361 resultaten.
Zij
netgedicht
2.4 met 512 stemmen
53.288 Mijn bruid
slurpt blauwe lucht als wijn
fladdert eenzaam boven wolken uit
Een schaduw
gemengd met eeuwige zonneschijn
door nevels vliegt een zwaluw
In ’t blauw
druipen druppels glanzend vocht
versmelten in de dauw
De wind
neemt mee in laatste ademtocht
m’n liefste teerbemind
De zee
fluistert in de schemering
een zilte barenswee…
de jaargetijden
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
927 Zwaluwen in vlucht
een blauw wit achtergrond.
Een dek bladeren en regen
waaronder zomer sterft
aan geen mens of dier gelegen
het is gewoon de herfst.
Een winterlied verhaalt
over lange koude nachten
gure wind en ijzige grachten
en hoe prachtig wit neder daalt.…
Nevelkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 De wind spint draden van schapenwolken
die wervelend door de hemel zweven
waar ze zich in het maanlicht baden
voor zwaluwen ze tot wazen weven
en ze gewikkeld als ragfijn lint
draperen in de schemersluiers
van het blinde nevelkind
dat door regenbogen begeleid
lachend langs de zonnestralen
zonder aarzelen of dralen
zachtjes naar de aarde…
Herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Opeens is daar het licht
waarin het gras veel minder grijs…
een late zwaluw zoekt het zuiden
schapen steken uit hun wol
een koster staat zijn klok te luiden
ergens stierf een mens
maakte veel dagen vol
besloot het leven
in de schittering van water
maar in de haast
heeft niemand tijd voor ’t licht
noch voor ’t geluid
noch voor dit schitterend…
wind
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
756 in de zonnige soberheid van Porto-Rico
wuift Maria de nacht uit haar lakens
door het open venster
lift de zwaluw mee op het briesje
kwinkelend voor de nieuwe dag
zo rolt de wind de rotsen af
over de grote plas
waar soms vissen mee vliegen
een walvis zijn staart roert
en de wind
van richting verandert door
de scherpte van een haaievin…
Dwarreltaal
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
751 Als schepen in de wind
zo waait mijn blaadje voort
de woorden weggeblazen
in groene wij- land grond
de stromen stormen tergend
het laagland lachend uit,
maar op de schuinste helling
heeft grond zijn taal verbruid
De zwarte zwaluw schemert
die zware luchtig zin
maar kan de kans niet vinden
voorruit daar slaat het in.…
Frysk Gea
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.825 Denkend aan Fryslân
Met zijn brede weiden
Waar ’t vee graast in stille rust
Een zwaluw die in brede vlucht
De einder kust
Frysk Gea, wat vlak en wijds
En onverzettelijk van aard
Historie heeft bewaard
Uw glorie en uw trots
Onwankelbare rots
Denkend aan Fryslân
Uw wijds vlak, schoon en stil
In mijn hart draag ik u mee
Verblijven daar…
de schoonheid van het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 vanaf de waterkant
zien we de trage schepen
hoewel in vaste baan bewegend
voluit in eigen gang
daarboven wolken
die in snelle vaart
een landschap keer op keer
van kleur laten verschieten
verbaasd over de vlugge vlucht
van een bezorgde zwaluw
toeschietend voor
het hongerige jong
staan wij opnieuw
in stilte, met besef
dat schoonheid…
De zomerzwaluw.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 Op het moment dat de zon zich duistert
achter een regenachtig wolkendek;
en mijn inspiratie weer hart vindt op
een juiste plek, dan voelt de opklaring
in mij vrij; landt als een zwaluw blij
aan mijn zij.…
En toch....
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.012 Was dat een zwaluw die daar vloog?
Dan hang ik weer mijn ziel te zonnen...…
Laat me lenten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
616 Alvorens de lente bloeit
bloesemt al mijn hart
knoppen zwellen vreugdevol
nog heel even dan spreidt het blad
het bloemhart laat zich zien
bovendien de eerste bonte vlinder
raakt mijn ziel
in een fase van extase
op zulke momenten wil ik alleen zijn
om het hart te laten lenten
te delen met de jubeltonen
van de merel en de eerste zwaluw…
Belofte
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.450 Morgen
zullen nieuwe woorden
mijn gedachten zijn
dansen zwaluwen
langs flanken van de wind
die halmen wiegt
tot zij hun voortbestaan
op aarde baren
en de zon zal blozen
tot het maanlicht
gouden meren drenkt
waar zwarte zwanen
twijgen nestelen
en vol vertrouwen
toekomst broeden
morgen
zal ik nieuwe woorden
zinvol binden
vandaag…
Eeuwige Zomer
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.114 In mijn hoofd speelt het geluk
Vergezeld door een lied
Over de mooie dag
Dat je de zwaluwen weer ziet
De grote warme zon
Bruint je dunne huid
Overal om je heen
Is beweging en geluid
Wind die stroomt
Door metershoge bomen
Het heeft mij op reis
Over de zee meegenomen
De zoute opgeslagen druppels
Verfrissen mijn gezicht
Het golvende…
Bitterzoet verlangen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
612 Hoe moeilijk kan het zijn
om de verzen van je hart te lezen
en te verdwalen in de tuin der lusten
Er was slechts één zomer
zonder zwaluw
waarin ik blauwbekte van de kou
Je kwam onkruid wieden, zei je,
maar een dag werd een jaar, een leven lang
van omploegen en opnieuw zaad verwaaien
Tussen sterrenstof en nog te ontdekken zonnestelsels…
Zwevende muze
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 Laat je gedachten zweven
op klanken van heerlijke muziek
vingers die dansen over toetsen
als vleugels die glijden op thermiek
van stuwende en stijgende tonen
scheer als een zwaluw door ’t zwerk
zwenkend zwierend in de compositie
en het ritme van de wind
gehoord in de snaren van de bomen
drijvend op genieten van het geluk
schrijf op heerlijke…
luchtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 vanuit een zelfgesponnen buitenkant
zweef ik als de jonge zomers en ik laat
dit leven aarden,
in de grond van mijn bestaan
er vliegen vogels mee
hun zachte vleugels zingen van de zwaluw
in een ranke luchtbeschrijving
lijkt hun dans
de ondertoon van gaan
ooit, als de seizoenen kruisen
trekt mijn lijf haar sporen mee
maar haar frêle…
De kooi
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.565 Ik weet: nu zijn de velden zonder koren,
van dag tot dag wordt dieper groen de wei
en scheert de zwaluw sneller rond de toren,
de gentiaan bloeit in't moeras der hei.
Wordt dan voor immer mijn geboeid verlangen
gevoed door een seizoen en door zijn kleur,
is dit de kooi waarin ik ben gevangen,
waar is het slot en wie ontsluit de deur?…
Alziend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 Harde winterdagen hebben het zonlicht omgebracht
het oog reikt niet ver
het zicht is lang geleden met de zwaluwen vertrokken
ergens waaien als duistere banieren
ruwe manen in de poolwind
vlokkerig buitelt de nacht over de vlakte
alles valt stil in onontgonnen werelden
dan raken de muren behaard
traag bewegen ze zonder te scheuren
naar de…
Gebroken wijzer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
595 de dood even langs
ze nam enkele maten
knipoogde naar het duister
van het diepe water en
vertrok zonder opgemerkt te zijn
nog even werden er vanuit het oosten
verse dagen aangedragen
de tijd lekte gestaag van de wijzers
in de eeuwigheid rijdt geen ijlbode
de grote indicator ligt nu zwijgend
op de rand van vocht en veld
doldwaze zwaluwen…
Onbereikbaar
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
630 Zodra je in het leven denkt, dat je iets hebt bereikt
vallen zwaluwen uit lucht, doordringend gekrenkt
het ideaal blijft onbereikbaar, onhoorbaar lied
het is de liefde die zingt, intens over verdriet
in ongeschreven boeken door essentie van leven
heb ik vandaag een nieuw couplet geschreven
over aarzelende zwanen op zoek naar een meer
weigerende…
Zomerse ontmoeting
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
151 De molen wiekte slag voor slag,
De toren spitste de hemel,
Twee zwaluwen maakten zomer,
Mei ligt begraven, r.i.p.
De herder floot een deuntje
Op uit d’wilgentak gestoken fluit,
Over zomerse geneugten.
Zij veegde haar tranen droog,
Lachte de herder toe,
Wijl ze in diens richting toog.…
Mei
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
157 Een zwaluw snijdt het blauw doormidden.
Ik reik. Jij lacht. Het riet buigt mee.
Zo blijft de dag in ons bezitten
wat mei ons gaf, en meer, en mee.…
Mijn tuin
netgedicht
3.7 met 91 stemmen
14.771 Lindebomen, eiken dromen
verse knoppen aan een tak
zwaluwen en eendenliefde
geur van leven en nieuw blad
Lindebomen, eiken dromen
wilgen langs de waterkant
zonnestralen, bootjes komen
zomerzotheid aan het strand
Lindebomen, eiken dromen
beukend in de straffe wind
regenwolken, waterkolken
want de winter komt in zicht
Lindebomen, eiken…
Friesland
hartenkreet
4.3 met 32 stemmen
2.561 Friesland weiden
schilderachtige plaatsen
boerenerven met klimop
begroeid
sloten waar kinderen
leren schaatsen
nestelende zwaluw in
honderd jaar oude
boerenschuur
draagbalken als zichtbaar
vakmanschap
een houten knuffelmuur
de ladder die tot de hooi-
zolder reikt
de knuffelmuur vervangt
leidt tot menig liefdesavontuur…
Zwijgende landman
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 Het grazige verzuurd
door de aanzwellende zomer
onder romige luchten zwenken zwaluwen
door de geopende gordijnen
van het uitrustende voorjaar
De wind geeft gul een geluid
aan alles wat stemloos leeft
niets blijft zonder ontdekking
Al mijn vragen verwaaien
– zonder beantwoord te zijn –
in het overvolle landschap
terwijl het een uitnodigende…
Zondag?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 De zwaluwen vliegen laag
zonnestralen rusten uit
nachtregens drenken de aarde.
Misschien heeft god
genoeg van het scheppen
het lijkt wel zondag vandaag
Een stem ligt in de hangmat
schommelend te rusten,
onder een appelboom,
te rijpen van bloesem naar vruchten.
(foto: Irene Verkerke)…
stil de wil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
609 dit is van willen het begin
de spin heeft haar web gesponnen
en zit er doodstil middenin
het grote wachten is begonnen
mij schiet nu even niets te binnen
we wachten wel de spin en ik
zij op haar prooi en ik op zinnen
wij vangen duur in ogenblik
een zwerm zwaluwen in het zwerk
zwiert rond de toren van de kerk
mij prikt een mug,er krassen…
Ik heb de herfst gevangen ( en in 'n potje gestopt)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 prachtig geweven web met bewoner
de eeuwige laatbloeier
vlinders die nog vlinderen wilden
regenboog met aan 't eind de pot vol goud
prikkelbare kastanjes
eikels die me om de oren vlogen
paddenstoelen in alle soorten en maten
rode bladeren zij fluisterden
over de wind die toenemen zou
zwaluwen die voor even hun heil
zochten in de schoonheid…
Strand
gedicht
4.0 met 4 stemmen
5.559 .
---------------------------------------------
uit: : 'Een zwaluw vol zaagsel' (1973)…
proces
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
506 daar zag ik duizend zwaluwen
in hun gebed naar de Hemel
gedragen en gevoed
hun nietige gestaltes
afgetekend tegen blauw, als
ons verlengstuk opgetild
boven het grauw van alledaagse dingen
in hun onschuld schuilt
het hart van zoveel kwetsbaar leed
het mes dat aan twee kanten sneed
toen hoop dat hart verlaten had
daar zag ik duizenden…