10902 resultaten.
Vuile ruiten
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.762 Het huis is oud geworden
In mijn verhalen,
Een geur van ontvluchten
Leeft in gekromde kamers.
Muren werden volgeschreven
Met gespreide herinneringen,
Onzichtbaar gevuld
Met angstige kreten.
Ik word opnieuw
Gebroken in de vuile ruiten
Die de pijn doen bloeden
door driftige woedebuien.…
Het liedje van de kleine Johannes
poëzie
3.8 met 16 stemmen
7.474 Och weet je dan nog van de oude tijd
Toen de tedere nachtegaal zong,
Toen de elven dansten op ’t mostapijt.
En het maanlicht zo stil en de hemel zo wijd
En de wereld zo vreemd en jong?…
Geen Titel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.104 Een jong gezicht
Verbitterd door verdriet en pijn
Tussen oude mensen
Met wie ze één zou moeten zijn
Een jaar geleden
Nog een lachende vrouw
Die kon lopen en kon praten
En altijd het beste voor iedereen wou
Na platgedrukt te zijn, geplet,
Door grote wielen overreden
In stukjes gescheurd
Weggerukt uit haar oude leven
Zit ze in een vreemd…
In Memoriam Matris (Obiit 1.III.95)
gedicht
2.4 met 82 stemmen
33.188 Heel even kijkt een meisje
naar een oud meisje in een hof van Eden.
-----------------------------------------
uit: 'Op de rand van de taal', 2001.…
Woordloos gesprek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
502 stad
't lawaai drong niet meer tot hem door
Een oude non boog zich omlaag
en nam zijn handen in de hare
Op zijn onuitgesproken vraag
gaf zij hem haar rozenkransje
Hij klemde het in zijn magere hand
en drukte op het kruis een zoen
Zwijgend stond de non weer op
Zij had die dag nog meer te doen…
opgaan in het licht
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
662 in dit oude verbond
nabij Zijn woning en engelentuinen
boven een vrome, gezegende grond
verzamelt zich licht in withoge kruinen
nabij Zijn woning en engelentuinen
wanneer de nacht het aardse heeft gewist
verzamelt zich licht in withoge kruinen;
zie je verborgen schoonheid in de mist
(pantoum)…
Andøy en Noorse nostalgie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
765 misschien laat je hier
een roos zweven
zeg je niets meer
over wat verdwenen is
of nog net zichtbaar
tussen een zwartgedreven hartslag
van de heuvel
en het oude landijs
dat nabij het zandstrand bedoeld was
om leven te omhelzen
bespeeld te worden door het licht
en het zomaar verder gaan
van windgolven
op waar ze vallen wilden…
voorbestemd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
658 de weg beweegt, kruist
bomen aan, kruinen die in mist
blijven hangen
zich nooit voltooid hebben
en nu
bladerloos zijn
misschien waren we vrienden
langzaam
in een wandeling door herfst
in het oude, vertrouwd zoals de ochtend
die nesten bouwt
op schouders van het ronde zwijgen
verstaanbaar en gehuld
in handen
ook al boog…
Iemands kind geweest
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.102 in je lompen
of is dat alles schijn misschien
Je lijkt een hele oude man
hebt zelfs geen lief of aardig gezicht
niets wat er in je ogen spreekt
met je blik op oneindig gericht
Wat heeft het leven met je gedaan
wat gaat erom in je geest
één ding weten we van jou heel zeker
ooit ben je iemands kind geweest.…
wachtruimtes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 zorgeloos minuten telde
drie plastic bloemen vernoemen slechts
een oude naam
het bed is wit, de slangen sluizen zoveel druppels
aangelijnd een witte arm
er ruist kleding rond de wetenschap
dat leven slechts vergankelijk is
waarom mis ik nu
de eenvoud van hun kleine huis?…
EEN TRAAN VAN GOUD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Ik ben geweest
zonder de pot met goud te zien
slechts een regenboog verwijderd
van mijn oude botten
huil ik geen vocht meer
het is de herfst van mijn leven
De traan die ik zal laten
daar de goudpot er niet meer is
zal moeten vallen
in mijn half gevulde whiskyglas
van herfst wil ik niet weten
geboren word ik een avond oud
Hark mijn lompen…
Kringloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 scharkerend
Tot diep bruinend brons
Waaraan wij sprakeloos ons
Laven - nu kruinen
Moedeloos en doodvermoeid
Zich overgeven aan de tijd
Hun oude blad kostenloze
Humus voor bomen en struiken
Voor de nieuwe voorjaarstijd
Dood die tot nieuw leven leidt
Kringloop die doorgaat tot
In alle eeuwigheid…
Brief aan mijn moeder
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.163 Ik lees hier over een aanbod
waarbij zeer oude moeders met
meestal zeer oude zonen die
om niet tastbare redenen niet meer
bij ze willen slapen
een zwaan ter beschikking wordt gesteld
door de thuiszorg.
Het gaat om Hollandse zwanen.
Ze zwemmen overdag rond,
maar 's avonds worden ze opgeborgen
in prachtige vitrines.…
de blauwe vlinder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
902 man zijn verhalen
begint, bij de aanvang van de avond
de verhalen zijn oud en bekend
genieten van een bami en bier
de bries die de klamme huid verkoelt
komt van de Suriname rivier
lui in een hangmat, snelt de nacht
voorbij. wat een tijd
soms sluipt weemoed even binnen…
In memoriam matris
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.104 Heel even kijkt een meisje
naar een oude meisje in een hof van Eden.
-------------------------------------------
uit: 'Het geduld van de dingen', 1996.…
Zo'n moment
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 als ik terug, kijken omhoog
in stil gebed en niemand die een antwoord krijgt
Door een bovenraam de fluittoon van een mees
een glimlach komt op haar gezicht terecht
zij vormt het levende bewijs dat Gods wegen
duister en ondoorgrondelijk blijken te zijn
want deze oude dame woont in Gods hart…
Op een eiland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 En je wordt deel van het immense vogelrijk
en 't oude hart wordt leeg van pijn en van verlangen,
en elk geklapwiek wordt een nieuw liefdeblijk
maar zonder hartstocht, en de wind, die waait maar door
en 't ruisen van de zee ruist nu van binnen,
maar daar is andere taal, en andere liefde voor.…
Sliep uit
gedicht
5.0 met 2 stemmen
8.628 .'
De vrijwillige molenaar, scharrelvleesafvalsnor,
te oud om nog auto te rijden.
Te oud en trouwens zo vroeg in de lente
is het te glad en te koud.
Brom, een klomp portret; een beeld merk.
-----------------------------
uit: 'Ware grootte', 2008.…
Het einde
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.890 De oude kuddegeest drijft ons weer bij elkaar.
Om samen van alles te nemen, te eten,
kwinkslagen te kaatsen en oud zeer te soppen,
onze hoofden dik gevoerd met roes.
De koelkast zoemt van welbehagen.
Aan alles komt een begin.
Klokslag scheurt het jaar zich los,
het jongste uur ontfermt zich over ons,
zoent zich wijd in.…
Ouderdom
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
691 lijven
onze monden zoenen niet, ze kijven
plotseling zijn we oud
het lichaam straalt geen warmte uit
we maken de kilte buit
we kussen elkaar, maar proeven geen liefdeszout.…
Dansende bomen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
616 In het dansende bomenbos
loop ik gearmd met de ballerina
die ter inspiratie wil kijken
naar de ultieme slow motion
Een oude grijze man
omarmt een boom en fluistert
wenkt me dichterbij
Ga staan, wordt een boom en dans
Ik spreid mijn wortels in de grond
en plots voelt alles los
Blij roep ik naar de grijze
in een volgend leven wil ik…
Levensvreugde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 zij moet op commando plassen
zij wordt niet op tijd gewassen
er is te weinig personeel
er moet worden bezuinigd
zij ligt hier te trillen en te beven
in de laatste fase van haar leven
aan het oude en het
zwakke leven hebben
ze de eindoplossing gegeven
hamerslagen door het hoofd
eenzaam en verdoofd van hun
eigenwaarde beroofd geloven…
Ween aan mijn borst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
912 Ween aan mijn borst den schat der tranen
die rijk me maken van uw leed,
ik die van wankelende wanen
als gij het talmend smeken weet;
ik die, mijn kind, op andre schouder
om eendre vreze heb geschreid,
maar van elke onmacht oud en ouder,
weer om een nieuwe hope lijd;
ik die het goud van alle transen
voor de as van oude zonnen ken…
Rekening
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
620 zijn vervuld van oude idealen
al jaagt ons leven voort in volle vaart
de mensheid lijdt nog aan dezelfde kwalen:
Men tracht macht, geld en aanzien te behalen
maar zit verstokt-stijf op z'n hobbelpaard
Eens moeten wij de Waard 't gelag betalen..…
Het einde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 De oude kuddegeest drijft ons
de laatste avond bij elkaar.
Om samen van alles te nemen, te eten,
kwinkslagen te kaatsen en oud zeer
te soppen, onze hoofden dik gevoerd met roes.
De koelkast zoemt van welbehagen.
Aan alles komt een begin.
Klokslag scheurt het jaar zich los,
het jongste uur ontfermt zich over ons,
zoent zich wijd in.…
Ademstorm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Oude dichters verliezen niets,
zolang hun hart blijft kloppen,
zolang ze adem blijven halen.
Genadige gedichten blijven.
Zo verliezen oude dichters
ook hun wilde haren niet.…
In de Kracht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 hoe het leven was
in mijn 38 jaar oude lichaam
in het licht van later, van half verdoofd
pijnlijk versleten zijn, bijna weg
uit het leven dat ik koester
weer midden in de Kracht
die door mijn verdriet heen stroomt
en die straalt terwijl ik haar doorgeef
aan mensen die haar zoeken
en gevonden hebben zoals ik…
Cruiseship Rotterdam
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
575 De trotse stad met de Erasmusbrug
Kijkt uit over de Wilhelminahaven
Waar zij haar oude moeder aan de Maas
Verwelkomt met de torens in haar rug
De skyline aan de oude wereldhaven
Mag van de MS Rotterdam aan boord
Al is het decadent en ongehoord
Zo'n luxe hotel waar luiaards zich aan laven
"Kom skyline, neem een helikopterview
En wees…
's Nachts wanneer weemoed aan komt kloppen.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
675 Wanneer ik ’s nachts door Rijmenam rijd
en als door boter langs de velden glijd,
denk ik wel eens aan een oud verschaald verdriet
de autoradio mag hard staan, vergeten doe ik niet.…
Quod licet...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
526 Een classicus doceerde oude talen
Oud was hij niet, doch eerder jong van geest
Want wat hij leerde was nooit weggeweest
De bron waar alle wijsheid valt
te halen
Pecunia non olet, geld stinkt
niet
Of neem nou pater noster, stabat mater
Van 't onze vader kreeg hij nooit
een kater
Alleen van asterix, die kent hij
niet
Persoonlijk, want…