Alle inzendingen over woud-bezitter

806 resultaten.

Sorteren op:

Vaststellen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 290
Wat geeft meer rust dan de adem in het woud. Wat kun je meer genieten dan de Pruisisch blauwe hemelkoepel. Wat kun je meer genieten dan leven in de schepping. Wie kun je meer danken dan de Schepper van dit alles.…

HET KLEINE VEILIGST

poëzie
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.949
Vergaren de grimmige wolken haar macht; Doorkruisen haar pijlen de donkere nacht; Ontworstlen de stormen van 't noorden hun band; Bezwijken de wouden, voor de eeuwen geplant?…

Griekse Tragedie

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 695
een geselende hitte dorst 't oude wijze land en drijft meedogenloos de boer tot flagellant Sirocco en Zephyrus schroeien de droge grond zinderend zijn de luchten brandend de horizon in waanzin tergt de ploert de geest der pyromaan wouden en wijken smeulen onder Hephaistos' waan…
Aramis31 augustus 2007Lees meer >

Avonduurlijk

netgedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.246
langzaam, heel langzaam sluipt de vurige tijger weg achter de donkere bomen duikt onder in het moeras van de slapende schijn ziet niet de ontwakende zebra die heimelijk omhoog klimt voor nachtelijke toelichting ze draaien om elkaar heen in het avonduurlijke woud zonder elkaar ooit te treffen…

uitzinnigheid

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.391
het varken roept het uit ze zwaaien met vaandels aan de rand van het woud dikke bomen schroeien zich aan schallend koper het wroet, het niest, is opgewonden en bezorgd eikels zijn het eikels zijn het die vallen en aangevreten om hem heen vallen, slechts ruw vlees zal hun deel zijn geeft zich over aan honden terwijl de rest het hazenpad…
Rieg18 augustus 2008Lees meer >

Oneindigheid

hartenkreet
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 941
In de tempel van het woud tussen beuken bruine kathedralen doodstil mijmerend fluistert het lover onhoorbaar het geheime verhaal van regendruppels de dromen van de wind En over de wijde heuvels verborgen valleien lome rivieren zeilen zwijgend de wolkenschepen met boven hen het verre niets het lied van oneindigheid…
Troebadoer10 november 2007Lees meer >

Wachtende woorden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 800
In een woud van woorden Blijven ongehoorde Klanken, duister en obscuur. Als voortvretend vuur Verteert het binnenin Woorden zonder zin. Ongehoord blijft sprekend Beloften nooit verrekend. Uitgesproken en gehoord Wekt het woord in elkander Leven en licht ontloken Aan liefde, taal als geen ander.…

Levensvragen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 625
Is er een geheim dat onthuld moet worden in het woud? Is er liefde, wederzijds vertrouwen, dagen zij elkaar uit om de eindbestemming te ontvouwen? Ligt er hoop op onbestemde plaatsen of is er slechts het zijn? Hoe krullen nerven zich, krommen vingers naar een ongekende levenslijn?…

verder in liefde

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
met zachte weemoed betasten we de lagen waaruit we bestaan het hart laat zich vaker raken dan het hoofd we ademen overgave het strijkend licht maakt onze jaarringen voor even zichtbaar in liefde verder leven geen tranen te verbijten in het woud van genade…
J.Bakx1 maart 2016Lees meer >

Live paapa

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 965
waarschijnlijk wel correct gespeld geschreven Ze pakten hem op en hij is nooit meer teruggekeerd Gedood in Sobibor met naar schatting 27.999 lotgenoten Gedood omdat hij joods was net als circa 5.999.999 andere joden Het briefje heeft de oorlog overleefd omdat het niet mee mocht op transport van de bezetter omdat de bezitter…

Lèthè

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 893
waar bomen bossen, koud en naakt met gestorven voeten in geplooide aarde daar vraak ik, oh maanloos woud vertel mij van het pad naar vergetelheid voorbij de deemster wil ik drinken uit de woordenstroom waar flarden kleven aan verschoven rotsen in opengevouwen handen ontrolt zich een zee die mijn ogen niet kunnen dragen…
Hanny26 maart 2008Lees meer >

Chichén Itzá

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.578
Verhalen vallen als dichte sneeuw uit de lucht ze bedekken wat is geweest dan waait de lucht bleek door de wolken uiteen gescheurd tegen de stroom naar diepe wateren in peilloze diepten de verbinding verbroken in het woud van mijn gedachten aan de rand van de bron staat de tovenaar van het water ik spin een web van zon…
Carin13 januari 2006Lees meer >

Sikkel

netgedicht
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 766
Door het woud klinkt de roep van een uil en ergens breken twijgen. Het fladderen van gedachten - motten op het vale licht - klinkt luider dan het beuken in mijn borst! De nacht breekt uit het kreupelhout en aan mijn mond ontsnapt een hese kreet terwijl ik ren.…

Aminozuraal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
zielsbekwaam, in velden en toch wegen ontegenzeggelijk, ontboom ik wouden kleur ik mijn grisaille met getemperd licht op zoek naar landen om van te houden gesloten stiltegebieden klinken asynchroon, in weke lagen, in twee maten monotoon ik zoet mijn parallelle avonden met aspartaam ontken aanwezigheid aldus, concentrisch van…
Iniduo13 juli 2014Lees meer >

ondraaglijk daglicht (de moeder 3)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
het bezwerende ritme van haar zang reikt voorbij het ijle verwarde gefluister in het woud de moeder wil haar kind het daglicht laten zien het optillen het bevrijden van de dood men wrikt haar los van de kist die in diepe zwarte aarde verdwijnt in het ondraaglijke daglicht valt het broze leven in scherven uiteen…
J.Bakx7 april 2017Lees meer >

Pit (2)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
Dat we op één bank zaten Dat je staarde naar je rafelige kaart Dat de witte vouwen waren als de brede brandwegen zoals ze het woud dwars doorkruisen Dat we om het verste pitten spugen speelden Hoe het oud papier knisperde als de rivier Rond de bank waar we toen aten staan kersenbomen…

dragen

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 416
in een woud van signalen droegen onbegonnen herinneringen ons naar een tijd die langzamer ging dan de reis van een vogelveer naar de bodem van het diepste meer we dreven pijn met hamers in de aarde persten het lijden terug in de grond over het helmgras zagen we de lege zee de stilte was hier om te doden konden wij haar dragen?…

Een middagslaapje

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.908
Wie rusten wil in 't groene woud wie rusten wil met lusten Hij kiez' een plekje dicht in't hout En vlije zich tot rusten Een peluwtje van mollig mos Een kussentje van varen En een gordijn van blaren Geeft zoete middagslaap in't bos De hemel van het ledikant Blinkt prachtig blauw door't lover De heesters slingren om de rand De bloesem…
J.P. Heije15 februari 2004Lees meer >

hou moed

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6.798
een apelazarus neergezegen papzak plet zich een omgekeerde tent in het woud dan traag een zwart pluizige arm door ondoordringbaar bamboeriet van tak naar mond en mond naar tak op dood gemak een boeddha op een berg op dood gemak één boeddha in een bos zou de panda weten dat hij met tweeëndertighonderd is en stel dat er een constante hoeveelheid…

Klein stralend sprookje

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
In het nachtelijk Zwarte Woud zweeft tussen nevels een lichtschijnsel, en geeft de bomen glanzende gezichten als van versteende, maar mild gestemde reuzegnomen. Een uil vliegt in dit licht als van een fee in alle stilte mee, met in de ogen zijn eigen gloed.…

innemend

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 930
is laven ter ontschaven van weerbarstig kreupel hout van 't woud al heel jong gekapt bekneveld gebutst domme nagels zomaar in getimmerd uitgedroogd ingeteerd afgestempeld verzegeld voor onbekend en onbestemd ziet nu: loten lopen uit lang leve de brouwerij zo ziet men maar nog ongelaafd is onbeleefd…

Enkele andere overwegingen

gedicht
3.8 met 59 stemmen aantal keer bekeken 24.063
Laten wij de tijd laten gaan waarheen hij wil, en zie dan hoe weiden hun vee vinden, wouden hun wild, luchten hun vogels, uitzichten onze ogen en ach, hoe eenvoud zijn raadsel vindt. Zo andersom is alles, misschien. Ik zal dit uitleggen. ------------------------- uit: 'Gedichten', 1999.…

Vertrek

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Hij droomde van wouden en wolken. Vanwaar de wind en zou de zon zo purper elders schijnen, blikten zijn ogen langs het waaien der bomen. Hij huilde en hij legde zich op de bloemen om de vogels niet te horen, die riepen, die riepen.....…

Liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
LIEFDE Soms is ze als een waterval overweldigend en bruisend in een zonovergoten woud. Zo af en toe is ze sereen en fijn als rijm op een sprietje gras. De zon laat haar bloeien in elk hart. Tot ze tot vlammende passie verwordt.…

Adolf Hitler

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.459
je wordt geboren je weet niet waaraan je begint je ouders moeten wel, het wordt van ze verwacht en dan heet je zomaar Barack Obama, de verlosser men wil het anders, dat zorgen worden verzacht dan zegt je moeder, deze noemen we Adolf want we hebben al een Heinz AH Erlebnis, Zwarte Woud een kerstboom versierd Huil maar niet, kleine…
Fred4 mei 2010Lees meer >

Orkaan

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
Hoge golven op woeste zee opgezweept door razende stormen met schuimende branding langs kusten hoge rotsen beukend op het weerloos land bulderend over dichte wouden vergrijpend aan vlakke velden over akkers gebroken graan wervelend met loeiende krachten getekende onrust in menselijk bestaan.…

doorzon

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 422
waar het licht zich terugtrekt in de schemer van dat koele woud oud door tijd, maar jong door nieuwe twijgen en het neigen van haar eigen kwetsbaarheid het trillend gras vol blauwe klokjes sluipt een wijle tot aan niets dan duister, zondermeer vergeten door de luister van dit uur aan de kant een oude fiets, een waterfles en ramen…
switi lobi1 september 2014Lees meer >

Lach

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Als liefde satire blijkt te zijn, als de hemel een donker woud is, lach dan juist onder rouwende wilgen, lach dan juist omdat het zo koud is. Want het grootste gebaar van de liefde op haat Is de glimlach, het schrille contrast dat ontstaat dat ijzer ontdooit en het zonlicht laat stromen, het leven ver schijnt en er warmte doet komen.…

Over de grens van bestaan

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 977
Een laatste herinnering blikt zijn oog voorbij tranen vloeien rijkelijk in het donker van de nacht waar hij nog altijd wacht op het fragiele wezen van de groene wouden in het nevelrijk bestaan dan heft hij zijn zwaard doorklieft zijn hart zijn bloedend hart zonder haar wil hij niet leven en even in een laatste moment ziet hij haar…
Almaresáre11 september 2005Lees meer >

Toegift

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
Niet het geluid van uilen in de wouden noch geuren van het afgevallen blad geen donkerblauwe lucht bezaaid met sterren of wind die langs het zwarte water strijkt de zomer laat zich dit jaar niet verjagen al geven wij haar voorsprong van een uur weer bloeien bloemen, vliegen vlinders een broze toegift van moeder natuur…