voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.908):

Gouden pad naar morgen

Zacht licht dempt de dag
prikkels zakken in de grond
stilte keert weer terug


De avond zakt langzaam neer over het open veld
en legt een spoor van vloeibaar goud op de bedekte aarde.
Wat overdag nog scherp en overweldigend klonk,
smelt nu weg in de warme gloed van de dalende zon.

Onder het strakke doek ademt de stille grond,
geduldig wachtend op wat in het donker mag groeien.
Soms heeft een mens precies diezelfde bescherming nodig:
een zachte laag om even tot rust te komen na de drukte.

De wolken vangen de laatste stralen als een belofte
en kleuren de hemel met hoop voor wie omhoog durft te kijken.
Elke prikkel van vandaag vindt hier een natuurlijke bedding,
waar gedachten vertragen en het hart weer ruimte voelt.

En terwijl de schemering het landschap teder omarmt,
blijft het licht nog even nagloeien in de stilte.
Een geruststellend teken dat na elk afscheid van de dag
de belofte van een nieuwe morgen alweer klaarligt.


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 20 november 2026






Geplaatst in de categorie: landschap

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: