4314 resultaten.
Verdrongen heesheid
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.473 In de kamers van mijn pijn,
verlang ik ernaar om buiten te zijn,
waar ik zonder verlaten kan spreken
en waar hij mijn stem niet meer kan breken.…
Oneindigheid
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
2.852 help me lopen
ver weg
naar de andere kant
waar niets is wat het lijkt
van hieruit
bekeken
vervallen en verlaten
maar geschapen
om daar te zijn
bij jou
weg van hier
waar alles niets lijkt
van daaruit
bekeken
daar ben jij
daar loop jij
naar me toe
dichterbij
ik wil je raken
ik wil je voelen
verlangen
dicht bij mij
maar…
moederziel alleen
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
1.150 moederziel alleen
gedragen door de wind
wachtend op een steen
zit een eenzaam kind
dagen niets gegeten
van honger bijna dood
trachtend te vergeten
de smaak van brood
vluchtend voor 't geweld
van soldaten met geweren
zit hier nu deze held
langzaam weg te teren
Door God en mens verlaten
niemand die hem mist
zijn hulpgeroep mag niet…
Doorgetrokken lijnen
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.377 drijven in het midden
Gelaten met het lot
getart in eenzaamheid
verlaten zelfs door god
onzichtbaar leed verzwaard
trekt in het bodemloze
putten echo`s wensen woest
golvend brullend uit den boze
kreten treffen doven
kaarsen blikken als blinden
dicht druip ik er mijn tijd voorbij
en jij mag er jouw wegen vinden…
Leeg
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
2.228 Van buiten hou ik me sterk
Van buiten lijk ik spontaan
Van buiten stroomt er geen traan
Maar waarom voel ik me van binnen leeg
Ik voel me zo kil, zo verlaten en zo alleen
Je bent er niet meer, en ik weet dat ik zonder je verder moet
Deze gedachte doet me zeer
Je was nog zo jong, zo levendig
Mensen verdienen het niet om te sterven, en zeker jij…
Het duister
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
961 Alleen in het donker
Wandel ik door het verlaten dorp
Langs het
Spiegelende zwarte water
De koelte
De rust
Kalm ga ik zitten
Beroer de zwarte spiegel
Met de toppen van mijn vingers
Het duister duwt me zachtjes in mijn rug
Ik laat me vallen
Glijd in het ijskoude zwarte water
In de rust
Een laatste schok
Stopt mijn hart
Of vult de leegte…
Sleutel
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.502 Jij bent de sleutel die mij opent,
de sleutel die ik nimmer verlaat.
zonder jou blijft mijn hart gesloten,
besef dat mijn liefde voor jou, eeuwig bestaat.…
Manna
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
744 Zij sleept zich voort
alleen op straat
eenzaam verlaten
vanuit indigogekleurde hemel
door niet zichtbare poort
valt witte zuivere regen
geen sneeuwgewemel
warme weldadige stortbui.…
Manna
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
782 Zij sleept zich voort
alleen op straat
eenzaam verlaten
vanuit indigogekleurde hemel
door niet zichtbare poort
valt witte zuivere regen
geen sneeuwgewemel
warme weldadige stortbui.…
en ik ween
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.627 verwond
en ongeboren
handen gebonden
tot tegen de borst
mijn mond en ogen
met kwaad gehecht
dat me doet
huilen in de kamer
om al het bloed
dat het mijne is
strak gebonden
nooit ontsnapt
aan die nauwelijks
zichtbare haken
ik ben de vrouw
alleen maar mezelf
in leven nog minder
dan in de dode hoek
zo vouw ik
ontzield en verlaten…
op een zondagmorgen
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
845 ik heb de zee gezien
zo vlak en verlaten van handen
dat ik op haar buik kon
wandelen
de wind viel stil, ook
de schaduwen om over te
springen
niemand groette mij of
deed deuren open en ik vergat
de vele monden, gered uit
het bestaan
van millimeter ribben
mager uit het bloed
van het kind dat op de horizon leek
kortademig door de…
debutante reminiscentie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 boulevard als lichtend lint
verraden zal hij ons niet
in die kuil in vaalduister strand
verlaten door oosterburen
in ’t afkoelende zand
van die intieme enclave
streel ik knullig haar hand
gevoel van plots ontwaken
dan hapert ons fluist’ren
naar een schromende kus
door onze onwetendheid
volmaakt onschuldig
en altijd bleef ik…
het tocht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.065 muziek op het tapijt
een verdwaalde kat
bij het vaal geschijn
van een heilige kaars
het is zes in de avond
en buiten het duister
de straten verlaten
is het niet beter
gewoon binnen te zijn
een oude man vergeten
waarom hij ooit begon
en zelfs werd verwekt
schrijft zijn memoires
op geleend papier
een latere dag wel eens
zal hij…
De T van Tuschinski
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.139 bij het verlaten van het pluche
was het nog zonneklaar
dit verhaal in TechniColour
verstomt elk gemaar
knijpend met mijn ogen
draaiend met mijn hoofd
gedachten die verlangen
naar meer aangenaam verdoofd
maar, onder de T van Tuschinski
een zwerver op de stoep
en de tram die aandacht eist
daar, daar pleegt de ratio een coup
een strijd…
Rusteloos.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.043 Net als haar hoofd,
haar héle lijf,
haar geest heeft
dit leven al verlaten.
't Begin van het einde,
of een nieuw begin,
niemand die het zeggen kan....…
overwinning
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.123 ergens
in het duister
onheilspellend honend
gefluister
zwarte wachter in de nacht
houdt onzichtbaar donker
de wacht
bij de mens
in doodsverlangen
die in bange wanhoop gevangen
zichzelf van het leven beroofd
verleid
door dwingende stemmen
in zijn hoofd
strijd
tegen gevallen zonen om de macht
verlaten, zwijgzaam
aan een kruis…
Berusting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
844 En vanuit het gevoelloos zijn
treedt een rust naar voren
die de verlatenheid
van het landschap
zijn gelatenheid geeft.
Het is een vredig wachten
zonder de zekerheid
over de vanzelfsprekendheid
van de seizoenen.
Het hart is leeg
en berust.…
Adoptie
gedicht
2.6 met 134 stemmen
71.456 Pogend je afwezigheid te bezweren
zal ik vergeten klanken
op het spoor komen
verlaten woorden opnemen
met mijn mond ze helen
met mijn hand
voor hun kleine gestalten
een pleegouder zoeken
in de nooddruft van wit papier.
--------------------------------------------
uit: 'De wetten van Mendel' 1997.…
voor jou
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.392 slechts eenmaal is wat nu bestaat
elk ding in zijn vorm besloten
en gekust en ingesloten
leven wij binnen ons gelaat
en niemand die iets meer verstaat
dan wat de vogel heeft gefloten
of wat aan dromen schijnt ontsproten
en mijn hart weet dan geen raad
en als gods' adem ons verlaat
worden de vaten leeggegoten
en zullen zuilen stoten…
Regen
hartenkreet
4.6 met 18 stemmen
1.030 Het regent zachtjes, de straten zijn verlaten
Ik kijk uit het raam, mijn gedachten zijn hetzelfde
Het is donker en bewolkt, nat en eenzaam
En niemand dan ik zelf heeft hier schuld aan
Zullen mijn gedachten stoppen met deze droefheid
En zielige verhalen
Zal het stoppen voor mijn hart verandert in steen
Zal mijn ziel zich bevrijden
Voor…
een zwerver
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
931 verlaat ontsnapt
de dolende zwerver
aan het straffe land
van tegenwind
gelijk elk die anders oogt
vaak niet wordt bemind
en verwordt teneinde
tot zijn eigen delver
hij gaat zijn weg
onbekend met enige verte
zijn blik raakt de grond
immers die draagt zijn benen
waarom verder zien
of de toekomst lenen
als slechts honger spreekt…
Stilstand
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
838 Ik pluk verlate bloemen
uit eigen rozentuin
en oogst van schrale malus
de allerkleinste appels
de rode berberis omrandt
het dunne gras in 't veld
waar onkruid nog wil bloeien
maar muurbloem wacht op herfst
toch tjirpt in stille middagzon
de krekel mateloos
en is de snelweg verderop
nog nauwelijks te horen
als ik me neerleg bij
de…
Uit steelse hoeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 waar draden
herfst spannen
dood en vergankelijkheid
loert uit steelse hoeken
schijnt een lage zon
kleur in de druppels
op het web in een verlate
oogst die ik altijd heb
gespannen tussen
dromen en verlangen
wandel ik langs je gezicht
in weer een laatst aanraken
de ogen nog gericht
in zwart en grijs de blik
op wit van winter maar…
Helende
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.090 op ongeaarde voeten ga ik
roerloos door de doffe dagen
vergeefse vragen verlaten
mijn handen in zinnen zonder eind
als schrijnen gestapeld in vochtige hoeken
ik boek voeling zonder doel
tot een beladen verleden verkeken is
bewust van een verzengend gemis
keer ik af van vlakke paden
en loop te hoop
naar noordelijk licht
is daar…
Avondgeluk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.084 Niet verlaten door oude schaduwen die fluisteren
in de slapende stilte
heb ik liefde in woorden verloren,gedachten gevonden en kleuren verzameld om elk spoor van rouw
weg te tekenen in een droom
waar schimmen hun cocon verliezen
en geboren schaduwen blijven glimlachen
wannneer de avond mij omarmt als een
minnares die haar mijn liefde schenkt…
het pad van de beloftes
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
605 hier liepen wij tezamen op
bekend met wisselende wegen
van het juichen op het hoogste pad
tot huilende verlatenheid
in storm en regen
bezwerend en vrijlustig
waren onze blikken
als was een zwoel seizoen verzegd
de geur van liefde
als een erewoord gegeven
vertrouwder dan in het verleden
leek ons dit pad van de beloftes
hoopgevend als…
Gemoed
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
733 Vluchtige, schuwe schaduwen
waardoor de nacht de ogen sloot,
glinstert verse sneeuw op zerken
van hen die leefden en er boven
wier gemoed in aarde slaapt, het
licht heeft z’n baan verlaten, de
tijd waait nieuwe dromen schoon
op de hoofden rust de keizerkroon,
het zicht op de kortste dag is dood.…
Dans Duizend Dromen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
603 Een kind danst over de zonovergoten straten
Ze volgt haar passen moeiteloos en licht
Instinctief, vol passie en lichtvoetigheid
Geen verdriet, geen angst, geen zorgen
Onwetend over wie haar heeft verlaten
Niet wetend welk pad nog voor haar ligt
Kan het niet beseffen maar is haar wereld kwijt
Ze denkt nog niet aan morgen
Verdubbelaar, wederopbouw…
de Stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 De slaperige stad lijkt nu zo klein
zo triest en zo verlaten,
de nacht hangt als een klef gordijn
boven het asfalt van de straten.…
Punt
gedicht
2.5 met 49 stemmen
20.086 Ik ben alleen
het onveranderlijke punt,
waarop gij u verlaten kunt.
------------------------
uit: Energie (1946)…