen…
Het orakel der wegen...
hartenkreet
4.4 met 40 stemmen
1.670 Met je dieprode gloed
stop je de eindeloze stoet
van rollende wielen
der automobielen.
Je hebt me beroerd,
m'n zintuigen vervoerd.
Ja ik geef toe 'k ben gezwicht,
...voor een verkeerslicht.…
Malta's rotsbodem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 *
jarenlang laat mijn gelaat zien
dat er karrensporen lopen
waarvan het ontstaan duidelijk is
duizenden jaren oud vaag ik weg
het zijn er amper negenenzestig
het wiel is door mij niet uitgevonden
ook de genen niet waar oorsprong ligt
over de ouderdom van de sporen
blijft men nog steeds in het ongewisse
dat is het geheim van mijn jonkheid…
De herenfiets spreekt
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.313 Mijn bel begint zelfs te verruwen
laten wij samen zijn en huwen
hier is mijn wiel, Madame, en daar het Uwe
wil toch voorgoed het Uwe naast het mijne duwen.'
-------------------------------
uit: 'Doen en laten', 1994.…
Ironman
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
628 Vandaag in ons Limburgse land
Een sportevenement van stand
Zwemmen van de Griend tot het Gouvernement en retour
Overal publiek op de loer
Dan fietsen 180 km lang
Bunde, Sittard, voor de Cauberg zelfs niet bang
Fietsen met aerodynamische helm en gesloten wiel
Hoop dat er niemand viel
Tenslotte een heuse marathon
Het was Bas Diederen, die…
ijzeren lijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 gras groen gewas
staalblauwe lucht
ijzeren lijnen
kreunende kracht
dreigende wielen
stuurloos hart
onbemand figuur
furieuze fantasie
landbouw leeft
vader is dood
driftige doener
vloekte vaak
op z’n Farmall-M
twee wagens
vol met bieten
in kleverige klei
leerde hij mij
te vechten
in het spoor
door te gaan
steigerend toegeven…
Anoniem stationnetje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 samen zijn
wij even
weggeweest
naar een feest
zonder wereld
alles hebben
wij losgelaten
geen agenda
of afspraken
richtingloos
hebben wij
zonder kaartje
de trein gepakt
hij stond voor
ons op wacht
vertrok meteen
na de fluit
reed snel het
anoniem
stationnetje uit
nog tikken de
wielen hun
maatschappelijk
verbonden cadans…
De nacht-trein
poëzie
3.2 met 8 stemmen
4.784 O, gij daverend hart der machien,
en uw God-verloren vlucht,
O, gij kreunende jacht van wiel na wiel,
gij, gij, wroegende zucht
die uit de schoorsteen viel;
en de lange, angstige glijding der sporen
die achter de aarde reeds het gerucht
van de verre trein doen horen.
De nacht-trein die gilt en loeit.…
Oblivion
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.319 's Avonds in een najaarsstorm
hoor je het fluiten in aantocht
en, terwijl je naar de rand loopt,
het dampende stampen der wielen.
Ooit dacht ik dat je was ingestapt,
meegevoerd in die verlossende mist.
Je zwaaide nog even, maar niet naar mij,
toen je voor eeuwig mijn herinnering betrad.…
Mei
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
2.522 Als de wiele weer gaat walen,
Als de tor weer vrolijk telt,
Vrij ik weer op grote schaal en
Vaart de ooie boven 't veld.
Alle goud vinkt, elke mé relt,
Elke mei kevert weer fit.
Eén nochtans die nu niet meetelt,
Is de kie dit somber vit.…
stad in de regen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
751 glinsterstraten, gestaag
dakpannen gutsen naar goten
het regent vandaag
regenschermen beschermen
spattende autobanden plassen
babies op wielen, plastic omhuifd
het regent vandaag
asfalt glijdt water opzij, opzij
poncho fietst naar een warm thuis
het regent vandaag, gestaag
verkeer raast nat voorbij
over de middenweg
die langzaam droog druilt…
De opdracht van Ali
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.264 In mijn gebedshuis op wielen
- Allah zij geprezen voor dit werk -
maak ik het u graag naar de zin.
Als u zich maar aan de regels houdt.
Ali, wat hebben we het hier toch gezellig samen. Amen.…
Levensloop
gedicht
3.5 met 64 stemmen
28.705 Hoe alles wat ik nog te zeggen had
onder de wielen van de tijd wegstoof.
-------------------------------------
uit: 'Dit is mijn dag', 2004…
op cursus wil ik
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
540 vastgelegd op uitslaande plekken
in scheuren schimmel en vlekken
van leeuwen die nog brulden
lachsalvo's jonge meiden
niets om het lijf dat verschuldde
varens broeinesten zangers
op velden uit meren op heide
ongerept nog zonder wegen
claxons gierende remmen
kindergeschrei wagens in klemmen
eeuwige ruis van blikken vehikels
op vier wielen…
KRACHT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
919 Een spierziekte
kan een stok tussen de wielen
steken.
Fietsen, tillen, voorbij.
Mijn hoofd past niet meer
op dat lijf van mij.
Hoe functioneer je
zonder kracht?
Het betekent vaak
Je donkerste nacht.
Alles wat je zou willen
kan je nooit meer optillen.
Mijn geest werkt niet op spieren,
wat een geluk.…
Onjuiste percepties
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 strepen op het uitgeleefde linnen,
vlinders vluchtten te snel uit hun cocon
en stierven in het merelzoete maanlicht
de nacht was niet meer dan
een bezem waarvan de steel
onzichtbaar de ouderdom flankeerde
met een duisternis waarin de kurkresten
bleven hangen aan de rand van het glas
het tasten naar de wind spaakte
het verleden in een wiel…