34187 resultaten.
Opgepakt
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
596 het ging trapop ja
en ik was snel vergeten
zat daar nog
beneden in de smalle gang
al te lang om na te vragen
wat aan mij zo anders was
dat het hart voluit kon stromen
zag mezelf in schaduwdromen
huilen om wat van mij ging
met vaag nog de herinnering
dat ik blij was in die tijd
blijk dat toch niet kwijt
was haast daar in mijn verleden…
windkracht (aan zee)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
535 een meeuw vangt wind
en zwenkt in de lucht
van links naar rechts
als kind hield ik een
vlag vast en wapperde
ermee, net zolang tot
ik moe werd en er mee
stopte. ik weet waarom
ik daar nu aan moet
denken. ik leg m'n ver-
rekijker op m'n borst
en pink een traan weg.
komt ook door de wind.-…
Mouches volantes
gedicht
2.2 met 55 stemmen
15.958 Er is een drijvende wereld tegen het licht in
bewegende wezens. Kijk ik naar rechts
dan reizen ze mee, de bocht om tot ik
naar links daar zijn ze weer. Met mijn ogen
maak ik kindertekeningen, herschep
mijn erfenis. Verder is er niks. De grote
doos met foto's, toestellen, zakken vol
met vieze lappen weggegooid. De roze
klaproos op de theezeef…
Je bent er niet meer
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
825 Je blijft altijd wie je was
In een lijstje opgesloten
Een tafereeltje achter glas
Waar zetten we jou neer?
Het beeld dat achter blijft
Ergens ver op zolder
Of dichtbij in mijn hart…
Zwarte bloemen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 nog groeien ze
de zwarte bloemen
van de nacht
ze komen onverwacht
ronden rood en openen
verdriet in pijn en dood
wortels uit verleden
voeden beelden in het heden
maar bloeien doen ze niet
in opkomend licht
verkleuren ze
realiteit brengt geuren terug
ze stralen warmte
van de zon in het
reiken naar de hemel
waar vroeger
duister…
Liefdesgeur in de dingen
poëzie
2.2 met 6 stemmen
2.913 Zó dierbaar zijn de dingen mij geworden,
waarin herinnering is opgehoopt:
het huisraad, het gerei, de klok die loopt
door het bestel der langgewende orde; -
zó vertederd verwijlt blik en gedachte
bij hun gedienstige gestaltenis,
dat ik soms twijfel: werden zij tot machten
waartussen de ziel zèlf gekluisterd is?…
Geboortedorp
gedicht
2.5 met 48 stemmen
11.843 De aarde had niet groter hoeven worden
dan een zandbak.
En alles kwam goed
omdat vader het zei.
Het venster op de wereld
was gewoon zwartwit
en de wereld kwam tot ons
over twee bedaarde kanalen.
Op die avonden sneeuwde het zachtwarm
ook buiten de beeldbuis.
De gordijnen lieten geen ongerechtigheid door.
Wanneer ik uit dromen opsnikte
het…
Leiden ontzet, ontzettend Leiden
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
682 Leiden ontzet
drie oktober
haring en wittebrood
toen nooit gezien
te duur voor de zusters van liefde
wel hutspot met klapstuk
ik gruwel er nog van
mogen de kinderen
van het weeshuis
een gratis rondje
in de zweefmolen
strak en saai het uniform
wat wilde je graag
zo’n gekleurde tennisbal
in een netje met een elastiekje er aan
pas later…
Fluisterende regen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.328 En herinneringen alleen
uitdoven omdat ze wensen
zijn geworden.…
Boek van verleden, heden en toekomst.
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
2.583 Met één been in de toekomst
De ander in het verleden
De laatste pagina’s van het boek
Verdwijnen met het heden
De laatste bladzijde slaat om
Met het boek is het gedaan
Het afsluiten van het verleden
Het is tijd om verder te gaan
Het boek klapt dicht,
een traan op je wang,
herinneringen dringen zich aan je op
maar dat duurt niet heel lang…
Dood
gedicht
3.1 met 49 stemmen
42.376 De kamer en het bed
missen me niet, maar het
boeket houdt het daar
zonder mij misschien
nog één dag uit, dan moet
de engel die is aangeduid en
mij heeft weggebracht de pijn
verzachten en ook de bloemen
onderspitten of, als iemand
dat nog wil, ze tussen dikke
boeken drogen met iets liefs
erbij, ik denk aan: 'roos',
of wat nog beter is:…
Vergeten vaderhand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
541 Herinnering aan het geitenland
zonder vaderhand of moederborst
vrienden of verwanten,
ziel
in een boot op ruwe zee
silhouet in het duister
schim van een werkelijkheid
met armen en benen
een reiziger, vol grote emoties
de nacht steeds wreder
weg in het geroezemoes
nadat schemerlicht valt
als een gordijn van gefluister
in lange schaduwen…
Echo van gisteren
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
622 violen speelden in dat jaar
van vlas
en warme duinzomen
liefde leefde
in zoete melk
en open handen
violen speelden in dit jaar
van glas
jouw naam galmde
Donjajajaaa….
je lachte
om niet te sterven…
Als ik er niet meer ben
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.420 Maai mijn gras
en giet mijn bloemen
zing mijn lied en zet mijn stoel
in het gras bij de sering
denk zo aan mij en laat mijn tuin
worden tot een herinnering.…
Bramenvingers
gedicht
2.5 met 19 stemmen
12.354 De lichte ruk waardoor het twijgje
vruchten lost, en veert,
en zich zo snel
door huid kan boren,
kleine weerhaak, groengepunt.
Zwart is het trosje
dat bloed lost, een druppel,
amper genoeg voor smaak,
het loskomen van heel ver,
noem het een einder
aan dit ogenblik
waarop je, vinger in de mond,
geschrokken naar me staart
met…
Schaduw
gedicht
2.5 met 24 stemmen
10.863 We hebben geen doden, we zijn alleen
denkende weefsels in het heden die zich denkende
weefsels herinneren, vertalingen maken zoals
u bent nu tien jaar dood - tien jaar
dood zijn bestaat niet. Wie herdacht wordt verdween
vanuit het eigen perspectief dat er niets is
tegelijk een miljard jaar en een seconde geleden.
Verdween totaal.…
Mamma
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.027 Ik zie in mijn gezicht het jouwe
Ik loop op de benen die jij me gaf
Ik voel elke steen, elke scherf met mijn voeten
En elk litteken blijft gegrift in mijn hart
Ik zie jouw gezicht soms in de spiegel
Je kijkt me dan indringend aan
En ik stel jou de vraag soms
Wat heb ik ooit fout gedaan ?
Ik hoor jouw stem in de mijne
Zeg woorden die jij…
Ontglipt mij jouw beeld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
878 Vind ik in ritselende bladeren
Antwoorden op de vragen
Die spoken in mijn hoofd
Hoor ik in 't bulderen van de wind
Die raast rond mijn huis
Jouw stem
Zie ik tussen de takken van
De bomen silhouetten
Van weleer
Er is geen antwoord
Voor de wind lijk ik doof
Blindgeslagen door de tijd
Ontglipt mij het beeld dat ik van je had…
Geen goeie dag.
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
853 Je handen willen maar al te graag
maar keer op keer tast je in het duister,
je hart huilt
Het zijn steeds maar weer dezelfde wolken
die voorbijkomen
Ik kan enkel maar toezien en er zijn,
proberen te begrijpen
Ik huil met je mee, wachtend op morgen.
Nee, het is geen goeie dag vandaag.…
Begrepen stilte
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.263 De tranen hebben
een lengte naar droogte
aangelegd
maar jij hebt in mijn stilte
rivieren zacht weten
te verleggen in beweringen
van kerels net als ik
is er een stilte vergeten
onder luierend wintermaanlicht
blijven de levenden onder ons
opzien naar dode dierbaren
omdat ze nog niet zijn vergeten
in herinnering bijna met ons wenen.…
De diepe kras
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.324 de lege fles
een halfvol glas
de diepe kras
in hout van
hortende verhalen
over hoe
het vroeger was
langs wanden
vol herinnering
klinken nog de
stemmen van
zijn kinderen
in een laatste sigaret
verwaait hun pret
er is geen
bus geweest
het all you needfeest
is voorbijgegaan
zonder een traan
buiten luiden klokken zijn
kerst weer…
Bij de beek
gedicht
2.3 met 34 stemmen
9.682 bij de beek
gooit een kind met stenen
een steen voor de vissen
een steen achter de vissen
een steen bij de stenen in het water
een keitje gaat een eindje
de lucht in
stuitert dan op het grind
nog een steentje
dat wil het vangen
in zijn mond
het kind schrikt als de steen
tegen zijn voortand tikt
een tijdje denkt het
dat met…
Vleugellam
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.042 het nestkastje is leeg, de winter legt zijn ei
denk vooral om de vogels, hoor ik je zeggen
zul je vetbolletjes aan de bomen hangen
verdomme, waarom toch het verlangen
om jouw woorden in mijn mond te leggen
als de vogels nooit meer zingen in mei…
Sinds foto's
gedicht
3.1 met 14 stemmen
9.286 Kom maar. Sta daar maar. Dit is uw portret.
Desnoods gebonden aan iets uit dat verleden
van u, ons verbluffend met dat oranje lint
in uw revers, en toch iets afzijdig
bij de wagens van die oorlog -
omdat het goede uiteindelijk wel wint?
Voor mijn part als hier op deze foto
in driedelig en met sigaret
- zo'n wilde Mei was het -
als een waar…
Ben je zestig
gedicht
2.5 met 49 stemmen
13.618 ben je zestig? vroeg mijn vader
als ik iets wilde dat niet kon
wilde me binnen zijn perken
en ik was te horig aan hem
aan de gemoedelijke lasso
van zijn ogen en zijn stem
zo lang
doe al vaker wat niet kan
nu ik bijna zestig ben
----------------------------------------------
uit: 'Brieven motieven & juffrouw Vonk', 1987.…
Druppelsgewijs
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
618 door de tijd beslagen
krijgen herinneringen een waas
zoals het lang ongebruikte glas
dat achter in de kast staat
weet je nog of je zoet of bitter dronk?
of het tikken van twee glazen klonk?
of daarbij ogen straalden, stemmen streelden?…
gevoelens zijn privé
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 als kind trok ik
ooit naar de kust
het is iets
dat nooit is uitgeblust
het simpele verlangen...
de branding woest
en een wind die proest
zand tussen de tanden
al die geneugten van de zee
ze stemmen mij intens tevree
ik weiger dit te delen
gevoelens zijn privé…
Water van Verdun
gedicht
2.6 met 27 stemmen
7.765 Ik weet van water niet
het wrak dat peilloos diep
daar ligt verloren, de duur
van zoveel nacht. Verborgen
groeit een kilte onder golven bij.
De sleep van zo een dood
zo rusteloos beschoren
stort zich in mij uit, roept
als ik niet wil horen
hoe 's nachts het water stroomt
hoe onweerstaanbaar over
------------------------------…
A la recherche du temps perdu *)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.722 De wind heeft haar naar de tuin verwezen,
de tijd in haar handen te slapen gelegd.
Zij spreekt over stukgewaaide ramen,
een dak dat eeuwig lekt, de schoorsteen
die niet trekken wil, over hem en haar,
en hoe het uur haar slaap niet raakt.
en hoe de nacht versteend tot liggend naakt
dat zij onwennig tracht te strelen.
Achter zich weet…
Woorden als glas
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.209 Woorden als glas,
als licht, als schaduw,
ze wiegen op wolken,
ze drijven naar zee;
wat brengt een mens
naar dit leven mee:
een glimlach, wat goedheid,
een lach en een traan,
maar voor we het weten
is alles gedaan
en blijft van dit leven
- het duurt maar heel even -
slechts liefde bestaan.…