7646 resultaten.
Zalige onwetendheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
548 Waarin hoop
nog alle ruimte heeft
regenbogen herkleuren
de zon eindeloos
niet onder gaat
woorden stil ongesproken
zinnen ongelezen nog
denken voorlopig onoverdacht
het zalig nog niet weten
van een hoofd ver weg
ergens in de wolken
wie wil de kilte al voelen
als de warmte er nog is…
- vooruit -
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
624 ik wil wel snel vooruit leven
en de tijd van morgen
volgende maand of liever nog
van volgend jaar betreden
ik hef mijn hoofd
duw mijn nek naar voren
kijk vooruit voorbij de haast
zo snel wil ik wel gaan
maar tijd loopt zelf
ik moet maar zien.…
Vlam
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
662 nu jij mij de liefde verklaart
verschiet zij geleidelijk van kleur
vlinders ontpoppen hoewel
't seizoen nog niet daar is
liefdevol dans je door mijn buik
alle momenten koesterend
omarm jij mij middels de wind
met alle graagte loop ik glimlachend
mijn hoofd in de wolken…
Tot hier!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 De tijd die spoort ons aan en
Het is de weelde die velen het hoofd
Op hol doet slaan.…
Schommelstoel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
729 Je hoofd nu tegen
mijn schouders gelegd
niets hoeft verzwegen
en niets meer gezegd.
Verborgen akkoorden
als uit een instrument
zijn ons alle woorden
bij voorbaat bekend.
Wat wij nog verzinnen
is ledig gepraat
dat ook niets van binnen
naar buiten verraadt.…
ongezien
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
591 men zegt
dat ik zwart schrijf
en zo is het ook
hoe lang nog, vraagt
een ander
de woorden slaan
mij koud om het hart
ik ledig het hoofd
om het zichtbare niet te verwarren
met het onzichtbare
zwart op wit
ergens middenin houd ik
een regenboog tussen vingers
voor wie dichter wil komen
op te droge grond…
Een heel stil verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 In mij
leeft al
geruime tijd
onbegrensd grenzeloos
een heel diep en stil
verlangen om te mogen
kunnen verlangen, eens, naar
het nú te ervaren
prettig en fijn welgeschapen aards mens
te zijn, met heel mijn hart en hoofd
ooit beloofd...
aan een immens groots schreeuwend verlangen!…
Ochtendgloren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Zonnestralen doen de ochtendnevel in mijn hoofd verdwijnen,
Een nieuwe dag als velen maar anders dan andere.
Dag gekleurd door waterige morgen licht,
doet zorgen verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Maar de in schaduw gehulde sneeuw blijf liggen.
Een dag vol perfecte imperfectie.…
Chaos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
505 Er heerst complete chaos in mijn hoofd
alles buigt krom om mij heen
mijn hart voelt zwaar
en ik ken mijn plaats niet meer
ik ben stom geslagen
in mij raast een storm
en hij wil maar niet gaan liggen
ik ken de uren, dagen niet meer
ik verdwaal in de straten van de stad
en het ergste is
dat ik hun verhalen niet meer ken.…
Homo sapiens.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
630 Gisteren
een school beschoten,
waardoor vijftien kinderen
werden gedood en
nog eens
tweehonderd gewonden
vielen
O ja, nog een foto
van mezelf
met zeven afgehakte hoofden
-waarvan ik sommige
op een hek had gespiest-
op twitter geplaatst.
Eens even kijken:
wat zal ik vandaag
eens gaan doen?…
Slecht nieuws...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
944 Grond verdwenen
gedachten op zwart
trillende benen
en een bonkend hart
Brandende ogen
zo verward
hoofd gebogen
bloedend hart
Mond verbeten
vol met smart
wil niet eten
verslagen hart
Stil gezet
en getart
in gebed
met mijn hart…
Over onderste boven.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
703 Het schept meer ruimte in je hoofd
Je komt tot een omgekeerd denken.
Je hebt je weer flink uitgesloofd
Om aandacht te kunnen schenken.
Ook al zie je alles nu onderste boven
Zelf ben je er niet van onderste boven.…
Te zwaar, en dus te licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Last die de kracht
Ver te boven gaat
Alle evenwicht verdwenen,
Gewicht dat onophoudelijk
Op mijn schouders drukt
En niet meer te dragen is -
Ik word licht in mijn hoofd
En kom zonder dat ik ook
Maar ergens op reken
Mijn eindoordeel tegen,
Ik word te licht bevonden,
En ga dus nu voorgoed
Op weg naar het licht…
Gruwelijke kunstzaken.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
689 Gaf niet toe tijdens martelingen en het wreedste verhoor
Wist natuurlijk dat hij toch na ondervraging zijn hoofd verloor.…
Naar het verleden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
489 In gevangenschap
Te weinig tijd,
In vrijheid
Ineens te veel -
Wat door vijandschap
Verdrongen werd
Vecht zich in herwonnen vrijheid
Een weg naar boven,
Pijnscheuten die al lang
Naar het verleden waren verbannen
Duiken weer op
In het weerbarstige heden,
Steken de kop op
Terwijl jij en ik
Het hoofd laten hangen…
Uitzinnig
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
615 Zwijg , zei ik
terwijl ik driftig op zoek was
naar zijn gelaten woorden
ik had ze ergens op stapel gezet
om niet te vergeten
geloof maar dat ik het ze naar
mijn zin zal maken
maar nu, nu lig ik overhoop
hij schopt de herrie in mijn hoofd
treffend hoe de stilte valt
schrik niet, roept hij mij nog na
ik vang en bewaar zijn kalmte…
fluister verder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 woorden sprekend
lippen die zich vormen
naar klinkers en
consonanten in een
onbekende taal
ogen weerspiegelen
de betekenis van vorm
en staven stem totdat
de woorden vallen
in een zilveren schaal
het is alleen maar
een droom met haar
hoofd tegen zijn schouder
luisterend naar het geluid
van verre trommels…
novemberrozen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 ik breng de avond door
met een trein in mijn hoofd
tijd is op dit moment
geen beweging
zwarte inkt aait mensen
om me heen, er is zoveel pijn gebleven
alsof ze nog wachten
op iets dat er al is maar dat ze niet
kunnen verstaan
ooit zaten ze samen in een kamer
in het nachtlicht
zoals ik
was de stilte genoeg
om te huilen…
Nabij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Gevoeld in dreiging
Beleefd in schokken
Vervormd in angsten
Bewogen in tijd
Nabij
Gevangen in hoofd
Opgehoopt in hart
Gebroken in stuk
Vertaald in gedrag
Nabij
Blijvend in dit land
Vallend in dit land
Helend in dit land
Oorlog nabij, nabij…
Verwardheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
675 Emoties door het hoofd
gevoelens in het hart
met overtuiging van je laatste kansen.
Herinneringen van toen
door het gevoel van leven
in vrijheid als vliegende ganzen.
Nu een ongedwongen reis
naar het zonnige oord
als het inademen van frisse lucht.…
Fragmenten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
671 Wat kan nu weg
wat moet blijven
wat mist het hoofd
raakt het hart
of is pas over een aantal jaren afgesloten
om dan te verdwijnen
Fragmenten van ver
en dichtbij verleden
gaan door handen
stuk voor stuk
blijven korter of langer hangen
in een moeizaam proces
dat opruimen heet…
Herfst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
565 Dwarrelende gedachten wuiven door mijn hoofd
Rood groen geel bruin, alle kleuren van de regenboog
Meer kleuren dan het spectrum dat wij kennen
Constant bezig om mijn wereld te verkennen
Een herfst die nooit word afgebroken
Kleurijke bladeren, zonder eind voor ogen…
Ik hier jij daar
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.078 Je hoofd nog vol van het heden.
Dat is nu lang geleden....
Het is nu raar...en denk telkens...
Ik hier jij daar.
Dag lief mens.…
Nut in het minnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Met mijn voeten op de grond
en mijn hoofd in de wolken
heb ik banden van tederheid,
liever dat dan boeien
van zogenaamde vrijheid:
met banden kan men ver rijden.…
Ongelovelijk
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
647 de wereld houd je staande
let maar eens goed op
luister je nog wel
luister toch
ik hoor het hem nog zeggen
zo uit het blote hoofd
tegen al die mensen
waarvoor hij met zijn woorden vocht
zelf ga ik richting een voldoende
schat mezelf niet in
ik hou mezelf staande
net zoals de wereld is…
Hoofdfilms
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Films die draaien in ons hoofd
beginnen niet en eindigen nooit.
Ze doldraaien al maar door.
Films die in bioscopen draaien
beginnen en eindigen.
Voor aanvang zien we een wit doek.
In de pauze en na afloop ook.
Ook illusies worden geprojecteerd.
Mensen zijn als witte doeken.
Zijn gewaarwordingen.
Bewustwordingen.
Van rust.…
Hongersnood
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
640 Het kind met donkere starende ogen,
een hoofd op een lijfje tot op het bot verteerd,
dat al stervend nog naar mij kijkt,
als zegt het:” Och laat me maar ”.
------------…
Een Puttertje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Of
legde Carel Fabritius
slechts de kleine schone
dingen die wij soms
over het hoofd zien
en ons toch omringen
aan de hand van
‘Het Puttertje’ bloot…
tijden van poëzie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
445 in bloemrijke tijd
dwalen dralende handen
door de poëzie
in vertraagde tijd
ogen lezen niet zo snel
de vingers wachten
in stilstaande tijd
op die uitgelezen dag
blijven voeten thuis
in vergeten tijd
kuiert het hoofd met poëzie
stil en gebogen…
Er mogen zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Mijn leven
Opnieuw
Bekijken
Na een leven
Van veel
zorgen
Voor
De ander
Er zijn
Terwijl ik
Verdween
Voor mezelf
Dus
De vraag is
Kan dat wel
Was ik er
Dan wel
Voor de ander
Als ik zelf
Verdween
Bij de ander
Ja
Ik leek
Er niet
Toe te doen
In mijn
Hoofd dan
Altijd
Maar bezig
Met kijken
Naar de ander…