610 resultaten.
Voorgoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.152 Was het
een kasteel met lakeien, met kanonnen
op de hoeken van de muren, met zwanen
slanke zwanen in een vijver achter ons kasteel?
Ik zie ons nog op die avond, elkaar omarmend,
silhouetten onder een volle maan.
Wat betekent afscheid nemen? Kon ik
het maar, afscheid nemen. Zei je maar:
blijf, blijf bij mij.…
Levensgeluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Ik werd verwelkomd
door vele zwanen
dichtbij de pier in Hoek
van Holland.
De camera had ik nog
maar net in mijn hand
toen een aantal zwanen
aanstalten maakte om
op te stijgen.
Waanzinnig is het om te
mogen zien en te
bewonderen.
De stralende zon gaf
nog eens een extra
dimensie aan het fraaie
geheel.…
Stoet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
790 In de wade van het water
twee zwanen.…
Tegenlicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
524 opgeblazen
kikkers
verscholen achter het riet
en de roze
waterlelies
dobberen blauw tussen zwanen
weerspiegeld in het zilver licht
met jouw
gezicht zo rimpelloos vrij
met mij
onder milde zon
nu de jasmijn zijn wit zo geurig
uitbraakt in de wind…
Achter de horizon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 Achter de horizon slapen zwanen
en moeders in japonnen
kinderen onder luchtballonnen
bij het water dromen vaders
in tranen die rivieren maken
en oceanen zonder zon
staren naar bomen
die woestijnen benijden
mieren die olifanten berijden
in een land dat niet bestaat.…
Wegversperring
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
701 Of een dranghek van de zwanen-ME.
Surrealisme ten top.
Je reinste humor.…
lamento
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 bij het licht van de maan en de sterren
kromt en buigt de zwaan haar hals
vallen granaten door gescheurde daken
aan de afgrond van altijd dezelfde pijn
roerloos op de boezem van de nacht
het klaaglied van het mensenhart
doorzeefd en langzaam zinkend
een inktzwart ontwaken
niet meer worden wat je wilde…
Staren,
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
1.679 Door sloten verdeelde verrigheid,
waarheen gedachtengangen vluchten
In reine zwaanse taferelen,
en schaaps herkauwend stoïcijns
In plat, landelijk vervelen.
In wind wentelend gepeins.…
Op zoek in novemberland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
597 In dit novemberland
zoek ik jou
tussen de laatste dagen
ik pluk een paar
verdroogde bloemen
en ruik hun verloren geur
witte zwanen
vinden hun weg
in donker water
ik staar hen voorbij
op zoek naar jou
niet wetend wie ik vind…
Decembermeisje
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
871 wanneer de prille sneeuw
vluchtig nog
langs mijn wangen strijkt
het gras witter oogt
dan zwanen
op een bevroren plas
mijn koude handen
december vegen
en tijd verder wijkt
zie ik, heel even maar
mijn meisje
in haar rode winterjas…
In spierwit verpakt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
587 deinende zwanen
halzen neigen synchroon
met het golvende water
schuin voor de wind
oranje met zwart
in spierwit verpakt
het statig bewegen
contrasteert met
een woeste felheid van leven
die uitersten
maken de mensen bang
zij horen niet graag hun zwanenzang…
nachtdauw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 waar de spotvogel
gorgelde schreeuwde
huilde en de dappere
winterkoning dichtbij de
grond een wormpje zocht
waar de eenzame
zwaan op haar lege
eieren broedde en
in de verte de tere
eendenkuikens zag
daar legde onverhoeds
de nachtdauw een
sluier over mijn hart…
'K zit, wachtend heerser, in mijn vleugelwagen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.805 . - Vooruit, mijn zwaan!
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -
Sonnet VI in de cyclus 'In de Hoogte'…
Leda*
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.722 Of zwaan zo vorstlijk-fier de hals ooit boog?
Plots schuimt het vlokken in zijn opwaarts bruisen...
Hij rijst ten oever, daar zij de armen langt*...
Voor veertooi mocht ambrosisch* schoon hij tuisen*,
Toch blaakt ze, als zij haar god ten boezem prangt.…
EEN WINTER
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.263 De rimpeling van het water is verijsd
in een meewarige statische gebeurtenis gebleven
glanzend gevuld met luchtbellen
worden donkere diepten aan het oog onttrokken
een achtergebleven zwaan heeft imitatiedrang
met vallen en opstaan bewijst hij dat
de natuur verliest zijn waardigheid
bomen zijn geen bomen meer
gras is verstopt onder een laag…
Ophokplicht
snelsonnet
3.2 met 19 stemmen
2.246 Ik neem niet graag een nodeloze gok,
Dus stopte ik mijn kip en mijn kalkoen,
Mijn eend, mijn gans, mijn pauw, mijn parelhoen
En mijn parkiet gezellig in één hok
En voordat ik de deur had dichtgedaan
Tot slot ook een verdwaalde knobbelzwaan.…
Voorbij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
819 buitenlucht in
loop met de hond en de poes het talud op
kijk naar de struiken, de bomen, de lucht
adem de vochtige aarde, voel tinteling
luister het water, de straten, geluidvrij
boven de stilte begint een zacht zoemen
een koeren, een neuriën, tweestemmig getuned
...halzen gestrekt, 'volée-d'-deux', wit-gevederd
richting het licht, zingen zwanen…
H5N1
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.515 Je slaat je vleugels uit
Zo vrij, een vlucht over de volken
Wit verenpak, een bruid
Met als bruidegom de wolken
Jij zwaan, jij vogelkoning
Vol kracht je vrijheid nemend
De mens een schertsvertoning
De lucht adembenemend
Jouw macht, niets houdt je tegen
Maar heel in het geniep
Krijg je moeite met bewegen
Je sterft aan vogelgriep…
Herfst
poëzie
2.5 met 11 stemmen
5.010 van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En alleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans schuw te maken
In het ijlbebladerd hout,
Of te roeren aan de vijver,
Waar zeer statiglijk en traag
Twee voorname zwanen…
Voor hem nooit meer een heden
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
3.496 Tim Zwaan 1957-2008
Een berichtje in de krant
Iemand is overleden
Hoe mooi wordt er geschreven
Zo precies
Het raakt me
Ik wil ook zo beschreven
Later wil ik ook zijn geweest
Zo ongeveer
Kijk ik verder dan dit doel
Dan is het ook voor mij voorbij
Als ik er ben
Ongeveer daar
Ik neem er een voorbeeld aan
Je zal zeker goed zijn…
zwanenzang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.006 Duizenden sterren achter dichte ogen
Met vleugels stram
En snavel in papieren veren
Dromend van zon
Zoekend naar wat goed is
Een boom strekt zijn takken uit
Ze vallen
Bladeren van vroeger
Ze vallen
Zomaar zonder pardon…
Zwart gelaarsd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
436 Over water vliegen zwart
gelaarsde zwanen, wanen
zich in witte sprookjes.
Scheen de zon paraat,
om tranen te verlichten
in banen, één voor één..
Geen woord, geen dingen
uit beider naam, verslijt uit
vruchtbaarheid van grond.…
DE DROOM
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.142 je sluit je ogen nog een keer
gelukkig maar
je droomt alweer
je bent een zwaan
zo wit
zo teer
op het water wiegend
je zwemt een grote
en een kleine boog
steeds maar denkend
vrij zijn
los zijn
ik wil omhoog…
Bevlogen
gedicht
2.7 met 38 stemmen
16.192 Ik weet niet zeker of het zwanen waren,
een najaarsnanacht dat hun vleugelslag
in duizendvoud over het huis heen lag,
om pas tegen het daglicht te bedaren.
De hele dag liep ik als uitverkoren,
of ik door engelen was aangeraakt.
Maar hoeveel lege nachten zijn doorwaakt
waarin sindsdien geen wiekslag viel te horen?…
Meilicht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
933 elkaar
waar witte pluk zich zalig vond
hier gingen wij de heuvel op
in kronkeling van holle wegen
burgemeesters van geluk
gelijk Romeinen in verbeelding
en wij keken naar het water
waar nog bladeren in dreven
helder water waar het meilicht
stille dromen in verzonk
en wij lachten om het kontje
boven alles uitgestegen
van die ene witte zwaan…
IJdelheid
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
769 Een trotse zwaan glijdt door de gracht.
Met een smett'loos witte verenpracht.
Plots scheen hij zich te bedenken
om wat aandacht aan zichzelf te schenken.
Ging met zijn snavel flink te keer.
Verloor daarbij een witte veer.
Door het geklater, vormden zich
kringen om hem heen in 't water.…
Stoned in de toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Ik riep de zwanen
maar zij sprongen op
als vlinders en bewogen
in de hemel zo vrij en
draaiden om elkaar heen.
Toen riep ik ze nog een
keer en kwamen ze terug
en landden op de vijver
en voorbij was mijn
trip alweer.…
Vreemd
poëzie
2.6 met 16 stemmen
3.228 van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En aleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans schuw te maken
In het ijlbebladerd hout,
Of te roeren aan de vijver,
Waar zeer statiglijk en traag
Twee voorname zwanen…
ijsballet - haiku
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
927 op zoek naar een wak
waggelen twee witkonten
net geen zwanenmeer…
tranendal
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
894 de dag triest open
een zwaan richt zich op
en slaat de vijver wakker
de wilg kijkt
in de al dan niet gestegen spiegel
en lijkt steeds dieper te treuren
haar lange haren laten het water niet onberoerd
* geplaatst in de bundel "reuring in de tent"
die onlangs is uitgekomen n.a.v. het stoppen van
de site van Dichttalent…