4494 resultaten.
morgen sluit de kroeg
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
982 poëzie
is meer dan een vlucht
hoorde ik
in het verhaal
van de stadsdichter
die het stof deed opwaaien
tussen schimmen van eens overleden
woorden
hij ontkleedde zijn bruiden
en bedekte borsten met
rijpe mond
de handen vrij van wonderlijk gemis
het podium volgde zijn bed
en ik glimlachte
verder
naar het
verleden…
Nalatenschap
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
635 dat wat je nagelaten hebt
is niet meer dat wat je me meegaf
't is geen bezit of zorgeloos bestaan
daar trachtten we niet voor te leven
nee, juist dat wat er niet over was
van onze mooie dromen
en zorgeloos elkaar beminnen
de lichtheid van bestaan
daar zal ik nu mee moeten leven
met halve liefde en een groot gemis
van niet alleen dat wat…
Mijmering…
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
833 Hij voedt voortdurend het gemis.
Je schakelt je gedachten uit,
toch blijven ze steeds komen.
Door een geluid of geur gevoed
tot in je diepste dromen.
Je kunt niet vechten
tegen een herinnering,
hij laat zich niet vervangen
In elke stille mijmering...
ligt ook een diep verlangen.…
V e r m i s t
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
525 de klok tikt de minuten weg
toch nimmer zo gestaag
als sinds die dag
dat jij in opging in de mist
het 'tot zo' veranderde
van uren in dagen
van weken in maanden
de stilte oorverdovend
onbegrip verzandde in verdriet
een onmenselijk diep gemis
blijven vragen onbeantwoord
het waar om een open eind…
Lood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
937 Lood
In mijn hoofd
En
In mijn hart
Het slijt niet
De tranen
Van het gemis
Stromen
Elke dag
Weer een stukje
Verder weg
Van jou
Ongewild
Ik wil niet dat je
Vervaagt
Jouw geur,
Jouw stem
Wil ik niet kwijt
Ik koester
Ze slechts
In herinneringen
Ik laat je niet los,
Nu nog niet...…
Stemgedrag
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
474 het witharig
mannetje smult
van het
bakje vis
maar oh
wat een
enorm gemis
likt uitgebreidt
zijn vingers
schoon/verspreiding
van ziektekiemen
FOEI
DOEI
blijkbaar immer
te weinig
gespreksstof dus
schelden op
Moslimse mensen
wat een
zinloze partij
stem voor
de dierenactivisten
ga voor
einde dierenmartelarij…
Zonder muziek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik wist dat
ijlte en kou
met hoge tonen
door mijn ziel
konden snijden
zonder muziek
in de melodie
van rouw is
herhaling als
refrein een
remedie tegen
existentiële pijn
omdat schaduw
als fantoom
nog altijd
zichtbaar is
in het licht
van diep gemis
juist als
loslaten het
kwetsbare toont
van de eenzame
verwerking van een…
Advent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
391 Advent: de hoop bewaren, zacht
en teder leven voor wat zwak is -
Gods komst verbeiden, ook in gemis
en dapper wachten in de nacht.…
De zee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
849 oneindig
en is er altijd
zij rolt zich voor
me uit hoort me aan
trekt zich dan weer terug
zonder enig grootmoedigheid
Mensen rouwen
ze praten
storten zich uit
voor de oceaan
in al haar schoonheid
ruisend
de kalmte zelve
hoort zij hen aan
Al die tranen
versmolten harten
alles neemt zij in
haar op
niet ontvouwde geheimen
en verlangens…
Duizendschoon
hartenkreet
3.9 met 60 stemmen
2.330 mijn droom
Je zinnen sluimerend van liefde
Geurend als een bloesemboom
Duizendschoon in tederheid
Liefdevol streel je mijn wang
Kroel je mijn wilde krullen
Fluister je als vlindergezang
Duizendschoon in dromen
Visioenen laten mij zweven
Jouw stem zwoel vol passie
Door liefdesklanken omgeven
Duizendschoon diep van binnen
Waar verlangens…
Ik laat me leiden
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.997 liefde
dat me zal leiden
naar een plaats
van intens en oprecht geluk
Een stille wind
waait zachtjes door mijn haar,
een wind van verbondenheid
die mij zal meevoeren
naar de hemelsblauwe lucht
waar ik één word met jouw adem
Een vlinder vliegt
spelend om me heen,
een vlinder van verliefdheid
die mij de weg zal wijzen
naar diepere verlangens…
lente in een handvol pillen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
841 wat als de rolstoel
niet meer draait in
een kamer vol obstakels
als de koorts
weer naar je graait met
zijn vlammende tentakels
wat als de pijn
steeds twijfels zaait over
het nut om zo te leven
dan huil je in
je bed slechts toegedekt
met wensen en verlangens
en worstelt iedere dag
om de molenstenen om je nek
als bordjes te verhangen…
een droom in perspectief
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.243 het schilderij is klaar
een droom in perspectief
de verte ingekleurd met
wensen en verlangens
je domineert de
voorgrond en drapeert
je schaduw in de
rafels aan de horizon
alsof ik ooit met
jou begon, een grof
penseel vol lusten, in
streken die niet rusten
je stapte plotseling in
vertrapte de structuren en
verbleekte toen de achtergrond…
Als liefde zo verslavend is...
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.873 Hoe sterk moet ik dan wel niet zijn
om onze verlangens te weerstaan?
Ik heb je nog nooit gezien
nog nooit ontmoet
En toch is dat iets
dat er voor mij nu wel toe doet.
Omdat liefde zo verslavend is,
sta ik hier voor je neus.
Jou loslaten zal erg moeilijk zijn
maar is de beste keus
Wil je me echt kennen,
neem dan contact met me op.…
ik zou je willen vragen
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.185 over het leven
ik zou je
willen vragen
over jou
over het hoe
misschien begrijp ik
dan beter
het waarom
het gaat niet
over wat je
aan kennis of materie
hebt vergaard
niet
over status
maar
over hoe jij
het leven
in jou
ervaart
hoe je denkt
en wat je innerlijk beweegt
wat waren je verwachtingen
je verlangens…
rijp van daad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
720 onverklaarbare
het stagneert de kleine waarheid en
verwenst de oerknal tot een evangelie
het reële is mijn hand die beschutting zoekt
tussen het draagvlak van jouw lendenen, het zwijgt
maar drinkt gulzig uit mijn hand, het gegeven dat
de dood meer leeft dan een droom zonder doel is
het antwoord op al mijn lucide vragen
het verkrijgen van verlangens…
aangespoelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 als een bruid zo lieflijk en pril
van verlangens gestrekt
op een strand van scherven van glas en
schelpen en vogels verlamd
met de ogen al starend uit
andere tijden achter de dagen
door omstanders belangeloos de haren gestreken
de handen gevet en verbonden
en de dorre benen van kleding gevild
maar te laat
geborgen haar stem nog
rustend…
Nachtwoud van het oeverland
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
515 Het licht van rust scheen
op gevallen herfstbladeren
alsof ik iets wilde zeggen
voordat je weg zou gaan
te lang had ik gezwegen
bij wijze van eerbied
nieuwe verlangens kwamen
naar het nachtwoud op het oeverland
in mijn verbeelding was het anders
in droeve herfstwind van toen
vreemde geluiden hoorbaar
kalme echo van de nacht
er werd…
Ogenspiegel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
577 geef ik toe en ik ken de naaktheid
van regen die op zoutbergen valt
op het bed dat schijnt te slapen
onderhevig aan verlangens
onderweg naar een orgasme
door het mierzoete stemgeluid
van jouw geluk en genegenheid
hoor ik mezelf antwoorden
en mijn ogen staren naar jouw ogenspiegel
waardoor al het leven verder gaat.…
de toehoorder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 ik ben verliefd
heel veel meer is daar niet voor nodig
zoals overbodige tierelantijntjes of slingers
fantastisch bloeiende wingerds van ijdelheid
overschrijden al snel de limiet van zoetsappigheid
jij bent verliefd
iets hogers kan ik niet bereiken
wellicht kunnen we het statistisch proberen te vangen
of we gaan gewoon los met onze verlangens…
weet je ...
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
2.053 beetje bij beetje
vervalen de dagen
verkleuren mijn woorden
verbleekt het gezicht
verlies ik geheugen
door veelvuldig schrapen
vervliegt de herkenning
in schemerend licht
verzwak ik mijn geest
door langdurig dwalen
in wit zwarte dromen
en beelden van toen
herinner ik zinnen
uit zwijgende talen
weet ik te zeggen
vergeet ik te doen…
afscheidskus
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.538 wordt een dag
nog steeds herboren
als ik in jouw tranen
de nacht verlies
hoor ik een lied
in verdwenen geluiden
waar de nachtegaal stil
jouw stem niet meer hoort
vraag ik mijzelf
wanneer het ontwaken
de vreugde hervind
naar morgen toe
zoek ik nog steeds
de juiste woorden
die een afscheidskus
vergezellen moet…
wat zou je doen?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.179 Wat zou je doen,
als ik het gevecht verlies..
en voor de dood kies?
Zou je huilen,
en je achter je verdriet verschuilen?
Zou je me haten,
omdat ik je heb verlaten?
Of zou je eerder blij zijn,
en lachen met mijn pijn?
...Als ik ga,
Is het voorbij..
Als ik ga,
Dan ben ik vrij..
Dus waarom blijf ik dan?…
waardeloos
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
986 wanneer je me zal vergeten
op een krachtige lentedag
kijk dan niet
naar m'n breekbaar verleden
maar richt je blik
naar een ontwakende zomermorgen
en verlies onderweg mijn oude zorgen
de herinnering
aan een somber herfsthart
zal vervagen
de hemel zal mij dragen
op een witte winterwolk
zal ik dansen
en uiteindelijk zal je me vergeten…
Sprong
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.372 ik spring
met nooit geziene hoop
in de poel van levensloop
een druppel
een kind van grote woorden
op reis naar onbekende oorden
naar verzadiging
van langverwachte daden
moed houdend vastberaden
alwaar nu hier
aan rand van water
een val in bron van later
en verlies
mijn waterloos gezicht
in tijd van te vervullen plicht…
Je hebt me laten stikken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.087 Je slaat je armen om me heen
je hebt me in je macht
en ik heb een vreemd gevoel
als je je witte tanden blootlacht
Je armen als touwen
hebben me in je macht
Je ontneemt me de adem
en ik verlies al mijn kracht
Je vingers glijden langs mijn keel
en je laat ze pijnlijk prikken
Straks ontsnapt mijn laatste adem
Je hebt me laten stikken.…
De strijd... gezonken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.181 De haven verlies ik
steeds meer uit zicht,
stilaan kwijn ik
naar de ondergang
geef mij over, aan die woeste zee.
Rustend op de bodem
en herademend geniet
ik van de
zachte schoonheid en kalmte,
nestel mij op een bed van koraal.…
Sprankje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
729 Angst ebt snel weg
in het verdriet dat
niet twijfelt aan verlies.
Mededogen verbindt
lankmoedig en accepteert
allengs het voorbijgaan.
Maar wie liefde kent
laat nooit en te nimmer
alle hoop vervliegen.
Want de liefde is een
allesverzengend vuur,
woedend uit een sprankje.…
Het begin
gedicht
2.6 met 37 stemmen
18.505 Je honger naar zelfbehoud wens ik te begrijpen,
maar ook is er het verdriet om de nasleep
van zo'n verlies, dat je eeuwig op vakantie
doet gaan naar onvertaalbare afgetopte bergen,
naar heuvels zonder tegenspraak
en dit natuurlijk op neutraal terrein,
waar, eenmaal ingevuld, de open plek in mijn hart
voorgoed onvervuld zal blijven.…
Wachten op het begin
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.020 Weten dat ik verlies wat ik verzamel omdat niemand het vraagt en dezelfde stemmen niets meer beloven
dan wachten in de stilte die me kent maar
alleen dezelfde koude herinnering gunt.…