4214 resultaten.
winterslaap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.128 De beer in zijn hol,
diep onder de grond, ligt te soezen,
zijn adem traag en rond.
Geen haast, geen zorgen, geen geluid,
de kou blijft buiten, de rust sluit hem uit.
De tijd vertraagt,
het leven sluimert voort,
de zon komt traag,
haar licht is gesmoord.…
achterwaarts tumult
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
257 ."
Wij staan gestrekt van de wereld
onze grond ontworteld in valleien
onze grond blijft simpele stilte
als klanken neervallen en zuchten
op godenschoenen
hardzwarte rotsformaties bezien
een ruimte vol grondachtig puin
versteende pluizen
- van de abge-eckte heup der mensheid
rommelt de dode, achterwaarts…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
5 Zacht licht dempt de dag
prikkels zakken in de grond
stilte keert weer terug
De avond zakt langzaam neer over het open veld
en legt een spoor van vloeibaar goud op de bedekte aarde.
Wat overdag nog scherp en overweldigend klonk,
smelt nu weg in de warme gloed van de dalende zon.…
een bui bij volle maan
netgedicht
3.3 met 98 stemmen
31.715 het vriest maar in de
sneeuw zie ik je dansen
een bui bij volle maan
je sluiert geel in witte kansen
ik hoor stilte
in het ruisen van de stad
de bomen wachten af, weten
van mijn tasten op hun bast
samen op bevroren
grond die wortels voedt uit
vele levens, ik laaf me aan
je lach die ook op lente wacht
dwarrel maar met mij
en…
Dan, langzamerhand dronken wordend
gedicht
3.5 met 18 stemmen
27.041 Dan, langzamerhand dronken wordend
van pop, powezie en pils
staat hij uit zijn stoel op
zijn tikmasjiene duvelt op
de grond;
hij weet de rand van de taal bereikt
voorzichtig naar een oude
boekenkast schuifelend
(soms wordt hij eeuwen stof)
negeert hij het dode grijze oog
bij een aantal tijdschriften en bundels
blijft hij staan en probeert…
De pottenbakker
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.897 Hij vormde een kom, en hij verhoogde
De ronde randen, en een buik
Boog zich naar boven, en hij boogde
Haar buigen in, en zag de kruik
Slankhalzig en met edel welven
Van lippen, en haar schone mond
Was lachende; want hij was zelve
Zo gul als zij, zo diep van grond.…
vlinderbloemenblad
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
798 ik ben een heel klein blaadje
tuimel langs tranen
naar de grond
blijf hangen bij de lente
in de stilte van de velden
aan de haren van een kind
ik ben een krokus vlinder
dwarrel met de wind
op broos geloof
in een zomer vol frambozen
waarin ik stop met zwerven
op de wangen van een kind
ik ben een rozenknopje
geur…
volmaakt gelukkig
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
3.927 op de grond ligt een gedicht
een naakte scherf die de wind
uit de spiegel van mijn leven nam
mijn trouwe stoel houdt me
krachtig vast en hoest het stof
vanonder mijn onrustige kont
vantussen de takken ijlt
een lichtstraal door het glas
en legt de titel bloot
'volmaakt gelukkig', hij glanst
ik trek gehaast aan de pen
poog…
Rechtvaardig?
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.046 Hoe rechtvaardig is het dan als álles
waar we voor moesten vechten,
met de grond gelijkgemaakt wordt?
De zorginstellingen, ziekenhuizen,
ziekenfondsen, verzekeringen, pensioenen,
álles moet worden aangepakt!
Alles, behalve de gouden handdrukken,
die laat men mooi ongemoeid!…
Landschap
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
886 Andere ogen voor dit landschap
voeten voor die grond.
Vaarwel...
Mijn landschap…
Thuiskomst
gedicht
2.6 met 74 stemmen
24.136 .
----------------------------------------
uit: 'Verstoorde grond' 2002.…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
853 Zachtjes dalen ze neer op de grond.
Mijn gevoel zegt me
Niet neerslachtig worden, nu niet
Waarom is er niemand die het aan me ziet.
Deze moeilijke tijd je moet er weer doorheen.
Elk jaar komt het terug
Altijd moet het weer alleen.…
Slapende vlinders
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.138 Groeiende zinnen
gedragen door het licht en de warmte
in sprekende ogen
Jouw omfloerste stem
geeft klanken een sleutel
en stromen mijn hart binnen
Kwetsbaar planten zij zich
in warme volle grond
hechtend aan een intens gevoel
Slapende vlinders krijgen
de kans zich te ontpoppen
hun mooiste kleuren
stralen mij tegemoet
wanneer zij…
Teder verlangen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.746 verwachting en verlangen
smachtend naar elkaar
wat is er warmer dan
dan de aanraking op mijn huid
je lippen op de mijne
en je adem in mijn hals
wat is het dat me doet voelen
geen woorden nodig
om elkaar te begrijpen
wat we willen en bedoelen
wat is het dat deze liefde
zoveel kracht geeft
dat zelfs de nasleep van de warmte
over koude gronden…
Natuur
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
764 Ik zie tranen als druppels
vallend op bladeren van
stil verdriet
Vinden hun weg langs paden
gebaand door emoties
overmand
Stromend langs gedachten die
zich laten meevoeren
naar een nieuw begin
Waar de zon weer schijnt
en de donkere hemel
opdroogt in het licht
Met wortels stevig in
de grond vol vertrouwen
opkijkend…
bezem
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.088 hij dronk zijn kopje "thee"
in één, twee slokken op
en zij schonk heel tevree
voor hem een tweede kop
zijn ogen gingen bollen
de tong hing uit zijn mond
zijn hoofd begon te tollen
daar lag hij op de grond...
...nooit heeft hij echt geweten
wat er toen is gebeurd
herinnert zich slechts kreten
en kleren, stuk gescheurd...
...toen zij…
Verliefd
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.290 Vlinders in je buik vliegen in het rond
Daardoor zak jij niet door de grond.
Elke keer voel je al die kriebels weer
En denk je keer op keer.
Verliefd zijn is het mooiste wat er is
En ook al gaat het een keer mis.
Mis zodat de kriebels over gaan
En dat die leuke vriend je gewoon laat staan.…
Uit de put gekomen
hartenkreet
2.9 met 50 stemmen
14.794 In putten en in dalen
heb je weinig licht
Er valt ook niets te halen
ze ontnemen je het zicht
Zo zoek ik iets hogerop
je het kan het beter overzien
Kijk gewoon vanaf de top
daar schijnt meer licht misschien
Ga je hoog aan die top staan
dan kun je heel diep vallen gaan
Gebruik dus je verstand gezond:
Blijf met je beide benen op de grond…
in een stenig land
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.195 jeugd gewroken
ben mild geworden
in een stenig land
alles met de blote hand
verwond bij het splijten
mijn armen laten openrijten
aan de scherpte van het puin
maar alles is nu eindelijk weg
het zicht is vrij en ruim
nog groeit er niets
uit zaden die op een
later leven wachten
in blakerende zon en
diepvrieskoude nachten
ik zal de grond…
Nadood
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.366 Zoetgevooisde hymnen en lofzangen
bezwangeren de blauwe lucht
Woorden zonder betekenis noch toekomst
dwarrelen neer als herfstbladeren
in het altijd mistig okeren ochtendgloren
Terwijl een vrolijke rouwstoet
van dierbare herinneringen
als een slang
door het rottende groen sist
en de grond zich opent
als een vuilbruine schede
gaapt…
De jongste
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.042 Ja hij leeft, hij ademt
maar verder is er niets
dan gekerm in duisternis
Twee of alle vijf, aan jou de keus
vier paar ogen, naar hem, de jongste
twee of allemaal, de keus aan jou
En hij wees, hij moest, hij wees
hij wees naar twee, naar twee uit vijf
hun blik op hem, na hem de grond
De kogels vlogen, door hem de dood
zijn eigen bloed…
heb ik dan toch bindweefsel?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
918 ik plaats de cola weer op de grond
trek m'n broek aan, strik m'n veters
het bleef nog een raadsel waar ik was
…veilig thuis zoals verhoopt, maar al
mijn stappers stonden naast me geknoopt.
ik bevond me in de schoenenkast…
Schoolplein
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.886 De kinderen spelen op het plein
hun lach klinkt als heldere klokjes
zo fijn om even de klas uit te zijn
wat ruimte voor rennende broekjes en rokjes
De kleuren zijn vrolijk en felgekleurd
ze duwen en trekken en vallen
ze tikken en buitelen over de grond
of spelen daar buiten met ballen
maar eentje staat eenzaam buiten het spel
hij kijkt…
Geweide aarde
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.114 Man's geschreeuw hoog van de toren
Was ver in de omtrek te horen
Hij wilde zich daar
Als van Schaffelaar
Diep in de keiharde grond boren.
De pastoor kwam van ver aangesneld
In grote haast door iemand gebeld
Waarom doet U dat
Bent U ladderzat
Onze Heer verbiedt dit soort geweld.…
Cirkel van Geluk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.093 Dolend in de doelloosheid,
Stopt het voor heel even,
De sleur wordt door het lot verleid,
En blijft aan dit moment kleven,
Het lot gaat verder zonder spijt,
En losgekoppeld zweven,
Een Cirkel van Geluk is bevrijd,
En raakt van de grond verheven,
Elke ziel die door de tijd,
In voorzienigheid is verweven,
Richt de blik omhoog en raakt…
'De wind nam hem mee'
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
748 Ik tobber, dobber stuurloos,
niet richting brug, niet naar enen kant,
mij rest niets dan dit gedobber,
tot ik dobberend ergens strand, maar
waar ik vaste grond en duin vind,
zal ik rechtop in de wind,
mijn wereld in eigen woorden zeggen,
wat ik van 't leven vind!…
Vlieger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Een schreeuw naar omhoog
gelift door de kracht
van ademuitstoot
hemelen schemeren
godengezichten
in dreigend diepblauw
verbleekt in de dauw
een sterveling, gedreven in
het nauw door het leven
gebogen ten gronde
vervuild met zijn zonden
de nacht van zijn ziel is
verlicht door de maan
doorzichtig zijn ego
getrokken zijn aandacht…
Arendsoog
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.175 zomerende blik
bezie gisteren kloek vandaag en draag
verleden vragen naar morgen
van argwaan ontdaan
klaart de zee van zorgen
zie er vaste bodem dagen en wiek
erheen met kalmere slagen
kan op geluchte vleugels gaan
naar waar ik mijn stilte vind
mijn hart en tong ontsprongen
aan brekende weerstandswind
ontstegen jouw verdraaide gronden…
Gewassen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 Langs het pad liggen
kleine kiezels met
her en der wat
ontluikend onkruid
in de verte snelt
een haas langs
een lodderogende koe
net niet gevangen
paarden staan op
hun achterste benen
wapperende manen
dansen in vrijheid
gierende geur geeft
bleke neusjes vleugels
bramen binnen handbereik
soppen nog niet plukrijp
in vochtige grond…
Bevroren tranen
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
850 Krom gegroeid door lange jaren
staat gebogen in de koude wind
de oude eik met kale takken
te staren naar zijn afgevallen bladeren
die dor en droog de grond
bezaaien, geen kleur meer hebben
vertrapt door mensenvoeten, droog
en krakend tot verpulvering
en zelfs zijn stam voelt koud
waar bast al afgebrokkeld is
nu buigt hij 't hoofd, en…