2232 resultaten.
liefste, o liefste
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.196 groeide op onder mijn tedere zorgen
in mijn huis, tot die bijzondere morgen
ik je met andere ogen bezag
je werd 18 die dag
je nam mijn juwelen en mijn liefhebbend hart
brak het zorgeloos; vol pijn en onpeilbare smart
zag ik je je kostbare jaren vergooien
schaamteloos temidden van lichtekooien
dronken van alle aandacht en vloeiende wijn
je gebroken…
De man
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.172 hij keek mij zwijgend aan
Even dacht ik bij mezelf
zou hij ook Nederlands verstaan
Want zo te zien kwam hij van ver
en wat u er ook van vindt
Hij was niet blank hij was niet zwart
maar zoals men dat noemt getint
Voor het gemak heb ik hem toen
in het Sanskriet aangesproken
En zoals het dan meestal gaat
was het ijs tussen ons snel gebroken…
DE KLEINE ZIGEUNERPRINSES
gedicht
3.9 met 41 stemmen
17.916 Mijn mooiste speelgoed heeft zij gebroken
En toen heeft vader haar doodgestoken.
Vader is wijs, en moeder was dom.
Ze komt soms weer, en ik weet waarom.
't Is om haar kralen en om haar bellen.
Maar als ik iets vraag wil ze niets vertellen.…
Dorpsfeest
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.711 en dat was werkelijk om te gillen
daar kon men zich voor een klein bedrag
over het paard laten tillen
De danstent trok ook veel publiek
want men had zoals beloofd
bij de aanvang in de tent
alle lichten maar gedoofd
Om klokslag twaalf in de nacht
heeft men het vuurwerk afgestoken
Maar dit jaar in het dorpshuis
zodat alle ruiten zijn gebroken…
Gebed
netgedicht
4.0 met 37 stemmen
2.193 Maar nu ben ik zo moe en mijn hoofd zit vol met spoken,
mijn lichaam en mijn geest zijn allebei gebroken.
Een nachtje rust mijn Heer, meer vraag ik U niet.
Gewoon een keertje slapen zonder zorgen of verdriet.
Geeft U mij alstublieft een nachtje angstenvrij.
Bedankt dat U even wilde luisteren naar mij.…
Gesloten Hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.035 Je hebt al vaak m'n hart gebroken,
Je hebt me al vaak pijn gedaan.
Daardoor is er iets in m'n hart gestoken,
Dat voorlopig nog niet van plan is weg te gaan.
Want elke keer weer opnieuw,
Vraag ik mij af of je niet hebt gelogen.
Daardoor ben ik nu een ontzettend schuw,
Als blijkt dat ik opnieuw ben bedrogen.…
Hart
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
2.258 Mijn lichaam was gebroken,
mijn geest was zo verward.
Maar het eerste wat ik hoorde,
was kloppen, het kloppen van mijn hart.
Veel pijn moest ik verdragen,
ook daar kwam ik doorheen.
Wat mijn ziel toen moest verwerken,
dat weet niemand, dat weet ik alleen.
Nu, een aantal maanden later,
't heeft mij zo diep geraakt.…
ARM HUISGEZIN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.867 Onder ‘t duister dak gedoken,
strooi en vodden altegaar,
heel onttodderd*, half gebroken,
staat des werkmans woonstee daar.
‘t Kaafgat*, omme- en scheefgetrokken,
vallen gaat; en daar, deureen,
liggen afgerolde brokken
bruingebrand al, gruis en steen.…
Idylle
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
635 Gebroken was hierdoor het ijs:
het schiep meteen een band.
Hij zei: 'Ik wil met jou op reis'
en vroeg 'r om d'r hand.
Hun huw'lijksvlucht ging naar Japan.
Ze zaten naast elkaar.
Ze was gelukkig met d'r man.
Hij was het ook met haar.
De twee genoten levenslang
na beider trouwbelofte.
Hoog boven Rusland klonk er 'Pang!'…
brutsen dyn kleuren
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
978 brutsen dyn kleuren
dy yn it stjerren lizze
yn dreamen fan tearens
o,dat gewisseloase ljocht
yn dreamswiet treurjen
ûnrêst yn beevjende drôvens
bannen ferbrutsen
yn hertstochtme fan ûnwil
yn mingeling fan wédom en seine
seach ik dyn takomst
skûmbekjend lâns komme
Oersetting/Vertaling :
gebroken jouw kleuren
die op sterven liggen…
Als!
hartenkreet
1.4 met 11 stemmen
1.520 Als ik weer eens eindeloos verzonken zit
in mijn tunnel van verdriet
mijn geest verdoofd, mijn hart gebroken
wil ik eigenlijk alleen maar
dicht bij jou zijn en vluchtig een blik
in jouw twinkelende ogen werpen
en weer genieten van jouw lieve lach
maar jij bent niet hier
Als morgen de zon weer zal schijnen
en de horizon net een golvende zee…
Sluipende winter
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
874 Guur wild nat
Gebogen tak
Dwarrelende bladeren
Gebroken met de storm
Rollend over rail
Stoppende trein
Verkleuring groen naar geel
Netwerk bruin poreus
Aderen in het blad
kalende reus apoptotisch
Als spinnenweb vertakt
Bladeren sterven af necrotisch
Het park wordt chaotisch
Skelet van een vogel
Glinsterend web
Ochtendkou morgendouw…
Bovenal
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
895 weer
Het emotiespel fel en ongekend diep in mijn ziel
Verwarring bovenal toen ik voelde dat ik viel
Onbegrepen in een waas van mist beland
Mijn hart zo broos en breekbaar als fondant
Als een waterval vloeien mijn tranen voor jou voor mij
Het mooiste wat ik bezat verloren…………het is voorbij
Kleurloze gevoelens in grijs en grauw gehuld
Gebroken…
Herfstafwikkeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 De stralen zijn
gebroken en zonlicht in haar
gat gebeten. Die koketteren nu
andere oorden tegemoet.
De hoop op vederlicht
comfort daalt neer. Langzaam
grabbelt de weg er onderdoor. De avond
valt als een slapend blok sneller
en te snel op mijn hoofd.…
Zeester
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 van Tiel)
Blind en te broos zijn wij voor
de ware vruchten van de geest,
nieuwe heelallen doemen op in jouw
onbevangen oogbollen van profetessen
uit een ver, onzichtbaar gebied, blind
ben ik, om te zien waar jij uit voortkomt,
grens ik wellicht, maar kan niet spiegelen
wat op zich te breekbaar is, te zacht, of
het kan in stilte, als gebroken…
OUDERWETS - VEROUDERD
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
807 opnieuw de dood
opnieuw het leven
geboren uit de dood
de dood wuift ons toe
een schuifelend levenspartner
fluisterend in het oor
maart eenentwintig maart
een vriend maar niet nieuw
soms zien wij de doden spreken
jong oud en altijd op een foto
het kinderschoentje in bloederig zand
bolwangig kindje lachend
de gedraaide babykrul
een gebroken…
Tranen-breuk
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
1.058 De regen weende mee,
liet alleen nog natte tranensporen
en een hart gebroken in twee...…
5 Mei
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
607 vredelicht bedaard
moede blaren
op adem baren om te ademen
voor het nageslacht
oranje uitstraling op straat
bevrijd verenigd
alsmede de "Hollandse" vlag
wappert trots en fier
in de open lucht
(woorden schieten te kort
vreugde, droefheid
is gebrandschat aan leven en dood)
heldendaden
van vrouwen en mannen
bloed is vergoten gebroken…
Ga je met me mee?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
925 Daardoor ben ik nu een gebroken vrouw
en dat is echt niet wat ik wou.
Op je liefde en respect had ik gerekend,
want dat is waar ik voor had getekend.
Niet voor steeds een blik zo zwart en kil,
tuurlijk weet ik dat jij dat ook niet zo wil.
Je weet toch nog wel hoeveel ik van je hou?
maar echt mop, ik kan niet meer tegen deze kou.…
zwijgen is te weinig, woorden te veel
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.777 het niet Oma, mompel je zacht,
mijn meisje, ze ziet het niet meer zitten
ze glipt bij mij vandaan, het is niet wat ze wil
het komt zo plotseling, dit heb ik niet verwacht
het is zijn eerste liefde, zo zuiver, zo klaar
ik durf niet te zeggen, dat de pijn wel minder wordt
hij zou dat niet geloven, zijn wereld is ingestort
het hart wordt gebroken…
In verlegenheid
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
594 liefde
in een storm van verlegenheid
waar blosjes de dag kleuren
Wanneer jouw lokroep de verte wijst
vloeien de gemoederen moeiteloos met de zee ineen
en verdamp ik in de gloed van de hete zomerzon
Je vraagt mijn hand en wilt met me dansen
met de roes in je lijf
verleid je mij
en ik,
ik sta er wat stijfjes bij en kijk toe
naar de gebroken…
Portret over eindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
783 “ Ons is ook de Dood gegeven “
Hoe voelt het als haar oude handen marmeren
in een gebroken gelaat?…
Amanda Todd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Zij sprak de taal van eenzaamheid
gaf pesten vandaag een nieuw gezicht
men gunde haar helaas niet de tijd
voor ademloos is zij gezwicht
Haar donk’re haren, lang gekruld
verbloemden het gebroken zijn
gelakte nagels, rose, onverhuld
verborgen diep innerlijke pijn
Geen pad kon haar meer bekoren
elke weg was donker en lang
in het verleden…
Klein meisje nog steeds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 Botten gebroken, bewaking aangesloten,
in diepe slaap gehouden, zit mamma bij haar bed,
wrijft haar voeten en kijk het is net,
alsof ze beweegt!
Dan loopt een traan over je wang,
zou je weten wat er gebeurd, ben je soms bang?
Kun je voelen van de pijn,
kun je merken dat iedereen er telkens bij zal zijn?…
Van machtig tot niets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Soms zijn we machtig en krachtig en soms zijn we helemaal niets
Soms kunnen we de hele wereld aan
Een gevoel dat we nergens aan kapot kunnen gaan
Onoverwinnelijk in het leven
Een goddelijke kracht aan ons gegeven
Alles gaat goed in het leven
En ineens ben je niets
Een virus, ziekte een ongeluk je werk kwijt
Of je hart gebroken
En je…
Een huisvrouw.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.169 automatisch - de radio aan
kijkt naar buiten: kan niet langer dat rotweer bevatten
aardappels plonzen met geweld in de hoge pan
waterdruppels spatten op haar brillenglazen uiteen
op de radio een telefoonspelletje; ook zo’n dom fenomeen
dat rotweer ook; daar wordt ze chagrijnig van
stoffen, vegen, bed opmaken, afwassen; gelukkig weer niets gebroken…
"Over stille ogen."
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.147 Over stille ogen en lippen stil
Eeuwig nu geloken
Sprei uwe bloemen ter liefde der bloem
Droeviglijk gebroken.
O, laat vallen, zuchtenszacht,
Treurewoorden, woorden van klacht,
Dat zij niet storen de rustenacht,
Waarin zij ligt gedoken.
Neig uw hoofd en neig uw wil...…
Dodenherdenking
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 de gesneuvelden die voor de vrijheid streden
met een toekomst voor de boeg
herdenken wij de helden in het heden
ze hadden allemaal familieleden
die zonder hen achterbleven
zelf moesten strijden voor het leven
hard werken om te overleven
en geliefden, getrouwd of ongetrouwd
in vriendschap en in liefde samen
terwijl het droeve hart gebroken…
Glinstering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
561 Koepel van gebroken wit
daalt neer in de verzonken glans
van wijwater en amethist.
Verdreven de gewijde stilte
in tijden van profanisering,
ook de gloed en glinstering
in 't licht der desacralisering.…
Gevangen en toch vrij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Een aarzelende kus van
begroeting, lippen stijf
gesloten, verdooft het
denken, lichtverval verdampt
de trede in de ruimte
of vult zich met mist,
daarin een gebroken stem,
in een tegendraads bestaan
een blik die oplicht, kleine
glimp van herkenning
kleefden beelden in haar
hand, vaag album van de geest,
contouren en beelden…