24367 resultaten.
Joaquin Sabina (1947)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
519 19 dias y 500 noches
"de genezende werking van
de poëzie houdt mij op de been"
aldus de zanger/dichter
herstellende van een ernstige
hersenbloeding sprak hij
deze helende woorden
als een ternauwernood
aan de dood ontsnapte matador
kreeg hij weer vat op het bestaan
blijkt dat de poëzie de mens
sterker maakt dan men ooit
voor…
Communiniets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Spraak en schrift op goud gewogen,
laten letters ‘leven’ schrijven
op onverschillig dood papier,
met onder regels, achter zinnen,
vermoeden van beweging, richting,
liefde, lust en last.…
Zielzwerver
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.657 Hij sprak over vroeger
en verborgen blauw
over versnipperde gedachten
weggeworpen in de mist.
Over dwalende geesten
in vluchtige straten
spottende ogen
hiaten in de nacht
waarbij een rimpeling streek
over zijn oude gezicht.
In het meer van zijn verlangen
zag ik een diepte
dat zich spiegelde aan tranend licht.…
Angst voor dementie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.147 Dat ik neergelaten in jouw wei
aan het gras de geur herkende
als dat van mij en sporen ver voor
gisteren die in verbeelding
nog van liefde spraken
en dat ik niet jouw liefdesheuvel
herkende uit die ontelbare
piramides die ik had bemind
toch ontleedde jij
mijn woordspelingen
en dichtte mij terug
naar daar vanwaar ik kwam
maar desondanks…
Ons Konijn
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
968 Lodewijk Napoleon
Broer van Bonaparte
Was kort onze koning
De aardige man sprak
In z’n beste Hollands
Vanaf het balkon van
Het Paleis op de Dam:
“Ik ben jullie konijn”
Bij elke adempauze
Juichte Amsterdam:
“Lang leve ons konijn”
Blij met zoveel bijval
Vervolgde de Fransman:
“Dag en nacht zal ik
Over jullie braken”…
Dichter 2
gedicht
3.4 met 15 stemmen
6.682 Vossen en raven kan hij nog plezieren:
nooit aten zij een aas dat zo mooi sprak.
---------------------
uit: 'Gilette' 1998.…
Blauwe droom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 in een hoek van blauwe lucht
zijn mijn dromen scheep gegaan
de sterren brandden bij volle maan
de wereld bestond louter uit golven
ik sprak tot de vissen
in een stille zee
die in luchtkastelen woonden
tussen reuzengrote bloemen
ik floot met de vogels
die alles verstonden
briljante gevleugelde schepsels
toen hoorde ik
een zachte stap…
Ik ben die ik ben
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
586 “Ik ben
die ik ben.”,
sprak de man verward
tegen zijn spiegelbeeld
en tot zijn groepsgenoten.
Zijn stoel kraakte
En wipte wat.
Hij zat stil.
Woorden
waren altijd
zijn sterke kant.
Maar meer dan woorden nog,
had hij de stille uitingen van zijn gemoed.
Handen wrijvend
en koffie drinkend
voelde hij
nog voor hij dacht.…
Rouwe rouw
netgedicht
3.0 met 24 stemmen
3.942 Een Keuze
Nee sprak hij onbewogen en wel overwogen
Dood is dood, daar is geen ouwe moer aan te doen
Geen kist , rot op, bloemen, ach schei toch uit
Gaat hier alleen nog om de poen
Stuk worst in mijn reet
En moge de honden mij wegslepen
Toen hij ging, toch enigszins benepen
Hadden zij hem goed begrepen en lieten hem zo gaan
En uit…
De donkere kant
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
590 ik zag de kracht
uit de lijnen in je gezicht
langzaam verdwijnen
groeven verdiepten zich
in het weinige licht
uit de donkere kant van het leven
toch waren je ogen
soms helder en kwiek
in reactie op de fysieke tragiek
zij spraken woorden
die lippen niet konden zeggen
handen die zinnen uit moesten leggen
je lichaam is nog lang
bij…
Schuldbewust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 heb me gebukt
bloemen voor je geplukt
ze aangeboden met mijn ogen
in trage zwaai naar boven
een boeket ongesorteerd
vers van het veld
jij hebt ze aangenomen
met een lach
die boekdelen sprak
wij zijn verder gegaan
jij wees de bloemen aan
zei zacht ze leven nog
staan in de zon te dromen
om tot vrucht te komen
schuldbewust heb ik…
'Leef verborgen.'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Hij bewandelt de gulden middenweg en er
is nauwelijks tot geen sprake van pech.
Genot is wat zegeviert, terwijl alles in
en om hem heen welig tiert...…
Cursus nu
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.091 Op de lage tafel een vaas met bloemen
van de rhododendron, paars en teer
een hommel kroop in en uit en zoemde weer
naar buiten in de zonnige tuin
Een groene spin liet zich zakken
aan een draad en wandelde over
de tafel heen en weer en sprak
in gebarentaal met mijn vingers
Een cursus over verandering
over stromen van energie en zin
het…
Kleine herinneringen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
618 In korte nachten
van lange twijfel
waar de uren
kleine cijfers tellen
bij het verlangen
naar de herinnering
van de kleine dingen
die het grote geheel
van leven voorzien
is daar weer een flard
een zin die je sprak
een blik van je ogen
en dan het besef
dit is er nog steeds
ook al is het voorbij
ik vang ze op papier
de nacht…
Praktikale filosofie
poëzie
4.5 met 2 stemmen
719 Parmenides ontkende de beweging:
Diogenes, om hem te wederleggen,
Sprak niet één woord, maar rees van zijne zetel,
En wandelde slechts voor hem heen en weder.
Doch filosoof Diogenes, op zijn beurt,
Verviel in dwaling tot het andere uiterst',
En loochende de rust: wat groter dwaling!…
De danseres
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
550 Ik zag haar zweven
sierlijk, met een zachte zweem van blauw
en met haar voeten schoof ze
over gras bedekt met dauw
Ik zag haar zwieren
magisch, in een droom van duizend draaien
en met haar rokken deed ze
alle bloemen licht opwaaien
Ik zag haar zwijgen
lachend, maar haar ogen spraken meer
en met mijn benen rennend
zweefde ik al evenzeer…
De nieuwe foto
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
489 ik was erbij
maar zijn schaduw
sprak niet tegen mij
zichtbaar was hij
in de keuzes die
hij ooit maakte
kleur en vorm
naar zijn hand in
harmonieus verband
alleen de twinkels
zijn verdwenen met
de innemende lach
zij gaven ziel
en spanning aan alles
dat in zijn omgeving was
stilte zwijgt rondt een
leven af dat nog zoveel…
Maxima en minima
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 zij sprak en likte als het ware
aan een slagroomwafel;
dit had iets van intens bidden
voor een stevige maaltijd
maar de toon was al gezet,
vóór de “alledaagse” diepgang
enkele woorden van ’n dichter.
toen werd Nederland wakker,
en zij, zij ging er mee naar bed…
Dromen vol geur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 zij wist
dat de verte
haar wenkte met
onderscheiden
kleurenpracht
alsof er al die
tijd naar haar werd
uitgekeken en gewacht
vorm en compositie
waren steeds
duidelijker te zien
in het naderbij
komen nog spraken
zij niet maar hun
geuren bestreken
het uitnodigingsgebied
jij hebt de schoonheid
van deze bloemenhulde
aangenomen en…
Volkse engelen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
542 Wacht nog even
totdat het gezicht
zich openbaart
sprak de stem
van het spiegelbeeld
tegen de buikspreekpop
toen volkse engelen
onder regenbooglicht
een vrolijk liet zongen
maar hij antwoordde niet
er was een zwijgend evenwicht
in het toestaan van een masker
hij keek naar het gezang van de engelen
luisterde alsof de dood op de loer…
Macht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
309 De glazen hal was waar de mensen bijeen kwamen
Er was geen koning of president
De materie sprak tot ons
Zij verklaarde hoe het was gekomen
Dat ramen nu vertelden hoe het moest zijn
Vele millennia hadden zij geluisterd
En waren wijs geworden
Van volksmenners en redenaars
Een greep naar de macht hadden zij gedaan
De materie overwon de geest…
DIGITALE REVOLUTIE MET AI -AGENTS IN DE HOOFDROL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
163 Er was eens een
industriële revolutie
daar wordt soms
nostalgisch over gesproken
maar weet dat er toen
ook veel angst was
voor het veranderde
de veranderingen
Nu is er sprake van een
digitale revolutie
daar word nu
heel veel over gesproken
met name over AI-Agents
de hacks bij open AI
en wat de gevolgen zijn
Ik, in het hier en nu…
Het bericht
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
3.096 Een warme zomerdag in Zuidelijk Portugal
we springen lachend in de zee
ik haal een krant, zegt ze
een lange stenen trap naar boven
Het slechte nieuws is snel bereikt
Hij is dood. Herman is dood
ik slik en kijk over de trillende zee
Ken je die dan? vraagt mijn zoon
ik weet niet waar ik moet beginnen
Groeten uit Grollo?…
Bezetenen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
767 Een vruchtbaar zacht weidegroen landgoed
in liefde verpand aan veel harten
speelde een eenling veel parten
die sprak zonder vriendelijke groet
hij omheinde de wei
en zijn boze tong zei
dit hier is van mij
de menigte raakte confuus en verstoord
besloot toch een beetje verbolgen
“we zullen uw voorbeeld maar volgen”
palen ze werden de grond…
Hersteld crisisinzicht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
959 We zouden ze de kost moeten geven
die door alle goeie bedoelingen
van de opperste crisismanager
ginds nog in angst en herinnering leven
Horen de laarzen nog stampen
waar de botten uit de wegen steken
vijanden van het volk die bezweken
aan honger oedeem dunne gratensoep
kogels en bittere kou in Goelag kampen
Stalin liet steeds nieuwe interneren…
Hartstocht
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.198 Graag aan je lippen gerust
om de woorden te vormen
die je sprak
Aan de borst gelegen
om gevoed te worden
tot de tepels gingen bloeden
In de warmte van je blonde haren
van rijkdom en goud gedroomd
tot jij verlangen werd
een valkuil voor een bloedend hart
onze voorhoofden tegen elkaar
lippen onbereikbaar ver
Alsof we hart en ziel konden…
SOTSJI, DE LEEUW EN DE LEEUWIN!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 Dat vertegenwoordigen ze, daarvoor betalen we ze en
Maxima zal in haar kleren wel de regenboog verwerken!…
Ik droomde en zag een vrouw die sprak en liep
poëzie
3.1 met 20 stemmen
4.281 Ik droomde en zag een vrouw die sprak en liep
En als een wakende haar arbeid deed;
Doch als men in de droom de dingen weet,
Zo wist ik vast en zeker, dat ze sliep.
En 'k vroeg mij, of ik uit een slaap zo diep
En vreemd de vrouw moest wekken met een kreet?…
Kinderschoenen (2)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
478 Je taal wil op grote voet
zomaar en zonder meer
van zich laten horen.
Je taal heeft geen poot
om op te staan maar gaat
met opgepoetste verhalen
aan de haal.
Je taal gaat graag morsend
met woorden op de loop
in je knellende kinderschoenen.
Taal is een afgebroken tak
met onbeschreven blad
waarop woorden niet landen.
Taal reist ontheemd…
Eden heden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
701 Melancholie overvalt de lente
die wel wil, ongeduldig mislukt en
de rode loper naar de warme zon niet uitgerold krijgt
grijs en helemaal van de wijs
Verwachting, laat me zachtjes je hand
nemen, vertrouwen op de gouden dageraad,
vermoeden van Utopia. O godallemachtig
moet toch mogelijk zijn ! Nog zoveel
pijn, zo diep, een traan bij
elke…